பெரிய திருவந்தாதி 21 · நாலாயிரத்தில் 2605-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நான் போய்க் கொடிய நரகில் விழாமல் காப்பதற்காக, இன்று இங்கே என் நெஞ்சு ஒன்றை இறுகப் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறது: பூமியின் வடிவமும் பூமியைச் சூழ்ந்த நீரின் வடிவமும் கண்ணுக்கு மறையும்படி, கருநிறமுடைய எம்பெருமான் அன்று நீட்டிய அந்தத் திருவடிதான் அது.
பதவுரை
- வெம் நரகில்
- கொடிய நரகில்
- சேராமல் காப்பதற்கு
- அதை அடையாமல் காப்பதற்கு
- இடுக்குண்ட
- இறுகப் பற்றப்பட்ட, நெருக்கி அணைக்கப்பட்ட
- பார் வளைத்த நீர் உருவும்
- பூமியைச் சூழ்ந்த நீரும்
- கண் புதையக்
- கண்ணுக்கு மறையும்படி
- கார் உருவன்
- கார்மேக வடிவுடைய எம்பெருமான்
- நிமிர்த்த கால்
- திரிவிக்கிரமனாக அவன் உயர நீட்டிய திருவடி
பெரிய திருவந்தாதி 22 · நாலாயிரத்தில் 2606-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மால் இப்போது என் மனத்தில் குடிவந்துவிட்டான். ஆகவே, ஒருகாலத்தில் தங்கள் செருக்கோடும் ஆடம்பரத்தோடும் இங்கே பெருமிதமாக அமர்ந்திருந்த என் வலிய வினைகள், இனி அமர இடம் காணாமல், கால்கள் வலிக்கும் வரை அலைந்து திரிந்து, சோர்ந்து கதறும்.
பதவுரை
- காலே பொதத் திரிந்து
- கால்கள் வலிக்கும் வரை அலைந்து
- கத்துவராம்
- அவை கதறும்
- மாலார் குடிபுகுந்தார்
- மால் குடிபுகுந்துவிட்டான்
- தருக்கும் இடம்பாட்டினொடும்
- செருக்கோடும் ஆடம்பரத்தோடும்
- வல்வினையார்
- வலிய வினைகள்
- இருக்கும் இடம் காணாது
- பெருமிதமாக அமர இடம் காணாமல்
பெரிய திருவந்தாதி 23 · நாலாயிரத்தில் 2607-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நெஞ்சே, நீ சோர்ந்தாலும் சோராவிட்டாலும், நான் உனக்குச் சொல்லிவிட்டேன்: யமனின் ஆட்கள் உன்னைப் பிடித்து, நாய்களை ஏவி, நீ சோர்ந்துபோகும் வரை அடிக்காதபடி, அவன் உனக்கு அருள்செய்து உன்னைக் காப்பான். எல்லா உயிர்களுக்கும் அவனே தாயும் தந்தையும்.
பதவுரை
- இளைப்பாய் இளையாப்பாய்
- நீ சோர்ந்தாலும் சோராவிட்டாலும்
- நமன் தமர்கள்
- யமனின் ஆட்கள்
- நாய் தந்து மோதாமல்
- நாய்களை ஏவி அடிக்காதபடி
- நல்குவான்
- அவன் அருள்செய்வான்
- தாய் தந்தை
- தாயும் தந்தையும்
- எவ் உயிர்க்கும்
- எல்லா உயிர்களுக்கும்
பெரிய திருவந்தாதி 24 · நாலாயிரத்தில் 2608-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் ஒருவனே தானாகத் தனித்துத் தோன்றுகிறான்; அவனுக்கு அளவு இல்லை. மற்றவர்களுக்கும் தோன்றுதலைத் தருபவன் அவன் ஒருவனே. அவன் விரும்பினால், கீழும் மேலுமான உலகம் அழிகிறது; அவன் மீண்டும் அதை ஒழுங்குபடுத்துகிறான். அப்படியிருக்க, இந்தப் பூமியில் அவனை யார் அளக்க முடியும்?
பதவுரை
- தனித் தோன்றல்
- தானாகத் தனித்துத் தோன்றுபவன்
- தன் அளப்பு ஒன்று இல்லாதான்
- அளவு எதுவும் இல்லாதவன்
- பிறர்கட்கும் தன் தோன்றல்
- மற்றவர்கள் தோன்றுவதற்கு மூலம்
- கீழ் மேல் ஆம்
- தலைகீழாகிறது, அழிகிறது
- மீண்டு அமைப்பான்
- அவன் மீண்டும் ஒழுங்குபடுத்துவான்
- அளக்கிற்பார்
- அவனை அளக்கக்கூடியவர்கள்
பெரிய திருவந்தாதி 25 · நாலாயிரத்தில் 2609-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
யார் வேண்டுமானாலும் எதை வேண்டுமானாலும் செய்யட்டும்: இந்தப் பரந்த உலகை ஆராய்ந்து திருத்த முடியுமா? என்னால் முடியாது. ஆனால் விண்ணவர் கூட்டத்தின் தலைவனாகிய கண்ணன் மூலம், இப்போது அவன் பெருமையால் நிறைந்த என் நெஞ்சிலிருந்து கடுந்துயரத்தை விரட்டிவிட்டேன்.
பதவுரை
- ஆரானும் ஆதானும் செய்ய
- யார் வேண்டுமானாலும் எதை வேண்டுமானாலும் செய்ய
- அகலிடத்தை
- பரந்த உலகை
- திருத்தல் ஆவதே?
- திருத்த முடியுமா?
