பெரிய திருமொழி 9.4.1 · நாலாயிரத்தில் 1778-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(புல்லாணி எம்பெருமானுக்கு ஏங்கும் பெண் இரவு வரும்போது தன் தோழியிடம் பேசுகிறாள்.) சோலையில் மடல்களை உடைய பனைமரத்தில் இருக்கும் அன்றில் பறவையின் மெல்லிய கடுமையான குரல், அம்புக் காயத்துக்குள் செலுத்திய எஃகை விடக் கொடியது. மலர்களால் மணம் வீசும் புல்லாணியைக் கைகூப்பித் தொழுதேன். என் அன்பே, இப்போது இதுவா நம் பங்கு ஆனது?
பதவுரை
- மடல் பெண்ணை
- மடல்களை உடைய பனைமரம்
- அன்றில் அரிகுரலும்
- அன்றில் பறவையின் மெல்லிய கடுமையான குரல்
- ஏ வாயினூடு இயங்கும் எஃகின்
- அம்புக் காயத்துக்குள் செலுத்திய எஃகை விட
- புல்லாணி கைதொழுதேன்
- புல்லாணியைக் கைகூப்பித் தொழுதேன்
- பாவாய்
- என் அன்பே, பாவை போன்ற தோழீ
- பான்மையே
- நம் பங்கு, நம் விதி
பெரிய திருமொழி 9.4.2 · நாலாயிரத்தில் 1779-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முன்பு குறள் உருவம் எடுத்து மூன்றடிகளால் பூமியை அளந்த அரசனின் கதையைக் கேட்டதுமே, நான் காதல் மயக்கத்தில் விழுந்து பொன்னிறமாக வெளுத்தேன். பொன்னிற உப்பங்கழிக் கரைகளில் உள்ள பறவைக் கூட்டங்களே, புல்லாணிக்குச் சென்று, அன்னமாகப் புனித நூல்களைத் தந்தவனிடம் இதைச் சொல்லுங்கள்.
பதவுரை
- குறள் உரு ஆய்
- குறள் உருவம் எடுத்து
- மன்னன் சரிதைக்கே
- அந்த அரசனின் கதையைக் கேட்டதுமே
- மால் ஆகி
- காதல் மயக்கத்தில் விழுந்து
- பொன் பயந்தேன்
- காதல் ஏக்கத்தால் பொன்னிறமாக வெளுத்தேன்
- புள் இனங்காள்
- பறவைக் கூட்டங்களே
- அன்னம் ஆய் நூல் பயந்தாற்கு
- அன்னமாகப் புனித நூல்களைத் தந்தவனுக்கு
பெரிய திருமொழி 9.4.3 · நாலாயிரத்தில் 1780-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் நெஞ்சம் தனியாக அவன் துளசி மாலையின் பின்னே சென்று அதைப் பற்றிக்கொண்டது. எப்போது திரும்ப வருவது என்று அறியாமல் அங்கேயே தங்கிவிட்டதா? கடலின் அலைகளில் முத்துகள் உருண்டு வரும் புல்லாணியைத் தொழுதேன். தெய்வ வில்லை ஏந்தியவனிடம் சென்று என் நெஞ்சின் நோயைப் பற்றிச் சொல்லுங்கள்.
பதவுரை
- வவ்வி துழாய் அதன்மேல்
- அவன் துளசி மாலையைப் பற்றிக்கொண்டு
- தனி நெஞ்சம்
- தனியான என் நெஞ்சம்
- செவ்வி அறியாது
- உரிய நேரத்தை அறியாமல்
- நித்திலங்கள்
- முத்துகள்
- தெய்வச் சிலையாற்கு
- தெய்வ வில்லை ஏந்தியவனான ராமனுக்கு
- சிந்தை நோய்
- என் நெஞ்சின் நோய்
பெரிய திருமொழி 9.4.4 · நாலாயிரத்தில் 1781-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நரசிங்கமாகி வலிய ஹிரண்யனின் மார்பைத் தன் அழகிய நகங்களால் பிளந்தவன் நமக்கு எத்தகைய அருளைக் காட்டியிருக்கிறான் பாருங்கள்! மோதும் அலைகள் வந்து உலவும் புல்லாணியைத் தொழுதேன்; இப்போது சிவந்த வரிகள் கொண்ட என் மலர் போன்ற கண்களில் நீர் நிறைகிறது; என் அழகிய ஆடை கூட இடத்தில் நிற்கவில்லை.
