பெரிய திருமொழி 7.2.1 · நாலாயிரத்தில் 1558-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பறவையாகவும் பன்றியாகவும் வந்த நீ, என்னுள் புகுந்து என் உள்ளத்தைக் கவர்ந்தாய்: 'கள்வனே!' என்று நான் சொல்லும்போது என் கண்களிலிருந்து நீர் பெருகுகிறது. என் நெஞ்சம் உள்ளே உருகி நின்று உன்னை நினைக்கும்போது, உன்னைத் தவிர வேறு யாரையும் நான் நெருங்குவதில்லை, நறையூரில் நிற்கும் நம்பியே!
பதவுரை
- புள் ஆய்
- பறவையாக, அன்ன உருவில்
- ஏனமும் ஆய்
- பன்றியாகவும், வராஹனாக
- உள்ளம் கொண்ட கள்வா
- என் உள்ளத்தைக் கவர்ந்த கள்வனே
- கண்கள் நீர்கள் சோர்தருமால்
- என் கண்களிலிருந்து நீர் பெருகுகிறது
- உள்ளே நின்று உருகி
- உள்ளே உருகி
- நள்ளேன் உன்னை அல்லால்
- உன்னைத் தவிர யாரையும் நெருங்கேன்
பெரிய திருமொழி 7.2.2 · நாலாயிரத்தில் 1559-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒருநாளும் பின்வாங்காத நரசிங்க உருவில் நெருங்கி வந்து, என் அருகே வந்து, உன் அடியேனின் மனத்தைக் கவரும் வல்லமை உடைய வலியவனே! வெறும் மனிதர்களைப் புகழ்ந்து பாட என் கவிதைகளைப் பயன்படுத்தமாட்டேன்; உன்னைத் தவிர வேறு யாரையும் நான் நாடேன், நறையூரில் நிற்கும் நம்பியே!
பதவுரை
- ஓடா ஆள் அரியின் உரு ஆய்
- ஒருநாளும் பின்வாங்காத நரசிங்க உருவில்
- என்-தன் மாடே வந்து
- என் அருகே வந்து
- மனம் கொள்ள வல்ல மைந்தா
- என் மனத்தைக் கவர வல்ல வலியவனே
- கவிதைப் பனுவல்கொண்டு
- என் கவிதைகளைக் கொண்டு
- நாடேன் உன்னை அல்லால்
- உன்னைத் தவிர யாரையும் நாடேன்
பெரிய திருமொழி 7.2.3 · நாலாயிரத்தில் 1560-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் தந்தையும் என் தாயும் என்னைப் பெற்றுவிட்டுச் சென்ற பிறகு, உன் அடியேனான எனக்குத் தந்தையாகவும் தாயாகவும் நீ நின்றாய், நல்ல உயர்ந்த ஒளிச்சுடரே, நறையூரில் நிற்கும் நம்பியே! மை போன்ற கரிய உன் திருமேனியைத் தவிர வேறு எதையும் நான் மகிழ்ந்து போற்றமாட்டேன்.
பதவுரை
- எம்மானும் எம் அனையும்
- என் தந்தையும் என் தாயும்
- பெற்று ஒழிந்ததற்பின்
- என்னைப் பெற்றுவிட்டுச் சென்ற பிறகு
- அம்மானும் அம்மனையும்
- தந்தையாகவும் தாயாகவும்
- நல் மான ஒண் சுடரே
- நல்ல உயர்ந்த ஒளிச்சுடரே
- மைம் மான வண்ணம்
- மை போன்ற கரிய நிறம்
- மகிழ்ந்து ஏத்தமாட்டேனே
- வேறு எதையும் மகிழ்ந்து போற்றமாட்டேன்
பெரிய திருமொழி 7.2.4 · நாலாயிரத்தில் 1561-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
குழந்தையாக இருந்தபோதே உலகை விழுங்கி ஓர் ஆலிலையின் மேல் பள்ளிகொண்ட சிறியவனே! நீ என் நெஞ்சுக்குள் வாழ்கிறாய்; நீ அங்கே வாழ்வதை அறியாமலேயே உன் அடியேனான நான் வாழ்ந்து வந்தேன். அழகிய வண்டுகள் மலர்களைக் கிண்டும், தேன் வழியும் சோலைகள் சூழ்ந்த நறையூரில் நிற்கும் நம்பியே!
