நெடுந்தாண்டக யாப்பில் முப்பது பாசுரங்கள்; திருமங்கை ஆழ்வாரின் இறுதிப் பிரபந்தமாகக் கொள்ளப்படுகிறது. இதன் நடுப்பகுதியில் ஆழ்வார் எம்பெருமானைப் பிரிந்த பெண்ணாகவும், அவளைப் பற்றிப் பேசும் தாயாகவும் பாடுகிறார். பெரும் பண்டிதரான நஞ்சீயரை ஸம்ப்ரதாயத்துக்குள் கொணர பராசர பட்டர் இந்நூலையே விளக்கினார்; ஆகவே திருவரங்கத்தில் இது தனிச் சிறப்புடையது.
திருநெடுந்தாண்டகம் 1 · நாலாயிரத்தில் 2052-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் மின்னலின் வடிவமானான்; தன் முதல் வடிவில் நான்கு வேதங்களுமானான்; விளக்கின் ஒளியும், எழுந்து வளரும் நிலவுமானான். பிந்திய வடிவங்களிலும் முந்திய வடிவங்களிலும் அவன் பிறப்பில்லாதவன், நோயும் மூப்பும் தீண்டாதவன்; அழியும் பொருள்களில் எண்ணத்தை வைக்காத ஞானிகள் தியானிக்கும் பொன்னான வடிவம் அவன். மணிகளின் வடிவமும், ஐம்பூதங்களும், நீரின் வடிவமும், நெருப்பில் ஒளிரும் சுடரும், தன் சொந்த வடிவமும் ஆனான்; என் அப்பன் என் சொந்த வடிவிலேயே எனக்குள் நிற்கிறான். இளந்தளிர் போல மென்மையான அவன் திருவடிகள் என் தலைமேல் இருக்கின்றன.
பதவுரை
- மின் உரு ஆய்
- மின்னலின் வடிவமாகி
- வேதம் நான்கு ஆய்
- நான்கு வேதங்களுமாகி
- முளைத்து எழுந்த திங்கள்
- எழுந்து வளரும் நிலவு
- பிணி மூப்பு இல்லாப் பிறப்பிலி
- நோயும் மூப்பும் இல்லாத பிறப்பில்லாதவன்
- பூதம் ஐந்து ஆய்
- ஐம்பூதங்களுமாகி
- என் உருவில் நின்ற எந்தை
- என் சொந்த வடிவிலேயே நிற்கும் என் அப்பன்
- தளிர் புரையும் திருவடி
- இளந்தளிர் போல மென்மையான திருவடிகள்
திருநெடுந்தாண்டகம் 2 · நாலாயிரத்தில் 2053-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் நிலமும் நீரும் நெருப்பும் காற்றும் வானமும் ஆனான்; பல வேறுபட்ட சமயங்களாகவும் பரந்தான். அழகிய வடிவுடைய மூவர் இருப்பது போல நிற்கும் அமரர்களின் திருவுருவங்களைத் தனித்தனியாகப் பார்க்கும்போது, ஒரு வடிவம் பொன்னிறம், ஒன்று செந்தீ நிறம், ஒன்று பெருங்கடல் போன்றது. அந்த மூன்று வடிவங்களையும் காணும்போது, அவற்றில் முதன்மையான ஒரே ஜோதி மழைமேகம் போன்ற வடிவம்: அதுவே எங்கள் எம்பெருமானின் வடிவம்.
பதவுரை
- நீர் எரி கால் விசும்பும் ஆகி
- நீரும் நெருப்பும் காற்றும் வானமும் ஆகி
- பல் வேறு சமயமும் ஆய்ப்
- பல வேறுபட்ட சமயங்களுமாகி
- மூவருமே என்ன நின்ற
- மூவர் இருப்பது போல நின்ற
- பொன் உருவம்
- பொன்னிற வடிவம், பிரம்மனுடையது
- ஒன்று செந்தீ
- ஒன்று செந்தீ நிறம், சிவனுடையது
- மா கடல் உருவம்
- பெருங்கடல் போன்ற வடிவம்
- முகில் உருவம் எம் அடிகள் உருவம்
- மேகம் போலக் கரிய வடிவமே எங்கள் எம்பெருமானின் வடிவம்
திருநெடுந்தாண்டகம் 3 · நாலாயிரத்தில் 2054-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நெடிய கரிய மாலுக்குச் சிவந்த வடிவம் இருந்தது என்று சிலர் சொல்கிறார்கள்; திரேதா யுகத்தில் சங்கின் வெண்மையோடு ஒளிர்ந்தான் என்று சிலர் சொல்கிறார்கள்; தன் பெரிய வடிவில் கடலிலிருந்து அமுதம் எடுத்தபோது, எம்பெருமான் கருநீல நிறத்தவனாக இருந்தான். ஒரே உருவமும் ஒரே வடிவமும் உடையவனாக யாராலும் அவனைப் பிடித்துக்கொள்ள முடியாது. சொல்: யுகம் யுகமாக நின்று அவனைப் போற்றுவதைத் தவிர, கரிய வடிவமும் சிவந்த கண்களும் உடைய அந்த எம்பெருமானை யார்தான் காண முடியும்?
பதவுரை
- கரு நெடுமால்
- நெடிய கரிய மால்
- சேயன் என்றும்
- அவன் சிவந்தவன் என்று சிலர்
- திரேதைக்கண் வளை உருவாய்
- திரேதா யுகத்தில் சங்கு போல வெண்மையாக
- கடல் அமுதம் கொண்ட காலம்
- கடலிலிருந்து அமுதம் எடுத்த காலம்
- கரு நீல வண்ணன்
- கருநீல நிறத்தவன்
- ஊழிதோறு ஊழி நின்று ஏத்தல் அல்லால்
- யுகம் யுகமாக நின்று போற்றுவதைத் தவிர
- கட்டுரையே
- சொல்
திருநெடுந்தாண்டகம் 4 · நாலாயிரத்தில் 2055-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இந்திரனுக்கும் பிரம்மனுக்கும்கூட முதல்வன் அவன். பரந்த நிலம், காற்று, நெருப்பு, நீர், வானம் என்னும் ஐம்பூதங்களும் ஆனான்; இனிய தமிழின் ஓசையும் வடமொழியும் ஆனான்; நான்கு திசைகளும், நிலவும், சூரியனும் ஆனான். வானத்துத் தேவர்களாலும் அறிய முடியாத தூயவன் அவன்; அந்தணர்கள் அந்திப் பொழுதுக்கென்று வைத்திருக்கும் புனித மந்திரம் அவன். பேதை நெஞ்சே, அவனை ஒருபோதும் மறவாமல் அந்த மந்திரத்தின்படியே எப்போதும் வாழ்ந்தால், நீ உண்மையாக வாழ்வாய்.