பதவுரை
- பரிய இரணியனது ஆகம்
- வலிய ஹிரண்யனின் மார்பு
- அணி உகிரால்
- அழகிய நகங்களால்
- அரி உரு ஆய்க் கீண்டான்
- நரசிங்கமாகிப் பிளந்தவன்
- அருள் தந்தவா நமக்கு
- நமக்கு எத்தகைய அருளைக் காட்டினான்! (துயரத்தில் சொன்னது)
- அரி மலர்க் கண்
- சிவந்த வரிகள் கொண்ட மலர் போன்ற கண்கள்
- அம் துகிலும் நில்லாவே
- என் அழகிய ஆடை கூட நிற்கவில்லை
பெரிய திருமொழி 9.4.5 · நாலாயிரத்தில் 1782-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தன் வில்லிலிருந்து அம்புகளை விடுத்து இலங்கையைக் கலங்கச் செய்த வல்லவனின் பின்னே என் நெஞ்சம் போய்விட்டது. அது திரும்பி வரும்வரை, எல்லாரும் என்னை ஏசட்டும், என்னைப் பற்றிப் பேசட்டும்: புல்லாணியின் என் எம்பெருமானின் பொய் வாக்குறுதிகளைக் கேட்டுக்கொண்டு காத்திருக்கிறேன்.
பதவுரை
- இலங்கை மலங்க
- இலங்கை கலங்கும்படி
- சரம் துரந்த வல்லாளன்
- அம்புகளை விடுத்த வல்லவன்
- பின் போன நெஞ்சம்
- அவன் பின்னே போன என் நெஞ்சம்
- ஏசிலும் பேசிடினும்
- ஏசினாலும் பேசினாலும்
- பொய் கேட்டு இருந்தேனே
- அவன் பொய்ச் சொற்களைக் கேட்டுக் காத்திருக்கிறேன்
பெரிய திருமொழி 9.4.6 · நாலாயிரத்தில் 1783-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சுழன்று ஒளிரும் வெங்கதிரோன் தன் தேரோடு சென்று மறைந்துவிட்டான். இப்போது அழகிய ஒளியுடைய நிலவு கொடுமையாக எரிந்து என்னைக் கொல்கிறது. செழித்த குளங்களும் மலர்த் தோட்டங்களும் சூழ்ந்த புல்லாணியைத் தொழுதேன்; என் அழகிய நிறத்தையும் என் சங்கு வளையல்களையும் இழந்தேன்.
பதவுரை
- வெம் கதிரோன்
- வெங்கதிரோன்
- போய் மறைந்தான்
- சென்று மறைந்தான்
- அம் சுடரோன்
- அழகிய ஒளியுடையவன், நிலவு
- அடுமால்
- என்னைக் கொல்கிறது
- எழில் நிறமும்
- என் அழகிய நிறமும்
- சங்குமே
- என் சங்கு வளையல்களுமே
பெரிய திருமொழி 9.4.7 · நாலாயிரத்தில் 1784-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உருளும் இடி போல் முழங்கும் கரிய மணியின் ஆடும் நா ஒரு கணம் கூட நிற்பதில்லை; அது நெருப்பை விடக் கொடியது. நன்றாகக் கட்டப்பட்ட மணிமாடங்கள் உடைய புல்லாணியைத் தொழுதேன்; இப்போது கொடுவினையாட்டியான என் மேல் கடல் கூட எரியும் தழலை வீசுகிறது.
