நான்முகன் திருவந்தாதி 11 · நாலாயிரத்தில் 2392-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உங்கள் வாய்கள் அவனை வாழ்த்தட்டும், உங்கள் கண்கள் அவனைக் காணட்டும், உங்கள் காதுகள் அவனைப் பற்றிக் கேட்கட்டும். மலர்களிடையே குளிர்ந்த துளசி சூடிய உயர்ந்த மகுடமுடைய என் தொன்மையான மாலை, மகுடம் சூடிய உங்கள் தலைகளைத் தாழ்த்தி வணங்குங்கள்; ஒருபோதும் தவறாமல், வள்ளன்மை மிக்க கைகளைக் கூப்பி அவனைப் போற்றுங்கள்.
பதவுரை
- வாழ்த்துக வாய்
- வாய் வாழ்த்தட்டும்
- காண்க கண்
- கண்கள் காணட்டும்
- கேட்க செவி
- காதுகள் கேட்கட்டும்
- மகுடம் தாழ்த்தி
- மகுடங்களைத் தாழ்த்தி
- துழாய் மன்னு நீள் முடி
- துளசி நிலைத்திருக்கும் உயர்ந்த மகுடம்
- தொல்லை மால்
- தொன்மையான பெருமான்
- வண் கை கூப்பி
- வள்ளன்மை மிக்க கைகளைக் கூப்பி
நான்முகன் திருவந்தாதி 12 · நாலாயிரத்தில் 2393-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீ உறுதிகொண்டு புறப்பட்டாய்; உன்னை இகழ்ந்தவர்கள் வீழ்ந்தார்கள். நீ உறுதிகொண்டு சந்திரனை அதன் துயரின் பிடியிலிருந்து விடுவித்தாய். குளத்தில் கிடந்த வலிய முதலையின் பிடியிலிருந்து பெரிய யானையை விடுவிக்க உறுதிகொண்டாய்; நீ உன் சக்கரத்தை ஏவியபோது, யானையும் முதலையும் ஆகிய இரண்டுமே விடுதலை பெற்றன.
பதவுரை
- மதித்தாய்
- நீ உறுதிகொண்டாய்
- மதியார்
- உன்னை மதியாதவர்கள்
- மதி கோள் விடுத்தாய்
- சந்திரனை அதன் துயரிலிருந்து விடுவித்தாய்
- மடுக் கிடந்த
- குளத்தில் கிடந்த
- மா முதலை
- பெரிய முதலை
- ஆழி
- சக்கரம்
- இரண்டின் வீடு
- இரண்டுக்கும் விடுதலை
நான்முகன் திருவந்தாதி 13 · நாலாயிரத்தில் 2394-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
விடுதலைக்கு அழைத்துச் செல்லும் வழியை அறியாமல், உங்கள் உடலை வருத்தி, அதை வெறும் கூடாக்கி, உண்டும் கொன்றும் அலைகிறீர்கள். விடுதலை அருளும் உண்மையான பரம்பொருளும், வேதங்கள் சொல்லும் முதற்பொருளும், தேவர்களுக்கே நற்பொருளும் நாராயணன் ஒருவனே.
பதவுரை
- வீடு ஆக்கும் பெற்றி
- மோக்ஷமாகிய விடுதலையைத் தரும் வழி
- மெய் வருத்திக்
- உடலை வருத்தி
- கூடு ஆக்கி
- அதை வெறும் கூடாக்கி
- உழல்வீர்
- நீங்கள் அலைகிறீர்கள்
- வேத முதற்பொருள்
- வேதங்களின் முதற்பொருள்
- விண்ணவர்க்கு நற்பொருள்
- தேவர்களுக்கு நற்பொருள்
- நாராயணன்
- நாராயணன், பாசுரம் சுழலும் சொல்
நான்முகன் திருவந்தாதி 14 · நாலாயிரத்தில் 2395-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என்னை ஆள்பவன் நாராயணனே; நான் நரகத்தில் விழாமல் காக்கும் திருமால் அவனே. உயிரற்ற சில மதங்கள் உண்டு; அவற்றைப் பின்பற்றுபவர்கள் அவன் திருநாமங்களைச் சொல்ல ஒருபோதும் வருவதில்லை; பலர் அவர்கள் பேசுவதைக் கேட்டு, ஆசையால் ஈர்க்கப்பட்டு, மூழ்கி அழிகிறார்கள்.
