గురు పరంపర
పరంపర శ్రీమన్నారాయణుడు మరియు పెరియ పిరాట్టియార్తో మొదలై, విష్వక్సేనులు మరియు స్వామి నమ్మాళ్వార్ ద్వారా మనకు వచ్చి, క్రింది ఆచార్యుల ద్వారా కొనసాగుతుంది.
నాథమునులు
ఆళ్వార్ల నాలుగు వేల పాశురాలను మళ్ళీ పొంది లోకానికి అందించిన, గురుపరంపరలో మొదటి ఆచార్యులు.
ఉయ్యక్కొండార్
యోగంలో ఒంటరిగా భగవదనుభవం పొందడం కంటే, బాధపడుతున్న లోకంతో భగవంతుని పంచుకోవడాన్నే ఎంచుకున్న నాథమునుల శిష్యులు.
మణక్కాల్ నంబి
రోజూ ఒక చిన్న ఆకుకూర కానుకతో యువ రాజు యామునాచార్యులను తిరిగి భగవంతుని వైపు తెచ్చిన సహనశీలి ఆచార్యులు.
ఆళవందార్
శ్రీరంగనాథుని కోసం సింహాసనాన్ని వదిలి, శ్రీ రామానుజులకు దారి సిద్ధం చేసిన నాథమునుల మనుమడు.
పెరియ నంబి
మధురాంతకంలో పొగడ చెట్టు కింద శ్రీ రామానుజులకు పంచ సంస్కారం చేసిన ఆళవందార్ శిష్యులు.
శ్రీ రామానుజులు
శ్రీభాష్యాన్ని రచించి, ఉద్ధరింపబడాలని కోరిన ప్రతి ఒక్కరికీ సంప్రదాయపు రక్షక ఉపదేశాన్ని తెరిచిన ఎంపెరుమానార్.
ఎంబార్
శ్రీ రామానుజుల ప్రాణం కాపాడి, భగవంతుని దగ్గరకు తిరిగివచ్చి, పరాశర భట్టర్ను పెంచిపోషించిన రామానుజుల సోదరులు.
పరాశర భట్టర్
శ్రీరంగనాథుని సొంత బిడ్డగా పెరిగి, తమ అనుగ్రహంతో నంజీయర్ను సంప్రదాయంలోకి తెచ్చిన కూరత్తాళ్వాన్ కుమారులు.
నంజీయర్
భట్టర్ సంప్రదాయంలోకి తెచ్చిన మహా పండితులు; తిరువాయ్మొళిపై ఒన్బదినాయిరప్పడి వ్యాఖ్యానం రచించినవారు.
నంపిళ్ళై
శ్రీరంగంలో తిరువాయ్మొళిపై వారు చేసిన ఉపన్యాసాలే సంప్రదాయానికి అత్యంత ప్రియమైన వ్యాఖ్యానం ఈడుగా రూపొందాయి.
వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై
రాత్రి రాత్రీ తమ ఆచార్యుల ఉపన్యాసాలను లిఖించి మనకు ఈడును అందించిన నంపిళ్ళై శిష్యులు.
పిళ్ళై లోకాచార్యులు
శరణాగతిపై సంప్రదాయపు ఉపదేశాన్ని పద్దెనిమిది స్పష్టమైన గ్రంథాలలో అందించి, తమ చివరి రోజులను నంపెరుమాళ్ రక్షణకు అర్పించినవారు.
తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై
ఆళ్వార్ తిరునగరిని పునరుద్ధరించి, తమ జీవితాన్ని తిరువాయ్మొళికే అర్పించి, మణవాళ మామునులకు ఉపదేశించినవారు.
మణవాళ మామునులు
గురుపరంపర ఎవరితో సంపూర్ణమవుతుందో, నంపెరుమాళ్ స్వయంగా తమ ఆచార్యులుగా స్వీకరించిన ఆచార్యులు.