உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்லுங்கள்
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
← பெரிய திருமொழி முழுவதும்

பெரிய திருமொழி 9.3

9-ஆம் பத்து · திருமொழி 9.3 · 10 பாசுரங்கள்

பெரிய திருமொழி 9.3.1 · நாலாயிரத்தில் 1768-ஆம் பாசுரம்

தன்னை நைவிக்கிலேன் வல் வினையேன் தொழுதும் எழு-பொன்னை நைவிக்கும் அப் பூஞ் செருந்தி மண நீழல்வாய்என்னை நைவித்து எழில் கொண்டு அகன்ற பெருமான் இடம்புன்னை முத்தம் பொழில் சூழ்ந்து அழகு ஆய புல்லாணியே

பொருள்

(எம்பெருமானைப் பிரிந்த பெண் தன் தோழியிடம் பேசுகிறாள்.) அவன் என்னை ஏங்க வைத்தது போல, பாவியான என்னால் அவனை ஏங்க வைக்க முடியாது; வா, சென்று அவனைத் தொழுவோம். பொன்னையும் நாணச் செய்யும் மலர்களை உடைய அந்தச் செருந்தி மரத்தின் நறுமண நிழலில், அவன் என்னை மெலிய வைத்து, என் அழகைக் கொண்டு சென்றுவிட்டான். அந்தப் பெரிய எம்பெருமானின் இடம், புன்னை மரங்களும் முத்துகளும் சோலைகளும் சூழ்ந்த அழகிய புல்லாணி.

பதவுரை

தன்னை நைவிக்கிலேன்
அவனை என்னால் ஏங்க வைக்க முடியாது
தொழுதும் எழு
வா, சென்று தொழுவோம்
பொன்னை நைவிக்கும்
பொன்னையும் நாணச் செய்யும்
பூஞ் செருந்தி
மலர்ந்த செருந்தி மரம்
எழில் கொண்டு அகன்ற
என் அழகைக் கொண்டு சென்றுவிட்டான்
புல்லாணியே
கடலருகே உள்ள திருப்புல்லாணியே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 9.3.2 · நாலாயிரத்தில் 1769-ஆம் பாசுரம்

உருகி நெஞ்சே நினைந்து இங்கு இருந்து என்? தொழுதும் எழு-முருகு வண்டு உன் மலர்க் கைதையின் நீழலில் முன் ஒருநாள்பெருகு காதன்மை என் உள்ளம் எய்தப் பிரிந்தான் இடம்பொருது முந்நீர் கரைக்கே மணி உந்து புல்லாணியே

பொருள்

நெஞ்சமே, இங்கே உருகி நினைந்து கொண்டிருப்பதால் என்ன பயன்? வா, சென்று தொழுவோம். முன்பு ஒருநாள், வண்டுகள் ரீங்காரம் செய்யும் மலர்களை உடைய தாழையின் நிழலில், அவன் மேல் என் காதல் பெருகி என் நெஞ்சை நிறைத்த அந்த நேரத்திலேயே அவன் என்னை விட்டுச் சென்றான். மோதும் கடல் கரைக்கு மணிகளைத் தள்ளும் புல்லாணியே அவன் இடம்.

பதவுரை

உருகி நெஞ்சே
உருகும் நெஞ்சமே
மலர்க் கைதையின் நீழலில்
மலர்ந்த தாழையின் நிழலில்
பெருகு காதன்மை
பெருகும் காதல்
பிரிந்தான் இடம்
என்னைப் பிரிந்தவனின் இடம்
பொருது முந்நீர்
மோதும் கடல்
மணி உந்து
மணிகளைத் தள்ளும்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 9.3.3 · நாலாயிரத்தில் 1770-ஆம் பாசுரம்

ஏது செய்தால் மறக்கேன்? மனமே தொழுதும் எழு-தாது மல்கு தடம் சூழ் பொழில் தாழ்வர் தொடர்ந்து பின்பேதை நின்னைப் பிரியேன் இனி என்று அகன்றான் இடம்போது நாளும் கமழும் பொழில் சூழ்ந்த புல்லாணியே

