ஸம்ப்ரதாயப்படி, பொய்கை ஆழ்வார் காஞ்சிபுரத்தில் யதோக்தகாரி பெருமாள் எழுந்தருளியிருக்கும் திருவெஃகாவின் திருக்குளத்தில் ஒரு பொற்றாமரையில் அவதரித்தார். பொய்கையில் தோன்றியதால் "பொய்கை ஆழ்வார்" என்று அழைக்கப்பட்டார். அடுத்தடுத்த மூன்று நாட்களில் அவதரித்த முதலாழ்வார்கள் மூவரில் இவரே முதல்வர்.
ஒரு இருண்ட மழை இரவில் திருக்கோவலூரில், ஒரு முனிவரின் ஆச்ரமத்தின் முன்னுள்ள குறுகிய இடைகழியில் பொய்கை ஆழ்வார் ஒதுங்கினார். அங்கே ஒருவர் படுக்க மட்டுமே இடம் இருந்தது. பூதத்தாழ்வார் வந்து இடம் கேட்க, இருவரும் அமர்ந்தனர். பின் பேயாழ்வார் வர, மூவரும் நெருங்கி நின்றனர். அப்போது இருளில் நான்காவதாக ஒருவர் தங்களிடையே நெருக்குவதை உணர்ந்தனர். அவர் தம் அடியார்களைப் பிரிந்திருக்க முடியாத திருக்கோவலூர்த் திரிவிக்கிரமப் பெருமாளே.
வந்தவர் யார் என்று காண, பொய்கை ஆழ்வார் விளக்கேற்றிப் பாடத் தொடங்கினார். அவருடைய முதல் திருவந்தாதி (100 பாசுரங்கள்) உலகம் முழுவதையுமே விளக்காக்கி ஏற்றுவதில் தொடங்குகிறது (முதல் திருவந்தாதி 1). இது அந்தாதி அமைப்பு: ஒவ்வொரு பாசுரமும் முந்தைய பாசுரம் முடிந்த சொல்லிலேயே தொடங்கும் — ஒவ்வொரு பூவும் அடுத்த பூவைப் பற்றியிருக்கும் மாலை போல. உலகளந்த பெருமானே எல்லா உயிர்களுக்கும் ஒரே புகலிடம் என்று இது போற்றுகிறது.
முதலாழ்வார்களின் மூன்று திருவந்தாதிகளுடன் நாலாயிர திவ்யப்ரபந்தத்தின் மூன்றாம் ஆயிரமான இயற்பா தொடங்குகிறது. பின் வந்த ஆழ்வார்களும் ஆசார்யர்களும் நடந்த வழிக்கு முதல் விளக்கேற்றியவர்களாக இம்மூவரையும் ஸம்ப்ரதாயம் நினைவுகூர்கிறது.
எல்லாப் பாசுரங்களும்
பொய்கை ஆழ்வார் 100 பாசுரங்கள் பாடினார். ஒவ்வொன்றும் இங்கே ஆங்கில எழுத்துகளில், எளிய பொருளுடனும் முக்கியச் சொற்களின் பொருளுடனும் உள்ளது.