பெரிய திருமொழி 9.8.1 · நாலாயிரத்தில் 1818-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(ஆழ்வார் தன் நெஞ்சிடம் பேசுகிறார்.) முதலில் இதைச் சொல்லிவிடுகிறேன்: நறுமணக் கூந்தலை உடைய பெண்களின் சேர்க்கையைத் தேடி அலையும் தடுமாற்றத்தைக் கைவிடு. ஏழு வானங்களும், அலை வீசும் ஏழு கடல்களும் ஆன நம் எம்பெருமானின் கோயில், அருவிகள் பரந்து சந்தனக் கட்டைகளையும் மணிகளையும் அழகிய மயில் தோகைகளையும் சுமந்து சாரல்களில் உருண்டு வரும் மாலிருஞ்சோலை. வா, என் பேதை நெஞ்சமே, சென்று வணங்குவோம்.
பதவுரை
- முந்துற உரைக்கேன்
- முதலில் இதைச் சொல்லிவிடுகிறேன்
- விரைக் குழல் மடவார்
- நறுமணக் கூந்தலை உடைய பெண்கள்
- தடுமாறல்
- தடுமாற்றம், குழப்பம்
- அந்தரம் ஏழும்
- ஏழு வானங்களும்
- அணி மயில் தழையும்
- அழகிய மயில் தோகைகளும்
- மாலிருஞ்சோலை
- மதுரை அருகே உள்ள திருமாலிருஞ்சோலை மலை
- வணங்குதும் வா மட நெஞ்சே
- வா, பேதை நெஞ்சமே, வணங்குவோம்
பெரிய திருமொழி 9.8.2 · நாலாயிரத்தில் 1819-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'எழுங்கள், மாலைகளையும் நீரையும் எடுத்துக்கொண்டு இடைவிடாமல் தொழுவோம்' என்று அமரர்கள் சொல்ல, வானுலகத் தேவர்களும் அவனைப் போற்றுகிறார்கள்: ஒளிரும் திருமுடி உடைய, பாம்புப் படுக்கையில் துயிலும் தெய்வம் அவன். மூங்கில் வளரும் காடுகளில் மலரும் பூக்களிலிருந்து மகரந்தம் பறக்க, நறுமணக் குறிஞ்சி மலர்களின் இனிய தேனுக்காக வண்டுகள் சாரல்களில் அமரும் மாலிருஞ்சோலையே அவன் கோயில். வா, என் பேதை நெஞ்சமே, சென்று வணங்குவோம்.
பதவுரை
- இண்டையும் புனலும் கொண்டு
- மாலைகளையும் நீரையும் எடுத்துக்கொண்டு
- இடை இன்றி
- இடைவிடாமல்
- இமையோர் அண்டரும் பரவ
- அமரர்களும் தேவர்களும் போற்ற
- சுடர் முடிக் கடவுள்
- ஒளிரும் திருமுடி உடைய தெய்வம்
- வேய் வளர் புறவில்
- மூங்கில் வளரும் காடுகளில்
- குறிஞ்சியின் நறுந் தேன்
- குறிஞ்சி மலர்களின் இனிய தேன்
பெரிய திருமொழி 9.8.3 · நாலாயிரத்தில் 1820-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நோய் வளரும் இந்த உடலிலிருந்து நாம் விடுபட்டு நின்று அவனைப் போற்றும்படி, முதலில் அவன் அருளோடு நமக்குப் பெரிய பூமியைத் தந்தான்; பிறகு அழகிய குறளாகி அகன்ற உலகம் முழுவதையும் அளந்தான். வேங்கை மரங்கள் நிறைந்த பரந்த நிலம் முழுவதும் குறவர்களின் கவண்களிலிருந்து வீசப்பட்ட மணிகள் நிறைந்த சாரல்களை உடைய மாலிருஞ்சோலையே நம் எம்பெருமானின் கோயில். வா, என் பேதை நெஞ்சமே, சென்று வணங்குவோம்.
பதவுரை
- பிணி வளர் ஆக்கை நீங்க
- நோய் வளரும் இந்த உடலிலிருந்து விடுபட
- நின்று ஏத்த
- நின்று போற்ற
- அணி வளர் குறள் ஆய்
- அழகிய குறளாக, வாமனனாக
- அகல் இடம் முழுதும் அளந்த
- அகன்ற உலகம் முழுவதையும் அளந்த
- குறவர் தம் கவணிடைத்
- குறவர்களின் கவண்களிலிருந்து
- மணி வளர் சாரல்
- மணிகள் நிறைந்த சாரல்கள்
பெரிய திருமொழி 9.8.4 · நாலாயிரத்தில் 1821-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அச்சம் தரும் வடிவில் வந்த பேய்ப்பெண்ணின் முலையை உண்டான்; இரக்கமற்ற தாடகை அழியும்படி தன் கொல்லும் வில்லிலிருந்து எரியும் அம்புகளை விடுத்தான். தன்னை நினைப்பவர்களின் நெஞ்சங்களைக் கவர்பவனின் கோயில், நீண்ட ஓடைகள் சூழ்ந்த, மழைமேகம் போல் கரிய வேங்கை மரங்களும் கோங்கு மரங்களும் மலரும் காடுகளும், நறுமணக் குறிஞ்சி இனிய தேனைத் தரும் இடமுமான குளிர்ந்த மாலிருஞ்சோலை. வா, என் பேதை நெஞ்சமே, சென்று வணங்குவோம்.