பதவுரை
- இந்திரற்கும் பிரமற்கும் முதல்வன்
- இந்திரனுக்கும் பிரம்மனுக்கும்கூட முதல்வன்
- பூதம் ஐந்து ஆய்
- ஐம்பூதங்களுமாகி
- தமிழ் ஓசை வடசொல் ஆகி
- தமிழின் ஓசையும் வடமொழியும் ஆகி
- அந்தணனை
- தூயவனை
- அந்தி வைத்த மந்திரத்தை
- அந்திப் பொழுது வழிபாட்டுக்கென்று வைத்த மந்திரத்தை
- மறவாது
- ஒருபோதும் மறவாமல்
- மட நெஞ்சமே
- பேதை நெஞ்சே
திருநெடுந்தாண்டகம் 5 · நாலாயிரத்தில் 2056-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒளிரும் ஒரே அடியால் அவன் திருவடி நீரைத் துளைத்துக்கொண்டு பூமியில் நின்றது. அவனுடைய மற்றொரு திருவடி, விரும்பத்தக்க பெருமையுடைய அசுர அரசனின் மனத்திலிருந்த எல்லாக் கணக்குகளையும் தாண்டி, அண்டத்துக்கு மேல் சென்று, பரந்த வானத்தினூடே போய், இன்னும் உயர்ந்தது; குளிர்ந்த நிலவும் சூரியனும் அதற்கு வழிவிட்டு விலகின. நட்சத்திரங்களின் வெளி விளிம்பை உரசிக்கொண்டு ஓடி, அதற்கும் அப்பால் சென்றது. என் அப்பன் பூமி முழுவதையும் தன்னுள் அடக்கிக்கொண்டு நின்றான்; மலர் போன்ற அவன் திருவடிகளை நான் வணங்கினேன்.
பதவுரை
- ஒண் மிதியில்
- ஒளிரும் ஒரே அடியால்
- புனல் உருவி
- நீரைத் துளைத்துக்கொண்டு
- அவுணன் உள்ளத்து எண் மதியும் கடந்து
- அசுரனான மாவலியின் மனத்திலிருந்த எல்லாக் கணக்குகளையும் தாண்டி
- அண்டம்மீது போகி
- அண்டத்துக்கு மேல் சென்று
- தாரகையின் புறந் தடவி
- நட்சத்திரங்களின் வெளி விளிம்பை உரசிக்கொண்டு
- மண் முழுதும் அகப்படுத்து
- பூமி முழுவதையும் தன்னுள் அடக்கிக்கொண்டு
- மலர் புரையும் திருவடியே
- மலர் போன்ற திருவடிகள்
திருநெடுந்தாண்டகம் 6 · நாலாயிரத்தில் 2057-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முடிவில்லாமல் கொடுக்கும் நீண்ட பெரிய கைகளையுடைய அமரர்களின் அரசன் அவன்; அழகிய சிறகுகளுடைய பறவையின் மேல் ஏறும் ஒரே பாகன்; அசுரர்களிடம் எப்போதும் கடுமையாக, இரக்கமின்றி இருப்பவன். அவன் விரும்பும் ஒவ்வோர் ஊரிலும் அவன் திருவடிகளைப் பாடிக்கொண்டு, நெஞ்சே, மலர்கள் நிறைந்த திருக்கோவலூருக்குப் போய்த் தொழுவோம் வா; அங்கே பெண்ணையாறு, முத்துக்களை உதிர்க்கும் உயர்ந்த மூங்கில்களை இழுத்துத் தள்ளிக்கொண்டு நிலமெங்கும் பெருக்கெடுத்து, வயல்களில் பரவிப் பொன் விளைவிக்கிறது; குளங்களே அதற்கு வேலி.
பதவுரை
- நெடுந் தடக்கை
- நீண்ட பெரிய கைகள்
- அமரர்-வேந்தன்
- அமரர்களின் அரசன்
- அம் சிறைப் புள் தனிப் பாகன்
- அழகிய சிறகுகளுடைய பறவையான கருடனின் ஒரே பாகன்
- கலுழிப் பெண்ணை
- பெருக்கெடுக்கும் பெண்ணையாறு
- படு முத்தம்
- மூங்கில்கள் உதிர்க்கும் முத்துக்கள்
- பூங் கோவலூர்
- மலர்கள் நிறைந்த திருக்கோவலூர்
- தொழுதும்-போது நெஞ்சே
- நெஞ்சே, வா, போய்த் தொழுவோம்
திருநெடுந்தாண்டகம் 7 · நாலாயிரத்தில் 2058-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மலை போன்ற வலிய தோள்களுடைய அரசர்கள் மடியும்வரை கூரிய மழுவை ஏந்தி உலகை ஆண்டான்; மலைகள் நிறைந்த நீண்ட கடலில் தன் இணையற்ற வேலை எறிந்த வேளையும், மற்றவர்களையும் வென்றான். அவனுடைய ஊர், விந்திய மலையில் வாழும் கற்புடைய இளங்கன்னி காவல் புரியும், மணமுள்ள சோலைகள் சூழ்ந்த, நீண்ட வீதிகளும் தாமரை வேலியும் உடைய, மலைநாட்டின் பெருமைமிக்க அரசன் வணங்கி நிற்கும், மலர்கள் நிறைந்த திருக்கோவலூர். நெஞ்சே, அங்கே போய்த் தொழுவோம் வா.
பதவுரை
- வரை நெடுந் தோள் மன்னர் மாள
- மலை போன்ற தோள்களுடைய அரசர்கள் மடியும்படி
- வடி வாய மழு ஏந்தி
- பரசுராமனாகக் கூரிய மழுவை ஏந்தி
- தனி வேல் உய்த்த வேள்
- இணையற்ற வேலை எறிந்த வேளான முருகன்
- விந்தம் மேய
- விந்திய மலையில் வாழும்
- மடக் கன்னி காவல் பூண்ட
- இளங்கன்னித் தெய்வம் காவல் புரியும்
- கமல வேலி
- தாமரைகளை வேலியாகக் கொண்ட
- மலை-அரையன்
- மலைநாட்டின் அரசன்
திருநெடுந்தாண்டகம் 8 · நாலாயிரத்தில் 2059-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
திருநீரகத்தில் வாழ்பவனே! உயர்ந்த மலையின் உச்சியில் இருப்பவனே! நிலாத்திங்கள் துண்டத்தில் இருப்பவனே! வளமான கச்சியில் திருஊரகத்திலும், ஒளிரும் படித்துறைகளுடைய திருவெஃகாவிலும் இருப்பவனே! உன்னை நினைப்பவர்களின் நெஞ்சங்களில் இருப்பவனே! உலகம் போற்றும் திருக்காரகத்திலும் திருக்கார்வானத்திலும் இருப்பவனே! கள்வனே! அழகிய மலர்கள் நிறைந்த காவிரியின் தென்கரையில் நிற்கும் திருப்பேரில் இருப்பவனே! என் நெஞ்சை விட்டு ஒருபோதும் நீங்காதவனே! எம்பெருமானே, உன் திருவடிகளை மட்டுமே நான் போற்றி வைத்திருக்கிறேன்.
