ఎంబార్ అసలు పేరు గోవింద పెరుమాళ్. వారు శ్రీ రామానుజుల తల్లి సోదరి కుమారులు; ఇద్దరూ కలిసి పెరిగారు, కాంచీపురంలో యాదవప్రకాశుల వద్ద కలిసి చదువుకున్నారు. కాశీ యాత్రలో రామానుజుల ప్రాణాలకు ముప్పు తెచ్చే కుట్ర గురించి గోవిందులకు తెలిసి, సమయానికి వారిని హెచ్చరించారు. దాంతో రామానుజులు అడవిలోకి తప్పించుకుని క్షేమంగా కాంచీపురం చేరుకున్నారు.
కొన్నేళ్ళు గోవిందులు కాళహస్తిలోని శివాలయంలో సేవ చేశారు. వారి మేనమామ, ఆళవందార్ శిష్యులైన పెరియ తిరుమలై నంబి అక్కడికి వెళ్ళి, సంప్రదాయం ప్రకారం, భగవంతుని మహిమను వారికి వినిపించగా వారి హృదయం మారింది. గోవిందులు ఆయనతో తిరుమలకు తిరిగి వచ్చి, ఆయన పాదాల వద్ద నేర్చుకుని, తరువాత రామానుజుల సేవకు వచ్చారు. రామానుజులు వారికి సన్న్యాసం ఇచ్చి ఎంబార్ అని పేరు పెట్టారు.
ఎంబార్‌ను గ్రంథాల కోసం కాదు, వారి వినయం, ఆచార్య సేవ కోసం స్మరిస్తారు. ఒకసారి ఆచార్యుల పడక సురక్షితంగా, సౌకర్యంగా ఉందో లేదో చూడడానికి ఆయన దానిపై పడుకున్నారని సంప్రదాయం చెబుతుంది. అలా చేసిన శిష్యునికి పాపం అంటుతుందని ఎవరో అనగా, ఆచార్యులు సుఖంగా విశ్రమించగలిగితే ఆ పాపాన్ని తాను సంతోషంగా భరిస్తానని బదులిచ్చారు.
కూరత్తాళ్వాన్ కుమారుడైన పరాశర భట్టర్‌ను పెంచి, తాము పొందినదంతా అతనికి అందించమని రామానుజులు ఎంబార్‌ను కోరారు. ఎంబార్ ఎంతో ప్రేమతో అలాగే చేశారు; భట్టర్ సంప్రదాయానికి తదుపరి ఆచార్యులయ్యారు.