திருமங்கை ஆழ்வார்

ஸம்ப்ரதாயப்படி, திருமங்கை ஆழ்வார் சீர்காழி அருகிலுள்ள திருக்குறையலூரில் அவதரித்தார்; அவர் பெயர் நீலன். பெருவீரரான அவர் சோழ மன்னனின் படைத்தலைவராக இருந்து, ஆள்வதற்குத் திருமங்கை நாட்டைப் பெற்றார் — அதனால் திருமங்கை மன்னன். பரகாலன், கலியன் என்ற பெயர்களும் அவருக்கு உண்டு.

பெருமானின் அடியாரையே மணப்பேன் என்ற குமுதவல்லியை மணக்க விரும்பினார். அவள் சொற்படி திருநறையூரில் பஞ்சஸம்ஸ்காரம் பெற்று, நாள்தோறும் ஆயிரத்தெட்டு ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு அமுது செய்விப்பதாக வாக்களித்தார். செல்வம் தீர்ந்தபோது, அந்த வாக்கைக் காக்கச் செல்வந்தர்களை வழிமறித்துக் கொள்ளையிடத் தொடங்கினார். திருவாலி-திருநகரி அருகே பெருமாளும் தாயாரும் ஒரு திருமணக் கோஷ்டியாக வந்தனர். நீலன் அவர்களின் ஆபரணங்களைக் கவர்ந்தார், ஆனால் மூட்டையைத் தூக்க முடியவில்லை; மணமகனின் வலிமையின் ரகசியம் என்ன என்று அவர் வற்புறுத்திக் கேட்க, பெருமான் அவருக்குத் திருமந்திரத்தை உபதேசித்தான். அந்தக் கணமே அவர் வாழ்வு மாறியது.

அதன் பின் க்ஷேத்திரம் க்ஷேத்திரமாகச் சென்று ஏறத்தாழ எண்பத்தாறு திவ்யதேசங்களைப் பாடினார் — வேறு எந்த ஆழ்வாரையும் விட அதிகம். அவருடைய ஆறு பிரபந்தங்களும் நம்மாழ்வாரின் நான்கு தமிழ் வேதங்களுக்கு ஆறு அங்கங்களாகப் போற்றப்படுகின்றன: பெரிய திருமொழி (1,084 பாசுரங்கள்), திருக்குறுந்தாண்டகம் (20), திருவெழுக்கூற்றிருக்கை (1 — தேர் வடிவில் அமைந்த ஒரே பாசுரம்), சிறிய திருமடல் (40), பெரிய திருமடல் (78), திருநெடுந்தாண்டகம் (30) — மொத்தம் 1,253 பாசுரங்கள்.

ஸம்ப்ரதாயப்படி அவர் ஸ்ரீரங்கத்தில் திருமதில்களைக் கட்டினார்; ஸ்ரீரங்கநாதன் முன் திருவாய்மொழியை ஓதும் உத்ஸவத்தைத் தொடங்கினார், அதுவே பின்னர் அத்யயன உத்ஸவமாக வளர்ந்தது. பன்னிருவரில் கடைசியானவரான அவர் திருக்குறுங்குடியில் திருவடி சேர்ந்தார்.