பெரிய திருவந்தாதி 71 · நாலாயிரத்தில் 2655-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உன் பெருமையைப் பற்றி இனி நான் சொல்வதற்கு என்ன இருக்கிறது? வேறு எதையும் சார்ந்திராமல் தனித்து நிற்கும் வடிவம் நீ. குளிர்ந்த நீர் பாயும் சிவந்த சடையுடையவன் உன் திருமேனிக்குள் இடம் பெற்றிருக்கிறான்; நான்முகன் உன் உந்தியில் தோன்றியவன்.
பதவுரை
- நின் பெருமை
- உன் பெருமை
- தனி நின்ற
- தனித்து நிற்கும்
- சார்வு இலா மூர்த்தி
- வேறு எதையும் சாராத வடிவம்
- செஞ்சடையான்
- சிவந்த சடையுடையவன், சிவன்
- நான்கு
- நான்கு (முகம்): பிரம்மா
- நின் உந்தி முதல்
- உன் உந்தியில் தோன்றியவன்
பெரிய திருவந்தாதி 72 · நாலாயிரத்தில் 2656-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஆதிப்பொருளுக்கு மூன்று திருவுருவங்கள் உண்டு என்று சிலர் சொல்கின்றனர்; அந்த ஒருவனே மூன்றுக்கும் மூலம் என்று மற்றவர்கள் சொல்கின்றனர். ஆதியானவனே, ஒப்பற்று ஒளிரும் கருநிற வடிவுடையவனே: பிரம்மா தோன்றிய அந்த ஒளிரும் தாமரை மலரே உனக்குள் இருப்பது அல்லவா?
பதவுரை
- முதல் ஆம் திரு உருவம்
- ஆதிப்பொருளின் திருவுருவங்கள்
- மூன்று என்பர்
- மூன்று என்று சொல்கின்றனர்
- மூன்றுக்கும்
- மூன்றுக்கும்
- முதல்வா
- ஆதியானவனே
- நிகர் இலகு கார் உருவா
- ஒப்பற்று ஒளிரும் கருநிற வடிவுடையவனே
- நின் அகத்தது அன்றே
- அது உனக்குள் இருப்பது அல்லவா?
- புகர் இலகு தாமரையின் பூ?
- ஒளிரும் தாமரை மலர்
பெரிய திருவந்தாதி 73 · நாலாயிரத்தில் 2657-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பூவை, காயா, நீலம், மலர்ந்த கருங்குவளை: இவற்றை ஒவ்வொரு முறை காணும்போதும், 'இவை அனைத்தும் என் எம்பெருமானின் வடிவமே' என்று எண்ணி, பாவியாகிய எனக்குள் இருக்கும் மென்மையான உயிரும் என் உடல் முழுவதும் மகிழ்ச்சியால் பூரிக்கின்றன.
பதவுரை
- பூவையும்
- பூவை, கருநீல மலர்
- காயாவும்
- காயாம்பூ
- நீலமும்
- நீலோற்பலம்
- காவி மலர்
- கருங்குவளை மலர்
- மெய் மிகவே பூரிக்கும்
- உடல் மிகவும் மகிழ்ந்து பூரிக்கிறது
- பிரான் உருவே
- என் எம்பெருமானின் வடிவமே
பெரிய திருவந்தாதி 74 · நாலாயிரத்தில் 2658-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒரு நாளும் தவறாமல் நாள்தோறும் நான் அவனை இரந்தாலும், மலையைக் குடையாகப் பிடித்துப் பசுக்களைக் காத்த அந்த இடையன் என்மேல் சற்றும் இரக்கம் காட்டுவதில்லை, தன் வடிவத்தையும் காட்டுவதில்லை. நெஞ்சே, அவன் பக்கத்தில் உள்ள உலகம் நம்மைவிட அவ்வளவு பெரியதோ?
பதவுரை
- ஒருநாள் ஒழியாமை
- ஒரு நாளும் தவறாமல்
- யான் இரந்தால்
- நான் இரந்தாலும்
- உருக் காட்டார்
- அவன் தன் வடிவத்தைக் காட்டுவதில்லை
- குடை ஆக ஆ காத்த
- (மலையைக்) குடையாகப் பிடித்துப் பசுக்களைக் காத்த
- கோவலனார்
- இடையன்
- புடை தான் பெரிதே புவி
- அவன் பக்கத்தில் உள்ள உலகம் அவ்வளவு பெரியதோ?
பெரிய திருவந்தாதி 75 · நாலாயிரத்தில் 2659-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பூமியும் இரண்டு பெரிய வானங்களும் உனக்குள் இருக்கின்றன; நீயோ என் காதுகள் வழியாகப் புகுந்து எனக்குள் இருக்கிறாய். அப்படியிருக்க, நான் பெரியவனா நீ பெரியவனா என்று உறுதியாக யார் சொல்ல முடியும்? பகைவரின் ஊனைப் பருகும் சக்கரம் ஏந்திய இறைவனே, அதை எண்ணிப் பார்.
பதவுரை
- இரு விசும்பும்
- இரண்டு பெரிய வானங்களும்
- நின் அகத்த
- உனக்குள் இருக்கின்றன
- செவியின் வழி புகுந்து
- என் காதுகள் வழியாகப் புகுந்து
- என் உள்ளாய்
- நீ எனக்குள் இருக்கிறாய்
- யான் பெரியன் நீ பெரியை
- நான் பெரியவன், நீ பெரியவன்
- ஊன் பருகு நேமியாய்
- ஊனைப் பருகும் சக்கரம் ஏந்தியவனே
- உள்ளு
- எண்ணிப் பார்
பெரிய திருவந்தாதி 76 · நாலாயிரத்தில் 2660-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் மனத்தின் மேல் ஆழமாகக் கனத்துப் படிந்திருக்கும் கர்மப் படலம் பிளந்து, நான் விழித்தெழுந்து உண்மையாக உன்னை அடைந்துவிட்டால், உலகங்கள் இருக்கும் வரை நான் ஏன் இங்கே தொடர்ந்து வாழ வேண்டும்? உலகை அளந்த வடிவமே, எனக்குச் சொல்.
