திருவிருத்தம் 11 · நாலாயிரத்தில் 2488-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தலைவன் சொல்கிறான்.) இன்று நான் காண்பது அரியது! கண்ணனின் வானுலகைப் போல் அழகியவளே, செல்வத்துக்காகப் பல நீண்ட காதங்கள் செல்லப் பிரிவதைப் பற்றி நான் பேசியபோது, குவித்த கையளவு உள்ள உன் கண்களான பெரிய கயல் மீன் கூட்டங்கள், கண்ணீரான ஒளிமிக்க முத்துக்களையும், பசலையான புதிய பொன்னையும் ஏந்தி, உலகம் முழுவதற்கும் ஈடான செல்வங்களோடு நகர்ந்து வந்தன.
பதவுரை
- அரியன
- அரியவை
- கண்ணன் விண் அனையாய்
- கண்ணனின் வானுலகைப் போல் அழகியவளே
- பொருட்கோ பிரிவு
- செல்வத்துக்காகவோ பிரிவு?
- ஒண் முத்தும் பைம் பொன்னும்
- ஒளிமிக்க முத்துக்களும் (கண்ணீர்) புதிய பொன்னும் (பசலை)
- குடங்கைப்
- குவித்த கையளவு
- கெண்டைக் குலம்
- கயல் மீன் கூட்டம், அவள் கண்கள்
திருவிருத்தம் 12 · நாலாயிரத்தில் 2489-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தோழி சொல்கிறாள்.) அவளுடைய ஒளிமிக்க மணி போன்ற கரிய மேனி நிறம் மங்குகிறது; சேறு போல் பசலை அவள் மேல் படர்கிறது; இரவுகள் ஊழிகள் போல் நகர்கின்றன. இவை அனைத்தும் ஒரே வகையானவை: அறுக்கும் சக்கரத்தை ஏந்திய நம் பெருமான் கண்ணனின் குளிர்ந்த அழகிய துளசியைப் பற்றியிருக்கும் நெஞ்சுடைய அந்த நல்லவன், பிரிந்து செல்வதற்கு முன் அவளுக்கு அளித்த தனிச் செல்வங்கள்.
பதவுரை
- மணி மாமை
- மணி போன்ற கரிய மேனி நிறம்
- அள்ளல் பயலை
- சேறு போல் படரும் பசலை
- ஊர்கின்றது கங்குல் ஊழிகளே
- இரவுகள் ஊழிகள் போல் நகர்கின்றன
- ஈர்கின்ற சக்கரத்து
- அறுக்கும் சக்கரத்தோடு
- சார்கின்ற நல் நெஞ்சினார்
- அதைப் பற்றியிருக்கும் நல்ல நெஞ்சுடையவன்
- தனி வளமே
- தனிச் செல்வங்கள் (துயரத்தோடு சொன்னது)
திருவிருத்தம் 13 · நாலாயிரத்தில் 2490-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தலைவி சொல்கிறாள்.) தன் ஒப்பற்ற, என்றும் வளரும் செங்கோலைச் செலுத்திய தீ வாய் அரசனான சூரியன் அணைந்துவிட்டான். குளிர்ந்த செங்கோலோடு இருள் பூமி முழுவதன் மேலும் அரியணையில் வீற்றிருக்கிறது. என் காதல் துயரமாக வளரக் காரணமான துளசியின் ஊடே புகுந்து வந்த குளிர்ந்த வாடைக் காற்று என்னைத் தாக்குகிறது. இனி என் வளையல்கள் நழுவாமல் யார் காப்பார்கள்? ஒவ்வொன்றும் என்னை அறுக்கும் இந்த இரவுகள் எத்தனை ஊழிகள்!
பதவுரை
- தழல் வாய் அரசு அவிய
- தீ வாய் அரசனான சூரியன் அணைய
- இருள் வீற்றிருந்து
- இருள் அரியணையில் வீற்றிருந்து
- துனி வளர் காதல்
- துயரமாக வளரும் காதல்
- துழாயைத் துழாவு தண் வாடை
- துளசியின் ஊடே புகுந்து வந்த குளிர்ந்த வாடை
- வளை காப்பவர் ஆர்
- என் வளையல்களை யார் காப்பார்?
- ஊழிகள் ஈர்வனவே
- என்னை அறுக்கும் ஊழிகள்
திருவிருத்தம் 14 · நாலாயிரத்தில் 2491-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தலைவன் சொல்கிறான்.) அறுக்கும் வேல்களைப் போலவும், அழகிய கயல் மீன்களைப் போலவும் இவை என் உயிரின் மேலேயே மின்னுகின்றன. இவை வெறுமனே அசைந்து திரியும் பொருள்களா? இல்லை, நல்ல தெய்வ வில்லாளனான காமனின் அம்புகளின் பேரொளி இவை. நீல ஒளியைப் பொழியும் திருமேனியுடைய பெருமானின் வானுலகில் தேர்களில் உலவும் தெய்வப் பெண்களைப் போன்றவளே, இந்த வளமான கயல்கள் உன் கண்களா?
