பெரிய திருமொழி 7.1.1 · நாலாயிரத்தில் 1548-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கறக்கப்படாத இளம் பசு தன் கன்றை நினைப்பது போல, உன் அடியேனான நான் உன்னையே அழைக்கிறேன்; உன்னை ஒருநாளும் மறப்பதில்லை. தேன் நிறைந்த சோலைகள் சூழ்ந்த நறையூரில் நிற்கும் நம்பியே, என் தந்தையே, என் எம்பெருமானே, நான் மீண்டும் பிறவாதபடி அருள்வாய்.
பதவுரை
- கறவா மட நாகு
- கறக்கப்படாத இளம் பசு
- தன் கன்று உள்ளினால்போல்
- அது தன் கன்றை நினைப்பது போல
- மறவாது
- மறக்காமல்
- உன்னையே அழைக்கின்றேன்
- உன்னையே அழைக்கிறேன்
- நறவு ஆர் பொழில்
- தேன் நிறைந்த சோலைகள்
- பிறவாமை எனைப் பணி
- நான் மீண்டும் பிறவாதபடி அருள்வாய்
பெரிய திருமொழி 7.1.2 · நாலாயிரத்தில் 1549-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முன்பு ஒருநாளும் வற்றாத பழைய கடலையும் ஏழு பெரிய மலைகளையும் ஒரே வாயாக விழுங்கிய பழம்புகழ் உடையவனே! வேறு பற்று எதுவும் இல்லாத உன் அடியேனான நான் உன்னையே அழைக்கிறேன். என் தந்தையே, என் எம்பெருமானே, உன் அருளைத் தா: நான் உன்னைக் கண்டுகொண்டேன்.
பதவுரை
- வற்றா முதுநீரொடு
- ஒருநாளும் வற்றாத பழைய நீரான கடலோடு
- மால் வரை ஏழும்
- ஏழு பெரிய மலைகள்
- துற்று ஆக
- ஒரே வாயாக
- தொல் புகழோனே
- பழம்புகழ் உடையவனே
- அற்றேன்
- வேறு பற்று இல்லாத நான்
- அருள் தந்திடு
- உன் அருளைத் தா
பெரிய திருமொழி 7.1.3 · நாலாயிரத்தில் 1550-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீ என்னுள் வைத்த அருளைப் பிறருக்குக் கொடுக்கமாட்டேன்; அதில் எனக்கு ஒருநாளும் போதும் என்று தோன்றுவதில்லை; அதைப் பருகிக் களிக்கிறேன். மேகம் போல் கரிய கடலிலும், மலையிலும், திருக்கோஷ்டியூர் நகரிலும் நீ மகிழ்ந்து வாழ்கிறாய்; உன் அடியேனான நானும் பதிலுக்கு உன்னை நேசிக்கிறேன்.
பதவுரை
- தாரேன் பிறர்க்கு
- பிறருக்கு அதைக் கொடுக்கமாட்டேன்
- உன் அருள் என்னிடை வைத்தாய்
- நீ உன் அருளை என்னுள் வைத்தாய்
- ஆரேன்
- எனக்குப் போதும் என்று தோன்றுவதில்லை
- பருகிக் களிக்கின்றேன்
- அதைப் பருகிக் களிக்கிறேன்
- திருக்கோட்டி ஊரே
- திருக்கோஷ்டியூர் நகர்
- உகந்தாயை உகந்து
- இந்த இடங்களை உகக்கும் உன்னை உகந்து
பெரிய திருமொழி 7.1.4 · நாலாயிரத்தில் 1551-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'பறவையின் அலகைப் பிளந்த புனிதனே' என்று நான் அழைக்கும்போது, ஒப்பற்றவனான நீ என்னுள் நிற்கிறாய்; என் உள்ளம் குளிர்கிறது. கள்வனே, கடல்மல்லையில் பள்ளிகொண்ட கரும்பே, வள்ளலே, உன்னை நான் எப்படி மறப்பேன்?
பதவுரை
- புள் வாய் பிளந்த
- பறவை அரக்கனான பகாசுரனின் அலகைப் பிளந்த
- புனிதா
- புனிதனே
- உள்ளம் குளிரும்
- என் உள்ளம் குளிர்கிறது
- கள்வா
- என் உள்ளத்தைக் கவர்ந்த கள்வனே
- கடல்மல்லைக் கிடந்த கரும்பே
- கடல்மல்லையில் (மாமல்லபுரத்தில்) பள்ளிகொண்ட கரும்பே
- வள்ளால்
- வள்ளலே
பெரிய திருமொழி 7.1.5 · நாலாயிரத்தில் 1552-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வில் போல் வளைந்த புருவமும் நீண்ட கண்களும் உடைய சீதையும் நீயும் கடுமையான கல் நிறைந்த காட்டில் அலைந்தீர்கள், மனிதர்களிடையே வலிய களிறே! நல்லவனே, நர நாராயணனே, எங்கள் நம்பியே, உன்னை வணங்கித் தொழும் வழியை எனக்குச் சொல்.
