அந்தாதி வடிவில் எண்பத்தேழு பாசுரங்கள்; அதர்வவேதத்தின் ஸாரமாகக் கொள்ளப்படுகின்றன. நம்மாழ்வார் அடிக்கடி தம் நெஞ்சோடு பேசுகிறார்; எல்லாவற்றிலும் பெரியவனான எம்பெருமான் ஆழ்வாரின் சிறிய நெஞ்சையே தன் இருப்பிடமாகக் கொண்டதை இப்பாசுரங்கள் அனுபவிக்கின்றன. "பெரிய" என்ற பெயருக்கு ஸம்ப்ரதாயம் இதையே காரணமாகச் சொல்கிறது.
பாசுரங்கள், பத்துப் பத்தாக
1-10முயற்றி சுமந்து எழுந்து முந்துற்ற…10 பாசுரங்கள்
11-20நாழால் அமர் முயன்ற வல்…10 பாசுரங்கள்
21-30சென்று அங்கு வெம் நரகில்…10 பாசுரங்கள்
31-40அழகும் அறிவோமாய் வல்வினையைத் தீர்ப்பான்…10 பாசுரங்கள்
41-50வலியம் என நினைந்து வந்து…10 பாசுரங்கள்
51-60மனம் ஆளும் ஓர் ஐவர்…10 பாசுரங்கள்
61-70இறை முறையான் சேவடிமேல் மண்…10 பாசுரங்கள்
71-80இனி நின்று நின் பெருமை…10 பாசுரங்கள்
81-87பகல் இரா என்பதுவும் பாவியாது…7 பாசுரங்கள்