திருச்சந்த விருத்தம் 41 · நாலாயிரத்தில் 792-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இடையனாக இருந்து, மூங்கில் போல் மென்மையான தோள்களுடைய இடைப்பெண்ணை விரும்பினாய். வானுலகுக்கும் இவ்வுலகுக்கும் உரியவனான உன்னை அறிய யாரால் முடியும்? இது வியப்புக்கு மேல் வியப்போ? அதற்கும் மேலாக, நீ வகுப்பவை எல்லாவற்றையும் வியப்புக்கு மேல் வியப்பாக ஆக்கியிருக்கிறாய். உன் வியப்பெல்லாம் முழுக்க முழுக்க வியப்பே.
பதவுரை
- ஆயர்-மங்கை
- இடைப்பெண்
- வேய தோள்
- மூங்கில் போல் மென்மையான தோள்கள்
- அம்பரத்தொடு இம்பராய்
- வானுலகுக்கும் இவ்வுலகுக்கும் உரியவனாய்
- மாய மாய மாயை கொல்
- இது வியப்புக்கு மேல் வியப்போ?
- நீ வகுத்தலும்
- நீ வகுப்பவை
- மாயம் முற்றும் மாயமே
- உன் வியப்பெல்லாம் வியப்பே
திருச்சந்த விருத்தம் 42 · நாலாயிரத்தில் 793-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
விசித்திரமான செந்நிற உடலுடைய, சாம்பல் பூசிய, தன் சடைமுடியில் மெல்லிய பிறைச் சந்திரனை வைத்திருக்கும் ஒருவன் இருக்கிறான். அவன் கையில் ஒட்டியிருந்த கடினமான மண்டையோட்டைச் சிவந்த குருதியால் நிறையும் வரை நீ நிரப்பினாய். காளைகளைச் சென்று அடக்கிய எம்பெருமானே! அதன் காரணத்தை ஒன்றும் மறைக்காமல் எங்களுக்குச் சொல்.
பதவுரை
- செக்கர் மேனி
- செந்நிற உடல்
- நீறு அணிந்த புன்சடைக்
- சாம்பல் பூசி, சடைமுடியுடன்
- கீறு திங்கள்
- மெல்லிய பிறைச் சந்திரன்
- வன்கபால்
- கடினமான மண்டையோடு
- செங் குருதியால் நிறைத்த
- சிவந்த குருதியால் நிரப்பிய
- ஏறு சென்று அடர்த்த ஈச
- காளைகளைச் சென்று அடக்கிய எம்பெருமானே
- கூசம் இன்றியே
- ஒன்றும் மறைக்காமல்
திருச்சந்த விருத்தம் 43 · நாலாயிரத்தில் 794-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கடுஞ்சினத்தோடு சீறிய யானையின் வெண்தந்தத்தை முறித்தாய்; உன் மேல் சீறி எழுந்த பெரிய கம்சனை நசுக்கினாய்; உன் திருவடியால் பூமியை அளந்தாய். வஞ்சகமாக வந்த பேய்மகளின் உயிரை அவள் பாலோடு சேர்த்து உறிஞ்சினாய். கரிய மை நிறமுடைய முதற்கடவுள் நீயல்லவா?
பதவுரை
- வெஞ்சினத்த வேழ
- கடுஞ்சினமுடைய யானை
- கஞ்சனைக் கடிந்து
- கம்சனை நசுக்கி
- மண் அளந்துகொண்ட காலனே
- திருவடியால் பூமியை அளந்தவனே
- வஞ்சனத்து வந்த பேய்ச்சி
- வஞ்சகமாக வந்த பேய்மகள்
- பாலுள் வாங்கினாய்
- பாலோடு சேர்த்து உறிஞ்சினாய்
- அஞ்சனத்த வண்ணன்
- கரிய மை நிறமுடையவன்
திருச்சந்த விருத்தம் 44 · நாலாயிரத்தில் 795-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பாலின் நிறம், செம்பொன்னின் நிறம், பாசியின் பசுமையான மேற்பரப்பு போன்ற நிறம், வண்டுகள் மொட்டுகளைத் திறந்து உலவும் அழகிய குளத்து மலர்களின் கருநீல நிறம்: நான்கு யுகங்களிலும் ஒவ்வொன்றில் ஒவ்வொரு நிறமாக இந்த நிறங்களை நீ ஏற்றாய். உலகின் மயக்கம் உன் தன்மையை அதனிடமிருந்து மறைத்து வைத்திருப்பது இது என்ன?
