సంప్రదాయం ప్రకారం, తిరుప్పాణ్ ఆళ్వార్ శ్రీరంగానికి దగ్గరలోని ఉఱైయూర్‌లో ఒక వరిపొలంలో పసిబిడ్డగా దొరికారు; యాళ్ వాయిస్తూ పాడే పాణర్ కుటుంబం వారిని పెంచింది. తాము పెరిగిన కులం కారణంగా వారు కావేరి దాటి శ్రీరంగంలో అడుగుపెట్టలేదు; అవతలి ఒడ్డున నిలబడి ప్రతిరోజూ శ్రీరంగనాథునికి పాడేవారు.
ఒక ఉదయం లోకసారంగ మహాముని స్వామి కోసం నీళ్ళు తేవడానికి నదికి వచ్చి, పక్కకు జరగమని అడిగారు. పాటలో లీనమైన ఆళ్వార్ వినలేదు; ముని విసిరిన రాయి వారి నుదుటిని గాయపరిచింది. ముని గర్భగుడికి వెళ్ళగా, స్వామి నుదుటిపైనే రక్తం కనిపించింది. ఆళ్వార్‌ను భుజాలపై మోసుకొని ఆలయంలోకి తీసుకురమ్మని పెరుమాళ్ ఆజ్ఞాపించారు. ముని క్షమాపణ వేడి అలాగే చేశారు; అందుకే ఆళ్వార్‌ను మునివాహనులు — ముని మోసినవారు — అంటారు.
శ్రీరంగనాథుని ఎదుట తిరుప్పాణ్ ఆళ్వార్ అమలనాదిపిరాన్ (10 పాశురాలు) పాడారు; తాము చూసినట్టే స్వామిని పవిత్ర పాదాల నుండి ముఖారవిందం వరకు, పాశురం పాశురంగా వర్ణించారు. పాడడం ముగియగానే అక్కడే స్వామిలో ఐక్యమయ్యారు.
ఈ పది పాశురాలు పరిమాణంలో చిన్నవి, అర్థంలో అపారమైనవి అని ఆదరించబడతాయి. స్వామి జన్మను చూడడు, ప్రేమను చూస్తాడు, తన భక్తుని స్వయంగా తెచ్చుకుంటాడు అని వారి జీవితం బోధిస్తుంది.
అన్ని పాశురాలు
తిరుప్పాణ్ ఆళ్వార్ 10 పాశురాలు పాడారు. ప్రతి పాశురం ఇక్కడ ఆంగ్ల అక్షరాల్లో, సరళమైన అర్థంతో, ముఖ్యమైన పదాల అర్థాలతో ఉంది.