பெரிய திருவந்தாதி 31 · நாலாயிரத்தில் 2615-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் அழகை நன்கு அறிந்தவர்களாய், நம் வலிய வினைகளைத் தீர்ப்பவனை விட்டு ஒருபோதும் பிரியாமல், அவனுடைய நிழலாகவும் காலடிச் சுவடுகளாகவும் ஆகிவிட்டோம்: முன்பு தலைமேல் குடங்களை ஏந்திச் சுழற்றி ஆடியவன் அவன்; பரந்த கடலில் பள்ளிகொண்டிருப்பவனும் அவனே.
பதவுரை
- அழகும் அறிவோமாய்
- அவன் அழகை நன்கு அறிந்தவர்களாய்
- வல்வினையைத் தீர்ப்பான்
- வலிய வினைகளைத் தீர்ப்பவன்
- நிழலும் அடி தாறும்
- அவனுடைய நிழலும் காலடிச் சுவடுகளும்
- குடங்கள் தலைமீது எடுத்துக்
- தலைமேல் குடங்களை ஏந்தி, குடக்கூத்து
- தடங் கடலை
- பரந்த கடலை
- மேயார் தமக்கு
- அங்கே வீற்றிருப்பவனுக்கு
பெரிய திருவந்தாதி 32 · நாலாயிரத்தில் 2616-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தாமோதரன் தனக்குத் தொண்டு செய்யப்பட வேண்டும் என்று விரும்புகிறான். ஆனாலும் 'தாமோதரனுக்குத் தொண்டு செய்யுங்கள்' என்று சொன்னால் மக்கள் செய்ய மாட்டார்கள்; 'இது நமக்காக' என்று சொல்லி, தாங்கள் செய்யும் தீவினைகளிலேயே தாழ்ந்து மூழ்குகிறார்கள். மக்களின் நெஞ்சங்கள் இப்படிப்பட்டவை. இங்கே, இந்த இடத்தில், நாம் செய்வதற்கு என்ன இருக்கிறது?
பதவுரை
- தமக்கு அடிமை வேண்டுவார்
- தனக்குத் தொண்டு வேண்டுபவன்
- தாமோதரனார்
- இடுப்பில் கட்டுண்ட கண்ணனாகிய தாமோதரன்
- செய்யாது
- அவர்கள் செய்வதில்லை
- எமக்கு என்று
- 'நமக்காக' என்று சொல்லி
- தீவினைக்கே தாழ்வுறுவர்
- தீவினைகளிலேயே தாழ்ந்து மூழ்குவார்கள்
- யாம் செய்வது
- நாம் செய்யக்கூடியது
பெரிய திருவந்தாதி 33 · நாலாயிரத்தில் 2617-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒருவரிடம் ஏதாவது ஒன்றை, எதுவாக இருந்தாலும், அவன் கண்டால், அதில் மகிழ்கிறான். அப்படியிருக்க, ஒருபோதும் தெளிவு பெறாத அசுரர்களைத் தன் சக்கரத்தால் துண்டு துண்டாக நொறுக்கிய எம்பெருமானுக்கு, மக்கள் தங்களிடம் உள்ள எதையாவது சமர்ப்பித்து, அவனை ஏன் அணுகுவதில்லை?
பதவுரை
- யாதானும் ஒன்று அறியில்
- ஏதாவது ஒன்றை அவன் கண்டால்
- தன் உகக்கில்
- அவன் அதில் மகிழ்வான்
- நேர்ந்து அணுகா ஆறு
- அவர்கள் ஏன் சமர்ப்பித்து அணுகுவதில்லை
- தேறுமா செய்யா
- ஒருபோதும் தெளிவு பெறாத
- நேமியால்
- சக்கரத்தால்
- பாறுபாறு ஆக்கினான்பால்?