பதவுரை
- நீரகத்தாய்
- திருநீரகத்தில் இருப்பவனே
- நெடுவரையின் உச்சி மேலாய்
- உயர்ந்த மலையின் உச்சியில் இருப்பவனே
- நிலாத்திங்கள் துண்டத்தாய்
- நிலாத்திங்கள் துண்டத்தில் இருப்பவனே
- வெஃகா உள்ளாய்
- திருவெஃகாவில் இருப்பவனே
- கள்வா
- என் நெஞ்சைத் திருடிய கள்வனே
- பேரகத்தாய்
- திருப்பேரில் இருப்பவனே
- பேராது என் நெஞ்சின் உள்ளாய்
- என் நெஞ்சை விட்டு ஒருபோதும் நீங்காதவனே
திருநெடுந்தாண்டகம் 9 · நாலாயிரத்தில் 2060-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கப்பல்கள் கொண்டுவந்த பெரிய மணிகளை அலைகள் கரையில் ஒதுக்கும் கடலருகே உள்ள மல்லையில் இருப்பவனே! மதில்கள் சூழ்ந்த கச்சியில் இருப்பவனே! திருப்பேரில் இருப்பவனே! தேன் நிறைந்த கொன்றையின் வளமான மாலையை மார்பில் அணிந்து, மலையரசனின் இளமகளைத் தன் இடப்பாகத்தில் வைத்திருப்பவனின் உடலில் ஒரு பாகத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டவனே! பாற்கடலில் இருப்பவனே, பூமிக்கு மேல் இருப்பவனே, பனிமலையின் உச்சியில் இருப்பவனே, பவள வண்ணனே! எங்கே போனாய்? என் எம்பெருமானே, பாவியான நான் இப்படியே உன்னைத் தேடி அலைந்துகொண்டே இருக்க வேண்டுமா?
பதவுரை
- வங்கத்தால் மா மணி வந்து உந்து
- கப்பல்கள் கொண்டுவந்த மணிகளை அலைகள் ஒதுக்கும்
- மல்லையாய்
- மாமல்லபுரமான மல்லையில் இருப்பவனே
- கொன்றை அலங்கல் மார்வன்
- கொன்றை மாலையை மார்பில் அணிந்தவன், சிவன்
- பங்கத்தாய்
- அவன் உடலில் ஒரு பாகத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டவனே
- பனி வரையின் உச்சியாய்
- பனிமலையின் உச்சியில் இருப்பவனே
- பவள வண்ணா
- பவள வண்ணனே
- எங்கு உற்றாய்?
- எங்கே போனாய்?
திருநெடுந்தாண்டகம் 10 · நாலாயிரத்தில் 2061-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீ பொன்; ஏழு உலகங்களையும் காக்கும் பெருமை நீ. நான் இகழ்ச்சிக்கு மட்டுமே தகுந்த அடியவன்; பாவியான நான், "நீ எனக்கு என்னவாக ஆனாய்! நீ எனக்கு என்னவாக ஆனாய்!" என்று கதறுவதைத் தவிர வேறு என்ன அறிவேன்? நீயே தெற்கின் யானை, வடக்கின் யானை, மேற்கின் யானை, உலகம் போற்றும் கிழக்கின் மதயானை; அமரர்களுக்கு என்றும் முதல்வன்; பின்னால் வருபவர்களும் வணங்கும் ஜோதி; திருமூழிக்களத்தில் வாழ்பவனே; முதற்காரணமானவனே!
பதவுரை
- பொழில் ஏழும் காவல் பூண்ட
- ஏழு உலகங்களையும் காக்கும்
- இகழ்வாய தொண்டனேன்
- இகழ்ச்சிக்குத் தகுந்த அடியவன்
- என் ஆனாய் என் ஆனாய்
- நீ எனக்கு என்னவாக ஆனாய்!
- தென் ஆனாய் வட ஆனாய்
- தெற்கின் யானை, வடக்கின் யானை
- குணபால மத யானாய்
- கிழக்கின் மதயானை
- பின் ஆனார் வணங்கும் சோதி
- பின்னால் வருபவர்கள் வணங்கும் ஜோதி
- திருமூழிக்களத்து ஆனாய்
- திருமூழிக்களத்தில் வாழ்பவனே
திருநெடுந்தாண்டகம் 11 · நாலாயிரத்தில் 2062-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தாய் தன் மகளைப் பற்றிப் பேசுகிறாள்.) பட்டு உடுக்கவும் மறந்து வருந்துகிறாள்; தன் பொம்மையைச் சிறிதும் பொருட்படுத்துவதில்லை; நீண்ட குளிர்ந்த கண்களில் கண்ணீர் ததும்ப, உறங்க மாட்டேன் என்கிறாள்; எள்ளளவு நேரம்கூட என் மடியில் இருக்க மாட்டாள். "என் எம்பெருமானின் ஸ்ரீரங்கம் எங்கே?" என்று கேட்டுக்கொண்டே இருக்கிறாள். தேன் சுமந்த வண்டுகள் ரீங்காரமிடும் கூந்தலையுடைய என் இளம் மான்குட்டிக்கு இதைச் செய்தது யார் என்று உண்மையைச் சொல் என்று கட்டுவிச்சியிடம் கேட்டேன். தோழீ, அவள் சொன்னாள்: "கடல் வண்ண எம்பெருமான் இதைச் செய்தான்." அப்படியானால் அவளை யார் காப்பாற்ற முடியும்?
பதவுரை
- பட்டு உடுக்கும் அயர்த்து
- பட்டு உடுக்கவும் மறந்து
- பாவை பேணாள்
- தன் பொம்மையைப் பொருட்படுத்துவதில்லை
- பள்ளி கொள்ளாள்
- உறங்க மாட்டாள்
- எள் துணைப் போது
- எள்ளளவு நேரம்
- திருவரங்கம் எங்கே?
- ஸ்ரீரங்கம் எங்கே?
