ஸம்ப்ரதாயப்படி, குலசேகர ஆழ்வார் கேரளத்தின் திருவஞ்சிக்களத்தில் சேர மன்னன் த்ருடவ்ரதனுக்குத் திருமகனாக அவதரித்து, அவருக்குப் பின் சேர நாட்டை நீதியுடனும் கல்வியுடனும் ஆண்டார். அரியணையில் இருந்தபோதும் அவர் மனம் ஸ்ரீராமனிடமும், தம்மைச் சூழ்ந்திருந்த பெருமானின் அடியார்களிடமுமே இருந்தது.
ராமன் மீது அவருக்கு இருந்த அன்பு அவ்வளவு உண்மையானது. ஒருமுறை ராமாயணம் கேட்கும்போது, பதினாலாயிரம் அரக்கர்களை ராமன் தனியே எதிர்த்து நின்றதைக் கேட்டதும், ராமனுக்குத் துணையாகப் படையைப் புறப்படச் சொல்லி எழுந்தார். மன்னனைச் சூழ்ந்த அடியார்களைக் கண்டு கலங்கிய மந்திரிகள் கோயில் ஆபரணம் ஒன்றை ஒளித்து வைத்து அடியார்கள் மேல் பழி சுமத்தியபோது, பெருமானின் அடியார்கள் ஒருபோதும் திருடமாட்டார்கள் என்று காட்ட, நாகம் இருந்த குடத்தில் கையை விட்டார். நாகம் அவரைத் தீண்டவில்லை.
நாட்டைத் தம் மகனிடம் ஒப்படைத்து ஸ்ரீரங்கம் சென்று அங்கேயே கைங்கர்யத்தில் வாழ்ந்தார்; தம் திருமகளை ஸ்ரீரங்கநாதனுக்கு மணமுடித்துத் தந்தார் என்பது ஸம்ப்ரதாயம். அவருடைய பெருமாள் திருமொழி (105 பாசுரங்கள்) ஸ்ரீரங்கத்திற்காகவும் திருவேங்கடத்திற்காகவும் ஏங்குகிறது. அங்கே எதுவாகவேனும், பெருமான் முன் ஒரு படியாகவேனும் இருக்க விழைகிறார்; திருமலைக் கருவறை வாசற்படி இன்றும் குலசேகரன் படி என்று அழைக்கப்படுகிறது. ராமனுக்குக் கௌசல்யை பாடிய தாலாட்டு, கண்ணனின் பிள்ளைப் பருவத்தைக் காணாத தேவகியின் துயரம், தசரதனின் புலம்பல் ஆகியவற்றைப் பாடினார்; இறுதிப் பதிகம் தில்லைத் திருச்சித்ரகூடத்தில் ராமாயணத்தை மீண்டும் சொல்கிறது. நாலாயிரத்தில் சேராத வடமொழி முகுந்தமாலையும் அவருடையதே.
ஸ்ரீராமனைப் போலவே பெருமாள் என்று அழைக்கப்படும் ஆழ்வார் இவர் ஒருவரே. பெருமானுக்கும் அவன் அடியார்களுக்கும் செய்யும் தொண்டின் முன் மணிமுடி சிறியது என்று அவர் வாழ்வு காட்டுகிறது. ஸம்ப்ரதாயப்படி அவர் அம்பாசமுத்திரம் அருகிலுள்ள மன்னார்கோயிலில் திருவடி சேர்ந்தார்.
எல்லாப் பாசுரங்களும்
குலசேகர ஆழ்வார் 105 பாசுரங்கள் பாடினார். ஒவ்வொன்றும் இங்கே ஆங்கில எழுத்துகளில், எளிய பொருளுடனும் முக்கியச் சொற்களின் பொருளுடனும் உள்ளது.