பெரிய திருவந்தாதி 41 · நாலாயிரத்தில் 2625-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'நாங்கள் வலியவர்கள்' என்று எண்ணி மல்லர்கள் உன்னை எதிர்க்க வந்தனர்; நீ அவர்களைப் பிடித்து அவர்களுடைய கடினமான தலைகளை நொறுக்கினாய். பொற்சக்கரம் ஏந்திய உன் வலிய கையால் அத்தகைய பகைவர்களை அடித்து வீழ்த்துகிறாய்; அதனால்தான் இந்தப் பூமி பல நாட்கள் பிளவுபடாமல் உறுதியாக நிற்கிறது.
பதவுரை
- வலியம் என நினைந்து
- 'நாங்கள் வலியவர்கள்' என்று எண்ணி
- வந்து எதிர்ந்த மல்லர்
- எதிர்க்க வந்த மல்லர்கள்
- வலிய முடி இடிய
- அவர்களுடைய கடினமான தலைகள் நொறுங்கும்படி
- பொன் ஆழிக் கையால்
- பொற்சக்கரம் ஏந்திய கையால்
- புடைத்திடுதி
- நீ அடித்து வீழ்த்துகிறாய்
- கீளாதே
- பிளவுபடாமல்
பெரிய திருவந்தாதி 42 · நாலாயிரத்தில் 2626-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் பூமியை உண்டான், பூமியை மீண்டும் வெளிப்படுத்தினான், பூமியைக் குத்தி எடுத்தான், பூமியை அளந்தான், இவை அனைத்துக்கும் முன்பே பூமியை வாழும் இடமாகப் படைத்தான் என்று சொல்கிறார்கள். அவனே அந்த இடமாகவும் இருக்கிறான் என்றால், அது அவனுடையதைத் தவிர வேறு யாருடைய இடம்? இந்தச் செயல்களை ஒருபோதும் வேறு எவருடையதாகவும் கணக்கிட முடியாது.
பதவுரை
- பார் உண்டான்
- அவன் பூமியை உண்டான்
- பார் உமிழ்ந்தான்
- அவன் பூமியை மீண்டும் வெளிப்படுத்தினான்
- பார் இடந்தான்
- வராஹமாகப் பூமியைக் குத்தி எடுத்தான்
- பார் அளந்தான்
- திரிவிக்கிரமனாகப் பூமியை அளந்தான்
- முன் படைத்தான்
- முதலில் அதைப் படைத்தான்
- ஆர் இடமே?
- அது யாருடைய இடம்?
பெரிய திருவந்தாதி 43 · நாலாயிரத்தில் 2627-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'நீயே எங்கள் அடைக்கலம்' என்று எண்ணித் தேவர்கள் அவனிடம் வந்தபோது, அவர்களுக்கு நேர்ந்த துயரத்தை அவன் தணித்தான். ஐயமற்ற மனத்தில் அவனை உயர்வாக வைத்துப் போற்றாதவர்களுக்கு, மனத்துயரை முடிக்க ஏதாவது வழி உண்டா?
பதவுரை
- அவையம் என நினைந்து
- அவனைத் தங்கள் அடைக்கலமாக எண்ணி
- சுரர்பாலே
- தேவர்களிடம்
- நவையை நளிர்விப்பான்
- அவர்கள் துயரைத் தணிப்பவன்
- கவை இல்
- ஐயமற்ற, பிளவுபடாத
- உயர வைத்திருந்து
- அவனை உயர்வாக வைத்து
- மனத் துயரை மாய்க்கும் வகை?
- மனத்துயரை முடிக்கும் வழி?
பெரிய திருவந்தாதி 44 · நாலாயிரத்தில் 2628-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மக்களிடம் இதற்கு ஏற்ற நல்ல நெஞ்சும், நா உள்ள வாயும் இருக்கின்றன. இவை தாமாக அவனிடம் முழுமையாக ஈடுபடாவிட்டாலும், இந்த மக்கள் மிக நீளமாக ஆராய்ந்தும் மாலைப் போற்றாமலேயே இருக்கிறார்கள். தங்களுக்கு முன்னால் வருவதை அவர்கள் உருவாக்கிக்கொள்ளும் செயல் இதுவே அல்லவா?
பதவுரை
- வகை சேர்ந்த நல் நெஞ்சும்
- அதற்கு ஏற்ற நல்ல நெஞ்சு
- நா உடைய வாயும்
- நா உள்ள வாய்
- மிக ஆய்ந்து
- மிக நீளமாக ஆராய்ந்து
- மாலைத் தாம் வாழ்த்தாது
- மாலைப் போற்றாமல்
- மேலைத் தாம்
- தங்கள் எதிர்காலத்துக்காக
- செய்யும் வினை?
- அவர்கள் செய்யும் செயல்
பெரிய திருவந்தாதி 45 · நாலாயிரத்தில் 2629-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் வினைகள் என்மேல் கொண்டுவர முயலும் கொடிய வெப்பத்துக்கு அஞ்சி, ஒரு தினையளவுகூட விலகிச் செல்வதை நினைக்காமல், வானவர்கள் வணங்கித் தொழும் எம்பெருமானின் பொன்னடிகளைச் சொற்களால் போற்றினேன்.