பதவுரை
- சிறியாய்
- சிறியவனே
- உலகு உண்டு ஓர் ஆல் இலைமேல் உறைவாய்
- உலகை விழுங்கி ஓர் ஆலிலையின் மேல் பள்ளிகொண்டவனே
- என் நெஞ்சின் உள்ளே உறைவாய்
- நீ என் நெஞ்சுக்குள் வாழ்கிறாய்
- அறியாது
- அறியாமலேயே
- வண்டு கிண்டும்
- வண்டுகள் மலர்களைக் கிண்டும்
- நறை வாரும் பொழில்
- தேன் வழியும் சோலைகள்
பெரிய திருமொழி 7.2.5 · நாலாயிரத்தில் 1562-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உலகங்களை அளக்க நீ உயர்ந்து வளர்ந்தாய்; தேவர்கள் உன்னை நினைத்துப் போற்றியும் காண்பதற்கு அரியவனாக இருக்கிறாய்; 'நீயே எங்கள் தலைவன்' என்று அவர்கள் உன்னைப் போற்றுகிறார்கள். உனக்கே நான் என்னைத் தொண்டுக்குக் கொடுத்துவிட்டேன். இப்போது நீ என் நெஞ்சுக்குள் புகுந்துவிட்டதால் உன்னைப் போக விடமாட்டேன்: நான் உனக்கு மட்டுமே உரியவன், நறையூரில் நிற்கும் நம்பியே!
பதவுரை
- நீண்டாயை
- திரிவிக்கிரமனாக உயர்ந்து வளர்ந்தவனை
- காண்பு அரிதால்
- காண்பதற்கு அரியவனாக இருப்பதால்
- ஆண்டாய் என்று
- 'நீயே எங்கள் தலைவன்' என்று
- அடிமை பூண்டேன்
- உனக்குத் தொண்டு பூண்டேன்
- போகல் ஒட்டேன்
- உன்னைப் போக விடமாட்டேன்
- நான்-தான் உனக்கு ஒழிந்தேன்
- நான் உனக்கு மட்டுமே உரியவன்
பெரிய திருமொழி 7.2.6 · நாலாயிரத்தில் 1563-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் தந்தையும், அவர் தந்தையும், அவர்களுக்கு முன் ஏழு தலைமுறைகளும் பழங்காலம் முதல் உன் அடியார்கள்; அந்தப் பழைய தொண்டு எனக்கும் வந்து சேர்ந்தது. நீ என் நெஞ்சுக்குள் வந்தாய்; உன்னைப் போக விடமாட்டேன். ஐயோ! என் அருமை உயிரே, என் அரசே, என் தந்தையே, குன்றாத அருளைத் தந்தவனே, நறையூரில் நிற்கும் நம்பியே!
பதவுரை
- எம் தாதை தாதை
- என் தந்தையும் அவர் தந்தையும்
- எழுவர் பழ அடிமை
- ஏழு தலைமுறைகளின் பழைய தொண்டு
- வந்தாயைப் போகல் ஒட்டேன்
- வந்த உன்னைப் போக விடமாட்டேன்
- அந்தோ
- ஐயோ!
- என் ஆர் உயிரே அரசே
- என் அருமை உயிரே, என் அரசே
- நந்தாமல் தந்த
- குன்றாமல் தந்த
பெரிய திருமொழி 7.2.7 · நாலாயிரத்தில் 1564-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மன்னர்கள் நடுங்கும்படி மழுவால் ஆயிரம் தோள்களைத் துணித்த வலியவனே! நீ இங்கே என் நெஞ்சில் வாழ்கிறாய்; இப்போது வேறு ஒருவருடைய கல் நெஞ்சுக்குள் சென்று வாழ உன்னை விடமாட்டேன். உன்னைச் சுற்றி வளைத்து இறுகப் பற்றிக்கொண்டேன், மென்மையான அன்னங்கள் வாழும் நறையூரில் நிற்கும் நம்பியே!
