திருமழிசை ஆழ்வார்

ஸம்ப்ரதாயப்படி, திருமழிசை ஆழ்வார் சென்னைக்கு அருகிலுள்ள திருமழிசையில் பார்க்கவ முனிவருக்கும் அவர் மனைவி கனகாங்கிக்கும் பிறந்தார். உருவமற்ற பிண்டமாகப் பிறந்த குழந்தை ஒரு பிரம்புப் புதரில் விடப்பட்டது. பெருமாள் அக்குழந்தைக்கு உருவமும் உயிரும் அருளினார்; பிரம்பு அறுக்கும் திருவாளனும் அவர் மனைவி பங்கயச்செல்வியும் வளர்த்தனர்.

இளமையில் உண்மையைத் தேடிப் பல மதங்களையும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகக் கற்றார். பேயாழ்வார் அவரைச் சந்தித்து அவர் உள்ளத்தை ஸ்ரீமந் நாராயணனிடம் திருப்ப, அவருக்குச் சீடரானார். பக்தியின் ஸாரமானவர் என்பதால் ஸம்ப்ரதாயம் அவரை பக்திஸாரர் என்று அழைக்கிறது.

அவர் அன்புக்குப் பெருமான் எப்படி இசைந்தான் என்பதை இரண்டு வரலாறுகள் காட்டுகின்றன. காஞ்சிபுரம் திருவெஃகாவில், தன்னைப் புகழாததற்காக அரசன் அவர் சீடர் கணிகண்ணனை நாடு கடத்தியபோது, ஆழ்வாரும் உடன் புறப்பட்டு, பெருமானைத் தன் சேஷசயனத்தைச் சுருட்டிக்கொண்டு உடன் வரச் சொன்னார். பெருமானும் அப்படியே உடன் சென்று, அவர்கள் திரும்பியபோதே திரும்பினான்; அதனால் அவன் "சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள்" — யதோக்தகாரி. திருக்குடந்தையில் ஆராவமுதன் ஆழ்வாருக்கு மறுமொழி சொல்லச் சயனத்திலிருந்து எழத் தொடங்கி, இன்றும் பாதி எழுந்த திருக்கோலத்திலேயே இருக்கிறான்.

அவர் தம் நூல்களைக் காவிரியில் இட, இரண்டு மட்டும் நீரோட்டத்தை எதிர்த்து மீண்டு வந்தன என்பது ஸம்ப்ரதாயம். நான்முகன் திருவந்தாதி (96 பாசுரங்கள்) நான்முகன் உட்பட எல்லாவற்றுக்கும் ஸ்ரீமந் நாராயணன் ஒருவனே காரணம் என்று உபதேசிக்கிறது. திருச்சந்த விருத்தம் (120 பாசுரங்கள்) சந்த நயத்துடன் பெருமானின் ஸ்வரூபத்தையும் அவதாரங்களையும் பாடுகிறது. இரண்டும் சேர்ந்து 216 பாசுரங்கள்.