మణక్కాల్ నంబి — అసలు పేరు రామమిశ్రులు — శ్రీరంగానికి దగ్గరలోని మణక్కాల్‌లో జన్మించారు. ఉయ్యక్కొండార్‌కు శిష్యులై, ఎన్నో సంవత్సరాలు వారికీ వారి ఇంటికీ సంపూర్ణ భక్తితో సేవ చేశారు.
సంప్రదాయం ఒక రోజును ప్రత్యేకంగా గుర్తుంచుకుంటుంది. ఉయ్యక్కొండార్ ఇంటి స్త్రీలు స్నానం చేసి తిరిగి వస్తుండగా దారిలో బురద ఎదురైంది. వారి పాదాలు మలినం కాకూడదని మణక్కాల్ నంబి ఆ బురదలో పడుకుని, తన వీపు మీదుగా నడిచి వెళ్ళమన్నారు. ఆ సంగతి విన్న ఉయ్యక్కొండార్ ఎంతో కరిగిపోయి వారిని ఆశీర్వదించారు.
నాథమునుల మనుమడైన యామునాచార్యులకు ఉపదేశం అందించమని ఉయ్యక్కొండార్ వారిని ఆజ్ఞాపించారు. కానీ అప్పటికి యామునాచార్యులు రాజై రాజభవనంలో ఉన్నారు — ఒక పేద శ్రీవైష్ణవుడు చేరలేని చోటు. అందుకే మణక్కాల్ నంబి రాజుకు ఇష్టమైన తూదువళై అనే ఆకుకూరను రోజూ రాజభవనపు వంటవాళ్ళకు నిశ్శబ్దంగా ఇచ్చేవారు; బదులుగా ఏమీ అడగలేదు. ఒకనాడు ఇవ్వడం ఆపేశారు. రాజు ఆ కూర లేకపోవడం గమనించి, దానిని తెస్తున్న వ్యక్తిని పిలిపించారు.
మీ తాతగారు మీ కోసం ఒక గొప్ప నిధిని ఉంచారని మణక్కాల్ నంబి రాజుకు చెప్పారు. వారికి భగవద్గీతను ఉపదేశించి, ఆ నిధిని చూపించడానికి శ్రీరంగానికి తీసుకువెళ్ళారు — ఆ నిధి సాక్షాత్తు శ్రీరంగనాథుడే. పెరియ పెరుమాళ్‌ను దర్శించిన యామునాచార్యులు రాజ్యాన్ని వదిలి, తమ జీవితాన్ని భగవంతునికే అర్పించారు. మణక్కాల్ నంబిని గ్రంథాల కోసం కాదు, ఈ సహనం, వినయం కోసమే స్మరిస్తారు.