பதவுரை
- பாலின் நீர்மை
- பாலின் நிறம்
- செம்பொன் நீர்மை
- செம்பொன்னின் நிறம்
- பாசியின் பசும் புறம்
- பாசியின் பசுமையான மேற்பரப்பு
- நீல நீர்மை
- கருநீல நிறம்
- காலம் நான்குமாய்
- நான்கு யுகங்களிலும்
- வையகம் மறைத்தது
- உலகிடமிருந்து மறைத்தது
திருச்சந்த விருத்தம் 45 · நாலாயிரத்தில் 796-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீ பூமியில் இருக்கிறாயோ? வானுலகில் இருக்கிறாயோ? எல்லோரையும் மயக்கிக்கொண்டு, எண்ணுபவர் எவருடைய எண்ணத்திற்கும் அகப்படாமல் பூமிக்குள்ளே நிற்கிறாயோ? இது என்ன வியப்பு! உனக்கே உரியவர்களின் கண்களிலேயே நீ இருக்கிறாயோ? அல்லது தொலைவில் இருக்கிறாயோ? அனந்தன் மேல் பள்ளிகொண்ட என் புனிதனே! வயல்களில் விளையும் துளசி மாலை அணிந்த தூயவனே!
பதவுரை
- மண்ணுளாய் கொல்? விண்ணுளாய் கொல்?
- நீ பூமியில் இருக்கிறாயோ? வானுலகில் இருக்கிறாயோ?
- எண்ணும் எண் அகப்படாய் கொல்
- எண்ணுபவர் எவருடைய எண்ணத்திற்கும் அகப்படாதவனோ?
- நின் தமர்
- உனக்கே உரியவர்கள், உன் அடியார்கள்
- சேயை கொல்
- நீ தொலைவில் இருக்கிறாயோ?
- அனந்தன்மேல் கிடந்த
- அனந்தன் (ஆதிசேஷன்) மேல் பள்ளிகொண்ட
- புனந்துழாய்-அலங்கல்
- வயல்களில் விளையும் துளசி மாலை
- புனிதனே
- தூயவனே
திருச்சந்த விருத்தம் 46 · நாலாயிரத்தில் 797-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இதழ்கள் நிறைந்த குளிர்ந்த துளசி மாலை அசையும் திருமுடியுடைய எம்பெருமானே! சங்கைப் பற்றி, சக்கரத்தை ஏந்தி, அழகிய சிறகுகளுடைய பறவையின் மேல் ஏறிச் செல்பவனே! நாய் போன்ற தாழ்ந்தவனான எனக்கு, உன்னால் உலகம் பெற்ற நன்மையில் எந்தப் பங்கும் இல்லாவிட்டாலும், நீ எனக்கு முக்தி அருளி, என் பிறப்பையும் இறப்பையும் அறுப்பாயோ? சொல்.
பதவுரை
- தோடு பெற்ற தண் துழாய்
- இதழ்கள் நிறைந்த குளிர்ந்த துளசி
- ஆடு சென்னியாய்
- அது அசையும் திருமுடியுடையவனே
- கோடு பற்றி ஆழி ஏந்தி
- சங்கைப் பற்றி, சக்கரத்தை ஏந்தி
- அஞ்சிறைப் புள்
- அழகிய சிறகுகளுடைய பறவை, கருடன்
- நாயினேன்
- நாய் போன்ற தாழ்ந்தவனான நான்
- வீடு பெற்று
- முக்தி பெற்று
- இறப்பொடும் பிறப்பு அறுக்குமோ
- என் இறப்பையும் பிறப்பையும் அறுப்பாயோ?
திருச்சந்த விருத்தம் 47 · நாலாயிரத்தில் 798-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கார்மேகம் போன்ற திருமேனியுடைய எங்கள் கண்ணனே, வானுலகின் நாதனே! நீ நீரில் பாம்பின் மேல் பள்ளிகொண்டிருக்கிறாய் என்கிறார்கள்; நீ ஓர் இடத்தில் மட்டும் இருப்பவன் அல்ல, உனக்கு எல்லையே இல்லை என்றும் சொல்கிறார்கள். ஆகவே எனக்குச் சொல்: நாய் போன்ற தாழ்ந்தவனான நான் உன்னை அடையக்கூடிய இடத்தை எப்படிக் கண்டு, வணங்குவது?
