திருமாலை 31 · நாலாயிரத்தில் 902-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தவம் செய்பவர்களில் நான் ஒருவன் அல்லன்; செல்வம் உடையவர்களிலும் அல்லன். உவர்ப்பு நீர் போல, என் சொந்த மக்களுக்கும் நான் சிறிதும் பயனில்லை. பவளம் போல் சிவந்த இதழுடைய பெண்களுக்காக முழுக்க முழுக்கப் பாவியாகிவிட்டேன். வீணான ஒரு பிறவியை நீ எனக்குத் தந்தாய், பெருநகரான ஸ்ரீரங்கத்தில் வாழும் எம்பெருமானே!
பதவுரை
- தவத்துளார் தம்மில் அல்லேன்
- தவம் செய்பவர்களில் ஒருவன் அல்லன்
- தனம் படைத்தாரில் அல்லேன்
- செல்வந்தர்களில் ஒருவன் அல்லன்
- உவர்த்த நீர் போல
- உவர்ப்பு நீர் போல
- துவர்த்த செவ்வாயினார்க்கே
- பவளம் போல் சிவந்த இதழுடைய பெண்களுக்காக
- துரிசன்
- பாவி
- அவத்தமே பிறவி தந்தாய்
- வீணான பிறவியை எனக்குத் தந்தாய்
திருமாலை 32 · நாலாயிரத்தில் 903-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வண்டுகள் உரக்க ரீங்கரிக்கும் சோலைகள் கொண்ட அழகிய ஸ்ரீரங்கத்தில், கருமேகத் திரள் போன்ற திருமேனி உடைய கண்ணா: உன்னைக் காண ஒரு வழியும் அறியாத, மனிதர்களில் மிகக் கொடிய பாவியான மூடன் நான் உன் முன் வந்து நின்றேன். மூடன் நான், மூடன் நான்!
பதவுரை
- ஆர்த்து வண்டு அலம்பும் சோலை
- வண்டுகள் உரக்க ரீங்கரிக்கும் சோலைகள்
- கார்த் திரள் அனைய மேனிக்
- கருமேகத் திரள் போன்ற திருமேனி
- மார்க்கம் ஒன்று அறியமாட்டா
- ஒரு வழியும் அறியாத
- மனிசரில் துரிசனாய
- மனிதர்களில் மிகக் கொடிய பாவி
- மூர்க்கனேன் வந்து நின்றேன்
- மூடனான நான் வந்து நின்றேன்
திருமாலை 33 · நாலாயிரத்தில் 904-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உண்மையானவை எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு, விரிந்த கூந்தலுடைய பெண்களிடம் மயங்கி, எல்லாப் பொய்களையும் மூட்டை கட்டிக்கொண்ட தீயவனான நான் உன் முன் வந்து நின்றேன். ஐயனே, அரங்கனே, உன் அருள் என்னும் ஆசை ஒன்றால் மட்டுமே பொய்யனான நான் இங்கே வந்து நின்றேன். பொய்யன் நான், பொய்யன் நான்!
பதவுரை
- மெய் எல்லாம் போக விட்டு
- உண்மையானவை எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு
- விரிகுழலாரிற் பட்டுப்
- விரிந்த கூந்தலுடைய பெண்களிடம் மயங்கி
- பொய் எல்லாம் பொதிந்து கொண்ட
- எல்லாப் பொய்களையும் மூட்டை கட்டிக்கொண்ட
- போழ்க்கனேன்
- தீயவனான நான்
- ஐயனே அரங்கனே
- ஐயனே, அரங்கனே
- அருள் என்னும் ஆசை தன்னால்
- உன் அருள் மேல் உள்ள ஆசை ஒன்றால் மட்டுமே
- பொய்யனேன்
- பொய்யனான நான்
திருமாலை 34 · நாலாயிரத்தில் 905-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் உள்ளத்திலேயே வாழும் எம்பெருமானை நினைக்கும் அறிவு சிறிதும் இல்லாத வஞ்சகன் நான். ஆனாலும் நானும் தொண்டு செய்வது போல ஒரு அடியவனின் வேடத்தைப் பூண்டேன். பிறகு, நினைக்கும் எல்லோருக்குள்ளும் நீ வாழ்ந்து, அவர்கள் நினைப்பதை எல்லாம் அறிகிறாய் என்பது நினைவுக்கு வந்தது; உள்ளுக்குள் வெட்கத்தால் குன்றிப்போய், விலா நோகும்வரை சிரித்தேன்.