பதவுரை
- சூர்மையில் ஆய பேய்
- அச்சம் தரும் வடிவில் வந்த பேய்ப்பெண், பூதனை
- சுடு சரம்
- எரியும் அம்புகள்
- நீர்மை இலாத தாடகை
- இரக்கமற்ற தாடகை
- நினைந்தவர் மனம் கொண்ட
- தன்னை நினைப்பவர்களின் நெஞ்சங்களைக் கவர்பவன்
- கார் மலி வேங்கை
- மழைமேகம் போல் கரிய வேங்கை மரங்கள்
- வார் புனல் சூழ்
- நீண்ட ஓடைகள் சூழ்ந்த
பெரிய திருமொழி 9.8.5 · நாலாயிரத்தில் 1822-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தலைவணங்காத அரக்கன் போர்க்களத்தில் அழிந்தான்; அவன் பத்து மணிமுடிகளும் உருண்டோடின; தலையற்ற அவன் உடல் எழுந்து ஆடியது. அந்தப் போரைப் புரிந்த எம்பெருமானின் கோயில், ஒன்றோடொன்று மோதும் உயர்ந்த மூங்கில்களின் நுனிகள் தேன்கூடுகளைக் கிழிக்க, தேன் வழிந்தோடிச் சாரல்கள் மணக்கும் மாலிருஞ்சோலை. வா, என் பேதை நெஞ்சமே, சென்று வணங்குவோம்.
பதவுரை
- வணங்கல் இல் அரக்கன்
- தலைவணங்காத அரக்கன், ராவணன்
- செருக்களத்து அவிய
- போர்க்களத்தில் அழிய
- மணி முடி ஒருபதும் புரள
- அவன் பத்து மணிமுடிகளும் உருள
- கவந்தம் நின்று ஆட
- தலையற்ற உடல் எழுந்து ஆட
- நெடு வேய் நுதி
- உயர்ந்த மூங்கில்களின் நுனிகள்
- பிரசம் வந்து இழிதர
- தேன் வழிந்தோட
பெரிய திருமொழி 9.8.6 · நாலாயிரத்தில் 1823-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நஞ்சைத் தாங்கிய பாம்புப் படுக்கையில் துயில்கிறான்; இளங்கன்றை விளாங்கனியின் மேல் எறிந்தான்; குடக்கூத்து ஆடினான்; முன்பு குரவைக் கூத்தில் கைகோத்தான்: நம் எம்பெருமான், கூத்தன் அவன். மேகங்கள் அகன்ற கடலை அள்ளி வானில் முழங்க, சினம் கொண்ட சிங்கம் அவற்றைப் பெரிய மலை யானை என்று எண்ணி நின்று எதிர் முழக்கமிடும் மாலிருஞ்சோலையே அவன் கோயில். வா, என் பேதை நெஞ்சமே, சென்று வணங்குவோம்.
பதவுரை
- விடம் கலந்து அமர்ந்த அரவணை
- நஞ்சைத் தாங்கிய பாம்புப் படுக்கை
- விளங்கனிக்கு இளங் கன்று விசிறி
- இளங்கன்றை விளாங்கனியின் மேல் எறிந்து
- குடம் கலந்து ஆடி
- குடக்கூத்து ஆடி
- குரவை
- ஆய்ச்சியர் வட்டமாக ஆடும் குரவைக் கூத்து
- கூத்த
- கூத்தனே
- மடங்கல் நின்று அதிரும்
- சிங்கம் நின்று முழங்கும்
பெரிய திருமொழி 9.8.7 · நாலாயிரத்தில் 1824-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தேனுகனின் உயிர் சிந்தவும், பனம்பழக் குலைகள் உதிரவும் அவனை மகிழ்ந்து எறிந்தான்: அகன்ற கடலின் நிறம் உடையவன் அவன்; முன்பே கவனமாக இந்தக் கோயிலைத் தேர்ந்தெடுத்தான். வானளாவிய மரகத நிழல் சோலைகளுக்குள்ளும் பெரிய மணிக்கற்களின் பாதைகளிலும் மான்கள் நழுவிச் சென்று சாரல்களில் மேயும் மாலிருஞ்சோலை அது. வா, என் பேதை நெஞ்சமே, சென்று வணங்குவோம்.