பதவுரை
- வில் ஏர் நுதல்
- வில் போல் வளைந்த புருவம்
- நெடுங் கண்ணியும்
- நீண்ட கண்களை உடையவளான சீதையும்
- கல் ஆர் கடுங் கானம்
- கடுமையான கல் நிறைந்த காடு
- களிறே
- வலிய களிறே
- நர நாரணனே
- நர நாராயணனே
- வணங்கித் தொழும் ஆறே
- வணங்கித் தொழும் வழி
பெரிய திருமொழி 7.1.6 · நாலாயிரத்தில் 1553-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பனி படர்ந்த பெரிய குன்றின் பவளத் திரளே! முனிவனே, திருமூழிக்களத்தின் விளக்கே! இனியவனே, உன் தொண்டர்களான நாங்கள் பருகும் இனிய அமுதமான கனியே! உன்னைக் கண்டேன்; நான் உய்ந்தேன்.
பதவுரை
- பனி ஏய் பரங் குன்றின்
- பனி படர்ந்த பெரிய குன்றின்
- பவளத் திரளே
- பவளத் திரளே
- முனியே
- முனிவனே
- திருமூழிக்களத்து விளக்கே
- திருமூழிக்களத்தின் விளக்கே
- தொண்டரோம் பருகும் இன் அமுது
- தொண்டர்களான நாங்கள் பருகும் இனிய அமுதம்
- உய்ந்தொழிந்தேனே
- நான் உய்ந்தேன்
பெரிய திருமொழி 7.1.7 · நாலாயிரத்தில் 1554-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உன் அருளைத் தவிர எனக்கு வேறு புகல் இல்லை. என் செல்வமே, திருநீர்மலையின் முத்துக் கொத்தே, எம்பெருமானே, உன்னைப் போற்றித் தொழும் தொண்டர்களின் புகலே! உன்னைக் கண்டேன்; நான் உய்ந்தேன்.
பதவுரை
- கதியேல் இல்லை
- எனக்கு வேறு புகல் இல்லை
- நின் அருள் அல்லது
- உன் அருளைத் தவிர
- நிதியே
- செல்வமே
- திருநீர்மலை நித்திலத் தொத்தே
- திருநீர்மலையின் முத்துக் கொத்தே
- பதியே
- எம்பெருமானே
- தொண்டர்-தமக்குக் கதியே
- உன் தொண்டர்களின் புகலே
பெரிய திருமொழி 7.1.8 · நாலாயிரத்தில் 1555-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'தந்தையே! ஹரியே!' என்று நான் உன்னை அழைக்கும்போது, பிறர் என்னைப் பற்றி 'இவன் பித்தன்' என்கிறார்கள். முத்தே, மணியே, மாணிக்கமே, முளைத்துக்கொண்டே இருக்கும் விதையே, உன்னை நான் எப்படி விடுவேன்?
பதவுரை
- அத்தா அரியே
- தந்தையே, ஹரியே
- பித்தா என்று
- என்னைப் பித்தன் என்று
- பேசுகின்றார் பிறர்
- பிறர் சொல்கிறார்கள்
- மணி மாணிக்கமே
- மணியே, மாணிக்கமே
- முளைக்கின்ற வித்தே
- எல்லாவற்றுக்கும் மூலமாக முளைக்கும் விதையே
- எங்ஙனம் நான் விடுகேனே
- உன்னை நான் எப்படி விடுவேன்?
பெரிய திருமொழி 7.1.9 · நாலாயிரத்தில் 1556-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தூயவனே! ஒளிரும் பெரிய நிலவைப் போல எல்லா உயிர்களையும் ஒரு தாயைப் போலப் பேணும், குளிர்ந்த தாமரைக் கண்களை உடைய எம்பெருமானே! முன்பு ஏழு உலகங்களையும் அவற்றின் பொங்கும் நீரையும் விழுங்கிய வாயை உடைய ஆயனே! உன்னை நான் எப்படி மறப்பேன்?
பதவுரை
- தூயாய்
- தூயவனே
- சுடர் மா மதிபோல்
- ஒளிரும் பெரிய நிலவைப் போல
- உயிர்க்கு எல்லாம் தாய் ஆய்
- எல்லா உயிர்களுக்கும் தாயாக
- தண் தாமரைக் கண்ணா
- குளிர்ந்த தாமரைக் கண்களை உடைய எம்பெருமானே
- ஆயா
- ஆயனே
- உலகு ஏழும் முன் உண்ட வாயா
- முன்பு ஏழு உலகங்களையும் விழுங்கிய வாயை உடையவனே
பெரிய திருமொழி 7.1.10 · நாலாயிரத்தில் 1557-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வண்டுகள் நிறைந்த சோலைகள் சூழ்ந்த நறையூரின் நம்பிக்கு என்றும் தொண்டரான கலியன் இந்தத் தமிழ் ஒலிமாலையை இயற்றினார். தொண்டர்களே, இந்தப் பாடல்களைப் பாடுங்கள்; பாடிக்கொண்டே நின்று ஆடுங்கள். வானுலகம் உங்களுடையதே; உங்களுக்குத் துன்பம் இருக்காது.
பதவுரை
- வண்டு ஆர் பொழில்
- வண்டுகள் நிறைந்த சோலைகள்
- என்றும் தொண்டு ஆய்
- என்றும் அவனுக்குத் தொண்டராக
- கலியன்
- கலியன், திருமங்கை ஆழ்வார்
- தொண்டீர்
- தொண்டர்களே
- பாடி நின்று ஆட
- பாடிக்கொண்டே நின்று ஆட
- உண்டே விசும்பு
- வானுலகம் உறுதியாக உங்களுடையதே
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.