- கட்டுவிச்சி
- கட்டுவிச்சி, குறி சொல்பவள்
- கடல் வண்ணர் இது செய்தார்
- கடல் வண்ண எம்பெருமான் இதைச் செய்தான்
திருநெடுந்தாண்டகம் 12 · நாலாயிரத்தில் 2063-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தாய் பேசுகிறாள்.) அவள் நெஞ்சம் உருகுகிறது, கண்கள் கண்ணீரால் நிறைகின்றன; அசையாமல் நிற்கிறாள், பிறகு மயங்குகிறாள்; நீண்ட பெருமூச்சு விடுகிறாள்; உண்பதில்லை, உறக்கத்தைப் பொருட்படுத்துவதில்லை. "நஞ்சுடைய பாம்பின் மேல் துயில்கொள்ளும் நம்பியே!" என்றும், "மணமுள்ள மலர் வயல்களுடைய திருவாலியின் இளைய எம்பெருமானே!" என்றும் கதறுகிறாள். "அழகிய சிறகுகளுடைய பறவையைக் கொடியாகக் கொண்ட எம்பெருமானே!" என்று பாடி ஆடுகிறாள். "தோழீ, அழகிய ஸ்ரீரங்கத்துக்குப் போவோமா?" என்கிறாள். என் சிறகின் கீழ் அடங்காத ஒரு மகளைப் பெற்றேன்; இந்தப் பரந்த உலகெங்கும் பழியைச் சம்பாதித்தேன். ஐயோ, என்ன பாவம்!
பதவுரை
- நெஞ்சு உருகிக் கண் பனிப்ப
- நெஞ்சம் உருகி, கண்கள் கண்ணீரால் நிறைய
- நெடிது உயிர்க்கும்
- நீண்ட பெருமூச்சு விடுகிறாள்
- நஞ்சு அரவில் துயில் அமர்ந்த நம்பீ
- நஞ்சுடைய பாம்பின் மேல் துயில்கொள்ளும் நம்பியே
- பூ வயல் ஆலி மைந்தா
- மலர் வயல்களுடைய திருவாலியின் இளைய எம்பெருமானே
- அம் சிறைய புட்கொடியே
- அழகிய சிறகுகளுடைய கருடனைக் கொடியாகக் கொண்டவனே
- என் சிறகின்கீழ் அடங்காப் பெண்ணைப்
- என் சிறகின் கீழ் அடங்காத மகளை
- ஏ பாவமே
- ஐயோ, என்ன பாவம்
திருநெடுந்தாண்டகம் 13 · நாலாயிரத்தில் 2064-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தாய் பேசுகிறாள்.) "மலையை எடுத்துக் கல்மழையைத் தடுத்தவனே!" என்றும், "அழகிய மலர்கள் நிறைந்த கச்சியில் திருஊரகத்தில் வாழ்பவனே!" என்றும் சொல்கிறாள். "வில்லை முறித்து மென்மையானவளின் தோள்களைத் தழுவியவனே!" என்றும், "திருவெஃகாவில் துயில்கொள்ளும் அரசனே!" என்றும் சொல்கிறாள். "முன்பு மல்லர்களை நசுக்கிக் கொன்றவனே!" என்றும், "குதிரையைக் கிழித்த கையுடைய என் இளைய எம்பெருமானே!" என்றும் சொல்கிறாள். இந்தச் சொற்களைத் தன் கிளிக்குக் கற்றுக்கொடுத்து "சொல்!" என்கிறாள்; கண்ணீர் மார்பில் சொட்டச் சோர்ந்து போகிறாள்.
பதவுரை
- கல் எடுத்துக் கல்-மாரி காத்தாய்
- மலையை எடுத்துக் கல்மழையைத் தடுத்தவனே
- கச்சி ஊரகத்தாய்
- கச்சியில் திருஊரகத்தில் இருப்பவனே
- வில் இறுத்து மெல்லியல் தோள் தோய்ந்தாய்
- வில்லை முறித்து மென்மையானவளான சீதையைத் தழுவியவனே
- வெஃகாவில் துயில் அமர்ந்த வேந்தே
- திருவெஃகாவில் துயில்கொள்ளும் அரசனே
- மா கீண்ட கைத்தலத்து
- கேசி என்னும் குதிரையைக் கிழித்த கையுடைய
- தன் கிளியைச் சொல்லே என்று
- தன் கிளியிடம், சொல்! என்று
திருநெடுந்தாண்டகம் 14 · நாலாயிரத்தில் 2065-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தாய் பேசுகிறாள்.) கிளி அவனைப் பற்றிப் பாடியது: உதிக்கும் சூரியன், திருக்குறுங்குடியின் மழைமேகம், மூன்று உலகங்களுக்கும் அப்பால் முதல்வனாக நிற்கும் மூப்பில்லாதவன், யாராலும் அளக்க முடியாத அரிய அமுதம், ஸ்ரீரங்கத்தில் வாழும் தூயவன், அந்தணர்களின் சிந்தையில் வாழ்பவன், விளக்கின் ஒளி, மரகதம், திருத்தண்காலிலும் திருவெஃகாவிலும் உள்ள திருமால். அதைக் கேட்டு, "உன்னை வளர்த்ததன் பயனைப் பெற்றேன்; வா!" என்று சொல்லி, தன் இளங்கிளியைக் கைகூப்பி வணங்கினாள்.
பதவுரை
- முளைக் கதிரை
- உதிக்கும் சூரியனை
- குறுங்குடியுள் முகிலை
- திருக்குறுங்குடியின் மழைமேகத்தை
- அளப்பு அரிய ஆர் அமுதை
- யாராலும் அளக்க முடியாத அரிய அமுதத்தை
- அந்தணர்-தம் சிந்தையானை
- அந்தணர்களின் சிந்தையில் வாழ்பவனை
- திருத்தண்காவில்
- திருத்தண்காலில்
- வளர்த்ததனால் பயன்பெற்றேன்
- உன்னை வளர்த்ததன் பயனைப் பெற்றேன்
- மடக் கிளியைக் கைகூப்பி
- இளங்கிளியைக் கைகூப்பி வணங்கி
திருநெடுந்தாண்டகம் 15 · நாலாயிரத்தில் 2066-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தாய் பேசுகிறாள்.) "உயர்ந்த நெடிய கல் மதில்கள் சூழ்ந்த கச்சியில் வாழும் களிறே!" "கடலில் சயனித்திருக்கும் கனியே!" "அல்லியும் தாமரையும் நிறைந்த குளங்களை வேலியாகக் கொண்ட வயல்களுடைய அழகிய திருவழுந்தூரில் மகிழ்ந்து நிற்கும் எம்பெருமானே!" என்று பாடுகிறாள்; உயர்ந்த ஓசையுடைய நீண்ட வீணையைத் தன் மார்போடு அணைத்து, தூய புன்னகையோடு சிறிதே முறுவலித்து, மென்மையான விரல்கள் சிவக்கும்வரை அதன் நரம்புகளை மீட்டுகிறாள். அங்கே என் பேதைப் பெண், மென்மையான கிளியைப் போல ஓயாமல் மழலை பேசுகிறாள்.