பொருள்

அவனை மறக்க நான் என்ன செய்வது? மனமே, வா, சென்று தொழுவோம். மகரந்தம் நிறைந்த குளங்களைச் சூழ்ந்த சோலைகளில், என் பின்னாலேயே நெருங்கி வந்து, 'பேதைப் பெண்ணே, இனி உன்னை ஒருநாளும் பிரியேன்' என்று சொல்லிவிட்டு, பிறகு சென்றுவிட்டான். நாள்தோறும் மலர்களால் மணம் வீசும் சோலைகள் சூழ்ந்த புல்லாணியே அவன் இடம்.

பதவுரை

ஏது செய்தால் மறக்கேன்?
மறக்க நான் என்ன செய்வது?
தாது மல்கு தடம்
மகரந்தம் நிறைந்த குளங்கள்
தொடர்ந்து பின்
பின்னாலேயே நெருங்கி வந்து
பேதை நின்னைப் பிரியேன்
பேதைப் பெண்ணே, உன்னைப் பிரியேன்
அகன்றான் இடம்
சென்றுவிட்டவனின் இடம்
போது நாளும் கமழும்
நாள்தோறும் மலர்களால் மணம் வீசும்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 9.3.4 · நாலாயிரத்தில் 1771-ஆம் பாசுரம்

கொங்கு உண் வண்டே கரியாக வந்தான் கொடியேற்கு முன்நங்கள் ஈசன் நமக்கே பணித்த மொழி செய்திலன்மங்கை நல்லாய் தொழுதும் எழு-போய் அவன் மன்னும் ஊர்பொங்கு முந்நீர் கரைக்கே மணி உந்து புல்லாணியே

பொருள்

தேன் உண்ணும் வண்டைச் சாட்சியாகக் கொண்டு, முன்பு அவன் கொடுவினையாட்டியான என்னிடம் வந்தான். நம் எம்பெருமான் நமக்குச் சொன்னதைச் செய்யவில்லை. நல்ல பெண்ணே, வா, சென்று தொழுவோம்; பொங்கும் கடல் கரைக்கு மணிகளைத் தள்ளும், அவன் வாழும் ஊரான புல்லாணிக்குச் செல்வோம்.

பதவுரை

கொங்கு உண் வண்டே கரியாக
தேன் உண்ணும் வண்டைச் சாட்சியாக
கொடியேற்கு
கொடுவினையாட்டியான எனக்கு
நமக்கே பணித்த மொழி
அவன் நமக்குத் தந்த சொல்
செய்திலன்
அவன் நிறைவேற்றவில்லை
மங்கை நல்லாய்
நல்ல பெண்ணே, என் தோழீ
அவன் மன்னும் ஊர்
அவன் வாழும் ஊர்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 9.3.5 · நாலாயிரத்தில் 1772-ஆம் பாசுரம்

உணரில் உள்ளம் சுடுமால் வினையேன் தொழுதும் எழு-துணரி நாழல் நறும் போது நம் சூழ் குழல் பெய்து பின்தணரில் ஆவி தளரும் என அன்பு தந்தான் இடம்புணரி ஓதம் பணில மணி உந்து புல்லாணியே

பொருள்

நினைக்கும்போது, பாவியான என் நெஞ்சம் எரிகிறது. வா, சென்று தொழுவோம். கொத்தான நறுமண நாழல் மலர்களை நம் சுருண்ட கூந்தலில் சூட்டி, பிறகு அவன் பிரிந்தால் என் உயிரே தளரும்படி அத்தகைய அன்பைத் தந்தான். கடலின் அலை சங்குகளையும் மணிகளையும் கரைக்குத் தள்ளும் புல்லாணியே அவன் இடம்.

