திவ்ய ப்ரபந்தம்

திருப்பல்லாண்டு

பெருமாளுக்குப் பல்லாண்டு பாடிய பெரியாழ்வாரின் பன்னிரண்டு பாசுரங்கள். பெரியோர் வாக்குப்படி, பாண்டிய மன்னன் அவையில் ஆழ்வார் எம்பெருமானின் பரத்வத்தை நிலைநாட்டிய பின், பெருமாள் கருடன் மேல் மதுரை வானில் காட்சி தந்தார். ஆழ்வார் அவன் பெருமையை மறந்து, கண்ணேறு படுமோ என்று அஞ்சி, அவன் பல்லாண்டு வாழ வேண்டும் என்று பாடினார். எம்பெருமானின் நலத்தையே வேண்டும் இதுவே *மங்களாசாஸனம்*; அன்பின் இனிய வடிவமாக ஸம்ப்ரதாயம் இதைக் கொண்டாடுகிறது. நாதமுனிகள் இதை நாலாயிரத்தின் தலையில் வைத்தார்.

எப்போது அனுஸந்திக்கப்படுகிறது: கோயிலிலும் இல்லத்திலும், அருளிச்செயல் ஸேவிக்கும்போதெல்லாம் திருப்பல்லாண்டுடனேயே தொடங்குவது மரபு; இது தினசரி நித்யாநுஸந்தானத்தின் ஒரு பகுதி.

பெரியாழ்வார் திருமொழி

பெரியாழ்வார் யசோதையாகவே ஆகிக் கண்ணனின் பிள்ளைப் பருவத்தைப் பாடுகிறார்: அவன் பிறப்பு, தொட்டில், நீராட்டம், குறும்புகள், கன்றுகளுடன் சென்ற நாட்கள் — எல்லாம் தாயின் பரிவோடு. பின் ஸ்ரீராமனையும், திவ்யதேசங்களையும், தம் சரணாகதியையும் பாடுகிறார். அருளிச்செயலில் குழந்தைக் கண்ணனின் முழுமையான சித்திரம் இதுவே; ஆழ்வாரின் அன்பு அவரை எம்பெருமானுக்குத் தாயாக்கியது என்பது ஸம்ப்ரதாயம்.

எப்போது அனுஸந்திக்கப்படுகிறது: சில பதிகங்கள் அவை வர்ணிக்கும் ஸேவைகளின்போதே ஸேவிக்கப்படுகின்றன: தாலாட்டு (பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.3) பெருமாள் ஊஞ்சலில் எழுந்தருளும்போது, நீராட்டப் பதிகம் (2.4) திருமஞ்சனத்தின்போது.

திருப்பாவை

ஆய்ப்பாடிச் சிறுமியாக ஆண்டாள் மார்கழி நோன்பு நோற்று, தோழியரை ஒவ்வொருவராக எழுப்பி, அவர்களுடன் நந்தகோபர் திருமாளிகைக்குச் சென்று கண்ணனை எழுப்பும் முப்பது பாசுரங்கள். இறுதியில் அவள் வேண்டுவது நோன்பின் பயன் அல்ல — எல்லாப் பிறவிகளிலும் அவனுக்குக் கைங்கர்யம் செய்வதே. ஸம்ப்ரதாயம் இதை வேதங்கள் அனைத்துக்கும் வித்து என்று போற்றுகிறது; ஸ்ரீ ராமாநுஜருக்கு இது அவ்வளவு உகந்ததால் அவர் திருப்பாவை ஜீயர் என்றே அழைக்கப்பட்டார்.

எப்போது அனுஸந்திக்கப்படுகிறது: திருப்பாவை கோயில்களிலும் இல்லங்களிலும் தினமும் நித்யாநுஸந்தானமாக ஸேவிக்கப்படுகிறது; மார்கழி மாதம் முழுவதும் ஒவ்வொரு காலைக்கும் இதுவே நடுநாயகம் — அன்றைய பாசுரத்தை ஓதிப் பொருள் கேட்பது மரபு. இதன் கடைசி இரண்டு பாசுரங்கள் (திருப்பாவை 29, 30) கோயில் ஸேவைகளின் நிறைவில் சாற்றுமுறையாக ஸேவிக்கப்படுகின்றன. மார்கழியில் திருமலையில் ஸுப்ரபாதத்துக்குப் பதிலாகத் திருப்பாவை ஸேவிக்கப்படுகிறது.

