ఆండాళ్

సంప్రదాయం ప్రకారం, ఆండాళ్ సాక్షాత్ భూదేవి. పెరియాళ్వార్ శ్రీవిల్లిపుత్తూరులోని తమ తోటలో ఒక తులసి మొక్క కింద పసిపాపగా ఆమెను కనుగొని, కోదై (గోదా) అని పేరు పెట్టి కుమార్తెగా పెంచారు. తండ్రి చెప్పే కృష్ణుని కథలతో పెరిగిన ఆమె, చిన్నతనం నుండే స్వామిని తప్ప మరెవరినీ భర్తగా అంగీకరించనని నిశ్చయించుకుంది.

తండ్రి స్వామి కోసం కట్టిన మాలను ఆమె ప్రతిరోజూ రహస్యంగా తాను ధరించి, ఆయనకు వధువుగా తగునో లేదో చూసుకొని, తిరిగి పెట్టేది. ఒకరోజు పెరియాళ్వార్ మాలలో ఒక వెంట్రుకను చూసి బాధపడి, కొత్త మాల కట్టారు. ఆ రాత్రి పెరుమాళ్ కలలో కనిపించి, ఆమె ధరించిన మాలలే తనకు కావాలని చెప్పారు. అందుకే ఆమెను శూడిక్కొడుత్త నాచ్చియార్ — ధరించి ఇచ్చిన తల్లి — అనీ, స్వామినే ఏలిన తల్లి కాబట్టి ఆండాళ్ అనీ పిలుస్తారు.

ఆమె తిరుప్పావై (30 పాశురాలు) మార్గళి (ధనుర్మాసం)లో ప్రతి శ్రీవైష్ణవ ఇంట్లో పాడబడుతుంది. ఇందులో ఆమె ఆయర్పాడి (గోకులం)లోని గోపికగా మారి, తెల్లవారకముందే ఒక వ్రతం కోసం స్నేహితురాళ్ళను మేల్కొలిపి, వారితో కృష్ణుని ఇంటి వాకిటికి వెళ్ళి, ఒక్కటే కోరుకుంటుంది: ఎల్లప్పుడూ ఆయనకు సేవ చేయడం. ఆమె నాచ్చియార్ తిరుమొళి (143 పాశురాలు) స్వామి కోసం ఆమె తపనను కుమ్మరిస్తుంది; దాని ఆరవ దశకంలో ఆమె స్వామితో తన వివాహాన్ని కలగంటుంది.

పెరుమాళ్ ఆజ్ఞ మేరకు పెరియాళ్వార్ ఆమెను వధువుగా శ్రీరంగానికి తీసుకువెళ్ళగా, అక్కడ ఆమె శ్రీరంగనాథునిలో ఐక్యమైంది. ఆళ్వార్లలో ఏకైక స్త్రీ ఆమె. తిరుప్పావైని శ్రీ రామానుజులు ఎంతగా ప్రేమించారంటే వారిని తిరుప్పావై జీయర్ అంటారు. తిరుమాలిరుంశోలై స్వామికి ఆమె చేసుకున్న మొక్కును (నాచ్చియార్ తిరుమొళి 9.6) వారు నెరవేర్చగా, ఆమె వారిని తన అన్నగా — కోయిల్ అణ్ణన్ — ఆదరించింది.