ஸம்ப்ரதாயப்படி, பூதத்தாழ்வார் பொய்கை ஆழ்வாருக்கு அடுத்த நாள், திருக்கடல்மல்லையில் ஒரு குருக்கத்தி (மாதவி) மலரில் அவதரித்தார். இது இன்றைய மாமல்லபுரம் — சென்னைக்குத் தெற்கே கடற்கரையில், ஸ்தலசயனப் பெருமாள் வெறும் தரையிலேயே சயனித்திருக்கும் திவ்யதேசம். "உண்மையாக உளரானவர்" — பெருமானை அறிந்த பின்பே வாழ்வு உண்மையில் தொடங்கியவர் — என்று இவர் திருநாமத்திற்கு ஸம்ப்ரதாயம் பொருள் சொல்கிறது.
அந்த மழை இரவில் திருக்கோவலூர் இடைகழியை அடைந்தவர்களில் இவர் இரண்டாமவர். இவர் இடம் கேட்க, பொய்கை ஆழ்வார் இடம் தந்தார்; பேயாழ்வார் வரும் வரை இருவரும் அமர்ந்திருந்தனர். பின் மூவரும் தங்களிடையே பெருமானையே அனுபவித்தனர்.
பொய்கை ஆழ்வார் விளக்கேற்ற, பூதத்தாழ்வார் இரண்டாவது விளக்கை ஏற்றினார் — அன்பு விளக்கு (இரண்டாம் திருவந்தாதி 1). அவருடைய இரண்டாம் திருவந்தாதி (100 பாசுரங்கள்) அன்புடையவர்களுக்குப் பெருமான் எவ்வளவு அருகில் வருகிறான் என்று பாடுகிறது; திருக்கடல்மல்லை, திருவேங்கடம் போன்ற திவ்யதேசங்களைப் போற்றுகிறது.
பெரியோர் இவ்விரு விளக்குகளையும் சேர்த்தே விளக்குவர்: பொய்கை ஆழ்வாரின் விளக்கு ஞான ஒளியால் பெருமானைக் காட்டுகிறது; பூதத்தாழ்வாரின் விளக்கு அந்த ஞானத்தை அன்பாகக் கனியச் செய்கிறது. பின் வந்த பேயாழ்வாரின் தரிசனத்துடன் சேர்ந்து, இம்மூன்று திருவந்தாதிகளும் ஒரே தொடர்ந்த ஸமர்ப்பணமாகப் போற்றப்படுகின்றன.
எல்லாப் பாசுரங்களும்
பூதத்தாழ்வார் 100 பாசுரங்கள் பாடினார். ஒவ்வொன்றும் இங்கே ஆங்கில எழுத்துகளில், எளிய பொருளுடனும் முக்கியச் சொற்களின் பொருளுடனும் உள்ளது.