நான்முகன் திருவந்தாதி 41 · நாலாயிரத்தில் 2422-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அன்போடு வந்து என் உள்ளத்தில் புகுந்த வேங்கடவா: பாறைகளின் மேல் அருவிகள் முத்துக்களைச் சிதறவும், ஓணத் திருவிழாவின் ஒலி முழங்கி எதிரொலிக்கவும் இருக்கும் அந்தத் திருவேங்கடத்துக்கே சென்று அதைக் காண ஏங்குகிறேன்.
பதவுரை
- காணல் உறுகின்றேன்
- காண ஏங்குகிறேன்
- கல் அருவி முத்து உதிர
- பாறை அருவிகள் முத்துக்களைச் சிதற
- ஓண விழவில்
- ஓணத் திருவிழாவில்
- ஒலி அதிர
- ஒலி முழங்க
- வேங்கடவா
- வேங்கடப் பெருமானே
- என் உள்ளம் புகுந்தாய்
- நீ என் உள்ளத்தில் புகுந்தாய்
நான்முகன் திருவந்தாதி 42 · நாலாயிரத்தில் 2423-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தொலைவில் உயர்ந்து நிற்கும் வேங்கடத்துக்குச் சென்று வணங்குங்கள்; ஏனெனில் நின்று நம் வினைகளை அழிப்பதே அதன் இயல்பு. அங்கே எப்போதும், நறுமணத் தாமரையில் அமர்ந்த நான்முகனும், மூன்று கண்ணுடையவனும் அவனுடைய திருவடிகளில் தாமரை மலர்களை இட்டு அவனைப் போற்றுகிறார்கள்.
பதவுரை
- சென்று வணங்குமினோ
- சென்று வணங்குங்கள்
- சேண் உயர்
- தொலைவில் உயர்ந்து நிற்கும்
- வினை கெடுக்கும் நீர்மையால்
- வினைகளை அழிக்கும் இயல்பால்
- கடிக் கமல நான்முகனும்
- நறுமணத் தாமரையில் அமர்ந்த நான்முகனும்
- கண்மூன்றத்தானும்
- மூன்று கண்ணுடையவனான சிவனும்
- அடிக் கமலம்
- தாமரைத் திருவடிகள்
நான்முகன் திருவந்தாதி 43 · நாலாயிரத்தில் 2424-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மேகங்களைத் தொடும் சிகரங்களுடைய வட வேங்கடத்துப் பெருமானுக்குக் காப்புச் சடங்கு செய்ய, நிலவைச் சடையில் வைத்தவனும் தாமரையில் அமர்ந்தவனும், தம் கைகளைக் கூப்பித் தலைக்கு மேல் உயர்த்தியவாறு, இரவில் வந்தார்கள்.
பதவுரை
- மங்குல் தோய் சென்னி
- மேகங்களைத் தொடும் சிகரங்கள்
- வட வேங்கடத்தானை
- வட வேங்கடத்துப் பெருமானை
- கங்குல் புகுந்தார்கள்
- அவர்கள் இரவில் வந்தார்கள்
- காப்பு அணிவான்
- காப்புச் சடங்கு செய்ய
- திங்கள் சடை ஏற வைத்தானும்
- நிலவைச் சடையில் வைத்தவன், சிவன்
- தாமரைமேலானும்
- தாமரையில் அமர்ந்தவன், பிரமன்
- குவித்துக் கொண்டு
- கைகளைக் கூப்பி
நான்முகன் திருவந்தாதி 44 · நாலாயிரத்தில் 2425-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
புறப்படும் இளையவர்களே: முன்பு மடியில் வைக்கப்பட்ட குழந்தையாக இருந்தபோது, கொடிய அரக்கனின் தலைகளைத் தன் காலால் எண்ணிய இளையவன் நிற்கும், சோலைகள் சூழ்ந்த வேங்கட மலைக்கு, முழு மனத்தோடு செல்லுங்கள்.
பதவுரை
- குடங்கால் மேல் வைத்த
- மடியின் மேல் வைக்கப்பட்ட
- குழவியாய்
- குழந்தையாக
- தண்ட அரக்கன்
- கொடிய அரக்கன்
- தலை தாளால்
- தலைகளை, தன் காலால்
- பொழில் வேங்கடமலைக்கே
- சோலைகள் சூழ்ந்த வேங்கட மலைக்கே
- போம் குமரருள்ளீர்
- செல்லும் இளையவர்களே
- புரிந்து
- ஏக்கத்தோடு, முழு மனத்தோடு
நான்முகன் திருவந்தாதி 45 · நாலாயிரத்தில் 2426-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அன்போடு அவர்கள் அவனுடைய தாமரைத் திருவடிகளில் மலர்களை இட்டு, வெட்டி வீழ்த்திய காடு போல் தரையில் விழுந்து வணங்குகிறார்கள்; அவனோ எல்லா இடங்களிலிருந்தும் தெளிவாகத் தெரியும்படி ஓங்கி நிற்கிறான். குளிர்ந்த அருவிகளுடைய வேங்கடமே தேவர்களுக்கும் பூமியில் உள்ளவர்களுக்கும் ஒருசேரச் சேமித்து வைத்த செல்வம்.