நாச்சியார் திருமொழி

எம்பெருமானுக்காக ஆண்டாள் ஏங்கிய 143 பாசுரங்கள். அவனோடு தன்னைச் சேர்க்குமாறு காமனை வேண்டுகிறாள், அவனோடு தன் திருமணத்தைக் கனவு காண்கிறாள் (நாச்சியார் திருமொழி, 6ஆம் பதிகம்), அவன் திருப்பவளத்தைத் தீண்டும் ஒரே பொருளான பாஞ்சஜன்யத்திடம் அது எப்படி இருக்கும் என்று கேட்கிறாள் (7ஆம் பதிகம்), இறுதியில் பிருந்தாவனத்தில் அவனைக் காண்கிறாள். திருப்பாவை அமைதியாக வழி காட்டுகிறது என்றால், இப்பாசுரங்கள் பிரிவாற்றாமையைப் பொழிகின்றன.

எப்போது அனுஸந்திக்கப்படுகிறது: ஆண்டாளின் திருமணக் கனவான 6ஆம் பதிகம் ஸ்ரீவைஷ்ணவத் திருமணங்களில் ஸேவிக்கப்படுகிறது.

பெருமாள் திருமொழி

அடியவனாக இருக்க ஏங்கிய அரசர் குலசேகர ஆழ்வார், திருவரங்கத்தின் மீதுள்ள தம் அன்பையும், திருவேங்கடத்தில் எதுவாகவேனும் — கருவறைக்குச் செல்லும் வழியில் ஒரு படியாகவேனும் — இருக்க வேண்டும் என்ற ஆசையையும் பாடுகிறார் (பெருமாள் திருமொழி, 4ஆம் பதிகம்). கண்ணனின் பிள்ளைப் பருவத்தைக் காணாத தேவகியாகவும், ராமனைத் தாலாட்டும் கௌசல்யையாகவும், ராமன் கானகம் சென்றபோது புலம்பிய தசரதனாகவும் பாடுகிறார். இந்த ஆசையாலேயே கோயில்களில் கருவறை முன் உள்ள படி *குலசேகரன் படி* எனப்படுகிறது.

திருச்சந்த விருத்தம்

சந்த நயம் மிக்க *விருத்தப்பா*வில் 120 பாசுரங்கள். எம்பெருமானை அடையும் முன் பல வழிகளில் தேடிய திருமழிசை ஆழ்வார், ஸ்ரீமந் நாராயணனே எல்லாவற்றுக்கும் காரணம், எல்லா உயிர்களுக்கும் உள்ளுறையும் ஆத்மா என்று நிலைநாட்டுகிறார். இதன் போக்கு ஆழ்ந்ததும் உறுதியானதும்; திருவரங்கம், திருக்குடந்தை உள்ளிட்ட திவ்யதேசங்களையும் இது பாடுகிறது.

திருமாலை

ஸ்ரீ ரங்கநாதனையே பாடிய நாற்பத்தைந்து பாசுரங்கள். தம்மிடம் சமர்ப்பிக்க ஒன்றுமில்லை — கல்வியும் இல்லை, நற்செயலும் இல்லை — எம்பெருமானின் திருநாமமும் அவன் கருணையுமே தமக்குப் புகல் என்று தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் ஒப்புக்கொள்கிறார். எல்லா முயற்சிகளுக்கும் மேலாகத் திருநாமத்தையும், எல்லாப் பிறப்பு, பதவிகளுக்கும் மேலாக அடியார்களையும் போற்றுகிறார். திருமாலையைக் கற்காதவர் திருமாலைப் பற்றி அறியாதவர் என்பது பெரியோர் வாக்கு.

