பெரிய திருவந்தாதி 11 · நாலாயிரத்தில் 2595-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
செருக்கால் போரில் முயன்ற அந்த வலிய அரக்கனின் அரிய உயிர் தொடர்ந்து வாழாதபடி செய்தது உன் வலிமை ஒன்றுதானோ? அமிழ்ந்து போகாத பூமியாகவும், வானமாகவும், காற்றாகவும், நெருப்பாகவும், நீராகவும் நிற்பவனே: இவை அனைத்தும் நீயே.
பதவுரை
- நாழால் அமர் முயன்ற
- செருக்கால் போரில் முயன்ற
- வல் அரக்கன்
- வலிய அரக்கன், ராவணன்
- வாழாவகை
- அது வாழாதபடி
- நின் வலியே?
- உன் வலிமையோ?
- பாரும் நீ
- அமிழ்ந்து போகாத பூமி நீ
- காலும் நீ
- காற்றும் நீ
பெரிய திருவந்தாதி 12 · நாலாயிரத்தில் 2596-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நெஞ்சே, ஓயாமல் அலைந்து திரிந்து என்னை ஆழ்ந்த துயரில் விழச் செய்தது நீ அல்லவா? உன்னிடம் போய் எதையாவது சொல்வதால் என்ன பயன்? போ, நெஞ்சே! உறுதியான, முதிர்ந்த அறிவுரை சொன்னாலும் நீ அதை ஒருபோதும் ஏற்பதில்லை. இதை அறிந்துகொள்: கண்ணனின் திருவடிகளைப் போற்றுவதே சரியான வழி.
பதவுரை
- ஆழ் துயரில் வீழ்விப்பான்
- என்னை ஆழ்ந்த துயரில் விழச் செய்ய
- நின்று உழன்றாய்
- நின்று அலைந்து திரிந்தாய்
- காழ்த்து உபதேசம்
- உறுதியான, முதிர்ந்த அறிவுரை
- கைக்கொள்ளாய்
- நீ அதை ஏற்பதில்லை
- கண்ணன்தாள்
- கண்ணனின் திருவடிகள்
- வழக்கு
- முறையான வழி, சரியானது
பெரிய திருவந்தாதி 13 · நாலாயிரத்தில் 2597-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உன் அடியார்கள் உன்னிடம் கேட்டபோது, நியாயமானதையும் ஒப்புக்கொண்டதையும்கூட நீ விட்டுக்கொடுத்ததை நாங்கள் கண்டிருக்கிறோம். இறைவனே, அதில் ஏதாவது இழப்பு உண்டா? ஆகவே, என்னை உன் தொண்டுக்கு ஆட்கொள்வதன் மூலமாகவாவது, நான் இரந்து கேட்பதை அருள்: உன் திருமேனியின் ஒளியை என் கண்களுக்கே காட்டு.
பதவுரை
- வழக்கொடு மாறுகோள்
- நியாயமானதும், அதற்கு மாறானதும்
- அடியார் வேண்ட
- அடியார்கள் கேட்கும்போது
- இழக்கவும் காண்டும்
- நீ அதை விட்டுக்கொடுத்ததையும் கண்டோம்
- இறைவ இழப்பு உண்டே?
- இறைவனே, இழப்பு உண்டோ?
- எம் ஆட்கொண்டு
- எங்களை ஆட்கொண்டு
- உன் மேனிச் சாய்
- உன் திருமேனியின் ஒளி
பெரிய திருவந்தாதி 14 · நாலாயிரத்தில் 2598-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நெஞ்சே, கருநிறமுடையவனுக்கு முலை கொடுத்தவள், அவனை உள்ளபடி அறியாதவளாக இருந்தாள்; அவள் ஒரு பேய், அதனால் அப்படிச் செய்தாள். ஆனால் நீ யார்? உடலை வாட்டும் புலன் இன்ப உணவைத் தேடிப் போகிறாய், அதைச் சுவைக்கிறாய், நன்றாக அறிகிறாய்; அறிந்தும்கூட, தீவினை என்னும் பாம்பின் வாய்க்குள் கையை நீட்டுகிறாய். அதைப் பார்!
