பெரிய திருவந்தாதி 61 · நாலாயிரத்தில் 2645-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இறைவன் தன் இறைமை உரிமையால் பூமியை அளந்த அந்நாளில், விண்ணுலகத்தவர் வேத முறைப்படி ஒன்றுகூடி, முறையாக மகரந்தம் ஒளிரும் மலர்களை அவனுடைய சிவந்த திருவடிகளின் மேல் தூவினர். பரந்த வானத்தில் உயரே கிடந்து ஒளிரும் நட்சத்திரங்கள் அந்த மலர்களைப் போலவே தோன்றவில்லையா?
பதவுரை
- இறை முறையான்
- இறைவன், தன் இறைமை உரிமையால்
- சேவடிமேல்
- சிவந்த திருவடிகளின் மேல்
- மறை முறையால்
- வேத முறைப்படி
- வான் நாடர்
- விண்ணுலகத்தவர்
- தாது இலகு பூத்
- மகரந்தம் ஒளிரும் மலர்கள்
- ஒவ்வாதே
- ஒத்திருக்கவில்லையா?
- மீன்?
- நட்சத்திரங்கள்
பெரிய திருவந்தாதி 62 · நாலாயிரத்தில் 2646-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வானம் ஒருபோதும் கெடாத பெரிய குடை; நட்சத்திரங்களே அதன் கம்பிகள்; ஒளிரும் வெள்ளி ஒளியால் அது மூடப்பட்டிருக்கிறது. அந்தக் குடைக்கு, பூமியை அளந்தவன் ரத்தினக் கைப்பிடி போல உயர்ந்து நின்றான். இனி, நம் நோய்கள் அனைத்துக்கும் அவனே பெரு மருந்து.
பதவுரை
- மீன் என்னும் கம்பில்
- நட்சத்திரங்களைக் கம்பிகளாகக் கொண்டு
- வெள்ளி வேய்
- ஒளிரும் வெள்ளியால் மூடப்பட்ட
- கேடு இலா வான் குடைக்குத்
- கெடாத பெரிய வான் குடைக்கு
- மணிக் காம்பு போல்
- ரத்தினக் கைப்பிடி போல
- நிமிர்ந்து மண் அளந்தான்
- உயர்ந்து பூமியை அளந்தவன்
- பெரு மருந்து
- பெரு மருந்து
பெரிய திருவந்தாதி 63 · நாலாயிரத்தில் 2647-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உண்மையில், பின்னாலிருந்து செலுத்திய காற்றை இழந்து, மிதந்து சென்று கடலின் வலிய அலைகளின் மேல் தங்கிய மழை நிறைந்த மேகம் போன்றவன் அவன். அன்று கொடிய அரக்கியின் மூக்கையும் பெரிய காதுகளையும் அறுக்கச் செய்த, அழகிய சிவந்த சக்கரம் ஏந்திய பரம்பொருள் அவன்.
பதவுரை
- பின் துரக்கும் காற்று
- பின்னாலிருந்து செலுத்தும் காற்று
- சூல் கொண்டல்
- மழை நிறைந்த மேகம்
- வன் திரைக்கண்
- வலிய அலைகளின் மேல்
- வாய்மைத்தே
- அதுவே உண்மை
- திருச் செய்ய நேமியான்
- அழகிய சிவந்த சக்கரம் ஏந்தியவன்
- தீ அரக்கி
- கொடிய அரக்கி, சூர்ப்பணகை
- பரன்
- பரம்பொருள்
பெரிய திருவந்தாதி 64 · நாலாயிரத்தில் 2648-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனே பரம்பொருள் என்பதை மக்கள் கண்டுகொண்டால்! அன்று ஒரே அம்பால் ஏழு மரங்களைத் துளைத்தவனையும், பறவை வடிவ அசுரனின் அலகைக் கிழித்தவனையும், தேவர்களின் கைகள் ஒன்றுசேர்ந்து, உறுதியான மனத்தோடு, நாளின் மூன்று வேளைகளிலும் வணங்காதோ?
பதவுரை
- பரன் ஆம் அவன் ஆதல்
- அவனே பரம்பொருள் என்பது
- பாவிப்பர் ஆகில்
- அவர்கள் எண்ணிப் பார்த்தால்
- உரனால்
- உறுதியான மனத்தோடு
- மரம் ஏழ்
- ஏழு சால மரங்கள்
- புள்ளின் வாய் கீண்டானையே
- பறவையின் அலகைக் கிழித்தவனை, பகாசுரனை
- கைதான் தொழாவே கலந்து?
- அவர்கள் கைகள் ஒன்றுசேர்ந்து வணங்காதோ?
பெரிய திருவந்தாதி 65 · நாலாயிரத்தில் 2649-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நெஞ்சே, உன்னைப் பற்றிக்கொண்டு வாட்டும் கடுந்துயரத்தை, அது தள்ளாடிச் சாகும் வரை அடித்து அவன் வீழ்த்துவான். ஆகவே, எப்போதும், மலை போன்ற பழமையான மாலை, கேசவனை, நாராயணனை, மாதவனை, சொல்மாலையால் முடிசூட்டு.
பதவுரை
- கலந்து நலியும்
- பற்றிக்கொண்டு வாட்டும்
- மலங்க அடித்து
- அது தள்ளாடும் வரை அடித்து
- மடிப்பான்
- அவன் அதை அழிப்பான்
- விலங்கல் போல்
- மலை போல
- கேசவனை நாரணனை மாதவனை
- கேசவனை, நாராயணனை, மாதவனை
- சொல் மாலை
- சொல்மாலை
- சூட்டு
- அவனுக்குச் சூட்டு
பெரிய திருவந்தாதி 66 · நாலாயிரத்தில் 2650-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நெஞ்சே, அவனை அறிந்துகொள்: பழமையான அரக்கனின் இனிய உயிருக்கு அங்கேயே அழிவைக் கொண்டுவந்த, ஒளிவீசும் சக்கரம் ஏந்திய அதிசய எம்பெருமான் அவன்; குளிர்ந்த, மணம் கமழும், நெருக்கமாகத் தொடுத்த துளசியை அணிந்த வேதங்களின் தலைவன் அவன். இதையே நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்.