- அவர்களைத் துண்டு துண்டாக நொறுக்கியவனிடம்
பெரிய திருவந்தாதி 34 · நாலாயிரத்தில் 2618-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீ பாற்கடலில் பள்ளிகொண்டிருக்கும் விதத்தைக் கேட்ட மாத்திரத்திலேயே, எங்கள் கால்கள் தளர்கின்றன, நெஞ்சு உருகுகிறது, கண்கள் சுழல்கின்றன. நீலக்கடல் போன்ற ஒளியே, ஆதியானவனே, எங்கள் பழைய கர்மத்தை விரட்டுவதையே இயல்பாகக் கொண்டவனே: நாங்கள் உன்னிடம் வந்து இங்கே நிற்கிறோம்.
பதவுரை
- பால் ஆழி
- பாற்கடல்
- கால் ஆழும்
- எங்கள் கால்கள் தளர்கின்றன
- நெஞ்சு அழியும்
- எங்கள் நெஞ்சு உருகுகிறது
- கண் சுழலும்
- எங்கள் கண்கள் சுழல்கின்றன
- சோதியாய் ஆதியாய்
- ஒளியே, ஆதியானவனே
- தொல்வினை எம்பால் கடியும்
- எங்கள் பழைய கர்மத்தை விரட்டுபவனே
பெரிய திருவந்தாதி 35 · நாலாயிரத்தில் 2619-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நின்றாலும், இருந்தாலும், கிடந்தாலும், நடந்து திரிந்தாலும், இவற்றில் எதிலும் ஓயாமல், அவன் என் நெஞ்சைவிட்டு அகல்வதில்லை: அன்று தன் அழகிய கையின் கடும் அடியால், பொன்னின் பெயர் கொண்ட ஹிரண்யனின் வாயை நொறுக்கி, அவன் மார்பைப் பிளந்தவன் அவன். அவன் அன்பு நிறைந்தவன் அல்லவா?
பதவுரை
- நின்றும் இருந்தும் கிடந்தும்
- நின்றும், இருந்தும், கிடந்தும்
- திரிதந்தும்
- நடந்து திரிந்தும்
- ஒன்றும் ஓவாற்றான்
- இவற்றில் எதிலும் ஓயாமல்
- என் நெஞ்சு அகலான்
- என் நெஞ்சைவிட்டு அகலான்
- பொன்பெயரோன்
- பொன்னின் பெயருடையவன், ஹிரண்யன்
- மார்வு இடந்தான்
- மார்பைப் பிளந்தவன், நரசிம்மன்
- அன்புடையன் அன்றே அவன்?
- அவன் அன்பு நிறைந்தவன் அல்லவா?
பெரிய திருவந்தாதி 36 · நாலாயிரத்தில் 2620-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனா? இவனா? அங்கே இருக்கும் உவனா? அல்லது மேலே வானுலகில் இருப்பவனா? 'அவன்' என்று சொல்லித் தடுமாறிக்கொண்டே இருக்காதே. அவன் ஒருவனே பரம்பொருள் என்று தெளிவாகக் கண்டு, கண்ணனுக்கே உன்னை முழுமையாகக் கொடுத்துவிட்டால், அவனே உனக்கு எல்லாமும் ஆவான்.
பதவுரை
- அவன் ஆம்? இவன் ஆம்?
- அவனா? இவனா?
- உவன் ஆம்?
- அங்கே இருக்கும் உவனா?
- உம்பர்
- மேலே வானுலகில்
- அவனே எனத் தெளிந்து
- அவன் ஒருவனே பரம்பொருள் என்று தெளிந்து
- கண்ணனுக்கே தீர்ந்தால்
- கண்ணனுக்கே உன்னை முழுமையாகக் கொடுத்தால்
- எவனேலும் ஆம்
- உனக்கு யாராகவும், எல்லாமுமாகவும் ஆவான்
பெரிய திருவந்தாதி 37 · நாலாயிரத்தில் 2621-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனை அடையும் வழியை அறிந்தவர்களாக ஆவது அரிது அல்லவா? அது நம்மிடமே இருக்கிறது, என் நல்ல நெஞ்சே. ஆகவே, மலர்த்தேன் உண்ணும் வண்டுகள் வந்து அமரும் குளிர்ந்த துளசியை அணிந்த மாலைப் போற்று. அந்தப் போற்றுதலே நம் கைகளுக்கான வேலை: அன்போடு அதில் ஈடுபடு.