பதவுரை
- கச்சி மேய களிறு
- கச்சியில் வாழும் களிறு
- கடல் கிடந்த கனியே
- கடலில் சயனித்திருக்கும் கனியே
- அணி அழுந்தூர்
- அழகிய திருவழுந்தூர்
- நெடு வீணை
- நீண்ட வீணை
- தூ முறுவல்
- தூய புன்னகை
- மென் கிளிபோல் மிக மிழற்றும்
- மென்மையான கிளியைப் போல ஓயாமல் மழலை பேசுகிறாள்
- என் பேதையே
- என் பேதைப் பெண்
திருநெடுந்தாண்டகம் 16 · நாலாயிரத்தில் 2067-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தாய் பேசுகிறாள்.) "கன்றுகளை மேய்ப்பதில் மகிழ்ந்த இளங்காளையே!" "மணம் கமழும் சோலைகள் சூழ்ந்த திருக்கண்ணபுரத்தில் உள்ள என் கனியே!" "ஊர் மன்றில் மகிழ்ந்து கூத்தாடியவனே!" "வடக்கே திருவேங்கடத்தில் வாழும் இளைய எம்பெருமானே!" "அசுரர் குலங்களை வென்று வேரறுத்த அரசனே!" "பரந்த சோலைகள் சூழ்ந்த திருநறையூரில் நிற்பவனே!" "அடர்ந்த சுருள் குழலுடைய என் கரிய வண்ணத் துணையே!" என்று கதறுகிறாள்; கண்ணீர் மார்பில் சொட்டச் சோர்ந்து போகிறாள்.
பதவுரை
- கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய்
- கன்றுகளை மேய்ப்பதில் மகிழ்ந்த இளங்காளையே
- கணபுரத்து என் கனியே
- திருக்கண்ணபுரத்தில் உள்ள என் கனியே
- வட திருவேங்கடம் மேய மைந்தா
- வடக்கே திருவேங்கடத்தில் வாழும் இளைய எம்பெருமானே
- அசுரர் குலம் களைந்த
- அசுரர் குலங்களை வேரறுத்த
- திருநறையூர் நின்றாய்
- திருநறையூரில் நிற்பவனே
- துணை முலைமேல் துளி சோர
- கண்ணீர் மார்பில் சொட்ட
திருநெடுந்தாண்டகம் 17 · நாலாயிரத்தில் 2068-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தாய் பேசுகிறாள்.) அவளுடைய மென்மையான இள மார்பகங்களில் பொன்னிறப் பசலை படர்கிறது; போரிடும் கயல்மீன்களைப் போல அலையும் கண்களில் கண்ணீர் அரும்புகிறது. அவள் வெளியே வந்து நின்றாள்; சிவந்த கால்களுடைய இளம் புறா தன் துணையிடம் பேசும் மெல்லிய குரலைக் கேட்டு அவள் உடல் உருகியது. எண்ணத்தில் ஆழ்ந்து, திருத்தண்காலையும் குளிர்ந்த திருக்குடந்தையையும் பாடினாள்; குளிர்ந்த திருக்கோவலூரைப் பாடி ஆடினாள். அதைக் கேட்டு, "பெண்ணே, இது நம் குடிக்கு நல்லதா?" என்றேன். அதற்கு அவள் திருநறையூரையும் பாடத் தொடங்கினாள்.
பதவுரை
- பொன்னே பூப்ப
- பொன்னிறப் பசலை படர
- பொரு கயல் கண்
- போரிடும் கயல்மீன்கள் போன்ற கண்கள்
- செங் கால மடப் புறவம்
- சிவந்த கால்களுடைய இளம் புறா
- சிறு குரலுக்கு உடல் உருகிச்
- அதன் மெல்லிய குரலுக்கு உடல் உருகி
- தண் கோவலூர் பாடி ஆடக்
- குளிர்ந்த திருக்கோவலூரைப் பாடி ஆடி
- நம் குடிக்கு இதுவோ நன்மை?
- இது நம் குடிக்கு நல்லதா?
- நறையூரும் பாடுவாள்
- திருநறையூரையும் பாடுகிறாள்
திருநெடுந்தாண்டகம் 18 · நாலாயிரத்தில் 2069-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தாய் பேசுகிறாள்.) அவன் திருமேனி மழைமேகத்தின் நிறம்; அவன் கண்களும் வாயும் கைகளும் இரு திருவடிகளும் தாமரையின் நிறம். அவன் இளைய நிலமகளிடம் அன்பு பூண்டவன், குளிர்ந்த மலர் மேல் வீற்றிருக்கும் திருமகள் மேல் காதல் பித்துக் கொண்டவன். நான் பாவம் செய்திருக்க வேண்டும்! என் அழகிய பேதைப் பெண் என் சொல்லைக் கேட்க மாட்டேன் என்கிறாள். "என் எம்பெருமானின் ஸ்ரீரங்கம் எங்கே?" என்று கேட்கிறாள். "நீர் வண்ண எம்பெருமானின் மலையான திருநீர்மலைக்குப் போவேன்" என்கிறாள். அடக்கத்தை இழந்தவர்கள் நடந்துகொள்வது இப்படித்தானே?
பதவுரை
- கார் வண்ணம் திருமேனி
- மழைமேகத்தின் நிறமுடைய திருமேனி
- கமல வண்ணம்
- தாமரையின் நிறம்
- பார் வண்ண மட மங்கை பத்தர்
- இளைய நிலமகளான பூமிதேவியிடம் அன்பு பூண்டவன்
- பனி மலர்மேல் பாவைக்கு
- குளிர்ந்த மலர் மேல் வீற்றிருக்கும் திருமகளுக்கு
- என் சொல் கேளாள்
- என் சொல்லைக் கேட்க மாட்டாள்
- நீர்மலைக்கே போவேன்
- திருநீர்மலைக்குப் போவேன்
- நிறை அழிந்தார்
- அடக்கத்தை இழந்தவர்கள்
திருநெடுந்தாண்டகம் 19 · நாலாயிரத்தில் 2070-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தாய் பேசுகிறாள்.) நிறைந்த அழகிய மார்பகங்களுடைய திருமகள் மாயனின் அகன்ற மார்பில் வாழ்கிறாள். அதைக் கண்டும் என் பெண் தன்னை இழந்துவிட்டாள்; அவள் அடக்கம் போய்விட்டது, பெருமூச்சு விடுகிறாள். "தோழீ, அழகிய ஸ்ரீரங்கத்துக்குப் போவோமா?" என்கிறாள். தன்னைப் பெற்ற தாயின் ஒரு சொல்லையும் கேட்க மாட்டாள். அவன் திருநாமங்களைப் பாடிக்கொண்டும், குளிர்ந்த திருக்குடந்தையைப் பாடிக்கொண்டும், பொற்றாமரைக் குளத்தில் நீராடப் போய்விட்டாள். என் மகள் ஒப்பற்றவள். உன் பொன்னான பெண்ணும் அப்படித்தானா?