பதவுரை
- என்னை ஆளி
- என்னை ஆள்பவன்
- நரகத்துச் சேராமல் காக்கும்
- நான் நரகத்தை அடையாமல் காக்கும்
- தன் பேரான
- அவன் திருநாமங்கள்
- பிணச் சமயர்
- உயிரற்ற, பிணம் போன்ற மதங்களைப் பின்பற்றுபவர்கள்
- ஆசைப்பட்டு
- ஆசையால் ஈர்க்கப்பட்டு
- ஆழ்வார் பலர்
- பலர் மூழ்குகிறார்கள்
நான்முகன் திருவந்தாதி 15 · நாலாயிரத்தில் 2396-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பூமியைக் கடந்து அளந்தவனைப் பல தேவர்கள் போற்றுகிறார்கள். அவன் திருவடிகளில் மலர்களை இட்டுப் பணிந்து போற்ற உங்களால் முடிந்தால், மார்க்கண்டேயனுக்கு வந்தது போலவே உங்களுக்கும் நன்மை வரும்; நீலகண்டனே கண்ட நிலையும் அதுவே.
பதவுரை
- பல தேவர் ஏத்த
- பல தேவர்கள் போற்ற
- படி கடந்தான்
- பூமியைக் கடந்து அளந்தவன், திரிவிக்கிரமன்
- மலர் ஏற இட்டு
- அவற்றின் மேல் மலர்களை இட்டு
- மார்க்கண்டன்
- மார்க்கண்டேய முனிவர்
- நீர்க்கண்டன்
- கடல் நஞ்சைக் கழுத்தில் கொண்டவன், சிவன்
- கண்ட நிலை
- அவன் கண்ட நிலை
நான்முகன் திருவந்தாதி 16 · நாலாயிரத்தில் 2397-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முன்பு ஒருநாள், தேவர்களின் தலைவனான தானே பகைவரை எதிர்த்துப் போர்க்களத்தில் இறங்கி, பல மன்னர்கள் போரில் மாளும்படி, தன் சக்கரத்தால் எரியும் சூரியனை மறைத்து, நிலம் முழுவதையும் நிழலில் ஆழ்த்தியவன் மேல் என் நெஞ்சம் உறுதியாக நிற்கிறது.
பதவுரை
- நிலைமன்னும் என் நெஞ்சம்
- என் நெஞ்சம் உறுதியாக நிற்கிறது
- தேவர் தலைமன்னர்
- தேவர்களின் தலைவன்
- பல மன்னர் போர் மாள
- பல மன்னர்கள் போரில் மாளும்படி
- வெம் கதிரோன்
- எரியும் சூரியன்
- பொழில் மறைய
- நிலம் நிழலில் மறையும்படி
- தேர் ஆழியால்
- சக்கரத்தால், அவன் திருவாழியால்
நான்முகன் திருவந்தாதி 17 · நாலாயிரத்தில் 2398-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முந்தைய ஊழியில், ஆலமரத்தின் நிழலில், உண்மையான தவமுடையவன் நான்கு முனிவர்களுக்கு அறநெறியைக் கற்பித்தான். அவன் அவர்களுக்குக் கற்பித்தது, பூமியை அளந்தவனை, கடலின் மேல் பள்ளிகொள்பவனை, ஆலிலையின் மேல் வளர்ந்தவனை, தானே வணங்கும் விதத்தையே.
