விளக்குகளின் பருவம்

ஐப்பசியும் கார்த்திகையும், நாள்தோறும்

vyloka.in நாட்காட்டியிலிருந்து நாற்பத்தைந்து நாட்கள்: தீபாவளி, மூன்று ஆழ்வார்கள், மூன்று ஆசார்யர்களின் திருநட்சத்திரங்கள், திருக்கார்த்திகை தீபம், டிசம்பர் 10 அன்று அத்யயன உத்ஸவத்தின் தொடக்கம்.

ஆசார்யன்: ஒரு விளக்கு மற்றொன்றை ஏற்றுவது

ஸம்ப்ரதாயம் தன் ஆசார்யர்களின் திருநட்சத்திரங்களை உத்ஸவங்களைப் போலவே ஏன் கவனமாக அனுஷ்டிக்கிறது.

நம் நவராத்திரி இதழில், நமக்காகப் பெருமானிடம் பேசும் தாயாரைச் சந்தித்தோம். இவ்வுலகில் ஆசார்யனும் இதே அன்புப் பணியைச் செய்கிறான். அவன் நம் கையைப் பற்றி, பெருமானின் திருநாமத்தையும் புனித மந்த்ரங்களையும் தந்து, ஆழ்வார்கள் சொன்னதன் பொருளைக் கற்பித்து, நாம் அவனை அடையும்வரை நம்முடன் நடக்கிறான். குரு என்ற சொல்லையே ஒரு பழைய ச்லோகம் விளக்குகிறது: கு என்பது இருள், ரு என்பது அதை நீக்குபவர்.

இது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதைக் காட்டும் ஒரு வரலாற்றை ஸம்ப்ரதாயம் சொல்கிறது. ஸ்ரீரங்கத்தில், நம்பெருமாள் தம் முன்னிலையில் திருவாய்மொழியை விரித்துரைக்கும்படி மணவாள மாமுனிகளைப் பணித்தார்; ஓர் ஆண்டு முழுவதும் பெருமான் அமர்ந்து கேட்டருளினான். கடைசி நாளில் ஒரு சிறு குழந்தை கூட்டத்திலிருந்து வெளியே வந்து, மாமுனிகள் முன் கைகூப்பி, அவரைப் போற்றும் ஒரு புதிய தனியனைச் சொல்லிவிட்டு மறைந்தது. அந்தக் குழந்தை நம்பெருமாளே என்றும், மாமுனிகளைத் தம் ஆசார்யனாக ஏற்றுக்கொண்டான் என்றும் எல்லோரும் உணர்ந்தனர். அந்தத் தனியன் இந்த இதழின் அடியில் அச்சிடப்பட்டுள்ளது.

பெருமானே ஓர் ஆசார்யனைத் தேர்ந்துகொண்டான் என்றால், நமக்கு எவ்வளவு அதிகமாக ஆசார்யன் தேவை.

அதனால்தான் மாமுனிகள், பிள்ளை லோகாசார்யர், நம்பிள்ளை ஆகியோரின் திருநட்சத்திரங்கள் இந்த இதழில் தீபாவளியுடனும் திருக்கார்த்திகை தீபத்துடனும் சேர்ந்து வருகின்றன; அவற்றையும் அதே கவனத்துடன் அனுஷ்டிக்கிறோம். ஓர் ஆசார்யரின் திருநாளில், அவருடைய தனியனைச் சொல்லுங்கள், அவர் நமக்குத் தந்ததிலிருந்து சில வரிகளைப் படியுங்கள், உங்கள் கையில் முதன்முதலில் விளக்கைக் கொடுத்தவரை நன்றியுடன் நினைவுகூருங்கள்.

நெடுஞ்சாலையிலிருந்து கருவறைக்கு

கார்த்திகையின் இரு ஆழ்வார்கள்: அடியார்களுக்கு அமுது செய்விக்கக் கொள்ளையிட்ட ஒரு குறுநில மன்னர், ஆற்றைக் கடக்காத ஒரு பாடகர்.