பதவுரை
- சாயால் கரியானை
- கருநிறமுடையவனை
- உள் அறியாராய்
- அவனை உள்ளபடி அறியாதவளாய்
- பேயார் முலை கொடுத்தார்
- முலை கொடுத்த பேய், பூதனை
- நீ யார்?
- நீ யார்?
- தேம்பு ஊண்
- உடலை வாட்டும் உணவு, உலக இன்பம்
- தீவினை ஆம்
- தீவினையாகிய
- பாம்பார் வாய்க் கைந் நீட்டல்
- பாம்பின் வாய்க்குள் கையை நீட்டுதல்
பெரிய திருவந்தாதி 15 · நாலாயிரத்தில் 2599-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நெஞ்சே, பார், நாம் படும் துயரங்களுக்கு எதிராக ஒரு மாற்று தேடு. முழங்கும் கடல் திருவடிகளை வருட, அழகிய சிவந்த திருமேனியோடு அங்கே துயில்கொள்பவனின் பெருமைகளை நாம் ஓயாமல் ஓதினால், துயரம் விரட்டப்படும்; நம் பெருமை எதுவும் அழியும் பேச்சுக்கே இடம் இருக்காது.
பதவுரை
- எதிரிதா
- அதற்கு எதிராக ஒன்றைத் தா, மாற்று தேடு
- படு துயரம்
- நாம் படும் துயரம்
- பீடு அழிவு
- பெருமை அழிதல், மதிப்பு இழத்தல்
- ஆர்த்து ஓதம்
- முழங்கும் கடல்
- தாள் தடவ
- திருவடிகளை வருட
- கண்வளர்வார் சீர்
- துயில்கொள்பவனின் பெருமைகள்
பெரிய திருவந்தாதி 16 · நாலாயிரத்தில் 2600-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பெருமையில் பிறக்காத, சிறப்பில் வளராத குள்ளனாகிய புகழ்பெற்ற வாமனனாக நீ ஆகியிருக்காவிட்டால், பூமியைப் பெறுவது உனக்குக் கடினமாக இருந்திருக்குமா? அதை உன் திருமார்போடு அணைத்துக்கொண்டாய், உண்டாய், மீண்டும் வெளிப்படுத்தினாய்: அதை நீர் வார்த்துப் பெறுவது அவ்வளவு கடினமோ? பெரியவனே, எண்ணிப் பார்த்து நாங்கள் புரிந்துகொள்ளும்படி சொல்.
பதவுரை
- சீரால் பிறந்து
- பெருமையில் பிறந்து
- பேர் வாமன்
- புகழ்பெற்ற குள்ளனாகிய வாமனன்
- பேராளா
- பெரியவனே
- மார்பு ஆரப்
- திருமார்போடு அணைய
- உண்டு உமிழ்ந்த பூமி
- நீ உண்டு உமிழ்ந்த பூமி
- நீர் ஏற்பு அரிதே?
- நீர் வார்த்துப் பெறுவது அரிதோ?
பெரிய திருவந்தாதி 17 · நாலாயிரத்தில் 2601-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அடியார்கள் சூழ்ந்து நின்று இரந்து வேண்டும்போது அவன் தோன்றாவிட்டாலும், அவர்கள் வாழ்ந்துகொண்டே இருப்பார்கள்; ஒளிரும் மலைகள் போன்ற அரக்கனின் வலிய தலைகள் சுற்றிலும் சரிந்து விழும்படி, மலைபோல் உறுதியான தன் வலிய வில்லை உயர்த்தியவனுக்கு எதிராகக் குறைகூற அவர்கள் வாய்கூடத் திறக்க மாட்டார்கள்.