பதவுரை
- புண்டரிகப் பாதம்
- தாமரைத் திருவடிகள்
- பரிந்து
- அன்போடு
- படுகாடு நிற்ப
- வெட்டி வீழ்த்திய காடு போல் கிடக்க
- தான் ஓங்கி நிற்கின்றான்
- அவன் ஓங்கி நிற்கிறான்
- தண் அருவி வேங்கடமே
- குளிர்ந்த அருவிகளுடைய வேங்கடமே
- வைப்பு
- சேமித்து வைத்த செல்வம்
நான்முகன் திருவந்தாதி 46 · நாலாயிரத்தில் 2427-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வேங்கடத்தில் ஒரு யானை, பெரிய சந்திரனை மாலுக்கு மணிவிளக்காக ஏற்றி வைக்க எண்ணி, அதை நோக்கித் துதிக்கையை நீட்டிக்கொண்டே இருக்கிறது; வேடர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் அதைச் சூழ்ந்து நெருங்க, குறவர்கள் தம் வில்லை எடுக்கிறார்கள். அந்த நாட்டைச் சுற்றி வந்து அங்கே ஆட முடிந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்!
பதவுரை
- மணி விளக்கா
- மணிவிளக்காக
- மா மதியை
- பெரிய சந்திரனை
- கை நீட்டும் யானையை
- துதிக்கையை நீட்டும் யானையை
- வேடு வளைக்கக்
- வேடர்கள் சூழ்ந்து நெருங்க
- குறவர் வில் எடுக்கும்
- மலைவாழ் குறவர்கள் வில்லை எடுக்கிறார்கள்
- நாடு வளைத்து ஆடுதுமேல்
- அந்த நாட்டைச் சுற்றி வந்து ஆடினால்
நான்முகன் திருவந்தாதி 47 · நாலாயிரத்தில் 2428-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நல்ல மணியின் நிறமுடைய பெருமானின் ஊர் வேங்கடம். அங்கே யாளிகளும் வலிய சிங்கங்களும், பொன்னும் மணிகளும் முத்துக்களும், பூத்த மரங்களும், பல மணிகளை அடித்துக்கொண்டு உருண்டோடிக் கரைகளில் மோதும் அருவிகளுடைய காடுகளும், குரங்குகளும் வேடர்களும் உள்ளன.
பதவுரை
- நன்மணி வண்ணன் ஊர்
- நல்ல மணியின் நிறமுடைய பெருமானின் ஊர்
- ஆளியும்
- யாளிகளும், சிங்கம் போன்ற புராண விலங்குகள்
- கோளரியும்
- வலிய சிங்கங்களும்
- பூ மரமும்
- பூத்த மரங்களும்
- பொருது உருளும் கானமும்
- அருவிகள் உருண்டோடி மோதும் காடுகளும்
- வானரமும்
- குரங்குகளும்
நான்முகன் திருவந்தாதி 48 · நாலாயிரத்தில் 2429-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தேவர்கள் தொழுவது வேங்கடத்தையே. உண்மையில், உடலின் வினை என்ற நோயைத் தீர்ப்பதும் வேங்கடமே. அசுரர்கள் வீழும்படி தன் சக்கரத்தை எடுத்து, தேவர்களைக் காப்பவனின் மலை வேங்கடம்.
பதவுரை
- விண்ணோர் தொழுவதுவும்
- தேவர்கள் தொழுவதும்
- மெய்ம்மையால்
- உண்மையில்
- வினை நோய் தீர்ப்பதுவும்
- வினை என்ற நோயைத் தீர்ப்பதும்
- தானவரை வீழத்
- அசுரர்கள் வீழும்படி
- ஆழிப் படை தொட்டு
- சக்கரப் படையை எடுத்து
- வானவரைக் காப்பான் மலை
- தேவர்களைக் காப்பவனின் மலை
நான்முகன் திருவந்தாதி 49 · நாலாயிரத்தில் 2430-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஆமையின் மேல் மலையை வைத்து, வாசுகியை அதைச் சுற்றிக் கட்டி, அதன் உச்சியை ஒரு கையால் தானே பிடித்துக்கொண்டு, இடைவிடாமல், அந்தப் பெரிய பெருமான் கடல் பிளவுபடும் வரை கடைந்தான். எல்லோருக்கும் சொல்லத் தகுந்த ஒரே பொருள் அவனுடைய திருநாமமே.
பதவுரை
- மலை ஆமைமேல் வைத்து
- மலையை ஆமையின் மேல் வைத்து
- வாசுகியைச் சுற்றி
- வாசுகி என்ற அரவைச் சுற்றிக் கட்டி
- ஒரு கை பற்றி
- ஒரு கையால் பிடித்து
- பீறக் கடைந்த
- பிளவுபடும் வரை கடைந்த
- திரு நாமம்
- திருநாமம்
- கூறுவதே
- அதை மட்டுமே சொல்வது
நான்முகன் திருவந்தாதி 50 · நாலாயிரத்தில் 2431-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மரணம் அருகில் வராமலும், கொடிய வினை அருகில் வராமலும், தீய சொற்கள் அருகில் வராமலும் காக்கும் வழியை அறிந்துகொண்டேன்: நதிக்கரையில் பள்ளிகொள்ளும் கண்ணனின், கடலில் பள்ளிகொள்ளும் மாயனின் சொற்கள் என் உள்ளத்தில் கிடக்கின்றன.
பதவுரை
- கூற்றமும் சாரா
- மரணம் அருகில் வராது
- கொடு வினையும்
- கொடிய வினை
- தீ மாற்றமும்
- தீய சொற்கள்
- வகை அறிந்தேன்
- வழியை அறிந்தேன்
- கரைக் கிடக்கும் கண்ணன்
- கரையில் பள்ளிகொள்ளும் கண்ணன்
- கடல் கிடக்கும் மாயன்
- கடலில் பள்ளிகொள்ளும் மாயன்
- உரைக் கிடக்கும் உள்ளத்து
- அவன் சொற்கள் கிடக்கும் உள்ளத்தில்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.