శ్రీ రామానుజులు సంప్రదాయం ప్రకారం క్రీ.శ. 1017లో శ్రీపెరుంబుదూరులో ఆసూరి కేశవ సోమయాజి, కాంతిమతి దంపతులకు జన్మించారు. యువకునిగా కాంచీపురంలో యాదవప్రకాశుల వద్ద వేదాంతం చదివారు. కానీ గురువుగారు ఉపనిషత్తులకు చెప్పే అర్థాలు భగవంతుని ఆయన ఉన్నదానికంటే తక్కువ చేస్తున్నాయని వారికి తరచు అనిపించేది. భేదాలు పెరిగి, చివరకు రామానుజులు వారిని విడిచిపెట్టారు.
కాంచీపురంలో వారు తిరుక్కచ్చి నంబికి సేవ చేశారు. ఆయన ప్రతిరోజూ వరదరాజ పెరుమాళ్‌కు వింజామర వీచేవారు; పెరుమాళ్ ఆయనతో మాట్లాడేవారని సంప్రదాయం చెబుతుంది. తిరుక్కచ్చి నంబి ద్వారా పెరుమాళ్ రామానుజుల సందేహాలను తీర్చే ఆరు సమాధానాలు అనుగ్రహించారు. తరువాత ఆళవందార్ శిష్యులు వారికి ఆచార్యులయ్యారు. పెరియ నంబి మధురాంతకంలో పంచ సంస్కారం చేశారు; తిరుక్కోష్టియూర్ నంబి, పెరియ తిరుమలై నంబి, తిరుమలై ఆండాన్, ఆళ్వార్ తిరువరంగప్పెరుమాళ్ అరైయర్ ఒక్కొక్కరూ ఆళవందార్ వదిలిన నిధిలో ఒక్కొక్క భాగాన్ని ఉపదేశించారు. కాంచీపురంలో సన్న్యాసం స్వీకరించి, యతిరాజులు — యతులకు రాజు — అని ప్రసిద్ధి చెందారు.
సంప్రదాయం వారిని అన్నిటికంటే ఎక్కువగా తిరుక్కోష్టియూర్‌లో స్మరిస్తుంది. తిరుక్కోష్టియూర్ నంబి వారిని పద్దెనిమిది సార్లు రప్పించిన తరువాతే పవిత్ర మంత్రార్థాన్ని ఉపదేశించి, దానిని రహస్యంగా ఉంచమన్నారు. రామానుజులు ఆలయ గోపురం ఎక్కి, ఉద్ధరింపబడాలని కోరిన వారందరినీ పిలిచి, ఆ అర్థాన్ని బహిరంగంగా అందరికీ చెప్పారు. దీనికి శిక్ష అనుభవించవలసి వస్తుందని తెలుసా అని ఆచార్యులు అడిగినప్పుడు, ఇంతమంది ఉద్ధరింపబడితే తాను సంతోషంగా శిక్ష అనుభవిస్తానని రామానుజులు బదులిచ్చారు. తిరుక్కోష్టియూర్ నంబి వారిని ఆలింగనం చేసుకుని ఎంపెరుమానార్ — "మా స్వామి" — అని పిలిచారు.
ఆళవందార్ కోరికను నెరవేరుస్తూ రామానుజులు బ్రహ్మసూత్రాలపై శ్రీభాష్యం రచించారు; గీతాభాష్యం, వేదార్థ సంగ్రహం, వేదాంత దీపం, వేదాంత సారం కూడా రచించారు. గద్య త్రయంలో శ్రీరంగంలో తాయార్‌కూ పెరుమాళ్‌కూ తాము చేసిన శరణాగతికి మాటలు ఇచ్చారు. శ్రీరంగ ఆలయ పూజా విధానాన్ని క్రమపరిచారు. ఒక చోళ రాజు వారికి వ్యతిరేకమైనప్పుడు అనేక సంవత్సరాలు తిరునారాయణపురంలో (మేల్కోటె) నివసించి, తరువాత శ్రీరంగానికి తిరిగి వచ్చారు.
సంప్రదాయం ప్రకారం వారు 120 సంవత్సరాలు జీవించారు. వారి తిరుమేని ఈనాటికీ శ్రీరంగంలో పూజలందుకుంటోంది. సంప్రదాయమంతా వారి పేరునే ధరిస్తుంది — ఎంపెరుమానార్ దర్శనం, రామానుజ సంప్రదాయం.