பதவுரை
- ஆல நிழற்கீழ்
- ஆலமரத்தின் நிழலின் கீழ்
- அறநெறியை
- அறநெறியை
- நால்வர்க்கு
- நான்கு முனிவர்களுக்கு
- மெய்த் தவத்தோன்
- உண்மையான தவமுடையவன், சிவன்
- ஞாலம் அளந்தானை
- பூமியை அளந்தவனை
- ஆல்மேல் வளர்ந்தானைத்
- ஆலிலையின் மேல் வளர்ந்தவனை
- வணங்குமாறு
- வணங்கும் விதம்
நான்முகன் திருவந்தாதி 18 · நாலாயிரத்தில் 2399-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பகைகொண்ட அசுரனின் மார்பைக் கூரிய நகங்களால் இரண்டாகப் பிளந்த வலிய சிங்கத்தை, வேறு யாருமின்றி அவன் ஒருவனையே போற்றுபவர்கள் உண்டு. அத்தகைய அடியார்களுக்கு நெருக்கமாக இருந்து அவர்களுக்குத் தொண்டு செய்பவர்களும் உண்டு. இந்த இரண்டாமவர்களின் தவம் முதலாமவர்களையும் விஞ்சாதோ?
பதவுரை
- மாறு ஆய தானவனை
- பகைகொண்ட அசுரன், ஹிரண்யன்
- வள் உகிரால்
- கூரிய நகங்களால்
- கோளரியை
- வலிய சிங்கமான நரசிம்மனை
- வேறாக ஏத்தியிருப்பாரை
- அவன் ஒருவனையே போற்றுபவர்களை
- வெல்லுமே
- அது விஞ்சாதோ?
- சாத்தியிருப்பார்
- அவர்களைப் பற்றி நின்று தொண்டு செய்பவர்கள்
நான்முகன் திருவந்தாதி 19 · நாலாயிரத்தில் 2400-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சக்கரம் ஏந்திய பெருமானே, நான்முகனான பிரமனிடமிருந்து தவத்தால் பெற்ற வரத்தை முன்பு பயனற்றதாக்கியவன் நீயல்லவா? நீ மகிழ்ந்து எங்களைக் காக்கிறாய்; நாங்கள் காக்கப்படும் வழியும் நீயே; ஒவ்வோர் உயிருக்கும் வைகுந்தத்தை அளிப்பவனும் நீயே.
பதவுரை
- நான்முகனால் பெற்ற வரத்தை
- பிரமனிடமிருந்து பெற்ற வரத்தை
- அவம் செய்த
- பயனற்றதாக்கிய
- ஆழியாய்
- சக்கரம் ஏந்தியவனே
- உவந்து
- மகிழ்ந்து
- காப்பதனை ஆவாய்
- காக்கும் வழியே நீ ஆகிறாய்
- வைகுந்தம் ஈப்பாயும்
- வைகுந்தத்தை அளிப்பவனும்
- எவ் உயிர்க்கும் நீ
- ஒவ்வோர் உயிருக்கும், நீயே
நான்முகன் திருவந்தாதி 20 · நாலாயிரத்தில் 2401-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீயே எல்லா உலகங்களும்; நிற்பவை எல்லாம் உன் அருளால் மட்டுமே நிற்கின்றன. எல்லாத் தவமும் நாடும் தேவாதி தேவன் நீயே. கனன்று எரியும் நெருப்பும், பெரிய மலைகளும், எட்டுத் திசைகளும், அண்டத்தில் ஒளிரும் சூரியன் சந்திரன் என்ற இரு ஒளிகளும்: இவை அனைத்தும் நீயே.
பதவுரை
- நீயே உலகும் எல்லாம்
- நீயே எல்லா உலகங்களும்
- நின் அருளே
- உன் அருளால் மட்டுமே
- நிற்பனவும்
- நிற்பவை எல்லாம்
- தேவ தேவனும்
- தேவாதி தேவனும்
- மால் வரையும்
- பெரிய மலைகளும்
- இரு சுடரும்
- இரு ஒளிகள், சூரியனும் சந்திரனும்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.