ఉయ్యక్కొండార్ శ్రీరంగానికి దగ్గరలోని తిరువెళ్ళరైలో జన్మించారు. ఆ ఆలయ పెరుమాళ్ పేరిటే వారికి పుండరీకాక్షులు అని పేరు పెట్టారు. నాథమునులకు శిష్యులై, వారి పాదాల వద్ద దివ్య ప్రబంధాన్నీ దాని అర్థాలనూ నేర్చుకున్నారు.
సంప్రదాయం ప్రకారం, నాథమునులు వారికి యోగమార్గాన్ని ఉపదేశిస్తానన్నారు — లోతైన ధ్యానంలో ఒంటరిగా భగవంతుని అనుభవించే మార్గం అది. పుండరీకాక్షులు వినయంగా వద్దన్నారు. చుట్టూ ఉన్న జనం భగవంతుని తెలియక ఇంకా దుఃఖపడుతుంటే, తాను ఒక్కడే ఆనందంగా ఎలా కూర్చోగలనని అడిగారు. ఆ సమాధానానికి సంతోషించిన నాథమునులు వారికి ఉయ్యక్కొండార్ అని పేరు పెట్టారు — ఇతరులను ఉద్ధరించేవారు అని సంప్రదాయం దాని అర్థం చెబుతుంది.
ఉయ్యక్కొండార్ను గ్రంథాల కోసం కాదు, ఈ కరుణ కోసం, తాము పొందిన ఉపదేశాన్ని నిష్ఠతో అందించినందుకు స్మరిస్తారు. వారు మణక్కాల్ నంబికి ఉపదేశించి, నాథమునుల కోరిక మేరకు తాము పొందినదంతా నాథమునుల మనుమడైన యామునాచార్యులకు అందించమని ఆజ్ఞాపించారు.