திருப்பள்ளியெழுச்சி

விடியலில் ஸ்ரீ ரங்கநாதனைத் துயிலெழுப்பும் பத்துப் பாசுரங்கள்: கிழக்கில் எழும் கதிரவன், விழிக்கும் வண்டுகள், குளிர்ந்த காற்று, வாசலில் காத்திருக்கும் தேவர்களும் முனிவர்களும். தம்மை அடியார்க்கு அடியானாக ஏற்றருளுமாறு ஆழ்வார் வேண்டுகிறார்; "தொண்டரடிப்பொடி" என்ற அவர் திருநாமமே "அடியார்களின் திருவடித் தூள்" என்று பொருள்படும்.

எப்போது அனுஸந்திக்கப்படுகிறது: கோயில்களில் விடியலில் பெருமாளைத் துயிலெழுப்பும்போதும், மார்கழி முழுவதும் திருப்பாவையுடன் சேர்த்தும் இது ஸேவிக்கப்படுகிறது. இது தினசரி நித்யாநுஸந்தானத்தின் ஒரு பகுதி.

அமலனாதிபிரான்

பெருமாளின் ஆணைப்படி லோகஸாரங்க முனிவரின் தோளில் ஏறித் திருவரங்கக் கருவறைக்குள் செல்லும்போது திருப்பாணாழ்வார் பாடிய பத்துப் பாசுரங்கள். ஸ்ரீ ரங்கநாதனைத் திருவடி முதல் திருமுகம் வரை அனுபவித்து, அவனைக் கண்ட கண்கள் மற்றொன்றைக் காணா என்கிறார். பெரியோர் வாக்குப்படி, அதன் பின் அவர் பெருமாளோடு கலந்தார். சிறியதாயினும், ஆசார்யர்கள் இதற்கு ஆழ்ந்த வ்யாக்யானங்கள் அருளினர்.

எப்போது அனுஸந்திக்கப்படுகிறது: தினசரி நித்யாநுஸந்தானத்தின் ஒரு பகுதி.

கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு

மதுரகவி ஆழ்வாரின் பதினொரு பாசுரங்கள் பெருமாளை நேரே பாடாமல், தமக்கு எல்லாமுமான தம் ஆசார்யர் நம்மாழ்வாரைப் பாடுகின்றன. ஆசார்யரிடம் கொள்ளும் முழுமையான பக்தியே உறுதியான புகல் என்னும் *ஆசார்ய அபிமானத்துக்கு* இவையே எடுத்துக்காட்டு. நாதமுனிகள் திருக்குருகூரில் இவற்றைப் பன்னிரண்டாயிரம் முறை ஜபித்து முழுப் பிரபந்தத்தையும் பெற்றார்; ஆகவே நாலாயிரமும் இந்தப் பதினொன்றின் வழியே நமக்குத் திரும்பக் கிடைத்தன என்கிறது ஸம்ப்ரதாயம்.

எப்போது அனுஸந்திக்கப்படுகிறது: தினசரி நித்யாநுஸந்தானத்தின் ஒரு பகுதி. முதலாயிரத்தை நிறைவு செய்வதாயினும், திருவாய்மொழிக்குச் சற்று முன்பும் இது ஸேவிக்கப்படுகிறது; திருவாய்மொழி மீண்டும் கிடைக்கத் திறவுகோல் இதுவே — நம்மாழ்வாரை நேசித்த சிஷ்யரின் குரல் நம்மாழ்வாருக்கு முன்பே ஒலிக்கிறது.

பெரிய திருமொழி

வடக்கே பதரிகாச்ரமம் முதல் தெற்கின் கோயில்கள் வரை யாத்திரை செய்தபடி திருமங்கை ஆழ்வார் பாடிய 1,084 பாசுரங்களின் பெருநூல். நாராயண நாமத்தைக் கண்டுகொண்ட ஆழ்வாரின் களிப்புடன் இது தொடங்குகிறது (பெரிய திருமொழி 1.1); வேறெந்த ஆழ்வாரின் அருளிச்செயலையும் விட அதிகமான திவ்யதேசங்களுக்கு இது மங்களாசாஸனம் செய்கிறது. நம்மாழ்வாரின் நான்கு பிரபந்தங்கள் நான்கு வேதங்கள் என்றால், திருமங்கை ஆழ்வாரின் ஆறு பிரபந்தங்கள் அவற்றின் ஆறு அங்கங்கள் என்பது ஸம்ப்ரதாயம்.