பதவுரை
- சூட்டாய நேமியான்
- ஒளிவீசும் சக்கரம் ஏந்தியவன்
- தொல் அரக்கன்
- பழமையான அரக்கன், ராவணன்
- மாட்டே துயர் இழைத்த
- அங்கேயே அழிவைக் கொண்டுவந்த
- வெறி கொண்ட தண் துழாய்
- குளிர்ந்த, மணம் கமழும் துளசி
- வேதியனை
- வேதங்களின் தலைவனை
- அறி கண்டாய்
- அவனை அறிந்துகொள்
பெரிய திருவந்தாதி 67 · நாலாயிரத்தில் 2651-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'அதுவே நல்லது' என்று எண்ணி மேலே உள்ள தேவர் உலகை நீ விரும்பினால், அது மதிப்பற்ற பொருள் அல்லவா? அல்லது அதை விட்டுவிட்டு, 'நான் பூமியில் இருந்து அதை ஆள்வேன்' என்று நீ சொன்னால், அதுவும் நடக்கக்கூடும். பேதை நெஞ்சே, கண்ணனின் திருவடிகளைப் போற்றுவதை மட்டுமே கற்றுக்கொள்.
பதவுரை
- அதுவோ நன்று
- 'அதுவே நல்லது'
- அமர் உலகோ
- தேவர் உலகம்
- பொருள் இல்லை
- மதிப்பற்றது
- மண் நின்று ஆள்வேன்
- பூமியில் இருந்து ஆள்வேன்
- மட நெஞ்சே
- பேதை நெஞ்சே
- கண்ணன் தாள் வாழ்த்துவதே கல்
- கண்ணனின் திருவடிகளைப் போற்றுவதை மட்டுமே கற்றுக்கொள்
பெரிய திருவந்தாதி 68 · நாலாயிரத்தில் 2652-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
திருமலையும், முழங்கும் கடலும், வைகுந்தம் என்னும் விண்ணுலகமும் அவனுக்கு ஒன்றுமில்லாதவை போல ஆகிவிட்டனவோ? ஆஹா, என்ன விந்தை! கருநிறமுடைய நெடியவன், அவனுடைய அடியேனாகிய என் நெஞ்சுக்குள் புகுந்து, நீங்காமல் இருக்கிறான்.
பதவுரை
- கல்லும்
- மலை, அவனுடைய மலைக்கோயில்
- கனை கடலும்
- முழங்கும் கடல்
- வைகுந்த வான் நாடும்
- வைகுந்தம் என்னும் விண்ணுலகம்
- புல் என்று ஒழிந்தனகொல்?
- அவை ஒன்றுமில்லாதவை ஆகிவிட்டனவோ?
- நெடியான் நிறம் கரியான்
- கருநிறமுடைய நெடியவன்
- உள்புகுந்து நீங்கான்
- உள்ளே புகுந்து நீங்காமல் இருக்கிறான்
பெரிய திருவந்தாதி 69 · நாலாயிரத்தில் 2653-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சினத்தால் சிவந்த கண்களையுடைய அந்த வலிய வினைகளின் முகங்கள் நிச்சயமாக நொறுங்கும் அல்லவா? ஏனெனில் என் மனம் திருமாலின் பெருமைகளாகிய பொங்கும் கடலைத் தனக்குள் கொண்டிருக்கிறது. இனி யார் என்னோடு போரிட்டு என்னை உண்மையாக நொறுக்க முடியும்?
பதவுரை
- அகம் சிவந்த கண்ணினர்
- சினத்தால் சிவந்த கண்களையுடையவர்கள்
- வல்வினையர்
- வலிய வினைகள்
- முகம் சிதைவராம்
- அவற்றின் முகங்கள் நொறுங்கும்
- சீர்க் கடலை
- பெருமைகளின் கடலை
- உள் பொதிந்த சிந்தனையேன்
- அதைத் தனக்குள் கொண்ட மனமுடைய நான்
- ஆர்க்கு அடல் ஆம்
- என்னோடு யார் போரிட முடியும்?
பெரிய திருவந்தாதி 70 · நாலாயிரத்தில் 2654-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கனமான பொன் கிரீடம் அணிந்தவனை, ஆயிரம் திருநாமங்களை உடையவனை, எல்லா ஒளியையும் தன்னுள் கொண்ட ஒளிவீசும் சக்கரம் ஏந்தியவனை, துன்பத்தை விரட்டும் தாயாகவும் தந்தையாகவும் எனக்குள் வைத்துக்கொண்டேன். இனி எது நடந்தாலும், அதனால் என்ன?
பதவுரை
- அடர் பொன் முடியானை
- கனமான பொன் கிரீடம் அணிந்தவனை
- ஆயிரம் பேரானை
- ஆயிரம் திருநாமங்களை உடையவனை
- சுடர் கொள் சுடர் ஆழியானை
- ஒளிவீசும் சக்கரம் ஏந்தியவனை
- இடர் கடியும்
- துன்பத்தை விரட்டும்
- மாதா பிதாவாக
- தாயாகவும் தந்தையாகவும்
- யாது ஆகில் யாதே இனி?
- இனி எது நடந்தால்தான் என்ன?
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.