திருமாலை 21 · நாலாயிரத்தில் 892-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பணிவால் ஒன்றுபட்ட மனத்தோடும் உறுதியான துணிவோடும் பவள வாய் அரங்கனுக்காக வாழ முடியாத என் பழைய நெஞ்சே, சொல்: காண்பதற்கு அழகான, அரிய செம்பொன் மலை போன்ற அவனுடைய கோயிலில் அந்த மணி பள்ளிகொண்டிருக்கிறது. அவன் அங்கே கிடக்கும் விதத்தை மனத்தால் நினைத்தாவது பிடிக்க முடியுமா?
பதவுரை
- பணிவினால் மனமது ஒன்றிப்
- பணிவால் ஒன்றுபட்ட மனத்தோடு
- பவள-வாய் அரங்கனார்க்குத்
- பவள வாய் அரங்கனுக்காக
- துணிவினால்
- உறுதியான துணிவோடு
- தொல்லை நெஞ்சே
- என் பழைய நெஞ்சே
- செம்பொன் ஆய அருவரை அனைய கோயில்
- அரிய செம்பொன் மலை போன்ற கோயில்
- மணி அனார்
- மணி போன்ற எம்பெருமான்
- மனத்தினால் நினைக்கல் ஆமே
- மனத்தால் நினைத்துப் பிடிக்க முடியுமா?
திருமாலை 22 · நாலாயிரத்தில் 893-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஏற்கெனவே சொல்லப்பட்டதைத் திரும்பச் சொல்ல மட்டுமே நம்மால் முடியும்; அவனுடைய பெருமையைச் சிறிதும் உணர முடியாது. எல்லாக் குற்றங்களும் நீங்கியவர்களைத் தவிர வேறு யாராலும் அவனை அறிய முடியாது. மாசற்றவர்களின் உள்ளத்தில் வாழும் அவனை வணங்கி அப்படியே இருப்பதைத் தவிர, அவனைப் பற்றி நாம் சொல்லக்கூடியது ஏதாவது உண்டோ? அறியாமை நிறைந்த என் நெஞ்சே, சொல்.
பதவுரை
- பேசிற்றே பேசல் அல்லால்
- ஏற்கெனவே சொல்லப்பட்டதைத் திரும்பச் சொல்வதைத் தவிர
- பெருமை ஒன்று உணரல் ஆகாது
- அவனுடைய பெருமையை உணர முடியாது
- ஆசற்றார் தங்கட்கு அல்லால்
- குற்றம் நீங்கியவர்களுக்கே தவிர
- மாசற்றார் மனத்துளானை
- மாசற்றவர்களின் உள்ளத்தில் வாழும் அவனை
- பேசத்தான் ஆவது உண்டோ
- ஏதாவது சொல்ல முடியுமா?
- பேதை நெஞ்சே
- அறியாமை நிறைந்த நெஞ்சே
திருமாலை 23 · நாலாயிரத்தில் 894-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கங்கையைவிடப் புனிதமான காவிரி, பூஞ்சோலைகள் நிறைந்த ஸ்ரீரங்கத்தின் இருபுறமும் பெருகும் நீரோடு பரந்து ஓடுகிறது. அங்கே, அன்பு நிறைந்த நம் எம்பெருமானும், நம் தலைவனும் ஆள்பவனுமானவன் கிடக்கும் இணையற்ற விதத்தை நான் கண்டேன். அதைக் கண்ட பிறகு, அதை எப்படி மறந்து வாழ்வேன்? ஏழையேன், ஏழையேன்!
பதவுரை
- கங்கையிற் புனிதம் ஆய
- கங்கையைவிடப் புனிதமான
- காவிரி நடுவுபாட்டுப்
- காவிரியின் இரு கைகளுக்கு நடுவே
- பூம்பொழில் அரங்கந் தன்னுள்
- பூஞ்சோலைகள் நிறைந்த ஸ்ரீரங்கத்தில்
- எங்கள் மால்
- அன்பு நிறைந்த நம் எம்பெருமான், திருமால்
- கிடந்தது ஓர் கிடக்கை
- அவன் கிடக்கும் இணையற்ற விதம்
- எங்ஙனம் மறந்து வாழ்கேன்
- எப்படி மறந்து வாழ்வேன்?
- ஏழையேன்
- ஏழையும் திக்கற்றவனுமான நான்
திருமாலை 24 · நாலாயிரத்தில் 895-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வெள்ள நீர் பரந்து பாயும், பரந்த சோலைகள் கொண்ட ஸ்ரீரங்கத்தில், உள்ளங்களைத் திருடும் அந்தக் கள்வன் கிடக்கும் விதத்தையும், அவனுடைய அழகிய தாமரை முகத்தையும் நீ கண்டாய். நெஞ்சே, நீ மிகவும் கடினமானவளாக இருக்க வேண்டும்! இன்னும் அவனே ஒருவன் என்று நீ உணர மாட்டாய்; வஞ்சகத்தையே விரும்பி, உன் வஞ்சகத்திலேயே நாட்களைக் கழிக்கிறாய்.