எப்போது அனுஸந்திக்கப்படுகிறது: அத்யயன உத்ஸவத்தில், வைகுண்ட ஏகாதசிக்கு முந்தைய பத்து நாட்களான பகல் பத்தில், முதலாயிரத்துடன் இது ஸேவிக்கப்படுகிறது. கோயில் திருமொழி எனப்படும் தேர்ந்தெடுத்த பதிகங்கள் தினசரி நித்யாநுஸந்தானத்தின் ஒரு பகுதி.

திருக்குறுந்தாண்டகம்

*குறுந்தாண்டக* யாப்பில் இருபது பாசுரங்கள். எம்பெருமான் தம் நெஞ்சில் வந்து குடிகொண்டதையும், தியானத்தில் அவனை அங்கே நிறுத்தி அனுபவிக்கும் இன்பத்தையும், அவனைச் ஸேவித்த திவ்யதேசங்களையும் திருமங்கை ஆழ்வார் பாடுகிறார்.

திருநெடுந்தாண்டகம்

*நெடுந்தாண்டக* யாப்பில் முப்பது பாசுரங்கள்; திருமங்கை ஆழ்வாரின் இறுதிப் பிரபந்தமாகக் கொள்ளப்படுகிறது. இதன் நடுப்பகுதியில் ஆழ்வார் எம்பெருமானைப் பிரிந்த பெண்ணாகவும், அவளைப் பற்றிப் பேசும் தாயாகவும் பாடுகிறார். பெரும் பண்டிதரான நஞ்சீயரை ஸம்ப்ரதாயத்துக்குள் கொணர பராசர பட்டர் இந்நூலையே விளக்கினார்; ஆகவே திருவரங்கத்தில் இது தனிச் சிறப்புடையது.

எப்போது அனுஸந்திக்கப்படுகிறது: திருவரங்கத்தில் அத்யயன உத்ஸவம் திருநெடுந்தாண்டகத் திருநாளுடன் தொடங்குகிறது; பகல் பத்து தொடங்கும் முன் அன்று இந்நூல் நம்பெருமாள் முன் ஸேவிக்கப்படுகிறது.

முதல் திருவந்தாதி

முதலாழ்வார்கள் மூவரும் குறுகிய இடைகழியில் நெருங்கி நின்று, தம்மிடையே எம்பெருமானை அனுபவித்த அந்த மழை இரவில் திருக்கோவலூரில் பொய்கை ஆழ்வார் பாடிய நூறு பாசுரங்கள். உலகம் முழுவதையுமே விளக்காக்கி ஏற்றுவதில் இது தொடங்குகிறது (முதல் திருவந்தாதி 1). இது *அந்தாதி*: ஒவ்வொரு பாசுரமும் முந்தைய பாசுரம் முடிந்த சொல்லிலேயே தொடங்குகிறது. இயற்பா இதனுடனேயே தொடங்குகிறது.

இரண்டாம் திருவந்தாதி

அதே இரவில் திருக்கோவலூரில் பூதத்தாழ்வார் பாடிய நூறு பாசுரங்கள். அவர் அன்பையே விளக்காக ஏற்றுகிறார் (இரண்டாம் திருவந்தாதி 1). பொய்கை ஆழ்வாரின் விளக்கு எம்பெருமானைப் பற்றிய ஞானம், இந்த இரண்டாம் விளக்கு அந்த ஞானத்தில் வளரும் அன்பு என்று ஆசார்யர்கள் விளக்குவர்.