பதவுரை

உணரில் உள்ளம் சுடுமால்
நினைக்கும்போது என் நெஞ்சம் எரிகிறது
நாழல் நறும் போது
நறுமண நாழல் மலர்கள்
சூழ் குழல் பெய்து
சுருண்ட கூந்தலில் சூட்டி
தணரில் ஆவி தளரும்
அவன் பிரிந்தால் என் உயிர் தளரும்
அன்பு தந்தான்
அத்தகைய அன்பைத் தந்தான்
பணில மணி உந்து
சங்குகளையும் மணிகளையும் கரைக்குத் தள்ளும்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 9.3.6 · நாலாயிரத்தில் 1773-ஆம் பாசுரம்

எள்கி நெஞ்சே நினைந்து இங்கு இருந்து என்? தொழுதும் எழு-வள்ளல் மாயன் மணிவண்ணன் எம்மான் மருவும் இடம்கள் அவிழும் மலர்க் காவியும் தூ மடல் கைதையும்புள்ளும் அள்ளல் பழனங்களும் சூழ்ந்த புல்லாணியே

பொருள்

நெஞ்சமே, இங்கே மெலிந்து நினைந்து கொண்டிருப்பதால் என்ன பயன்? வா, சென்று தொழுவோம். என் எம்பெருமானான வள்ளல், மாயன், மணிவண்ணன் வாழும் இடம், தேன் சொட்டும் நீலக் குவளைகளும், தூய வெண்மடல்களை உடைய தாழைகளும், பறவைகளும், ஈரமான சேற்று வயல்களும் சூழ்ந்த புல்லாணியே.

பதவுரை

எள்கி நெஞ்சே
மெலியும் நெஞ்சமே
வள்ளல் மாயன்
வள்ளல், மாயன்
மணிவண்ணன்
மணிவண்ணன்
மலர்க் காவியும்
நீலக் குவளை மலர்கள்
தூ மடல் கைதையும்
தூய மடல்களை உடைய தாழைகள்
அள்ளல் பழனங்களும்
ஈரமான சேற்று வயல்கள்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 9.3.7 · நாலாயிரத்தில் 1774-ஆம் பாசுரம்

பரவி நெஞ்சே தொழுதும் எழு-போய் அவன் பாலம் ஆய்இரவும் நாளும் இனி கண் துயிலாது இருந்து என் பயன்?விரவி முத்தம் நெடு வெண் மணல் மேல் கொண்டு வெண் திரைபுரவி என்னப் புதம்செய்து வந்து உந்து புல்லாணியே

பொருள்

நெஞ்சமே, வா, அவனைப் போற்றி, தொழுது எழுந்து, அவனிடம் செல்வோம். இப்போது இரவும் பகலும் மூடாத கண்களோடு விழித்துக் கிடப்பதால் நமக்கு என்ன பயன்? வெண்ணலைகள் நீண்ட வெண்மணலில் முத்துகளைச் சேர்த்து, பாயும் குதிரைகளைப் போல் விரைந்து வரும் புல்லாணியே அவன் இடம்.

பதவுரை

பரவி நெஞ்சே
அவனைப் போற்றும் நெஞ்சமே
இரவும் நாளும்
இரவும் பகலும்
கண் துயிலாது
கண்கள் உறங்காமல்
என் பயன்?
என்ன பயன்?
நெடு வெண் மணல்
நீண்ட வெண்மணல்
புரவி என்னப்
குதிரைகளைப் போல்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 9.3.8 · நாலாயிரத்தில் 1775-ஆம் பாசுரம்

அலமும் ஆழிப் படையும் உடையார் நமக்கு அன்பர் ஆய்சலம்-அது ஆகி தகவு ஒன்று இலர் நாம் தொழுதும் எழு-உலவு கால் நல் கழி ஓங்கு தண் பைம் பொழிலூடு இசைபுலவு கானல் களி வண்டு இனம் பாடு புல்லாணியே

பொருள்

கலப்பையையும் சக்கரத்தையும் படைகளாக ஏந்தியவன் நம் காதலன் ஆனான்; பிறகு பொய்யானான்; அவனிடம் சிறிதும் இரக்கம் இல்லை. ஆனாலும் வா, சென்று தொழுவோம். நல்ல உப்பங்கழிகளின் மேல் காற்று உலவ, அங்கே எழும் குளிர்ந்த பசுஞ்சோலைகளிலும் மீன் மணம் வீசும் கடற்கரைப் புதர்களிலும் மகிழ்ந்த வண்டுக் கூட்டங்கள் பாடும் புல்லாணியே அவன் இடம்.