பதவுரை
- உள்ளத்தே உறையும் மாலை
- உள்ளத்தில் வாழும் எம்பெருமானை
- கள்ளத்தேன்
- வஞ்சகனான நான்
- தொண்டுக்கே கோலம் பூண்டு
- தொண்டனின் வேடத்தைப் பூண்டு
- உடன் இருந்து அறிதி
- நீ உள்ளே இருந்து எல்லாம் அறிகிறாய்
- வெள்கிப்போய்
- வெட்கத்தால் குன்றிப்போய்
- விலவு அறச் சிரித்திட்டேனே
- விலா நோகும்வரை சிரித்தேன்
திருமாலை 35 · நாலாயிரத்தில் 906-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முன்னொரு நாள் எல்லா உலகங்களையும் தாவி அளந்து, அவற்றை முழுதும் உனதாகக் கொண்ட என் தந்தையே! செங்கண் எம்பெருமானே, உன்னைத் தவிர வேறு யாருக்கும் தொண்டு செய்யேன்; உன்னையே உறுதியாகப் பற்றியிருப்பேன். என் உயிரே, என் அமுதே, என் உயிர் போல எனக்கு இனிய என் தந்தையே: உன்னைத் தவிர வேறு யாரையும் நினையேன். ஆனாலும் நான் பாவி, உண்மையிலேயே பாவி!
பதவுரை
- தாவி அன்று உலகம் எல்லாம்
- முன்னொரு நாள் எல்லா உலகங்களையும் தாவி அளந்து
- தலைவிளாக்கொண்ட
- அவற்றை முழுதும் தனதாகக் கொண்ட
- சேவியேன் உன்னை அல்லால்
- உன்னைத் தவிர வேறு யாருக்கும் தொண்டு செய்யேன்
- செங்கண் மாலே
- செங்கண் அன்புடைய எம்பெருமானே
- ஆவியே அமுதே
- என் உயிரே, என் அமுதே
- பாவியேன் உன்னை அல்லால்
- உன்னைத் தவிர வேறு யாரையும் நினையேன்
- பாவியேன் பாவியேனே
- பாவி நான், பாவி (அதே சொல்லில் ஒரு சொல் விளையாட்டு)
திருமாலை 36 · நாலாயிரத்தில் 907-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முன்னொரு நாள் மழையைத் தடுக்க மலையைத் தூக்கிப் பிடித்த வலிமைமிக்க இளைஞனே! இனிமையின் ஆறே! இளமான் போன்ற பார்வையுடைய பெண்களின் வலையில் சிக்கி நான் உழல்கிறேன். நீ முகம் திருப்பி என்னைப் பார்க்காமல் இருப்பது சரியா? நான் அழைப்பது உன்னை ஒருவனை அல்லவா, ஆதிமூர்த்தியே, பெருநகரான ஸ்ரீரங்கத்தில் வாழும் எம்பெருமானே?
பதவுரை
- மழைக்கு அன்று வரை முன் ஏந்தும்
- முன்னொரு நாள் மழையைத் தடுக்க மலையைத் தூக்கிய
- மைந்தனே
- வலிமைமிக்க இளைஞனே
- மதுர ஆறே
- இனிமையின் ஆறே
- உழைக் கன்றே போல நோக்கம்
- இளமான் போன்ற பார்வை
- வலையுள் பட்டு
- வலையில் சிக்கி
- உன்னை யன்றே அழைக்கின்றேன்
- நான் அழைப்பது உன்னை அல்லவா?
- ஆதிமூர்த்தி
- எல்லாவற்றுக்கும் காரணமான ஆதிமூர்த்தியே
திருமாலை 37 · நாலாயிரத்தில் 908-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒருபோதும் தெளியாமல் எப்போதும் வெள்ளமாகச் சுழித்தோடும் காவிரி நீர் சூழ்ந்த ஸ்ரீரங்கத்தில் உயர்ந்து நிற்கும் ஒளிமிக்கவன்: அவனே என் தந்தையும் என் தாயும் அல்லவா? நான் அவனிடம் கேட்பது ஒரு சிறிய அருள் மட்டுமே அல்லவா? ஆனாலும் என் எம்பெருமான், "பாவம், இவன் நம் பையன்" என்று சொல்ல மாட்டேன் என்கிறான். ஐயோ, இது எவ்வளவு கொடுமை!
பதவுரை
- தெளிவிலாக் கலங்கல் நீர் சூழ்
- ஒருபோதும் தெளியாத கலங்கிய வெள்ள நீர் சூழ்ந்த
- ஒளியுளார்
- ஒளிமிக்கவன்
- தந்தையும் தாயும் ஆவார்
- அவனே தந்தையும் தாயும்
- எளியது ஓர் அருளும் அன்றே
- இது ஒரு சிறிய அருள் மட்டுமே அல்லவா?
- அளியன் நம் பையல்
- பாவம், இவன் நம் பையன்
- அம்மவோ கொடியவாறே
- ஐயோ, எவ்வளவு கொடுமை!