பதவுரை
- மன் அஞ்ச
- மன்னர்கள் நடுங்கும்படி
- ஆயிரம் தோள் மழுவில் துணித்த
- மழுவால் ஆயிரம் தோள்களைத் துணித்த
- வல் நெஞ்சம் புக்கு இருக்க
- கல் நெஞ்சுக்குள் புகுந்து வாழ
- ஒட்டேன்
- விடமாட்டேன்
- வளைத்து வைத்தேன்
- உன்னைச் சுற்றி வளைத்துப் பற்றிக்கொண்டேன்
- அன்னம் மன்னும்
- அன்னங்கள் வாழும்
பெரிய திருமொழி 7.2.8 · நாலாயிரத்தில் 1565-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அமரர்கள் எப்போதும் பொன்மலர்களைத் தூவி, மலர் போன்ற கைகளைக் கூப்பித் தொழுது, உன் திருவடிகளில் வணங்கும் இடத்தில் நீ நிற்கிறாய். இப்போது நீ என் நெஞ்சுக்குள் புகுந்துவிட்டதால் உன்னைப் போக விடமாட்டேன், நல்ல மலர்களை வண்டுகள் கிண்டும் நறையூரில் நிற்கும் நம்பியே!
பதவுரை
- பொன் மலர் இட்டு
- பொன்மலர்களைத் தூவி
- இமையோர்
- இமைக்காதவர்களான தேவர்கள்
- கைப்போது கொண்டு இறைஞ்சி
- மலர் போன்ற கைகளைக் கூப்பித் தொழுது
- கழல்மேல் வணங்க
- உன் திருவடிகளில் வணங்க
- இப்போது
- இப்போது
- நல் போது
- நல்ல மலர்கள்
பெரிய திருமொழி 7.2.9 · நாலாயிரத்தில் 1566-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இந்த ஊன் உடம்பைப் பேணிக் காக்க நான் உழன்றதால், நீ உன் அடியேனின் மனத்துக்குள் புகுந்து, நானே ஆகி, எனக்காகவே இருந்தாய்: தேனே, இனிய கரும்பின் தெளிந்த சாறே! என் சொந்த எண்ணத்தாலேயே உன்னை அடைய வந்தேன், நறையூரில் நிற்கும் நம்பியே!
பதவுரை
- ஊன் நேர் ஆக்கை
- ஊனால் ஆன இந்த உடம்பு
- உழந்து ஓம்பி வைத்தமையால்
- அதைக் காக்க நான் உழன்றதால்
- யான் ஆய் என்-தனக்கு ஆய்
- நானே ஆகி, எனக்காக இருந்து
- தேனே
- தேனே
- தீங் கரும்பின் தெளிவே
- இனிய கரும்பின் தெளிந்த சாறே
- நானே எய்தப் பெற்றேன்
- உன்னை அடையப் பெற்றேன்
பெரிய திருமொழி 7.2.10 · நாலாயிரத்தில் 1567-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நல்ல நீர் வளம் கொண்ட வயல்கள் சூழ்ந்த நறையூரில் நிற்கும் நம்பியின் மேல், பெரிய பாறை மலைகள் போன்ற தோள்களை உடைய, மங்கை மக்களின் மன்னரான கலிகன்றி இந்த நல்ல சொற்களின் மாலையை இயற்றினார். இதை ஓதுபவர்கள் சூழ்ந்த வானுலகில் அதன் நன்மையில் மகிழ்ந்து நெடுங்காலம் வாழ்வார்கள்.
பதவுரை
- நல் நீர் வயல்
- நல்ல நீர் வளம் கொண்ட வயல்கள்
- கல் நீர மால் வரைத் தோள்
- பெரிய பாறை மலைகள் போன்ற தோள்கள்
- கலிகன்றி மங்கையர்-கோன்
- மங்கை மக்களின் மன்னரான கலிகன்றி
- சொல் நீர சொல்-மாலை
- நல்ல சொற்களின் மாலை
- சூழ் விசும்பில்
- சூழ்ந்த வானுலகில்
- நெடுங் காலம் வாழ்வாரே
- நெடுங்காலம் வாழ்வார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.