- சீர் ஆர்
- பெருமை நிறைந்த
- வன் துன்பத்தை மாற்றினேன்
- கடுந்துயரத்தை மாற்றினேன்
- இனத் தலைவன்
- விண்ணவர் கூட்டத்தின் தலைவன்
பெரிய திருவந்தாதி 26 · நாலாயிரத்தில் 2610-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நானும் என் நெஞ்சும் இப்போது ஒருமனப்பட்டோம். இரவு போலக் கருமையான பெரிய திருமேனியுடைய நம் எம்பெருமான் தந்த அருள் என்னும் தடியால் அடித்து, நம் வலிய வினைகளைக் காடுகளுக்கும் மலைகளுக்கும் அவன் விரட்டிவிடுவான்.
பதவுரை
- இசைந்தொழிந்தோம்
- ஒருமுறைக்கும் இசைந்துவிட்டோம்
- கானும் மலையும் புகக்
- அவை காட்டுக்கும் மலைக்கும் ஓடும்படி
- கடிவான்
- அவன் விரட்டுவான்
- இருள் அன்ன மா மேனி
- இருள் போன்ற பெரிய திருமேனி
- அருள் என்னும் தண்டால்
- அருள் என்னும் தடியால்
- அடித்து
- அடித்து
பெரிய திருவந்தாதி 27 · நாலாயிரத்தில் 2611-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நெடியவனே, எது முதலில் நடந்தது: உன் திருவடி பூமியைக் கடந்ததா, அல்லது உன் திருமுடி வானத்தை அளந்ததா? நெருக்கமாகப் பொருந்திய சிலம்பணிந்த உன் திருவடியை உயர நீட்டி, எல்லா உலகங்களையும் அளந்து கடந்த அந்நாளில், அதை எங்களால் அறிய முடியவில்லை.
பதவுரை
- அடியால் படி கடந்த
- திருவடியால் பூமியைக் கடந்த
- முடியால் விசும்பு அளந்த
- திருமுடியால் வானத்தை அளந்த
- நெடியாய்
- நெடியவனே, திரிவிக்கிரமா
- செறி கழல் கொள் தாள்
- நெருக்கமாகப் பொருந்திய சிலம்பணிந்த திருவடி
- அறிகிலமால்
- எங்களால் அறிய முடியவில்லை
- நீ அளந்த அன்று
- நீ அளந்த அந்நாளில்
பெரிய திருவந்தாதி 28 · நாலாயிரத்தில் 2612-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அன்று, நம் கண்களைப் போன்ற கண்களால் சக்கரம் ஏந்திய எம்பெருமானின் கருநிற வடிவத்தைக் காண முடிந்தது; இன்று நாம் அதைக் காண்பதில்லை. ஆனாலும் ஊனக் கண்கள் எப்போதுமே காணாத அந்த வடிவத்தை, நெஞ்சு என்னும் அகக்கண், அவனை அறிவதன் மூலம் காண்கிறது.
பதவுரை
- ஆழியான்
- சக்கரம் ஏந்திய எம்பெருமான்
- கார் உருவம்
- அவனுடைய கார்மேக வடிவம்
- காணாது இருப்பதுவும்
- நாம் காணாமல் இருப்பதும்
- கட்கண்ணால்
- ஊனக் கண்களால்
- நெஞ்சு என்னும்
- நெஞ்சு என்னும்
- உட்கண்ணேல்
- அகக்கண்
பெரிய திருவந்தாதி 29 · நாலாயிரத்தில் 2613-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கொத்துக் கொத்தான துளசி மாலை அணிந்த என் தந்தையை, உள்ளபடி அறிவது எவருக்காவது எளிதா? இல்லை. ஆனால் மக்கள் தங்களை அவன் அறிவதற்கு எவ்வளவு எளியவர்களாக ஆக்கிக்கொள்கிறார்களோ, அவ்வளவுக்கு அவன் அவர்களிடம் வருகிறான். அதனால்தான், இங்கே, என் எம்பெருமான் எனக்கு எளியவன் ஆகிவிட்டான்.
பதவுரை
- உணர ஒருவர்க்கு எளியேனே
- அவனை அறிவது யாருக்காவது எளிதோ?
- இணரும் துழாய் அலங்கல்
- கொத்துக் கொத்தான துளசி மாலை
- எந்தை?
- என் தந்தை
- எவ் அளவர் அவ் அளவன்
- அவர்கள் எவ்வளவோ அவ்வளவு அவன்
- எனக்கு எளியன்
- எனக்கு எளியவன்
- எம் பெருமான்
- என் எம்பெருமான்
பெரிய திருவந்தாதி 30 · நாலாயிரத்தில் 2614-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வலிய வினைகள் முன்பு போல இனி இங்கே பெருமிதமாக அமர்ந்திருக்க முடியாது: சிவந்த கண்களையுடைய என் மாலின் பெருமைகளுக்கே என் நெஞ்சு போதாத அளவு சிறியது. ஆடையை இடுக்கிக்கொண்டு நெருக்கடியில் அங்கே நிற்பதைவிட, அந்த வினைகள் கால்களை எடுத்துக்கொண்டு வெளியேறுவதுதானே தகுந்தது?
பதவுரை
- பண்டுபோல் வீற்றிருத்தல்
- முன்பு போலப் பெருமிதமாக அமர்ந்திருத்தல்
- செங்கண் மால்
- சிவந்த கண்களையுடைய மால்
- சீர்க்கும் சிறிது உள்ளம்
- அவன் பெருமைகளுக்கே என் நெஞ்சு சிறியது
- மடி அடக்கி நிற்பதனில்
- ஆடையை இடுக்கிக்கொண்டு நெருக்கடியில் நிற்பதைவிட
- அடி எடுப்பது
- கால்களை எடுத்து வெளியேறுவது
- அன்றோ அழகு?
- அதுதானே தகுந்தது?
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.