பதவுரை
- ஆம் ஆறு அறிவுடையார்
- அவனை அடையும் வழியை அறிந்தவர்கள்
- நாமே அது உடையோம்
- அது நம்மிடமே இருக்கிறது
- மதுகரம்
- தேன் சேகரிக்கும் வண்டுகள்
- தண் துழாய் மாலாரை
- குளிர்ந்த துளசி அணிந்த மாலை
- அது கரமே
- அதுவே நம் கைகளுக்கான வேலை
- அன்பால் அமை
- அன்போடு அதில் ஈடுபடு
பெரிய திருவந்தாதி 38 · நாலாயிரத்தில் 2622-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நெஞ்சே, எண்ணிப் பார்த்தால், பிறகு சரிசெய்துகொள்ள நேரம் இருக்கிறதா, ஒரு கண் இமைக்கும் நேரமாவது? இடைச்சி அவனைத் தண்டித்த விதங்களைப் பரிகசிப்பதன் மூலமாக இருந்தாலும் சரி, புதிய துளசி அணிந்த அதிசய எம்பெருமானைப் பற்றியே பேசி உன் நேரத்தைக் கழி; வேறு எதுவும் தவறு.
பதவுரை
- அமைக்கும் பொழுது உண்டே
- சரிசெய்ய நேரம் இருக்கிறதா?
- இமைக்கும் பொழுதும்?
- ஒரு கண் இமைக்கும் நேரமாவது?
- இடைச்சி
- இடைச்சி, யசோதை
- குமைத்திறங்கள்
- அவள் அவனைத் தண்டித்த விதங்கள்
- ஈன் துழாய் மாயனையே
- புதிய துளசி அணிந்த அதிசய எம்பெருமானை மட்டுமே
- பேசியே போக்காய்
- அவனைப் பற்றியே பேசி நேரத்தைக் கழி
பெரிய திருவந்தாதி 39 · நாலாயிரத்தில் 2623-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நெஞ்சே, சொல்: நம்மைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள நாம் முயன்றோமா? செழித்த துளசியைத் திருமார்பில் அணிந்த எம்பெருமானை, வந்து நமக்கு ஏதாவது சிறப்பான உதவி செய்யும்படி ஒருமுறைகூட நாம் அழைக்கவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, நம் வாய்கள் அவன் புகழை மட்டுமே தங்கள் தொண்டாக ஏற்றுக்கொண்டது எத்தகைய பேறு!
பதவுரை
- பிழைக்க முயன்றோமோ
- நம்மைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள முயன்றோமா?
- தழைக்கும் துழாய் மார்வன்
- செழித்த துளசியைத் திருமார்பில் அணிந்தவன்
- உபகாரம் பொலியக் கொள்ளாது
- சிறப்பான உதவி எதையும் பெறாமல்
- அவன் புகழே
- அவன் புகழை மட்டுமே
- வாய் உபகாரம்
- வாயால் செய்யும் தொண்டு
- வாய்ப்பு
- நற்பேறு
பெரிய திருவந்தாதி 40 · நாலாயிரத்தில் 2624-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இதற்கு இணையான பேறு ஏதாவது உண்டா? இல்லை. வா, நெஞ்சே, மேலும் மேலும் போய்க் கொடிய நரகில் மூழ்காதே. பேய்த்தாயின் நஞ்சுப் பாலை அவள் உயிரோடு சேர்த்துப் பருகி, அவள் உயிரை முடித்தவனைப் போற்று: அதுவே நம் வலிமை.
பதவுரை
- இது ஒப்ப மற்று இல்லை
- இதற்கு இணையானது வேறு இல்லை
- போய்ப் போஒய்
- மேலும் மேலும் போய்
- பூவியேல்
- மூழ்காதே
- தீப் பால
- நெருப்பான நஞ்சுப் பாலை உடைய
- பேய்த் தாய்
- பேய்த்தாய், பூதனை
- உயிர் கலாய்ப் பால் உண்டு
- அவள் உயிரோடு கலந்த பாலை உண்டு
- வாழ்த்தே வலி
- அவனைப் போற்றுவதே நம் வலிமை
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.