பதவுரை
- சூழ்ந்து அடியார் வேண்டினக்கால்
- அடியார்கள் சூழ்ந்து இரந்து வேண்டும்போது
- தோன்றாது விட்டாலும்
- அவன் தோன்றாவிட்டாலும்
- வாழ்ந்திடுவர்
- அவர்கள் வாழ்ந்திருப்பார்கள்
- தம் வாய்திறவார்
- அவர்கள் வாய் திறக்க மாட்டார்கள்
- வாள் வரைகள் போல்
- ஒளிரும் மலைகள் போல
- தாள் வரை வில்
- மலைபோல் உறுதியான வில்
பெரிய திருவந்தாதி 18 · நாலாயிரத்தில் 2602-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கடைகயிற்றால் நீ கட்டுண்டாய்; அந்தத் தழும்பு மென்மையாவதற்கு முன்பே ஒரு பாம்பு உன்னைக் கட்டும்படி விட்டு அதைப் பொறுத்துக்கொண்டாய். சோர்வின்றி இந்தப் பல உருவங்களையெல்லாம் பரப்பிய வித்தே, உன் பழைய உருவத்தை யார் அறிய முடியும்? எனக்குச் சொல்.
பதவுரை
- தாம்பால் ஆப்புண்டாலும்
- கயிற்றால் கட்டுண்டபோதும்
- தழும்பு
- தழும்பு
- பாம்பால் ஆப்புண்டு
- பாம்பால் கட்டுண்டு
- சோம்பாது
- சோர்வின்றி
- பல் உருவை
- உலகின் பல உருவங்களை
- படர்வித்த வித்தா
- அவற்றைப் பரப்பிய வித்தே
- தொல் உருவை
- உன் பழைய உருவத்தை
பெரிய திருவந்தாதி 19 · நாலாயிரத்தில் 2603-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வஞ்சனை அறியாத நெஞ்சமே, நான் சொல்வதில் எந்தக் குறையும் இல்லை: இரவு பகல் பாராமல், எப்போதும், முன்பு பெரும் படைகள் அனைத்துக்கும் எதிராக அந்த ஐவரை மட்டுமே காத்தவனை நாம் காண்போம். நீ காண்பாய்.
பதவுரை
- சொல்லில் குறை இல்லை
- என் சொல்லில் எந்தக் குறையும் இல்லை
- சூது அறியா நெஞ்சமே
- வஞ்சனை அறியாத நெஞ்சமே
- எல்லி பகல் என்னாது
- இரவு பகல் பாராமல்
- மாத் தானைக்கு
- பெரும் படைகளுக்கு எதிராக
- ஓர் ஐவரையே
- அந்த ஐவரை மட்டுமே, பாண்டவர்களை
- காத்தானைக்
- காத்தவனை
பெரிய திருவந்தாதி 20 · நாலாயிரத்தில் 2604-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சொல்லப்போனால், அறிவைப் பற்றிக்கொண்டிருந்த நல்ல நெஞ்சே, நீ வெட்கப்பட வேண்டாமா? அவனைக் காணப் புறப்பட்டபோது, இளம் பிரம்மச்சாரியின் உருவம் எடுத்து நீர் வார்த்து உலகைப் பெற்ற பெருமைமிக்கவனின் திருமேனியைப் போய்த் தீண்டிவிட்டாய்.
பதவுரை
- அறிவு கைக்கொண்ட
- அறிவைப் பற்றிக்கொண்டிருந்த
- நாணப்படும் அன்றே
- வெட்கப்பட வேண்டாமா?
- மாணி
- இளம் பிரம்மச்சாரி, வாமனன்
- உலகம் நீர் ஏற்ற
- நீர் வார்த்து உலகைப் பெற்ற
- திரு ஆகம்
- அவனுடைய திருமேனி
- தீண்டிற்றுச் சென்று
- போய்த் தீண்டியது
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.