பதவுரை

அலமும் ஆழிப் படையும்
கலப்பையும் சக்கரமும் படைகளாக
அன்பர் ஆய்
நம் காதலன் ஆனான்
சலம் அது ஆகி
பொய்யானான்
தகவு ஒன்று இலர்
சிறிதும் இரக்கம் இல்லாதவன்
நல் கழி
நல்ல உப்பங்கழிகள்
புலவு கானல்
மீன் மணம் வீசும் கடற்கரைப் புதர்கள்
களி வண்டு இனம்
மகிழ்ந்த வண்டுக் கூட்டங்கள்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 9.3.9 · நாலாயிரத்தில் 1776-ஆம் பாசுரம்

ஓதி நாமம் குளித்து உச்சி-தன்னால் ஒளி மா மலர்ப்பாதம் நாளும் பணிவோம் நமக்கே நலம் ஆதலின்ஆது தாரான் எனிலும் தரும் அன்றியும் அன்பர் ஆய்ப்போதும் மாதே தொழுதும்-அவன் மன்னு புல்லாணியே

பொருள்

அவன் திருநாமங்களை ஓதி, நீராடி, ஒளிரும் பெரிய மலர்களான அவன் திருவடிகளுக்கு நாள்தோறும் நம் தலைகளைத் தாழ்த்துவோம்; அதுவே நமக்கு நலம். நாம் ஏங்குவதை அவன் தராதவன் போல் தோன்றினாலும், அவன் தருவான்; அதோடு அவன் நம் காதலனும் கூட. வா, என் பெண்ணே, அவன் வாழும் புல்லாணிக்குச் சென்று தொழுவோம்.

பதவுரை

ஓதி நாமம்
அவன் திருநாமங்களை ஓதி
உச்சி தன்னால்
நம் தலைகளால்
ஒளி மா மலர்ப் பாதம்
ஒளிரும் பெரிய மலர்களான திருவடிகள்
நமக்கே நலம்
நமக்கே நலம்
தாரான் எனிலும் தரும்
தராதவன் போல் தோன்றினாலும் தருவான்
போதும் மாதே
வா, என் பெண்ணே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 9.3.10 · நாலாயிரத்தில் 1777-ஆம் பாசுரம்

இலங்கு முத்தும் பவளக் கொழுந்தும் எழில் தாமரைப்புலங்கள் முற்றும் பொழில் சூழ்ந்த அழகு ஆய புல்லாணிமேல்கலங்கல் இல்லாப் புகழான் கலியன் ஒலிமாலைகள்வலம்கொள் தொண்டர்க்கு இடம் ஆவது-பாடு இல் வைகுந்தமே

பொருள்

ஒளிரும் முத்துகளும், பவள இளந்தளிர்களும், அழகிய தாமரை வயல்களும் எங்கும் நிறைந்த, சோலைகள் சூழ்ந்த அழகிய புல்லாணியின் மேல், களங்கமில்லாத புகழுடைய கலியன், திருமங்கை ஆழ்வார், இந்த ஒலிமாலைகளைப் பாடினார். இந்தப் பாடல்களைத் தம் வலிமையாகக் கொள்ளும் அடியார்களுக்கு வாழும் இடம், ஒருநாளும் குன்றாத வைகுந்தமே.

பதவுரை

இலங்கு முத்தும்
ஒளிரும் முத்துகள்
பவளக் கொழுந்தும்
பவள இளந்தளிர்கள்
கலங்கல் இல்லாப் புகழான்
களங்கமில்லாத புகழுடையவர்
ஒலிமாலைகள்
ஒலிமாலைகள்
வலம்கொள் தொண்டர்க்கு
இவற்றைத் தம் வலிமையாகக் கொள்ளும் அடியார்களுக்கு
பாடு இல் வைகுந்தமே
ஒருநாளும் குன்றாத வைகுந்தமே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.