பதவுரை
- தேனுகன் ஆவி போய் உக
- தேனுகனின் உயிர் சிந்தும்படி
- பனங்கனி உதிர
- பனம்பழங்கள் உதிர
- தடங் கடல் வண்ணர்
- அகன்ற கடலின் நிறம் உடையவன்
- எண்ணி முன் இடம் கொண்ட
- முன்பே கவனமாக இந்த இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தவன்
- மரகதச் சாயல்
- மரகத நிழல்
- மான் நுகர் சாரல்
- மான்கள் மேயும் சாரல்கள்
பெரிய திருமொழி 9.8.8 · நாலாயிரத்தில் 1825-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மேகம் நிறைந்த வானைத் தொட அலைகள் எழும் மோதும் கடலில் பாம்புப் படுக்கையில் துயில்கிறான்; விரைந்தோடும் குதிரையின் பெருஞ்சினத்தை அடக்கினான்: குளிர்ந்த மழைமேகத்தின் நிறம் உடையவன் அவன். மதம் கொண்டு சீறும் பெரிய யானைகளின் கன்னங்களிலிருந்து மகிழ்ந்த வண்டுகள் பருக, மதநீரால் கனத்த சாரல்களை உடைய மாலிருஞ்சோலையே அவன் கோயில். வா, என் பேதை நெஞ்சமே, சென்று வணங்குவோம்.
பதவுரை
- புணரி சென்று அணவ
- அலைகள் எழுந்து தொட
- பொரு கடல் அரவணைத் துயின்று
- மோதும் கடலில் பாம்புப் படுக்கையில் துயின்று
- பதம் மிகு பரியின்
- விரைந்தோடும் குதிரையான கேசியின்
- மிகு சினம் தவிர்த்த
- அதன் பெருஞ்சினத்தை அடக்கியவன்
- பனி முகில் வண்ணர்
- குளிர்ந்த மழைமேகத்தின் நிறத்தவன்
- களி வண்டு பருக
- மகிழ்ந்த வண்டுகள் பருக
பெரிய திருமொழி 9.8.9 · நாலாயிரத்தில் 1826-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அறிவற்ற சமணர்களும் பௌத்தர்களும் தமக்கு விருப்பமானதைச் சொல்லட்டும்; நம் தந்தை, நம் பெரிய எம்பெருமான், அமரர்களின் தலைவன், முன்பே மகிழ்ந்து கவனமாக இந்தக் கோயிலைத் தேர்ந்தெடுத்தான். சந்தனச் சோலைகளின் தாழ்ந்த கிளைகளின் நிழலில், பள்ளத்தாக்குப் பெண்கள் நாள்தோறும் மந்திரங்களோடு வணங்கும் மாலிருஞ்சோலை அது. வா, என் பேதை நெஞ்சமே, சென்று வணங்குவோம்.
பதவுரை
- புந்தி இல்
- அறிவற்ற
- ஒத்தன பேசவும்
- அவர்கள் விருப்பமானதைச் சொன்னாலும்
- இமையவர் தலைவர்
- அமரர்களின் தலைவன்
- சந்தனப் பொழிலின்
- சந்தனச் சோலைகளின்
- தாழ்வரை மகளிர்கள்
- பள்ளத்தாக்குப் பெண்கள்
- மந்திரத்து இறைஞ்சும்
- மந்திரங்களோடு வணங்கும்
பெரிய திருமொழி 9.8.10 · நாலாயிரத்தில் 1827-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வண்டுகள் நிறைந்த சாரல்களை உடைய மாலிருஞ்சோலையின் பெரிய மணிவண்ணனான எம்பெருமானை வணங்கும் அடியார்களைப் போற்றுபவரும், அழகிய கண்டல் வேலிகள் உடைய மங்கையின் தலைவரும், வயல்கள் சூழ்ந்த நல்ல ஆலி நாட்டின் தலைவரும், நீண்ட ஒளிரும் வேல் ஏந்தியவருமான கலியன், திருமங்கை ஆழ்வார், இந்தப் பாசுரங்களைப் பாடினார். இவற்றை எடுத்துப் பாடும் புண்ணியம் பெற்றவர்கள், ஒலிக்கும் கடல் சூழ்ந்த இந்த உலகை ஆள்வார்கள்.
பதவுரை
- மா மணி வண்ணரை
- பெரிய மணிவண்ணனான எம்பெருமானை
- தொண்டரைப் பரவும்
- அடியார்களைப் போற்றுபவர்
- ஆலி நல் நாடன்
- திருவாலியான நல்ல ஆலி நாட்டின் தலைவர்
- கண்டல் நல் வேலி
- அழகிய கண்டல் வேலிகள்
- தவம் உடையார்கள்
- புண்ணியம் பெற்றவர்கள்
- குரை கடல் உலகே
- ஒலிக்கும் கடல் சூழ்ந்த உலகு
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.