மூன்றாம் திருவந்தாதி

பேயாழ்வாரின் நூறு பாசுரங்கள். அந்த இரண்டு விளக்குகளின் ஒளியில் அவர் பிராட்டியோடு கூடிய எம்பெருமானைக் கண்டார்; அந்தக் காட்சியைப் பாடியே தொடங்குகிறார் (மூன்றாம் திருவந்தாதி 1). இப்பாசுரங்கள் மீண்டும் மீண்டும் திவ்யதேசங்களுக்கு, எல்லாவற்றிலும் மேலாகத் திருவேங்கடத்துக்குத் திரும்புகின்றன.

நான்முகன் திருவந்தாதி

திருமழிசை ஆழ்வாரின் 96 பாசுரங்கள் நான்முகனின் பெயரைப் பெற்றவை; நான்முகன் நாராயணனிடமிருந்தே தோன்றினான் என்று முதல் பாசுரம் சொல்கிறது. நாராயணனே பரதெய்வம், மற்ற தேவதைகள் எல்லாம் அவனாலேயே தம் இடத்தைப் பெற்றவை என்பதையே இந்நூல் முழுவதும் நிலைநாட்டுகிறது; வேறு தெய்வத்தைத் தொழேன் என்று ஆழ்வார் உறுதியுரைக்கிறார்.

திருவிருத்தம்

நம்மாழ்வாரின் நான்கு பிரபந்தங்களில் முதலாவது — ரிக்வேதத்தின் ஸாரம் என்று ஸம்ப்ரதாயம் போற்றும் நூறு பாசுரங்கள். எம்பெருமானுக்குக் கைங்கர்யம் செய்ய இந்த உடற்பிறவியிலிருந்து விடுபட வேண்டும் என்ற விண்ணப்பத்துடன் இது தொடங்குகிறது; இதன் பெரும்பாலான பாசுரங்கள் அவனிடம் காதல் கொண்ட தலைவி (*நாயகி பாவம்*), அவள் தாய், அவள் தோழி ஆகியோரின் குரலில் அமைந்தவை.

திருவாசிரியம்

*ஆசிரியப்பா*வில் அமைந்த ஏழு நீண்ட பாசுரங்கள்; யஜுர்வேதத்தின் ஸாரமாகக் கொள்ளப்படுகின்றன. நம்மாழ்வார் எம்பெருமானின் திருமேனியையும், அவனே எல்லாவற்றுக்கும் காரணனும் தலைவனும் என்பதையும் பாடி, மேலுலக இன்பங்கள் உட்பட எல்லாச் சிறு பயன்களையும் விலக்குகிறார்.

பெரிய திருவந்தாதி

*அந்தாதி* வடிவில் எண்பத்தேழு பாசுரங்கள்; அதர்வவேதத்தின் ஸாரமாகக் கொள்ளப்படுகின்றன. நம்மாழ்வார் அடிக்கடி தம் நெஞ்சோடு பேசுகிறார்; எல்லாவற்றிலும் பெரியவனான எம்பெருமான் ஆழ்வாரின் சிறிய நெஞ்சையே தன் இருப்பிடமாகக் கொண்டதை இப்பாசுரங்கள் அனுபவிக்கின்றன. "பெரிய" என்ற பெயருக்கு ஸம்ப்ரதாயம் இதையே காரணமாகச் சொல்கிறது.

திருவெழுக்கூற்றிருக்கை

திருக்குடந்தை ஆராவமுதன் மீது திருமங்கை ஆழ்வார் பாடிய ஒரே பாசுரம்; ஒன்று முதல் ஏழு வரையிலான எண்கள் ஏறியும் இறங்கியும் தேர் வடிவில் அமையுமாறு (*ரதபந்தம்*) இயற்றப்பட்டது. நாலாயிரத்தில் இது ஒரு பாசுரமாகக் கணக்கிடப்படுகிறது.

சிறிய திருமடல்

பழந்தமிழ் மரபில், காதலன் வாராதபோது ஒரு பெண் பனைமட்டையால் செய்த குதிரையான *மடல்* ஏறித் தெருக்களில் வந்து, அவனை நாணச் செய்து வரவழைக்கலாம். நீண்ட, இடைவிடாத இந்தப் பாடலில் திருமங்கை ஆழ்வார் எம்பெருமானிடம் காதல் கொண்ட பெண்ணாக அதையே செய்யத் துணிகிறார். நாலாயிரக் கணக்கில் இதன் கண்ணிகள் 40 பாசுரங்களாகக் கொள்ளப்படுகின்றன.

