திருமாலை 11 · நாலாயிரத்தில் 882-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒரே வில்லால் பரந்து பொங்கும் கடலை அணைகட்டி, உலகங்கள் வாழும்படி அரக்கர்களின் அரசனைப் போரில் அழித்தவன் நம் வீரனான எம்பெருமான். உயர்ந்த மதில்கள் கொண்ட பெரிய கோயிலான ஸ்ரீரங்கத்தில் அவன் வந்து பள்ளிகொண்டிருக்கிறான். ஆனாலும் நல்ல பேறு இல்லாமல் பிறந்த நீங்கள் ஒருமுறைகூட "ஸ்ரீரங்கம்" என்று சொல்லாமல், உங்கள் காலத்தை வீணாகக் கழிக்கிறீர்களே!
பதவுரை
- ஒரு வில்லால்
- ஒரே வில்லால்
- ஓங்கு முந்நீர் அடைத்து
- பெரிதாகப் பொங்கும் கடலை அணைகட்டி
- அரக்கர்கோனைச்
- அரக்கர்களின் அரசனான ராவணன்
- நம் சேவகனார்
- நம் வீரனான தலைவன்
- பெரிய கோயில்
- பெரிய கோயில், ஸ்ரீரங்கம்
- கருவிலே திரு இலாதீர்
- கருவிலேயே நல்ல பேறு இல்லாதவர்களே
- காலத்தைக் கழிக்கின்றீரே
- உங்கள் காலத்தை வீணாகக் கழிக்கிறீர்கள்
திருமாலை 12 · நாலாயிரத்தில் 883-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
யமன் முத்கலரோடு பேசியபோது, நரகத்தில் நின்றவர்கள் அதைக் கேட்க, நரகமே சொர்க்கமாகிவிட்டது: அப்படிப்பட்ட திருநாமங்களை நம் எம்பெருமான் உடையவன். ஆனாலும் மக்கள் "அவனுடைய ஊர் ஸ்ரீரங்கம்" என்று சொல்ல மறந்து, விழுந்து துன்பத்தில் அமிழ்கிறார்கள், பாவம்! இதற்காக மட்டுமே நான் வருந்துகிறேன்.
பதவுரை
- நமனும் முற்கலனும் பேச
- யமனும் முத்கல முனிவரும் பேசியபோது
- நரகில் நின்றார்கள் கேட்க
- நரகத்தில் நின்றவர்கள் கேட்டபோது
- நரகமே சுவர்க்கம் ஆகும்
- நரகமே சொர்க்கமாகிவிடும்
- நாமங்கள் உடையன் நம்பி
- அப்படிப்பட்ட திருநாமங்களை உடைய நம் பூரணனான எம்பெருமான்
- அயர்த்து வீழ்ந்து
- மறந்து விழுந்து
- அளிய மாந்தர்
- இரங்கத்தக்க மனிதர்கள்
- அதனுக்கே கவல்கின்றேனே
- அதற்காக மட்டுமே நான் வருந்துகிறேன்
திருமாலை 13 · நாலாயிரத்தில் 884-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அலைகள் வீசும் நறுமணக் கடலால் சூழப்பட்ட இந்தப் பெரிய பூமியின் உயிர்கள் எல்லாம், நறுமணம் கமழும் துளசிப்பூ மாலை அணிந்த விண்ணவர்களின் தலைவனைப் போற்றினால்; அறிவில்லாதவர்களும் "ஸ்ரீரங்கம்" என்று அழைத்தாலே போதும், எல்லா நரகங்களும் புல் முளைத்து ஒழிந்துபோகும்.
பதவுரை
- எறியும் நீர் வெறிகொள் வேலை
- அலை வீசும் நீர் கொண்ட நறுமணக் கடல்
- மாநிலத்து உயிர்கள் எல்லாம்
- பெரிய பூமியின் உயிர்கள் எல்லாம்
- வெறிகொள் பூந்துளவ மாலை
- நறுமணம் கமழும் துளசிப்பூ மாலை
- விண்ணவர்கோனை
- விண்ணவர்களின் தலைவனை
- அரங்கம் என்று அழைப்பராகில்
- "அரங்கம்" என்று அழைத்தால்
- புல் எழுந்து ஒழியும்
- புல் முளைத்து ஒழிந்துபோகும்
திருமாலை 14 · நாலாயிரத்தில் 885-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வண்டுக் கூட்டங்கள் ரீங்கரிக்கும் சோலைகள், மயில் கூட்டங்கள் ஆடும் சோலைகள், மேகங்கள் மேலே வந்து தங்கும் சோலைகள், குயில் கூட்டங்கள் கூவும் சோலைகள், விண்ணவர்களின் தலைவன் மகிழ்ந்து வீற்றிருக்கும் சோலைகள்: அழகிய ஸ்ரீரங்கம்! அதன் பெயரைச் சொல்ல மறுக்கும் பிடிவாதக்காரர்கள் விழுங்க ஓடும் உணவைப் பறித்து நாய்களுக்குப் போடுங்கள்!
