ஸம்ப்ரதாயப்படி, திருப்பாணாழ்வார் ஸ்ரீரங்கத்திற்கு அருகிலுள்ள உறையூரில் ஒரு நெல்வயலில் குழந்தையாகக் கண்டெடுக்கப்பட்டு, யாழ் மீட்டிப் பாடும் பாணர் குடும்பத்தால் வளர்க்கப்பட்டார். தாம் வளர்ந்த குலத்தின் காரணமாக அவர் காவிரியைக் கடந்து ஸ்ரீரங்கத்தில் கால் வைக்கவில்லை; மறுகரையில் நின்று நாள்தோறும் ஸ்ரீரங்கநாதனைப் பாடினார்.
ஒருநாள் காலை லோகஸாரங்க மாமுனிவர் பெருமாளுக்குத் திருமஞ்சன நீர் எடுக்க ஆற்றுக்கு வந்து, அவரை விலகச் சொன்னார். பாட்டில் ஆழ்ந்திருந்த ஆழ்வார் கேட்கவில்லை; முனிவர் எறிந்த கல் அவர் நெற்றியைக் காயப்படுத்தியது. முனிவர் கருவறைக்குச் சென்றபோது பெருமானின் திருநெற்றியிலேயே குருதியைக் கண்டார். ஆழ்வாரைத் தோளில் சுமந்து கோயிலுக்குள் அழைத்து வரும்படி பெருமாள் ஆணையிட்டான். முனிவர் மன்னிப்பு வேண்டி அப்படியே செய்தார்; அதனால் ஆழ்வார் முனிவாஹனர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
ஸ்ரீரங்கநாதன் முன் திருப்பாணாழ்வார் அமலனாதிபிரான் (10 பாசுரங்கள்) பாடினார்; தாம் கண்டபடியே பெருமானைத் திருவடி முதல் திருமுகம் வரை பாசுரம் பாசுரமாக வர்ணித்தார். பாடி முடித்ததும் அங்கேயே பெருமானுடன் கலந்தார்.
இந்தப் பத்துப் பாசுரங்கள் அளவில் சிறியவை, பொருளில் அளவற்றவை என்று போற்றப்படுகின்றன. பெருமான் பிறப்பைப் பார்ப்பதில்லை, அன்பையே பார்க்கிறான், தன் அடியாரைத் தானே அழைத்துக்கொள்கிறான் என்று அவர் வாழ்வு உணர்த்துகிறது.
எல்லாப் பாசுரங்களும்
திருப்பாணாழ்வார் 10 பாசுரங்கள் பாடினார். ஒவ்வொன்றும் இங்கே ஆங்கில எழுத்துகளில், எளிய பொருளுடனும் முக்கியச் சொற்களின் பொருளுடனும் உள்ளது.