సంప్రదాయం ప్రకారం, పేయాళ్వార్ భూతత్తాళ్వార్ అవతరించిన మరునాడు, తిరుమయిలై (చెన్నైలోని మైలాపూర్)లో ఆదికేశవ పెరుమాళ్ ఆలయం దగ్గర ఒక బావిలో ఎర్ర కలువ (సెవ్వల్లి) పువ్వులో అవతరించారు. పేయ్ అంటే ఆవేశించినవాడిలా కనిపించేవాడు. స్వామిపై వారి ప్రేమ ఎంత నిండుగా ఉందంటే, లోకం ఆశించినట్టు వారు ప్రవర్తించలేదు; ప్రజలు వారిని మతిలేనివారనుకున్నారు. ఆ పేరునే వారు ఆనందంగా స్వీకరించారు.
తిరుక్కోవలూరు ఆశ్రమపు నడవాకు చివరగా చేరుకున్నది వీరే; ముగ్గురూ కలిసి నిలబడి ఉండగా తమ మధ్య స్వామిని అనుభవించారు. సహచరులు వెలిగించిన రెండు దీపాల వెలుగులో పేయాళ్వార్ దర్శించారు — తాయార్‌తో కూడిన స్వామిని. వారి కృతిలోని మొదటి పాశురం ఆ దర్శనపు ఆనందమే (మూన్ఱాం తిరువందాది 1).
వారి మూన్ఱాం తిరువందాది (100 పాశురాలు) ఆ దర్శనంతో నిండి ఉంటుంది. అనేక దివ్యదేశాల్లో, ముఖ్యంగా తిరువేంకటంలో వెలసిన స్వామిని, ఆయనే లక్ష్యమూ మార్గమూ అని ఇది కీర్తిస్తుంది.
ఎన్నో మతాల్లో తిరిగిన తిరుమళిశై ఆళ్వార్‌ను తర్వాత పేయాళ్వార్ శ్రీమన్నారాయణుని వైపు తిప్పి, వారికి ఆచార్యులయ్యారని సంప్రదాయం చెబుతుంది. ఇలా తిరుక్కోవలూరులో వెలిగిన దీపం వెంటనే తర్వాతి ఆళ్వార్‌కు అందింది.
అన్ని పాశురాలు
పేయాళ్వార్ 100 పాశురాలు పాడారు. ప్రతి పాశురం ఇక్కడ ఆంగ్ల అక్షరాల్లో, సరళమైన అర్థంతో, ముఖ్యమైన పదాల అర్థాలతో ఉంది.