பதவுரை
- உள்ளம் தடிக்கும்
- மனத்தின் மேல் கனத்துப் படியும்
- வினைப் படலம்
- கர்மப் படலம், திரை
- விள்ள விழித்து
- அது பிளந்து நான் விழித்தெழ
- மெய் உற்றால்
- உண்மையாக அடைந்தால்
- உலகு அளவும்
- உலகங்கள் இருக்கும் வரை
- உலகு அளந்த மூர்த்தி
- உலகை அளந்த வடிவமே
பெரிய திருவந்தாதி 77 · நாலாயிரத்தில் 2661-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சொல்லப்போனால், எனக்குச் சுற்றத்தார் யார், உறவினர் யார்? முழங்கும் கடலில் பள்ளிகொண்ட என் தந்தையே: பெயரிட்டுச் சொல்லக்கூடிய எல்லாவற்றிலும், பார், உன்னைத் தவிர எனக்கு யாரும் இல்லை. என் உயிருக்குப் பெயர் சொல்லத்தக்க ஒரே துணை நீதான்.
பதவுரை
- சுற்றத்தார் உற்றார்
- சுற்றத்தாரும் உறவினரும்
- இரைக்கும் கடல் கிடந்த
- முழங்கும் கடலில் பள்ளிகொண்ட
- எந்தாய்
- என் தந்தையே
- நின் அன்றி மற்று இலேன்
- உன்னைத் தவிர எனக்கு யாரும் இல்லை
- எனது உயிர்க்கு
- என் உயிருக்கு
- துணை
- துணை, ஆதரவு
பெரிய திருவந்தாதி 78 · நாலாயிரத்தில் 2662-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒரு துணையும், நெடுங்காலமாக நிலைத்த பெரிய இனமும், பழமையான குலமும், நல்ல உறவினர் கூட்டமும் நாள்தோறும் மகிழ்ச்சி தந்தாலும், நல்ல நெஞ்சே, நாணிலிருந்து அம்புகள் ஓயாத சார்ங்கம் என்னும் வில்லை ஏந்தியவனின் பழமையான பெருமைகளையே ஓயாத உணவாக உண்.
பதவுரை
- பெருங் கிளையும்
- பெரிய இனம்
- தொல் குலமும்
- பழமையான குலம்
- நாளும் இன்பு உடைத்தாமேலும்
- நாள்தோறும் மகிழ்ச்சி தந்தாலும்
- கணை நாணில்
- நாணில் உள்ள அம்புகள்
- ஓவாத் தொழில் சார்ங்கன்
- ஓயாத சார்ங்கம் என்னும் வில்லை உடையவன்
- ஓவாத ஊணாக உண்
- அதை ஓயாத உணவாக உண்
பெரிய திருவந்தாதி 79 · நாலாயிரத்தில் 2663-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அழகிய கையில் சக்கரம் ஏந்திய பெரிய இடையனின் அடியானாக இந்தப் பூமியில் பிறப்பது, அவன் யாராக இருந்தாலும், எவ்வளவு தாழ்ந்தவனாக இருந்தாலும், அதுவே அக உலகின் ஒளி அல்லவா? அத்தகைய பிறவி பழைய கர்மத்துக்கு அஞ்சுமா? விண்ணுலகையாவது பெரிதாக எண்ணுமா?
பதவுரை
- உள் நாட்டுத் தேசு
- அக உலகின் ஒளி
- ஊழ்வினையை அஞ்சுமே?
- பழைய கர்மத்துக்கு அஞ்சுமோ?
- மெச்சுமே?
- அதைப் பெரிதாக எண்ணுமோ?
- எவ் இழிவிற்று ஆனாலும்
- எவ்வளவு தாழ்ந்ததாக இருந்தாலும்
- ஆழி அங்கைப்
- அழகிய கையில் சக்கரம் ஏந்திய
- ஆள் ஆம் பிறப்பு
- அவன் அடியானாகும் பிறவி
பெரிய திருவந்தாதி 80 · நாலாயிரத்தில் 2664-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பிறப்பு, இறப்பு, முதுமை, நோய் ஆகியவற்றை உதறித் தள்ளி, அதற்கும் அப்பால் செல்வது பேரின்பமாக இருந்தாலும், அவனை மறக்கும் ஒவ்வொரு கணத்தையும் தீங்காகவே நான் கருதுவேன். பூமியை அளந்தவனின் திருவடிகளைப் போற்றாமல் கழியும் ஒரு நாளை, நான் வேறு எதுவாகவாவது எண்ணுவேனா?
பதவுரை
- பிறப்பு இறப்பு மூப்புப் பிணி
- பிறப்பு, இறப்பு, முதுமை, நோய்
- துறந்து
- உதறித் தள்ளி
- மறப்பு எல்லாம்
- அவனை மறக்கும் எல்லாமும்
- ஏதமே
- தீங்கு மட்டுமே
- மண் அளந்தான்
- பூமியை அளந்தவன்
- ஏத்தாப் பகல்?
- அவனைப் போற்றாத நாள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.