பதவுரை
- கனை ஆர் இடி குரலின்
- உருளும் இடி போல் முழங்கும்
- கார் மணியின் நா ஆடல்
- கரிய மணியின் ஆடும் நா
- தினையேனும் நில்லாது
- ஒரு கணம் கூட நிற்காமல்
- தீயில் கொடிதாலோ
- நெருப்பை விடக் கொடியது
- வினையேன்மேல்
- கொடுவினையாட்டியான என் மேல்
- வேலையும் வெம் தழலே வீசுமே
- கடல் கூட எரியும் தழலை வீசுகிறது
பெரிய திருமொழி 9.4.8 · நாலாயிரத்தில் 1785-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பாம்புப் படுக்கையில் பள்ளிகொள்பவனும், துளையுடைய துதிக்கை கொண்ட யானையை அஞ்சச் செய்து அதன் கொம்பை முறித்தவனும் நமக்கு எத்தகைய அருளைக் காட்டியிருக்கிறான் பாருங்கள்! மலர்ந்த செருந்தி பொன்னைப் பொழியும் புல்லாணியைத் தொழுதேன்; இப்போது மெல்லிய இளம்பிறை கூட எனக்கு எரியும் தழலாக இருக்கிறது.
பதவுரை
- தூம்பு உடைக் கை வேழம்
- துளையுடைய துதிக்கை கொண்ட யானை
- மருப்பு ஒசித்த
- அதன் கொம்பை முறித்த
- பாம்பின் அணையான்
- பாம்புப் படுக்கையில் பள்ளிகொள்பவன்
- பூஞ் செருந்தி பொன் சொரியும்
- மலர்ந்த செருந்தி பொன்னைப் பொழியும்
- தேம்பல் இளம் பிறையும்
- மெல்லிய இளம்பிறை கூட
- வெம் தழலே
- எரியும் தழல்
பெரிய திருமொழி 9.4.9 · நாலாயிரத்தில் 1786-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வேதங்களும் வேள்விகளும், வானமும் இரண்டு பெருஞ்சுடர்களும், எல்லாவற்றுக்கும் முதற்காரணமும் ஆனவன் நமக்கு எத்தகைய அருளைக் காட்டியிருக்கிறான் பாருங்கள்! அரும்புகள் மலரும் புன்னை மரங்கள் சூழ்ந்த புல்லாணியைத் தொழுதேன்; இப்போது கடலின் அலையும் நானும் உறங்காமல் விழித்துக் கிடக்கிறோம்.
பதவுரை
- வேதமும் வேள்வியும்
- வேதங்களும் வேள்விகளும்
- இரு சுடரும்
- சூரியனும் சந்திரனுமான இரண்டு சுடர்கள்
- ஆதியும் ஆனான்
- முதற்காரணமும் ஆனவன்
- போது அலரும் புன்னை
- அரும்புகள் மலரும் புன்னை மரங்கள்
- ஓதமும் நானும்
- கடலின் அலையும் நானும்
- உறங்காது இருந்தேனே
- உறங்காமல் விழித்துக் கிடக்கிறோம்
பெரிய திருமொழி 9.4.10 · நாலாயிரத்தில் 1787-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மின்னல் போன்ற இடையுடைய ஒரு பெண்ணின் காதல் நோய் பெருகியபோதும், பொன்னாக மலரும் புன்னை மரங்கள் சூழ்ந்த புல்லாணியின் எம்பெருமான் விலகியே இருந்ததைப் பற்றி இந்தப் பாடல் சொல்கிறது. பாறை போன்ற வலிய தோள்களை உடைய கலியன், திருமங்கை ஆழ்வார், இதைப் பாடினார். இதைக் கற்றுத் தேர்பவர்கள் அரசர்களாகப் பூமியை ஆண்டு, பின் வானுலகுக்குச் செல்வார்கள்.
பதவுரை
- பொன் அலரும் புன்னை
- பொன்னாக மலரும் புன்னை மரங்கள்
- புல்லாணி அம்மானை
- திருப்புல்லாணியின் எம்பெருமானை
- மின் இடையார்
- மின்னல் போன்ற இடையுடைய பெண்
- வேட்கை நோய் கூர
- அவள் காதல் நோய் பெருக
- கல் நவிலும் திண் தோள்
- பாறை போன்ற வலிய தோள்கள்
- வான் நாடும் முன்னுவரே
- வானுலகுக்குச் செல்வார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.