எம்பாரின் இயற்பெயர் கோவிந்தப் பெருமாள். அவர் ஸ்ரீ ராமாநுஜரின் தாயாருடைய சகோதரியின் மகன்; இருவரும் சேர்ந்து வளர்ந்து, காஞ்சியில் யாதவப்ரகாசரிடம் சேர்ந்து பயின்றனர். காசி யாத்திரையின்போது ராமாநுஜரின் உயிருக்கு எதிரான சதியை அறிந்த கோவிந்தர், உரிய நேரத்தில் அவரை எச்சரித்தார்; அதனால் ராமாநுஜர் காட்டு வழியே தப்பி, நலமாகக் காஞ்சி திரும்பினார்.
சில ஆண்டுகள் கோவிந்தர் காளஹஸ்தியிலுள்ள சிவன் கோயிலில் பணியாற்றினார். அவருடைய தாய்மாமனும் ஆளவந்தாரின் சிஷ்யருமான பெரிய திருமலை நம்பி அங்கே சென்று, பெரியோர் வாக்குப்படி, எம்பெருமானின் பெருமையை அவருக்கு எடுத்துரைத்தார்; அவர் உள்ளம் மாறியது. கோவிந்தர் அவருடன் திருமலைக்குத் திரும்பி, அவர் திருவடிகளில் கற்று, பின்னர் ராமாநுஜருக்குக் கைங்கர்யம் செய்ய வந்தார். ராமாநுஜர் அவருக்கு ஸந்யாஸம் அளித்து எம்பார் என்று திருநாமம் சாற்றினார்.
எம்பாரை நூல்களுக்காக அல்ல, அவருடைய பணிவுக்கும் ஆசார்ய கைங்கர்யத்துக்குமே நினைவுகூர்கிறோம். ஒருமுறை தம் ஆசார்யரின் படுக்கை பாதுகாப்பாகவும் வசதியாகவும் இருக்கிறதா என்று பார்க்க, அவர் அதன்மேல் படுத்துப் பார்த்தார் என்று பெரியோர் சொல்வர். அப்படிச் செய்யும் சிஷ்யனுக்குப் பாவம் சேரும் என்று ஒருவர் சொன்னபோது, ஆசார்யர் சுகமாக ஓய்வெடுக்க முடியுமானால் அந்தப் பாவத்தையும் மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்பேன் என்றார்.
கூரத்தாழ்வானின் திருக்குமாரரான பராசர பட்டரை வளர்த்து, தாம் பெற்ற அனைத்தையும் அவருக்கு அளிக்கும்படி ராமாநுஜர் எம்பாரைப் பணித்தார். எம்பார் பேரன்புடன் அவ்வாறே செய்தார்; பட்டர் ஸம்ப்ரதாயத்தின் அடுத்த ஆசார்யரானார்.