பதவுரை
- முற்று ஆரா வன முலையாள் பாவை
- நிறைந்த அழகிய மார்பகங்களுடைய திருமகள்
- மாயன் மொய் அகலத்துள்
- மாயனின் அகன்ற மார்பில்
- நிறை அழிந்தாள்
- அவள் அடக்கம் போய்விட்டது
- பெற்றேன் வாய்ச் சொல்
- தன்னைப் பெற்ற தாயின் சொற்கள்
- பொற்றாமரைக் கயம்
- பொற்றாமரைக் குளம்
- பொரு அற்றாள்
- ஒப்பற்றவள்
- பொன்னும் அஃதே?
- உன் பொன்னான பெண்ணும் அப்படித்தானா?
திருநெடுந்தாண்டகம் 20 · நாலாயிரத்தில் 2071-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தாய் பேசுகிறாள்.) வாளேந்திய, தேர்ப்படையுடைய அரக்கர் அரசனின் செல்வத்தை முடித்து, தென் இலங்கையைக் கலங்கவிட்டான்; போரிடும் கடல் காவல் புரியும் மதில்களைக் கடந்து அவன் உள்ளே புகுந்தபோது செந்தீ அவனுக்கு வழிவிட்டு ஒதுங்கியது; ஆயிரம் தோள்களுடைய வீரன் வாணன் தோற்றான். பூமியின் பெரும் ஆட்சியாளனான அவன் பூமியைத் தோண்டி எடுத்தான், விழுங்கினான், மீண்டும் உமிழ்ந்தான், அளந்தான், அதை ஆள்கிறான். அந்தப் பெருமைமிக்க எம்பெருமானின் திருநாமங்களைச் சொல்லும் பெண்ணை, பெருந்தவம் செய்தவள் என்பதைத் தவிர வேறு எப்படி இந்த உலகில் யாராவது அழைக்க முடியுமா?
பதவுரை
- வாள் அரக்கன் செல்வம் மாள
- வாளேந்திய அரக்கனின் செல்வம் முடிய
- செந்தீ ஒல்கி
- செந்தீ வழிவிட்டு ஒதுங்கி
- ஆயிரந் தோள் வாணன்
- ஆயிரம் தோள்களுடைய வாணன்
- பார் இடந்து பாரை உண்டு
- பூமியைத் தோண்டி எடுத்து விழுங்கி
- பார் அளந்து
- பூமியை அளந்து
- பேர் ஓதும் பெண்ணை
- அவன் திருநாமங்களைச் சொல்லும் பெண்ணை
- பெருந் தவத்தள்
- பெருந்தவம் செய்தவள்
திருநெடுந்தாண்டகம் 21 · நாலாயிரத்தில் 2072-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(பெண் தன் தோழியிடம் பேசுகிறாள்.) மணம் கமழும் கரிய சுருள் குழல் பின்னால் தொங்க, மகரக் குழைகள் இருபுறமும் ஒளிர்ந்து அசைய, எய்யத் தயாராக இருக்கும் கொடிய வில்லை மட்டுமே துணையாகக் கொண்டு, அவர்கள் இருவரும் இங்கே வந்து என் முன் நின்றார்கள். அவன் கைகள் தாமரை நிறம், வாய் தாமரை போன்றது, இரு கண்களும் தாமரைகள், திருவடிகளும் அப்படியே. அவர்களை அப்படிக் கண்டும், தோழீ, அவர்களைத் தேவர்கள் என்று எண்ணி அஞ்சினோம்.
பதவுரை
- நறுங் குஞ்சிக் குழல் பின் தாழ
- மணம் கமழும் சுருள் குழல் பின்னால் தொங்க
- மகரம் சேர் குழை
- மீன் வடிவ மகரக் குழைகள்
- வெம் சிலையே துணையா
- கொடிய வில்லை மட்டுமே துணையாகக் கொண்டு
- இருவராய் வந்தார்
- அவர்கள் இருவரும் வந்தார்கள்
- கை வண்ணம் தாமரை
- தாமரை நிறக் கைகள்
- தேவர் என்று அஞ்சினோமே
- தேவர்கள் என்று எண்ணி அஞ்சினோம்
திருநெடுந்தாண்டகம் 22 · நாலாயிரத்தில் 2073-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(பெண் பேசுகிறாள்.) ஒரு பண்ணை முணுமுணுத்துக்கொண்டு, எங்களைப் பார்க்காமல், சற்று நாணியவன் போல இருந்தான்; பிறகு தன் பல மயக்கும் வித்தைகளைக் காட்டினான்; என் நெஞ்சமும் கண்களும் அவன் பின்னால் ஓடி, என் எம்பெருமானின் திருவடிகளின் கீழ் வந்து அமர்ந்தன. இந்தப் பக்கம் என் வளையல்களையும் மேகலையையும் இனி என்னால் காண முடியவில்லை; அவனுடைய கனமான இரண்டு மகரக் குழைகளையும் நான்கு தோள்களையும் மட்டுமே கண்டேன். "என் எம்பெருமானின் கோயில் எவ்வளவு தூரம்?" என்று நான் கேட்டபோது, அவனே, "இது அழகிய திருவாலி அல்லவா?" என்று பதில் சொன்னான்.
பதவுரை
- நம்மை நோக்கா
- எங்களைப் பார்க்காமல்
- நாணினார் போல்
- நாணியவன் போல
- திருவடிக்கீழ் அணைய
- அவன் திருவடிகளின் கீழ் வந்து அமர்ந்தன
- கைவளையும் மேகலையும் காணேன்
- என் வளையல்களையும் மேகலையையும் காணவில்லை
- நான்கு தோளும்
- அவனுடைய நான்கு தோள்களும்
- எழில் ஆலி
- அழகிய திருவாலி
திருநெடுந்தாண்டகம் 23 · நாலாயிரத்தில் 2074-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(பெண் பேசுகிறாள்.) எனக்கு மட்டுமே, உள்ளுக்குள் ஊர்ந்து பரவும் ஒரு மனநோயைத் தந்தான்; "இளந்தென்னைகளிலிருந்து வழியும் தெளிந்த கள்ளைக் குடித்துக் கயல்மீன்கள் துள்ளி விளையாடும் ஸ்ரீரங்கமே நம் ஊர்" என்று சொல்லி, என் ஒளிரும் வளையல்களையும் அழகிய நிறத்தையும் கொண்டுபோனான். தேன் சொட்டும் புதிய துளசி மாலை அணிந்த அவனை என் கனவுகளில் காண்கிறேன்; கண்டதும், "பறவையின் மேல் ஏறும் கள்வனே, போகாதே!" என்கிறேன். அப்படியிருந்தும், எங்களுக்கிடையே அது ஊடலில்தான் முடிகிறது.