பதவுரை
- ஈர்வன வேலும்
- அறுக்கும் வேல்கள்
- உயிர்மேல் மிளிர்ந்து
- என் உயிரின் மேல் மின்னி
- தெய்வ நல் வேள் கணைப்
- நல்ல தெய்வ வில்லாளனான காமனின் அம்புகளின்
- நீலச் சுடர் விடு மேனி
- நீல ஒளியைப் பொழியும் திருமேனி
- தெய்வம் அன்னீர
- தெய்வப் பெண்களைப் போன்றவளே
- செழுங் கயலே
- வளமான கயல்கள், அவள் கண்கள்
திருவிருத்தம் 15 · நாலாயிரத்தில் 2492-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தோழி தலைவனிடம் சொல்கிறாள்.) 'இந்த வழியே ஒரு யானை போனதா? உங்கள் கண்கள் கயல்களா?' என்று கேட்டுக்கொண்டு நிற்கிறீர். அயலவர்கள் அறிந்தால், இது என்ன பேச்சு? கடலைக் குடித்த மேகங்களோடு உலவும் கரிய மழைமேக நிறமுடைய பெருமானின் வேங்கடத்துக் காட்டு வயல்களில், நீர் எங்களுக்குப் பழக்கமானவர் அல்லர். நாங்கள் இந்த வயலைக் காக்க வேண்டிய நாட்களும் இன்னும் பல உள்ளன.
பதவுரை
- கயலோ நும கண்கள்
- உங்கள் கண்கள் கயல்களா?
- களிறு வினவி
- யானையைப் பற்றி விசாரித்து
- அயலோர் அறியிலும்
- அயலவர்கள் அறிந்தாலும்
- கொண்டல் வண்ணன்
- மழைமேக நிறமுடையவன்
- புன வேங்கடத்து
- வேங்கடத்துக் காட்டு வயல்களில்
- பயலோ இலீர்
- நீர் எங்களுக்குப் பழக்கமானவர் அல்லர்
- கொல்லை காக்கின்ற நாளும்
- தினைப்புனத்தைக் காக்கும் நாட்களும்
திருவிருத்தம் 16 · நாலாயிரத்தில் 2493-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தலைவி தோழியிடம் சொல்கிறாள்.) பரவும் இந்த இருள் பல பல ஊழிகளாக ஆகிறது; அல்லது ஒரு கணத்தைப் பல பல துண்டுகளாக உடைத்ததில் ஒரு சிறு பகுதியாக ஆகிறது. கண்ணனின் வானுலகைப் போல் அழகியவளே! நம் காதலன் பல நாட்கள் நம்மோடு தங்கினாலும், நம்மைப் பிரிந்தாலும், இரண்டு வழியிலும் நாம் மெலிந்துபோகிறோம். ஐயோ, பரவும் இந்த இருளுக்குப் பல பல சூழ்ச்சிகள்!
பதவுரை
- பலபல ஊழிகள்
- பல பல ஊழிகள்
- ஓர் நாழிகையைப்
- ஒரு கணம்
- கூறிட்ட கூறு
- உடைந்த துண்டின் ஒரு பகுதி
- கண்ணன் விண் அனையாய்
- கண்ணனின் வானுலகைப் போல் அழகியவளே
- யாம் மெலிதும்
- நாம் மெலிந்து வாடுகிறோம்
- பலபல சூழல்
- பல சூழ்ச்சிகள், பல தந்திரங்கள்
- பாய் இருளே
- பரவும் இந்த இருளே
திருவிருத்தம் 17 · நாலாயிரத்தில் 2494-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தலைவி கடலிடம் சொல்கிறாள்.) விரிந்த இருள் போன்ற பெரிய அலைகளுடைய, மோதும் கடலே, நீடூழி வாழ்வாயாக! என்னை இருளில் விட்டுச் சென்ற என் காதலனின் தேர் செல்லும் வழியை நிரப்பிவிடாதே. கதிர்களை வீசும் கரிய நீலச் சூரியனைப் போல் அரவுப் படுக்கையில் பள்ளிகொள்ளும், இருளினூடே ஒளி பரப்பும் பெருமான் வாழும் கடல் நீயே.