பதவுரை
- வெள்ள-நீர் பரந்து பாயும்
- வெள்ள நீர் பரந்து பாயும்
- கள்வனார் கிடந்தவாறும்
- உள்ளங்களைத் திருடும் கள்வன் கிடக்கும் விதம்
- கமல நன் முகமும்
- அவனுடைய அழகிய தாமரை முகம்
- உள்ளமே வலியை போலும்
- நெஞ்சே, நீ கடினமானவள் போலும்
- ஒருவன் என்று உணர மாட்டாய்
- அவனே ஒருவன் என்று உணர மாட்டாய்
- கள்ளமே காதல் செய்து
- வஞ்சகத்தையே விரும்பி
திருமாலை 25 · நாலாயிரத்தில் 896-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீராடி, மூன்று புனித அக்னிகளைக் கவனத்தோடு வளர்க்கும் அந்தண வாழ்க்கை முறையை நான் ஒளித்து வைத்துவிட்டேன்; அது என்னிடம் இல்லை. உன்னிடமும் நான் பக்தன் அல்லன். நான் மகிழ எனக்கு என்ன இருக்கிறது? பூரணனே, கடல் நிறத்து எம்பெருமானே, உன்னை நோக்கிக் கதறுகிறேன்: என்னைக் காத்து அருள் செய், பெருநகரான ஸ்ரீரங்கத்தில் வாழும் எம்பெருமானே!
பதவுரை
- குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும்
- நீராடி மூன்று புனித அக்னிகளை வளர்க்கும்
- குறிகொள் அந்தணமை
- கவனத்தோடு காக்கப்படும் அந்தண வாழ்க்கை
- ஒளித்திட்டேன்
- அதை ஒளித்து வைத்துவிட்டேன்
- நின்கணும் பத்தன் அல்லேன்
- உன்னிடமும் நான் பக்தன் அல்லன்
- கடல்வண்ணா
- கடல் நிறத்து எம்பெருமானே
- கதறுகின்றேன்
- கதறுகிறேன்
- அளித்து எனக்கு அருள்செய்
- என்னைக் காத்து அருள் செய்
திருமாலை 26 · நாலாயிரத்தில் 897-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒவ்வொரு பொழுதும் உன் பொன்னடிகளைப் பூக்களால் அலங்கரிப்பதில்லை. குற்றமற்ற சொற்களால் உன் திருக்குணங்களைச் சொல்வதில்லை. என் நெஞ்சில் ஏக்கத்தோடு அன்பைக் கலக்க விடவில்லை. ஆகவே அரங்கனுக்கு நான் அந்நியனாகிவிட்டேன். ஐயோ, நான் ஏன்தான் பிறந்தேன்?
பதவுரை
- போதெல்லாம் போது கொண்டு
- ஒவ்வொரு பொழுதும் பூக்களைக் கொண்டு
- பொன்னடி புனைய மாட்டேன்
- உன் பொன்னடிகளை அலங்கரிப்பதில்லை
- தீதிலா மொழிகள்
- குற்றமற்ற சொற்கள்
- திருக்குணம் செப்ப மாட்டேன்
- உன் திருக்குணங்களைச் சொல்வதில்லை
- ஏதிலேன் அரங்கர்க்கு
- அரங்கனுக்கு அந்நியன்
- என் செய்வான் தோன்றினேனே
- நான் ஏன் பிறந்தேன்?
திருமாலை 27 · நாலாயிரத்தில் 898-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வானரங்கள் மலைகளைக் கடலில் தள்ளியபோது, கள்ளம் கபடமில்லாத அணில் நீராடி, மணலில் புரண்டு, அலைகளை அணைகட்ட உதவ ஓடியது. நான் அந்த அணிலைப் போலக்கூட இல்லை. மரம் போல் கடினமான நெஞ்சுடைய வஞ்சகனான நான், அந்த நெஞ்சினால் அரங்கனுக்குத் தொண்டு செய்யாமல், இரங்கத்தக்கவனாக வாடுகிறேன்.