பதவுரை
- உள் ஊரும் சிந்தை நோய்
- உள்ளுக்குள் ஊர்ந்து பரவும் மனநோய்
- ஒளி வளையும் மா நிறமும் கொண்டார்
- என் ஒளிரும் வளையல்களையும் அழகிய நிறத்தையும் கொண்டுபோனான்
- சேல் உகளும்
- கயல்மீன்கள் துள்ளும்
- திருவரங்கம் நம் ஊர்
- ஸ்ரீரங்கமே நம் ஊர்
- கனவிடத்தில் யான் காண்பன்
- என் கனவுகளில் அவனைக் காண்கிறேன்
- புள் ஊரும் கள்வா
- பறவையின் மேல் ஏறும் கள்வனே
- புலவி
- ஊடல், காதலர்களின் செல்லச் சண்டை
திருநெடுந்தாண்டகம் 24 · நாலாயிரத்தில் 2075-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(பெண் பேசுகிறாள்.) சங்கு வளையல்கள் என் இரு கைகளிலும் நிற்க மாட்டேன் என்கின்றன; ஐயோ, என்ன பாவம்! பரந்த ஒளிரும் முழங்கும் கடலைப் பருகிய பெரிய வயிறுடைய கருமேகத்தின் நிறம் அவனுடையது. பெரிய அரிய தவமுடைய முனிவர்கள் சூழ, ஒரு கையில் சங்கும் மற்றொரு கையில் சக்கரமும் ஏந்தி, உலகை விழுங்கிய பெரிய வாயுடையவன் இங்கே வந்தான். போரிடும் கயல்மீன்களைப் போல அலையும் என் கண்களில் கண்ணீர் பெருகச் செய்து, என்னை ஊடலில் விட்டுவிட்டு, "நீர் சூழ்ந்த ஸ்ரீரங்கமே என் ஊர்" என்று சொல்லிப் போய்விட்டான்.
பதவுரை
- இரு கையில் சங்கு-இவை நில்லா
- சங்கு வளையல்கள் என் கைகளில் நிற்க மாட்டா
- எல்லே பாவம்
- ஐயோ, என்ன பாவம்
- பெரு வயிற்ற கரு முகிலே
- பெரிய வயிறுடைய கருமேகம்
- ஒரு கையில் சங்கு ஒரு கை மற்று ஆழி
- ஒரு கையில் சங்கு, மற்றொரு கையில் சக்கரம்
- உலகு உண்ட பெரு வாயர்
- உலகை விழுங்கிய பெரிய வாயுடையவன்
- புனல் அரங்கம் ஊர் என்று
- நீர் சூழ்ந்த ஸ்ரீரங்கமே தன் ஊர் என்று சொல்லி
திருநெடுந்தாண்டகம் 25 · நாலாயிரத்தில் 2076-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(பெண் பேசுகிறாள்.) மின்னல் போல ஒளிரும் தன் திருவுருவத்தையும், பெரிய தோள்களையும், யானையின் மேல் சீறிய கையையும், கண்களையும் வாயையும், மணமுள்ள புதிய துளசியின் கீழே தாழ்ந்து ஒளிரும் மகரக் குழைகளையும் எனக்குக் காட்டினான். என் அழகையும், என் அடக்கத்தையும், என் எண்ணங்களையும், என் வளையல்களையும் கொண்டான்; என்னைத் தன்னுடையவளாக்கிக்கொண்டான்; "நீர் சூழ்ந்த ஸ்ரீரங்கமே என் ஊர்" என்று சொல்லி, பொன்னிறமாக மலர்ந்த மணமுள்ள செருந்திச் சோலைகளினூடே போய்விட்டான்.
பதவுரை
- மின் இலங்கு திருவுருவும்
- மின்னல் போல ஒளிரும் திருவுருவம்
- கரி முனிந்த கைத்தலமும்
- யானையின் மேல் சீறிய கை
- நறுந் துழாய் மலரின் கீழே
- மணமுள்ள துளசியின் கீழே
- என் நலனும் என் நிறையும்
- என் அழகும் என் அடக்கமும்
- என்னை ஆளும் கொண்டு
- என்னைத் தன்னுடையவளாக்கிக்கொண்டு
- நறுஞ் செருந்திப் பொழிலினூடே
- மணமுள்ள செருந்திச் சோலைகளினூடே
திருநெடுந்தாண்டகம் 26 · நாலாயிரத்தில் 2077-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(பெண் ஒரு வண்டிடம் பேசுகிறாள்.) ஒளிரும் புள்ளிகளுடைய ஆறு கால் சிறு வண்டே, நீயும் உன் துணையும் தேன் நிறைந்த சோலைகளில் மலரும் பூக்களின் தேனைப் பருகி, அவற்றிடையே மகிழ்ச்சியாக வாழ்கிறீர்கள். உன்னைத் தொழுகிறேன். பசுக்கூட்டங்களை மேய்த்த, அழகிய திருவழுந்தூரில் நிற்கும் அமரர்களின் அரசனிடம் இன்று போ. அஞ்சாமல் அவன் அருகே போய், "உன்னை விரும்பும் ஒரு பெண் இருக்கிறாள்" என்று ஒரு சொல் மட்டும் சொல்.