பதவுரை
- வினையார் தர முயலும்
- வினைகள் கொண்டுவர முயலும்
- வெம்மையை அஞ்சி
- கொடிய வெப்பத்துக்கு அஞ்சி
- தினையாம் சிறிதளவும்
- ஒரு தினையளவுகூட
- வாசகத்தால் ஏத்தினேன்
- சொற்களால் போற்றினேன்
- வானோர் தொழுது இறைஞ்சும்
- வானவர்கள் வணங்கித் தொழும்
- பொன் அடிக்கள்
- பொன்னடிகள்
பெரிய திருவந்தாதி 46 · நாலாயிரத்தில் 2630-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நான் சொல்ல வேண்டியது இது ஒன்றுதான். நெஞ்சே, நாள்தோறும், பொங்கும் கடல் நீர் போன்ற வடிவுடைய சிவந்த கண்களையுடைய மாலை நினை: விட்டு நீங்க முடியாத அந்தப் பெரிய முடிவாகிய கொடிய நரகத்தில் நீ விழாமல் காக்க, அவனே உனக்குப் புகலிடம். அவனை நினை.
பதவுரை
- நான் கூறும் கூற்றாவது
- நான் சொல்ல வேண்டியது
- தேங்கு ஓத நீர் உருவன்
- பொங்கும் கடல் போன்ற வடிவுடையவன்
- நீங்காத
- விட்டு நீங்க முடியாத
- மா கதி ஆம்
- கொடிய முடிவாகிய
- நீ கதி ஆம்
- அவனே புகலிடம்
- நெஞ்சே நினை
- நெஞ்சே, நினை
பெரிய திருவந்தாதி 47 · நாலாயிரத்தில் 2631-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மனிதர்கள் உன்னை நினைத்து, வணங்கி, உன்னிடம் ஏதாவது கேட்பார்கள் என்று கற்பனைகூடச் செய்யாதே. உன்னை நேரடியாக நினைத்து வணங்க அவர்களுடைய தகுதி என்ன, அவர்கள் எங்கே நிற்கிறார்கள்? மாலே, அந்த அளவாவது எங்களிடம் உண்டா?
பதவுரை
- மானிடவர்
- மனிதர்கள்
- ஒன்று இரப்பர்
- ஏதாவது ஒன்றை இரந்து கேட்பார்கள்
- நேரே நினைத்து இறைஞ்ச
- உன்னை நேரடியாக நினைத்து வணங்க
- எவ் அளவர்?
- அவர்களுடைய தகுதி என்ன?
- எவ் இடத்தோர்?
- அவர்கள் எங்கே நிற்கிறார்கள்?
- எவ் அளவும் உண்டோ எமக்கு?
- அந்த அளவாவது எங்களிடம் உண்டோ?
பெரிய திருவந்தாதி 48 · நாலாயிரத்தில் 2632-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
விண்ணுலகின் உச்சியாகிய அந்த வீட்டை நாம் ஏற்கனவே நமக்கென உறுதி செய்துகொண்டோம். மூங்கில் போல அழகிய கைகளையுடைய மென்தோளிக்காக, கொடிய கொம்புகளையுடைய ஏழு காளைகளையும் ஒருசேரக் கொன்றவனை மனத்தில் வைத்திருப்பதுதானே அதற்கு வழி?
பதவுரை
- விண் நாட்டுக்கு உச்சமது
- விண்ணுலகின் உச்சி
- வீட்டை
- வீடு, மோக்ஷம்
- அமைத்திருந்தோம்
- ஏற்கனவே உறுதி செய்துகொண்டோம்
- அமைப் பொலிந்த
- மூங்கில் போல அழகிய
- மென் தோளி
- மென்தோளி, நப்பின்னை
- வெம் கோட்டு ஏறு ஏழ்
- கொடிய கொம்புகளையுடைய ஏழு காளைகள்
பெரிய திருவந்தாதி 49 · நாலாயிரத்தில் 2633-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மழைமேகம், பெரிய கருமலை, பரந்த கடல், அடர்ந்த இருள், வண்டுகள் விட்டு நீங்காத காயாம்பூ: இவை போன்ற கருநிற வடிவம் எதைக் கண்டாலும், 'அதுதான் கண்ணனின் பெரிய வடிவம்!' என்று சொல்லி, எங்கள் நெஞ்சு எங்களை விட்டு ஓடிவிடுகிறது.
பதவுரை
- கொண்டல்
- மழைமேகம்
- மால் வரை
- பெரிய கருமலை
- கூர் இருள்
- அடர்ந்த இருள்
- வண்டு அறாப் பூவை
- வண்டுகள் விட்டு நீங்காத காயாம்பூ
- கார் உருவம் காண்தோறும்
- கருநிற வடிவைக் காணும்போதெல்லாம்
- நெஞ்சு ஓடும்
- நெஞ்சு ஓடுகிறது
- பேர் உரு
- பெரிய வடிவம்
பெரிய திருவந்தாதி 50 · நாலாயிரத்தில் 2634-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் நெஞ்சு என்னை விட்டுப் பிரிந்துவிட்டது; வேறு எதையும் பார்க்காமல், அவன் பின்னாலேயே அலைந்து திரிகிறது. ஆனாலும் அவன் ஒருமுறைகூடத் திரும்பி, அதன்மேல் இரக்கப்பட்டு 'ஆ, ஆ!' என்று சொல்வதில்லை. ஐயோ, குதிரையின் வாயைப் பிளந்தவனின் நெஞ்சு அவ்வளவு கடினமானதோ?
பதவுரை
- பிரிந்து
- என்னை விட்டுப் பிரிந்து
- ஒன்று நோக்காது
- வேறு எதையும் பார்க்காமல்
- திரிந்து உழலும்
- அலைந்து திரிகிறது
- ஆஆ என இரங்கார்
- இரக்கப்பட்டு 'ஆ, ஆ' என்று சொல்வதில்லை
- வலிதேகொல்
- அவ்வளவு கடினமோ?
- மா வாய் பிளந்தார்
- குதிரையின் வாயைப் பிளந்தவன், கேசியை
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.