திருமாலை 38 · நாலாயிரத்தில் 909-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உலகம் பெரிய செல்வம் என்று சொல்வதை விட்டுவிட்டவர்கள், உண்மையை ஆழமாக அறிந்து தகுந்த வழியைக் கற்றவர்கள், ஐம்புலன்களையும் உள்ளே அடக்கியவர்கள், தலையை மழித்து எல்லாப் பற்றுகளையும் அறுத்தவர்கள், தங்களுக்காக எதுவும் செய்யாமல் உன் வாசலிலேயே சோம்பி வாழ்பவர்கள்: இந்தச் சோம்பேறிகளையே நீ விரும்புகிறாய் போலும், நீர் சூழ்ந்த ஸ்ரீரங்கத்தின் எம்பெருமானே! இந்தச் சோம்பலைப் பெரியோர்கள், தன்னைக் காக்கும் பொறுப்பு முழுவதையும் அவனிடமே விட்டுவிடுவதாகப் பொருள் கொள்கிறார்கள்.
பதவுரை
- மேம் பொருள் போக விட்டு
- உலகம் போற்றும் செல்வத்தை விட்டுவிட்டு
- மெய்ம்மையை மிக உணர்ந்து
- உண்மையை ஆழமாக அறிந்து
- ஐம்புலன் அகத்து அடக்கிக்
- ஐம்புலன்களையும் உள்ளே அடக்கி
- காம்பு அறத் தலை சிரைத்து
- தலையை மழித்து, எல்லாப் பற்றுகளையும் அறுத்து
- கடைத்தலை இருந்து வாழும்
- உன் வாசலில் வாழும்
- சோம்பரை உகத்தி போலும்
- சோம்பேறிகளை நீ விரும்புகிறாய் போலும்
திருமாலை 39 · நாலாயிரத்தில் 910-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உன் தொண்டில் பிறப்புரிமை இல்லாமல் அந்நியர்களாக நிற்கும் நான்கு வேதங்களும் கற்ற அறிஞர்களைவிட, பிறப்பால் எல்லோரிலும் தாழ்ந்தவர்களாகப் பிறந்திருந்தாலும், துளசியைத் திருமுடியில் அணிந்த உன்னுடைய கழல் அணிந்த திருவடிகளை நேசிக்கும் அடியவர்களையே நீ விரும்புகிறாய் போலும், பெருநகரான ஸ்ரீரங்கத்தில் வாழும் எம்பெருமானே!
பதவுரை
- அடிமையிற் குடிமை இல்லா
- உன் தொண்டில் பிறப்புரிமை இல்லாத
- அயல் சதுப்பேதிமாரிற்
- அந்நியர்களான நான்கு வேத அறிஞர்களைவிட
- குடிமையிற் கடைமை பட்ட
- பிறப்பின் நிலையில் மிகத் தாழ்ந்த
- முடியினில் துளபம் வைத்தாய்
- துளசியைத் திருமுடியில் அணிந்தவனே
- மொய் கழற்கு அன்பு செய்யும்
- உன் கழல் அணிந்த திருவடிகளை நேசிக்கும்
- அடியரை உகத்தி போலும்
- அப்படிப்பட்ட அடியவர்களை நீ விரும்புகிறாய் போலும்
திருமாலை 40 · நாலாயிரத்தில் 911-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஸ்ரீயையும் திருமறுவையும் திருமார்பில் தாங்கிய எம்பெருமானே! மக்கள் உன்னைத் தங்கள் சிந்தையில் ஒளிரும்படி வைத்து, உன்னோடு இணைந்த மனம் உடையவர்களாக இருந்தால், இந்தப் பெரிய பூமியில் உள்ள எல்லா உயிர்களையும் அச்சுறுத்திக் கொன்று எரித்துப் பாவங்களைச் சேர்த்திருந்தாலும், அந்தக் கொடிய செயல்களின் பலனை அவர்கள் அனுபவிக்க வேண்டியதில்லை, பெருநகரான ஸ்ரீரங்கத்தில் வாழும் எம்பெருமானே!
பதவுரை
- திருமறுமார்வ
- லக்ஷ்மியையும் ஸ்ரீவத்ஸ மறுவையும் திருமார்பில் தாங்கியவனே
- சிந்தையுள் திகழ வைத்து
- உன்னைத் தங்கள் சிந்தையில் ஒளிரும்படி வைத்து
- மருவிய மனத்தர் ஆகில்
- அவர்கள் மனம் உன்னோடு இணைந்திருந்தால்
- வெருவு உறக் கொன்று சுட்டிட்டு
- அச்சுறுத்திக் கொன்று எரித்து
- அருவினைப் பயன துய்யார்
- கொடிய பாவங்களின் பலனை அனுபவிக்க மாட்டார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.