பதவுரை
- அறு கால சிறு வண்டே
- ஆறு கால் சிறு வண்டே
- பொறியில் ஆர்ந்த
- ஒளிரும் புள்ளிகளுடைய
- தொழுதேன் உன்னை
- உன்னைத் தொழுகிறேன்
- நிரை மேய்த்த அமரர்-கோமான்
- பசுக்கூட்டங்களை மேய்த்த அமரர்களின் அரசன்
- அணி அழுந்தூர் நின்றானுக்கு
- அழகிய திருவழுந்தூரில் நிற்பவனுக்கு
- அஞ்சாதே
- அஞ்சாமல்
- நின் நயந்தாள்
- அவள் உன்னை விரும்புகிறாள்
திருநெடுந்தாண்டகம் 27 · நாலாயிரத்தில் 2078-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(பெண் ஒரு நாரையிடம் பேசுகிறாள்.) சிவந்த கால்களுடைய இள நாரையே, நீ இன்று போய், திருக்கண்ணபுரத்துக்குள் புகுந்து, சிவந்த கண்களுடைய என் துணையான மாலிடம் என் காதலைச் சொன்னால், எனக்கு அதற்கு இணையான மகிழ்ச்சி வேறு இல்லை. அப்போது இந்தப் பசுமையான நிலம் முழுதும் நாள்தோறும் உனக்கே உரியதாகும்; வயல் குட்டைகளிலுள்ள மீன்களைப் பிடித்து உண்ண உனக்குத் தருவேன். இதைச் செய்தால், நீயும் உன் துணையும் இங்கே வந்து மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்து, இந்தப் பரந்த பூமியில் இனிய இன்பம் துய்க்கலாம்.
பதவுரை
- செங் கால மட நாராய்
- சிவந்த கால்களுடைய இள நாரையே
- திருக்கண்ணபுரம் புக்கு
- திருக்கண்ணபுரத்துக்குள் புகுந்து
- செங் கண் மாலுக்கு
- சிவந்த கண்களுடைய மாலிடம்
- என் காதல்
- என் காதல்
- பைங் கானம்
- பசுமையான நிலம்
- பழன மீன்
- வயல் குட்டைகளிலுள்ள மீன்
- இன்பம் எய்தலாமே
- இனிய இன்பம் துய்க்கலாம்
திருநெடுந்தாண்டகம் 28 · நாலாயிரத்தில் 2079-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(பெண் பேசுகிறாள்.) அரக்கன் மடியும்படி தென் இலங்கையின் அரணைச் சிதறடித்தான்; மூன்று உலகங்களையும் சென்று அளந்தான்; பாரதப் போரின் அரசப் படை அழியும்வரை ஒரே தேரைக் கொண்டு ஓட்டினான். தோழீ, மலை போலப் பெரிய அந்தக் களிற்றை, அவன் தப்பிப் போக முடியாதபடி, பொன்னிறம் ஒளிரும் என் மார்பகங்களோடு கட்டிவைப்பேன்; பிறகு அவனோடு ஊடுவேன்; என் உறுப்புகள் ஒவ்வொன்றும் இன்பம் அடையும்படி, அவனை நினைத்து உருகிக்கொண்டே என்றென்றும் இருப்பேன்.
பதவுரை
- தென் இலங்கை அரண் சிதறி
- தென் இலங்கையின் அரணைச் சிதறடித்து
- உலகம் மூன்றினையும் திரிந்து
- மூன்று உலகங்களினூடேயும் சென்று
- ஓர் தேரால்
- ஒரே தேரால்
- வரை உருவின் மா களிற்றை
- மலை போலப் பெரிய களிற்றை
- போகாமை வல்லேனாய்
- அவனைப் போகவிடாமல் தடுக்க வல்லவளாய்
- நினைந்து உருகி இருப்பன்
- அவனை நினைத்து உருகிக்கொண்டே இருப்பேன்
திருநெடுந்தாண்டகம் 29 · நாலாயிரத்தில் 2080-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முன்பு ஆயர் குலமகளான நப்பின்னையின் நாயகன் அவன்; அலை மோதும் கடலைக் கடைந்து அதற்கு அணை கட்டிய எம்பெருமான்; தளராத வலிமையுடைய அரக்கர் அரசன் மடிந்து அவன் குலம் வேரறுக்கப்படும்வரை தன் கொடிய வில்லிலிருந்து அம்புகளை எய்து வென்றவன்; மலையைத் தூக்கிய தோள்களுடையவன்; பரந்த அலைகளின் அருகே திருவிண்ணகரில் நாள்தோறும் நிற்பவன்; குளிர்ந்த திருக்குடந்தையில் சயனித்திருக்கும் மால்; நெடியவன். அவன் திருவடிகளில் கிடக்கும் நாய் போன்ற நான் அவனை நினைத்தேன்.
பதவுரை
- ஆயர் குலமகளுக்கு அரையன்
- ஆயர் குலமகளான நப்பின்னையின் நாயகன்
- கடைந்து அடைத்த அம்மான்
- கடலைக் கடைந்து அணை கட்டிய எம்பெருமான்
- அரக்கர் கோனை மாள
- அரக்கர் அரசனான ராவணன் மடியும்படி
- குன்று எடுத்த தோளினானை
- மலையைத் தூக்கிய தோள்களுடையவனை
- விண்ணகரம்
- திருவிண்ணகர்
- தண் குடந்தைக் கிடந்த மாலை
- குளிர்ந்த திருக்குடந்தையில் சயனித்திருக்கும் மாலை
- அடி நாயேன்
- அவன் திருவடிகளில் கிடக்கும் நாய் போன்ற நான்
திருநெடுந்தாண்டகம் 30 · நாலாயிரத்தில் 2081-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
"பெரிய மழைமேகங்கள் மின்னலுடன் தவழும் மேகவண்ண எம்பெருமானே, தேவர்களின் நாயகனே, எங்களுக்கு அருள் செய்!" என்று முனிவர்களும் அமரர்களும் அவனைப் போற்ற, அவன் அன்னமாகி அரிய வேதத்தை வெளிப்படுத்தினான். அந்த எம்பெருமானைப் பற்றி, பெருமைமிக்க வேலுடைய, பெரிய மணிமாளிகைகளுடைய மங்கையின் அரசரான கலியன் பரகாலன் திருமங்கை ஆழ்வார், நன்கு தொடுத்த இந்தத் தமிழ் மாலையைப் பாடினார். இதைக் கற்றுத் தேர்ந்தவர்கள் தங்கள் பழைய வினையை வேரோடு அறுக்க முடியும்.
பதவுரை
- மின்னு மா மழை தவழும்
- பெரிய மேகங்கள் மின்னலுடன் தவழும்
- விண்ணவர்-தம் பெருமானே
- தேவர்களின் நாயகனே
- அன்னம் ஆய்
- அன்னமாகி, ஹம்ஸமாகி
- அருமறையை வெளிப்படுத்த
- அரிய வேதத்தை வெளிப்படுத்திய
- மான வேல் பரகாலன் கலியன்
- பெருமைமிக்க வேலுடைய பரகாலன், கலியன், திருமங்கை ஆழ்வார்
- பன்னிய நூல் தமிழ்-மாலை
- நன்கு தொடுத்த தமிழ் மாலை
- பழவினையை முதல் அரிய
- பழைய வினையை வேரோடு அறுக்க
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.