பதவுரை
- குரங்குகள் மலையை நூக்கக்
- வானரங்கள் மலைகளைத் தள்ளியபோது
- குளித்துத் தாம் புரண்டிட்டு ஓடித்
- நீராடி, மணலில் புரண்டு, ஓடி
- தரங்க நீர் அடைக்கல் உற்ற
- அலைகளை அணைகட்டப் புறப்பட்ட
- சலம் இலா அணிலும் போலேன்
- கள்ளமில்லாத அணிலைப் போலக்கூட நான் இல்லை
- மரங்கள் போல் வலிய நெஞ்ச
- மரங்கள் போல் கடினமான நெஞ்சுடன்
- அளியத்தேன் அயர்க்கின்றேனே
- இரங்கத்தக்க நான் வாடுகிறேன்
திருமாலை 28 · நாலாயிரத்தில் 899-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மேலுலகத் தேவர்களாலும் அறிய முடியாத ஒளிமிக்க எம்பெருமான், ஒரு யானைக்காகச் சிவந்த சதையைத் தின்று வாழ்ந்த முதலை மேல் சீற்றத்தோடு வந்தான். அப்படியிருக்க, நாம் சுமக்க வேண்டிய பாரம் ஏதாவது உண்டோ? நாய்களைப் போல இழிந்த நம் சிறுமையை நம் எம்பெருமான் எடைபோடுவதில்லை. அவனுக்குத் தொண்டு செய்யாமல் நான் ஏன்தான் பிறந்தேன்?
பதவுரை
- உம்பரால் அறியல் ஆகா
- மேலுலகத் தேவர்களால் அறிய முடியாத
- ஒளியுளார்
- ஒளிமிக்கவன்
- ஆனைக்கு ஆகிச்
- கஜேந்திரன் என்ற யானைக்காக
- முதலைமேல் சீறி வந்தார்
- முதலை மேல் சீற்றத்தோடு வந்தான்
- நம் பரம் ஆயது உண்டே
- நாம் சுமக்க வேண்டிய பாரம் ஏதாவது உண்டோ?
- நாய்களோம் சிறுமை ஓரா
- நாய்களான நம் சிறுமையை எடைபோடாமல்
- என் செய்வான் தோன்றினேனே
- நான் ஏன் பிறந்தேன்?
திருமாலை 29 · நாலாயிரத்தில் 900-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எனக்குச் சொந்தமாக ஊரும் இல்லை, நிலமும் இல்லை. உறவினரும் இல்லை, வேறு யாரும் இல்லை. இந்த உலகில் உன் திருவடிகளின் அடியையும் நான் பற்றவில்லை, பரம மூர்த்தியே! கார்மேக ஒளி வண்ணனே, என் கண்ணா, நான் கதறுகிறேன்: எனக்கு அடைக்கலம் தர யார் இருக்கிறார்கள்? என் தலைவனே, பெருநகரான ஸ்ரீரங்கத்தில் வாழும் எம்பெருமானே!
பதவுரை
- ஊர் இலேன் காணி இல்லை
- எனக்கு ஊரும் இல்லை, சொந்த நிலமும் இல்லை
- உறவு மற்று ஒருவர் இல்லை
- உறவினரும் இல்லை, வேறு யாரும் இல்லை
- நின் பாத மூலம்
- உன் திருவடிகளின் அடி
- பரம மூர்த்தி
- பரம மூர்த்தியே
- காரொளி வண்ணனே
- கார்மேக ஒளி வண்ணனே
- ஆர் உளர் களைகண்
- எனக்கு அடைக்கலம் தர யார் இருக்கிறார்கள்?
திருமாலை 30 · நாலாயிரத்தில் 901-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் மனத்தில் தூய்மை இல்லை; என் வாயில் இனிய சொல் இல்லை. கோபத்தில் மற்றவர்களைப் பகைமையோடு பார்த்து, காரணமில்லாமல் கடுஞ்சொற்களால் அழைக்கிறேன். காட்டுத் துளசி மாலை அணிந்தவனே, காவிரி சூழ்ந்த ஸ்ரீரங்கத்தின் எம்பெருமானே, சொல், இனி எனக்கு என்ன புகலிடம் இருக்கிறது, என்னை ஆளும் அரசனே?
பதவுரை
- மனத்தில் ஓர் தூய்மை இல்லை
- என் மனத்தில் தூய்மை இல்லை
- வாயில் ஓர் இன்சொல் இல்லை
- என் வாயில் இனிய சொல் இல்லை
- தீவிளி விளிவன் வாளா
- காரணமில்லாமல் கொடிய சொற்களால் அழைக்கிறேன்
- புனத்துழாய் மாலையானே
- காட்டுத் துளசி மாலை அணிந்தவனே
- பொன்னி சூழ் திருவரங்கா
- காவிரி சூழ்ந்த ஸ்ரீரங்கத்து எம்பெருமானே
- எனக்கு இனிக் கதி என்
- இனி எனக்குப் புகலிடம் என்ன?
- என்னை ஆளுடைய கோவே
- என்னை ஆளும் அரசனே
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.