பதவுரை
- வண்டினம் முரலும் சோலை
- வண்டுக் கூட்டங்கள் ரீங்கரிக்கும் சோலைகள்
- மயிலினம் ஆலும்
- மயில் கூட்டங்கள் ஆடும்
- கொண்டல் மீது அணவும்
- மேலே மேகங்கள் வந்து தொடும்
- குயிலினம் கூவும்
- குயில் கூட்டங்கள் கூவும்
- அண்டர்கோன் அமரும் சோலை
- விண்ணவர்களின் தலைவன் வீற்றிருக்கும் சோலைகள்
- மிண்டர்
- பிடிவாதமும் ஆணவமும் கொண்டவர்கள்
- விலக்கி நாய்க்கு இடுமின்
- அதைப் பறித்து நாய்களுக்குப் போடுங்கள்
திருமாலை 15 · நாலாயிரத்தில் 886-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உண்மையானவர்களுக்கு அவன் உண்மையானவன்; பேறில்லாத என்னைப் போன்ற பொய்யர்களுக்கு அவன் பொய்யனாக, மறைந்தே இருக்கிறான்: கருடப் பறவையைக் கொடியில் கொண்ட அரசன் அவன். உய்வதற்கு வழிகாட்டும் அறிவு உடையவர்களுக்கு, அவனே ஒருவன் என்று அவர்கள் அறிந்தவுடன், எல்லா ஐயங்களையும் அறுத்துத் தன்னைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறான். அந்த அழகனுடைய ஊர் ஸ்ரீரங்கம் அல்லவா?
பதவுரை
- மெய்யர்க்கே மெய்யன் ஆகும்
- உண்மையானவர்களுக்கே உண்மையானவன்
- விதி இலா என்னைப் போலப்
- பேறில்லாத என்னைப் போல
- பொய்யர்க்கே பொய்யன் ஆகும்
- பொய்யர்களுக்குப் பொய்யனாக, மறைந்து
- புட்கொடி உடைய கோமான்
- கருடனைக் கொடியில் கொண்ட அரசன்
- ஐயப்பாடு அறுத்துத் தோன்றும்
- ஐயத்தை அறுத்துத் தெளிவாகத் தோன்றும்
- அழகன் ஊர் அரங்கம் அன்றே
- அழகனின் ஊர் ஸ்ரீரங்கம்
திருமாலை 16 · நாலாயிரத்தில் 887-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நான் ஏமாற்றுக்காரனாகவும் திருடனாகவும் இருந்து, தீயவர்களோடு கூடித் திரிந்து, பெண்களின் மீன் போன்ற கண்கள் என்னும் வலையில் சிக்கி அமிழ்ந்துகொண்டிருந்தபோது, அவன் "இங்கே வா!" என்று சொல்லி, என் மனத்துக்குள் புகுந்து, அவன் மேல் அன்பை என்னுள் பெருகச் செய்தான். அந்த அழகனுடைய ஊர் ஸ்ரீரங்கம் அல்லவா?
பதவுரை
- சூதனாய்க் கள்வனாகித்
- ஏமாற்றுக்காரனும் திருடனும்
- தூர்த்தரோடு இசைந்த காலம்
- தீயவர்களோடு கூடித் திரிந்த காலம்
- கயற்கண் என்னும்
- மீன் போன்ற கண்கள் என்னும்
- வலையுள் பட்டு அழுந்துவேனைப்
- வலையில் சிக்கி அமிழ்ந்துகொண்டிருந்த என்னை
- போதரே
- இங்கே வா!
- புந்தியுள் புகுந்து
- என் மனத்துக்குள் புகுந்து
- ஆதரம் பெருக வைத்த
- அவன் மேல் அன்பைப் பெருகச் செய்த
திருமாலை 17 · நாலாயிரத்தில் 888-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நான் விருப்பத்தோடு நின்று அவனைப் போற்றுவதில்லை; எனக்கு நல்ல பேறும் இல்லை, ஒரு துளி அறிவும் இல்லை. ஆனாலும், இரும்பு போல் கடினமான என் நெஞ்சம் சிறிது சிறிதாக உருகும்படி, வண்டுகள் வந்து தங்கும் சோலைகளால் சூழப்பட்ட ஸ்ரீரங்கத்தின் பெரிய கோயிலைத் தனதாகக் கொண்ட கரும்பை நான் கண்டேன். என் கண்கள் எவ்வளவு களிக்கின்றன!