பதவுரை
- இருள் விரிந்தால் அன்ன
- விரிந்த இருள் போல
- தேர் வழி தூரல்
- தேர் வழியை நிரப்பாதே
- அரவு அணைமேல்
- அரவுப் படுக்கையின் மேல்
- நீலக் கரு நாயிறு
- கரிய நீலச் சூரியன்
- இருள் விரி சோதிப் பெருமான்
- இருளினூடே ஒளி பரப்பும் பெருமான்
- எறி கடலே
- மோதும் அலைகளுடைய கடலே
திருவிருத்தம் 18 · நாலாயிரத்தில் 2495-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தாய் சொல்கிறாள்.) வானம் கடலைச் சுமந்துகொண்டு எழுந்துவிட்டது; அந்த வானத்துக்கும் அப்பால், அவள் கண்ணீர் இன்னொரு கடல் போல் பரவியிருக்கிறது. அப்படியானால், கடல் எழுந்து கண்ணனின் மண்ணையும் விண்ணையும் விழுங்கிய அந்தப் பிரளய காலமா இது? அல்லது மழைக் காலமா? இந்த அழகிய பெண்ணின் கடல் போல் ஆழமான கண்ணீர் அருவிகள் போல் பொழிந்துகொண்டே இருக்கிறது.
பதவுரை
- கடல் கொண்டு எழுந்தது வானம்
- வானம் கடலைச் சுமந்துகொண்டு எழுந்தது
- மண்ணும் விண்ணும்
- மண்ணும் விண்ணும்
- அக் காலம் கொலோ
- அந்தப் பிரளய காலமா?
- புயல் காலம்கொலோ
- அல்லது மழைக் காலமா?
- கடல் கொண்ட கண்ணீர்
- கடலையே கொண்ட கண்ணீர்
- காரிகையே
- இந்த அழகிய பெண்
திருவிருத்தம் 19 · நாலாயிரத்தில் 2496-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மேகங்கள் திரண்டு வர, 'இனி பெண்களின் நிறையை யார் காக்க முடியும்?' என்று அறிவிப்பது போல் மழை முரசு கொட்டும் இந்தப் பருவத்திலும் கூட, சுற்றிப் பறக்கும் பறவையில் ஏறும் குளிர்ந்த அழகிய துளசி அணிந்த பெருமான், அவன் நீடூழி வாழட்டும், அவளைத் தன்னிடம் அழைத்து அருள்புரியவில்லை. அதனால், மென்மையாகப் பேசும் என் பெண்ணுக்கு, இது தெருவில் கைமாறிச் செல்லும் பழியாக முற்றிவிட்டது.
பதவுரை
- காரிகையார் நிறை காப்பவர் யார்
- பெண்களின் நிறையை யார் காப்பார்?
- மாரி கை ஏறி அறையிடும்
- மழை எழுந்து முரசு கொட்டுகிறது
- சாரிகைப் புள்ளர்
- சுற்றிப் பறக்கும் பறவையில் ஏறுபவன்
- கூய் அருளார்
- அவளை அழைத்து அருள்புரியவில்லை
- சேரி கை ஏறும் பழியாய்
- தெருவில் கைமாறிச் செல்லும் பழியாக
- சில்மொழிக்கே
- சில மென்மையான சொற்களே பேசும் பெண்ணுக்கு
திருவிருத்தம் 20 · நாலாயிரத்தில் 2497-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தோழி தாய்மார்களிடம் சொல்கிறாள்.) மென்மையாகப் பேசும் இந்தப் பெண்ணின் இந்த நோய், மிகப் பெரிய தெய்வத்தின் செயல். வீட்டுப் பேச்சுகளைக் கேட்டு, நோய் இந்த வகை அந்த வகை என்று சொல்லும் ஏதோ ஒரு சிறிய தெய்வத்தின் செயல் அல்ல. வேலனே, நிறுத்து! என் தாய்மார்களே, என் சொல்லைக் கேளுங்கள்: ஏழு உலகங்களையும் விழுங்கியவனின் புகழ்மிக்க குளிர்ந்த அழகிய துளசி மாலையைக் கொண்டுவந்து அவளுக்குச் சூட்டுங்கள்.
பதவுரை
- சில்மொழி நோயோ
- மென்மையாகப் பேசும் பெண்ணின் நோய்
- கழி பெருந் தெய்வம்
- மிகப் பெரிய தெய்வம்
- இளந் தெய்வம் அன்று
- சிறிய தெய்வம் அல்ல
- வேல நில் நீ
- வேலனே, நீ நிறுத்து!
- அம்மனைமீர்
- என் தாய்மார்களே
- உலகு ஏழும் உண்டான்
- ஏழு உலகங்களையும் விழுங்கியவன்
- தண்ணம் துழாய்கொண்டு சூட்டுமினே
- குளிர்ந்த துளசியைக் கொண்டுவந்து அவளுக்குச் சூட்டுங்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.