నాథమునులు వీరనారాయణపురంలో — నేటి కాట్టుమన్నార్ కోయిల్లో — జన్మించారు. అక్కడ పెరుమాళ్ మన్ననార్గా కొలువై ఉన్నారు. వేదాలలో, సంగీతంలో, యోగంలో గొప్ప పండితులైన నాథమునులు తమ ఊరి పెరుమాళ్ సేవలోనే రోజులు గడిపేవారు.
ఒకనాడు కొందరు శ్రీవైష్ణవులు ఆ ఆలయానికి వచ్చి, తిరుక్కుడందై ఆరావముదన్ను స్తుతించే తిరువాయ్మొళిలోని పది పాశురాలను పాడారు. వాటిని విని నాథమునుల కళ్ళు చెమర్చాయి. మిగిలినవి ఏవని అడిగారు. ఆ పదింటిలో చివరిది వెయ్యి పాశురాల గురించి చెప్పింది, కానీ అవి ఎవరికీ తెలియవు. వాటిని వెతకడానికి ఆయన స్వామి నమ్మాళ్వార్ ఊరైన తిరుక్కురుగూర్కు బయలుదేరారు.
సంప్రదాయం ప్రకారం, అక్కడ మధురకవి ఆళ్వార్ పరంపరకు చెందిన పరాంకుశ దాసర్ను కలిశారు. ఆయన, మధురకవి నమ్మాళ్వార్పై పాడిన పదకొండు పాశురాలైన కణ్ణినుణ్ శిఱుత్తాంబును నాథమునులకు ఉపదేశించి, ఏకాగ్రమైన భక్తితో అనుసంధించమని చెప్పారు. నమ్మాళ్వార్ నివసించిన చింతచెట్టు ఎదుట కూర్చుని నాథమునులు దానిని పన్నెండు వేల సార్లు అనుసంధించారు. స్వామి నమ్మాళ్వార్ ప్రత్యక్షమై, ఆళ్వార్ల నాలుగు వేల పాశురాలనూ వాటి అర్థాలతో సహా ఆయనకు అనుగ్రహించారు.
నాథమునులు ఆ పాశురాలను నాలాయిర దివ్య ప్రబంధంగా క్రమపరిచారు. తమ మేనల్లుళ్ళు కీళైయగత్తాళ్వాన్, మేలైయగత్తాళ్వాన్లతో కలిసి వాటికి రాగాలు కూర్చి, ఆలయాలలో పెరుమాళ్ ఎదుట పాడే ఆచారాన్ని ప్రారంభించారు. ఈనాడు ప్రబంధాన్ని అనుసంధించే ప్రతి శ్రీవైష్ణవుడూ దానిని ఆయన ద్వారానే పొందుతున్నాడు. ఉయ్యక్కొండార్కూ కురుగై కావలప్పన్కూ ఉపదేశించి, ఇంకా పుట్టని తమ మనుమడి కోసం — తరువాత ఆళవందార్ కాబోయే బాలుని కోసం — ఈ నిధిని కాపాడమని కోరారు.