ஒரு கள்வனைச் சந்திக்கப் பெருமான் நெடுஞ்சாலைக்கு வந்தான்; ஒரு பாடகரை அழைத்துவர ஒரு முனிவரை அனுப்பினான்.

திருநாமத்தைக் கண்டுகொண்டேன்

ஸம்ப்ரதாயப்படி, பெருமான் திருமந்திரத்தை உபதேசித்த பின் திருமங்கை ஆழ்வார் பாடிய முதல் பாசுரம்.

பொருளுடன் படியுங்கள் →

மெதுவாகப் படித்து, இணைச் சொற்களைக் கவனியுங்கள்: வாடினார், கூடினார், ஓடினார், நாடினார் — ஒவ்வொரு சொல்லும் இருமுறை, களைத்த ஒருவர் தம் அலைச்சலின் கதையைச் சொல்வது போல. எல்லாவற்றின் முடிவில் அவர் கண்டுகொண்டது கடைசி வரியில் இருக்கிறது: நாராயணா என்னும் திருநாமம்.

இந்த முதல் பதிகத்தின் பத்துப் பாசுரங்களும் அதே சொற்களுடன் முடிகின்றன — திருநாமம் கைக்கு வந்த பின் அதைச் சொல்வதை நிறுத்த முடியாதவர் போல. அவருடைய திருநட்சத்திரத்தை அனுஷ்டிக்க ஓர் எளிய வழி: பத்தையும் சேர்த்துப் படிப்பது, அல்லது இந்த முதல் பாசுரத்தை மாலை விளக்கின் முன் குடும்பத்துடன் சொல்வது.

திருவாலி திருநகரி: நீலன் பெருமானைச் சந்தித்த இடம்

இரு கோயில்களில் ஒரே திவ்ய தேசம்; ஒரு குறுநில மன்னர் ஆழ்வாரான மண்.

திருவாலியை Google Maps-இல் திறக்கவும்

வாசகர் கேள்விகள்

ஐப்பசி, கார்த்திகை மாதங்களில் குடும்பங்கள் அடிக்கடி கேட்கும் கேள்விகள்.

பெருமான் அழைத்துக்கொண்ட பாடகர்

கார்த்திகை விளக்குகளும் பொரி உருண்டையும்

வெல்லத்தால் சிறு உருண்டைகளாகப் பிடித்த பொரியே பல இல்லங்களில் கார்த்திகை நைவேத்யம். சூடான பாகைப் பெரியவர்கள் கையாளட்டும்.

ஒரு விளக்கு மற்றொன்றை ஏற்றுவது

ஓர் உபதேசம் ஓலைச்சுவடிகளில் வாழ்வதில்லை; அது மனிதர்களிடம் வாழ்கிறது — இதை ராமாநுஜர் நன்கு அறிந்திருந்தார். … அந்தி வேளையில் ஒரு கோயிலின் விளக்குகளை நினைத்துப் பாருங்கள். அர்ச்சகர் கருவறைச் சுடரிலிருந்து ஒரு விளக்கை ஏற்றுகிறார். அந்த விளக்கிலிருந்து அடுத்ததை, அதிலிருந்து அதற்கடுத்ததை. ஒவ்வொரு புதிய விளக்கும் அதே நெருப்பால் எரிகிறது; ஒரு சுடர் பகிரப்படும்போது எதுவும் குறைவதில்லை. ஆசார்யர்களின் பரம்பரையும் இப்படித்தான்: ஒவ்வோர் ஆசார்யரும் தமக்கு முன்னிருந்தவரிடமிருந்து ஒளியைப் பெற்று, அதை அடுத்தவருக்குக் கொடுத்தார்.

ஆங்கிலப் பதிப்பிலிருந்து மொழிபெயர்க்கப்பட்டது.

மஹதி ராகவ ராமாநுஜ தாஸி, எளிய ஆங்கிலத்தில் Vedartha Sangraha. முழு நூலையும் vyloka.in-இல் இணையத்தில் படிக்கலாம்.