పిళ్ళై లోకాచార్యులు శ్రీరంగంలో వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళైకి జన్మించారు; తండ్రిగారి ఆచార్యులైన నంపిళ్ళై పేరిటే వారికి పేరు పెట్టారు. తమ్ముడు అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్‌తో కలిసి పెద్దల సాంగత్యంలో పెరిగి, నంపిళ్ళై నుండి వచ్చినదంతా నేర్చుకున్నారు.
జీవాత్మ స్వరూపం, భగవంతుడు, పొందవలసిన లక్ష్యం, శరణాగతి మార్గం — సంప్రదాయపు లోతైన ఉపదేశంలో చాలా భాగం నోటిమాటగా, ముక్కలుముక్కలుగా అందుతూ వచ్చింది. పిళ్ళై లోకాచార్యులు దానిని పద్దెనిమిది గ్రంథాలలో — అష్టాదశ రహస్యాలలో — స్పష్టంగా అందించారు. ముముక్షుప్పడి మూడు రహస్యాలను వివరిస్తుంది; తత్త్వ త్రయం జీవుడు, ప్రకృతి, ఈశ్వరుని గురించి వివరిస్తుంది; వారి కిరీటం వంటి శ్రీవచన భూషణం శరణాగతి గురించీ భాగవత కైంకర్యం గురించీ ఆళ్వార్ల, ఆచార్యుల వాక్కుల సారాన్ని కూర్చి చెబుతుంది. అందరూ నేర్చుకోగలిగేలా వీటిని సరళమైన మణిప్రవాళంలో రాశారు.
సంప్రదాయం వారిని అన్నిటికంటే ఎక్కువగా వారి చివరి సంవత్సరాల కోసం స్మరిస్తుంది. సంప్రదాయం ప్రకారం పద్నాలుగో శతాబ్దం ప్రారంభంలో ఒక దండయాత్ర సైన్యం శ్రీరంగాన్ని సమీపించినప్పుడు, అప్పటికే ఎంతో వృద్ధులైన పిళ్ళై లోకాచార్యులు నంపెరుమాళ్‌ను సురక్షితంగా తీసుకువెళ్ళి, అడవులు, కొండల గుండా దక్షిణానికి ప్రయాణించారు. ఆ ప్రయాణంలోనే, మదురై సమీపంలోని జ్యోతిష్కుడిలో, పెరుమాళ్ సేవలో ఉంటూనే వారు పరమపదించారు.
పరమపదించే ముందు, మదురై ఆస్థానంలో పండితుడైన అధికారి తిరుమలై ఆళ్వార్‌కు తమ ఉపదేశం అందించమని కోరారు; ఆయనే తరువాత తిరువాయ్మొళి పిళ్ళై అయ్యారు. వారి ద్వారా ఆ ఉపదేశం మణవాళ మామునులకు చేరింది.