பதவுரை
- விரும்பி நின்று ஏத்த மாட்டேன்
- விருப்பத்தோடு நின்று போற்றுவதில்லை
- மதி ஒன்று இல்லை
- ஒரு துளி அறிவும் இல்லை
- இரும்புபோல் வலிய நெஞ்சம்
- இரும்பு போல் கடினமான நெஞ்சம்
- இறை-இறை உருகும்
- சிறிது சிறிதாக உருகும்
- சுரும்பு அமர் சோலை
- வண்டுகள் தங்கும் சோலைகள்
- கரும்பினைக்
- இனிமையான எம்பெருமானான கரும்பு
- கண்ணினை களிக்குமாறே
- என் இரு கண்களும் எப்படிக் களிக்கின்றன
திருமாலை 18 · நாலாயிரத்தில் 889-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அலைகளின் துளிகள் மெல்ல மோதி வீசும் குளிர்ந்த நீரின் மேல், அவன் தனியே பள்ளிகொண்டு அரசாள்கிறான்: தாமரைக் கண்ணனும், என் தலைவனும், கனிந்த பழம் போன்ற சிவந்த இதழ்களை உடைய கண்ணனும் அவனே. அவனைக் கண்ட என் கண்கள் பனித்துளி மொட்டுகள் உதிர்வது போலக் கண்ணீர் சொரிகின்றன. பாவியான நான் என்ன செய்வேன்?
பதவுரை
- திரைத் திவலை மோத
- அலைகளின் துளிகள் மோதும்போது
- தண் பரவை மீதே
- குளிர்ந்த நீரின் மேல்
- தனி கிடந்து அரசு செய்யும்
- தனியே பள்ளிகொண்டு அரசாள்கிறான்
- தாமரைக்கண்ணன்
- தாமரைக் கண்ணனான எம்பெருமான்
- கனி இருந்தனைய செவ்வாய்க்
- கனிந்த பழம் போன்ற சிவந்த இதழ்கள்
- பனி-அரும்பு உதிருமாலோ
- பனித்துளி மொட்டுகள் போலக் கண்ணீர் உதிர்கிறது
- பாவியேனே
- பாவியான நான்
திருமாலை 19 · நாலாயிரத்தில் 890-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
திருமுடியை மேற்கே வைத்து, திருவடிகளைக் கிழக்கே நீட்டி, திருமுதுகை வடக்கே காட்டி, திருமுகத்தைத் தெற்கே இலங்கையை நோக்கி வைத்து: கடல் நிறக் கடவுளான என் தந்தை அரவணையில் துயில்வதைக் கண்டு என் உடல் உருகுகிறது. உலகத்து மக்களே, நான் என்ன செய்வேன்?
பதவுரை
- குடதிசை முடியை வைத்துக்
- திருமுடியை மேற்கே வைத்து
- குணதிசை பாதம் நீட்டி
- திருவடிகளைக் கிழக்கே நீட்டி
- வடதிசை பின்பு காட்டித்
- திருமுதுகை வடக்கே காட்டி
- தென்திசை இலங்கை நோக்கிக்
- தெற்கே இலங்கையை நோக்கி
- கடல்-நிறக் கடவுள்
- கடல் நிறக் கடவுள்
- அரவணைத் துயிலுமா
- அரவணையில் அவன் எப்படித் துயில்கிறான்
- உடல் எனக்கு உருகுமாலோ
- என் உடல் உருகுகிறது
திருமாலை 20 · நாலாயிரத்தில் 891-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பாயும் நீர் சூழ்ந்த ஸ்ரீரங்கத்தில் அந்த மாயனான எம்பெருமான் அரவணையில் பள்ளிகொண்டிருக்கிறான். அவனுடைய புனிதமான அழகிய திருமார்பு, மரகத வடிவம், தோள்கள், தூய தாமரைக் கண்கள், சிவந்த இதழ்கள் கொண்ட பவள வாய், சீர்மிகு திருமுடி, ஒளி: இவற்றை விட்டு அவன் அடியவர்கள் ஒருபோதும் பிரிய முடியுமா?
பதவுரை
- பாயும் நீர் அரங்கந் தன்னுள்
- பாயும் நீர் சூழ்ந்த ஸ்ரீரங்கத்தில்
- பாம்பு-அணைப் பள்ளிகொண்ட
- அரவணையில் பள்ளிகொண்ட
- மாயனார்
- மாயனான எம்பெருமான்
- மரகத-உருவும்
- அவனுடைய மரகத வடிவம்
- துவர்-இதழ்ப் பவள-வாயும்
- சிவந்த இதழ்கள் கொண்ட பவள வாய்
- ஆய சீர் முடியும் தேசும்
- சீர்மிகு திருமுடியும் ஒளியும்
- அடியரோர்க்கு அகலல் ஆமே
- அடியவர்கள் அவனை ஒருபோதும் பிரிய முடியுமா?
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.