பதவுரை
- காரொடு ஒத்த மேனி
- கார்மேகம் போன்ற திருமேனி
- விண்ணின் நாதனே
- வானுலகின் நாதனே
- நீர் இடத்து அராவணைக் கிடத்தி
- நீரில் பாம்பணையில் பள்ளிகொள்கிறாய்
- ஓர் இடத்தை அல்லை
- நீ ஓர் இடத்தில் மட்டும் இருப்பவன் அல்ல
- எல்லை இல்லை
- உனக்கு எல்லை இல்லை
- சேர்வு-இடத்தை
- உன்னை அடையும் இடம்
- தெரிந்து இறைஞ்சுமா சொலே
- அதைக் கண்டு வணங்குவது எப்படி என்று சொல்
திருச்சந்த விருத்தம் 48 · நாலாயிரத்தில் 799-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீ மலையின் மேல் நிற்கிறாய், வானுலகில் வீற்றிருக்கிறாய், நீண்ட கடலில் பள்ளிகொள்கிறாய். பூமிக்குச் சென்று அதை அளந்தாய்; அதே பூமியை விழுங்கினாய்; அதே பூமியைப் பன்றியாகி இடந்து எடுத்தாய். முன்பு நல்ல நாட்களில் உயிர்களைப் படைத்து, பிறகு அவற்றின் மேல் தேவர்களை அமைத்து அவற்றைக் காத்தாய். முதற்கடவுள் நீயல்லவா?
பதவுரை
- குன்றில் நின்று
- மலையின் மேல் நின்று
- வான் இருந்து
- வானுலகில் வீற்றிருந்து
- நீள் கடற் கிடந்து
- நீண்ட கடலில் பள்ளிகொண்டு
- இடந்து பன்றியாய்
- பன்றியாகி அதை இடந்து எடுத்து
- நல் உயிர் படைத்து
- உயிர்களைப் படைத்து
- தேவு அமைத்து அளித்த
- அவற்றின் மேல் தேவர்களை அமைத்துக் காத்த
திருச்சந்த விருத்தம் 49 · நாலாயிரத்தில் 800-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தேன் நிறைந்த மாலையைக் கொண்டையில் முடிந்திருந்த கூனியின் கூனை, ஒரு மண் உருண்டையால் அடித்து உள்ளே புகச் செய்து, உள்ளம் மகிழ்ந்த நாதனின் ஊர்: நாரை நண்டை உண்டு விலகிச் செல்லும், வாளை மீன்கள் துள்ளும், கெண்டை மீன்கள் நீலோற்பல மலர்களின் அருகே இரை தேடும், அழகிய குளிர்ந்த நீருடைய ஸ்ரீரங்கமே.
பதவுரை
- கொண்டை கொண்ட கோதை
- அவள் கொண்டையில் முடிந்த மாலை
- கூனி கூன்
- கூனியின் கூன்
- உண்டை கொண்டு
- மண் உருண்டையால்
- உள் மகிழ்ந்த நாதன் ஊர்
- உள்ளம் மகிழ்ந்த நாதனின் ஊர்
- நண்டை உண்டு நாரை பேர
- நாரை நண்டை உண்டு விலகிச் செல்லும்
- அந் தண் நீர் அரங்கமே
- அழகிய குளிர்ந்த நீருடைய ஸ்ரீரங்கம்
திருச்சந்த விருத்தம் 50 · நாலாயிரத்தில் 801-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முன்பு, வலிய வில்லை ஏந்திய பெருங்கையுடைய வீரன் ராமன், வெண்ணிற அலைகளுடைய கருங்கடல் சிவந்து எரியும்படி ஓர் அம்பை ஏவினான். அவன் உறையும் ஊர், எட்டுத் திசைகளின் கூட்டங்களும் வணங்கி நீராடும் புனித நீருடைய, வண்டுகள் ரீங்காரமிடும் சோலைகளை வேலியாகக் கொண்ட, நிலைத்த புகழுடைய ஸ்ரீரங்கம்.
பதவுரை
- வெண் திரைக் கருங் கடல்
- வெண்ணிற அலைகளுடைய கருங்கடல்
- சிவந்து வேவ
- சிவந்து எரியும்படி
- திண் திறற் சிலைக்கை
- வலிய வில்லை ஏந்திய கை
- எண் திசைக் கணங்களும்
- எட்டுத் திசைகளின் கூட்டங்களும்
- ஆடு தீர்த்த நீர்
- நீராடும் புனித நீர்
- வண்டு இரைத்த சோலை வேலி
- வண்டுகள் ரீங்காரமிடும் சோலைகளை வேலியாகக் கொண்ட
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.