పరాశర భట్టర్ శ్రీ రామానుజుల ప్రియతమ శిష్యులైన కూరత్తాళ్వాన్‌కూ, ఆండాళ్ అనే పేరుగల వారి ధర్మపత్నికీ జన్మించారు. సంప్రదాయం ప్రకారం, ఒక వర్షపు రాత్రి శ్రీరంగనాథుని సొంత వంటశాల నుండి ఆ దంపతులకు ప్రసాదం వచ్చింది; ఆ తరువాత కొద్ది కాలానికే ఈ కుమారుడు జన్మించాడు. శ్రీరంగనాథుడూ శ్రీ రంగనాయకి తాయారూ అతనిని సొంత బిడ్డగా చూసుకున్నారని చెబుతారు. ఆళవందార్ కోరికలలో ఒకదాన్ని నెరవేరుస్తూ శ్రీ రామానుజులు అతనికి పరాశర అని పేరు పెట్టి, పెంచే బాధ్యతను ఎంబార్‌కు అప్పగించారు.
చిన్నతనంలోనే భట్టర్ చురుకైనవారు, నిర్భయులు. ఒక గర్విష్ఠుడైన పండితుడు పెద్ద ఊరేగింపుతో శ్రీరంగం గుండా వెళ్తున్నప్పుడు, వీధిలో ఆడుకుంటున్న చిన్న భట్టర్ పిడికెడు ఇసుక చూపించి, ఇందులో ఎన్ని రేణువులున్నాయని అడిగారని సంప్రదాయం చెబుతుంది. పండితుడు జవాబు చెప్పలేకపోగా, "కనీసం ఒక పిడికెడు అని అయినా చెప్పవచ్చు కదా" అని బాలుడు నవ్వుతూ అన్నారు. పండితుని గర్వం కరిగిపోయింది.
భట్టర్ తమ కాలంలో అగ్రగణ్యులైన ఆచార్యులయ్యారు; శ్రీరంగంలో వారి ఉపన్యాసాలు భగవంతుని కళ్యాణ గుణాలపై ఆనందంతో పొంగిపొర్లేవి. తిరునారాయణపురానికి చెందిన మహా వేదాంత పండితుడు మాధవులను సంప్రదాయంలోకి తీసుకురావాలని రామానుజులు కోరుకున్నారు. భట్టర్ అక్కడికి వెళ్ళి, వాదంతోనూ తమ సౌమ్యమైన అనుగ్రహంతోనూ వారి మనసు గెలుచుకున్నారు. మాధవులు వారి శిష్యులై నంజీయర్ అయ్యారు.
భట్టర్ శ్రీరంగనాథుని స్తుతిస్తూ శ్రీ రంగరాజ స్తవం, తాయార్‌ను స్తుతిస్తూ శ్రీ గుణరత్న కోశం, విష్ణు సహస్రనామానికి వ్యాఖ్యానమైన భగవద్గుణ దర్పణం, మూడు రహస్యాలపై అష్టశ్లోకీ రచించారు.