తిరుమళిశై ఆళ్వార్

సంప్రదాయం ప్రకారం, తిరుమళిశై ఆళ్వార్ చెన్నై సమీపంలోని తిరుమళిశైలో భార్గవ మహర్షికి, వారి భార్య కనకాంగికి జన్మించారు. శిశువు రూపం లేకుండా జన్మించడంతో ఒక పేము పొదలో వదిలివేయబడింది. పెరుమాళ్ ఆ శిశువుకు రూపాన్నీ ప్రాణాన్నీ అనుగ్రహించారు; పేము కోసే తిరువాళన్, ఆయన భార్య పంకయచ్చెల్వి ఆ బిడ్డను పెంచారు.

యువకుడిగా వారు సత్యాన్ని వెతుకుతూ ఒకదాని తర్వాత ఒకటిగా ఎన్నో మతాలను అధ్యయనం చేశారు. పేయాళ్వార్ వారిని కలిసి వారి హృదయాన్ని శ్రీమన్నారాయణుని వైపు తిప్పారు; వారు పేయాళ్వార్ శిష్యులయ్యారు. భక్తికే సారమైనవారు కాబట్టి సంప్రదాయం వారిని భక్తిసారులు అని పిలుస్తుంది.

వారి ప్రేమకు స్వామి ఎలా స్పందించాడో రెండు కథలు చెబుతాయి. కాంచీపురం తిరువెక్కాలో, తనను పొగడనందుకు రాజు వారి శిష్యుడు కణికణ్ణన్‌ను దేశం విడిచి పొమ్మన్నప్పుడు, ఆళ్వార్ కూడా వెంట బయలుదేరి, స్వామిని తన శేషశయ్యను చుట్టుకొని రమ్మని కోరారు. స్వామి అలాగే వెంట వచ్చి, వారు తిరిగి వచ్చినప్పుడే తిరిగి వచ్చారు; అందుకే ఆయనకు "చెప్పినట్టు చేసిన పెరుమాళ్" — యథోక్తకారి — అని పేరు. తిరుక్కుడందై (కుంభకోణం)లో ఆరావముదన్ ఆళ్వార్‌కు బదులివ్వడానికి శయనం నుండి లేవడం ప్రారంభించి, నేటికీ సగం లేచిన భంగిమలోనే ఉన్నారు.

వారు తమ రచనలను కావేరిలో వేయగా, రెండు మాత్రమే ప్రవాహానికి ఎదురుగా తిరిగి వచ్చాయని సంప్రదాయం. నాన్ముగన్ తిరువందాది (96 పాశురాలు) నాలుగు ముఖాల బ్రహ్మతో సహా అన్నిటికీ శ్రీమన్నారాయణుడొక్కడే కారణమని బోధిస్తుంది. తిరుచ్చంద విరుత్తం (120 పాశురాలు) లయబద్ధమైన ఛందస్సులో స్వామి స్వరూపాన్నీ అవతారాలనూ పాడుతుంది. రెండూ కలిసి 216 పాశురాలు.