திருப்பாவை 4 · நாலாயிரத்தில் 477-ஆம் பாசுரம்
ஆழி மழைக் கண்ணா ஒன்று நீ கை கரவேல்ஆழியுள் புக்கு முகந்துகொடு ஆர்த்து ஏறிஊழி முதல்வன் உருவம்போல் மெய் கறுத்துபாழியந் தோள் உடைப் பற்பநாபன் கையில்ஆழிபோல் மின்னி வலம்புரிபோல் நின்று அதிர்ந்துதாழாதே சார்ங்கம் உதைத்த சரமழைபோல்வாழ உலகினில் பெய்திடாய் நாங்களும்மார்கழி நீர் ஆட மகிழ்ந்து-ஏலோர் எம்பாவாய்
பொருள்
ஆழ்கடலுக்குத் தலைவனான மழையே, எதையும் ஒளிக்காதே! கடலுக்குள் புகுந்து, அதன் நீரை முகந்து, முழங்கிக்கொண்டு எழு; எல்லா யுகங்களுக்கும் முதற்காரணமான எம்பெருமானின் திருமேனியைப் போல உடல் கறுத்து நில்; வலிய தோள்களுடைய பத்மநாபனின் கையிலுள்ள சக்கரம் போல மின்னு; அவனுடைய வலம்புரிச் சங்கு போல முழங்கு. தாமதிக்காமல், அவனுடைய சார்ங்க வில்லிலிருந்து பொழியும் அம்பு மழை போலப் பெய்வாயாக; உலகம் செழிக்கவும், நாம் மார்கழியில் மகிழ்ந்து நீராடவும்.
பதவுரை
- ஆழி மழைக் கண்ணா
- ஆழ்கடலுக்குத் தலைவனான மழையே
- கை கரவேல்
- உன் கையை ஒளிக்காதே
- ஊழி முதல்வன்
- எல்லா யுகங்களுக்கும் முதற்காரணமானவன்
- பாழியந் தோள்
- வலிய, அகன்ற தோள்கள்
- பற்பநாபன்
- நாபியிலிருந்து தாமரை எழுந்த பத்மநாபன்
- வலம்புரிபோல்
- வலம்புரிச் சங்கு போல
- சார்ங்கம் உதைத்த சரமழைபோல்
- சார்ங்க வில்லிலிருந்து எய்த அம்பு மழை போல
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.