பெரிய திருமடல்

சிறிய திருமடலின் பொருளிலேயே அமைந்த பெரிய *மடல்*: எம்பெருமானிடம் காதல் கொண்ட பெண், மௌனமாக வருந்துவதை விட மடலேறித் தெருக்களில் வரத் துணிகிறாள். அவ்வழியில் அவன் எழுந்தருளியிருக்கும் பல திவ்யதேசங்களை அவள் பெயர் சொல்லிப் பாடுகிறாள். நாலாயிரக் கணக்கில் இதன் கண்ணிகள் 78 பாசுரங்களாகக் கொள்ளப்படுகின்றன.

ராமாநுஜ நூற்றந்தாதி

ஸ்ரீ ராமாநுஜர் ஆட்கொண்ட, கூரத்தாழ்வானின் சிஷ்யரான திருவரங்கத்து அமுதனார் ஸ்ரீ ராமாநுஜரைப் போற்றிப் பாடிய 108 பாசுரங்கள். பெரியோர் வாக்குப்படி, நம்பெருமாளே புறப்பாட்டில் தம் முன் இதை ஸேவிக்கச் செய்து ஆழ்வார்களின் அருளிச்செயல்களுடன் சேர்த்தருளினார்; ஆகவே இது நாலாயிரத்தை நிறைவு செய்கிறது. இது *ப்ரபந்ந காயத்ரீ* எனப்படுகிறது: காயத்ரீயை நாள்தோறும் ஜபிப்பது போல, சரணாகதி செய்த ஒவ்வொரு ஸ்ரீவைஷ்ணவரும் இதை நாள்தோறும் ஓதுவர்.

எப்போது அனுஸந்திக்கப்படுகிறது: தினசரி நித்யாநுஸந்தானத்தின் ஒரு பகுதி. அத்யயன உத்ஸவத்தில் நிறைவு நாளில் இயற்பாவுக்குப் பின் இது ஸேவிக்கப்படுகிறது.

திருவாய்மொழி

நூறு பதிகங்களில் ஸ்வாமி நம்மாழ்வாரின் 1,102 பாசுரங்கள்: அருளிச்செயலின் இதயம், த்ராவிட வேதம் என்று போற்றப்படுவது, ஸாமவேதத்தின் ஸாரமாகக் கொள்ளப்படுவது. எம்பெருமானின் பரத்வம், அவன் ஸௌலப்யம், ஆத்மாவின் ஏக்கம், சரணாகதி ஆகியவற்றின் வழியே சென்று, ஆழ்வார் பரமபதம் அடைவதுடன் நிறைவுறுகிறது. ஸ்ரீ ராமாநுஜர் திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளானைக் கொண்டு இதற்கு முதல் வ்யாக்யானமான ஆறாயிரப்படியை அருளச் செய்தார்; மணவாள மாமுனிகள் திருவரங்கத்தில் நம்பெருமாள் முன் ஓராண்டு முழுவதும் இதன் ஈடு வ்யாக்யானத்தை உபதேசித்தார்.

எப்போது அனுஸந்திக்கப்படுகிறது: அத்யயன உத்ஸவத்தின் இதயம் திருவாய்மொழியே. வைகுண்ட ஏகாதசி முதல் பத்து இரவுகளான இராப்பத்தில், இதன் பத்துப் பத்துகளில் ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வோர் இரவு பெருமாள் முன் ஸேவிக்கப்படுகிறது; நம்மாழ்வார் திருவடி தொழுதலுடன் இது நிறைவுறுகிறது. கோயில் திருவாய்மொழி எனப்படும் தேர்ந்தெடுத்த பதிகங்கள் தினசரி நித்யாநுஸந்தானத்தின் ஒரு பகுதி.