பெரிய திருமொழி 5.9.1 · நாலாயிரத்தில் 1428-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் கைகளில் சக்கரமும் சங்கும் ஒளிர்கின்றன; அவன் அழகிய நிறம் கரிய மழைமேகத்தின் நிறம்; அவனிடம் பொய் இல்லை, அவனே மெய்யன்; மக்கள் அவன் திருவடிகளை அடைந்தால், அவர்களைத் தன் அடிமைகளாக்கிக்கொள்கிறான். செந்தாமரைகள் உயர்ந்து மலரும் அடர்ந்த சோலைகள் கொண்ட தென் திருப்பேரில் அவன் படமெடுத்த பாம்பின் மேல் சயனித்திருக்கிறான். அவன் திருநாமத்தைப் போற்றி நான் உய்ந்தேன்: இப்படித்தான் அது நடந்தது!
பதவுரை
- கை இலங்கு ஆழி சங்கன்
- கைகளில் சக்கரமும் சங்கும் ஒளிர்பவன்
- கரு முகில் திரு நிறத்தன்
- கரிய மேகத்தின் அழகிய நிறம் உடையவன்
- பொய் இலன் மெய்யன்
- பொய் இல்லாதவன், மெய்யன்
- அடிமை ஆக்கும
- அவர்களைத் தன் அடிமைகளாக்கிக்கொள்வான்
- தென் திருப்பேர்
- தென் திருப்பேர், கோவிலடி
- பை அரவு-அணையான்
- படமெடுத்த பாம்பின் மேல் சயனிப்பவன்
- நான் உய்ந்த ஆறே
- நான் உய்ந்தது இப்படித்தான்
பெரிய திருமொழி 5.9.2 · நாலாயிரத்தில் 1429-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கப்பல்கள் நிறைந்த ஏழு கடல்களையும், மலைகளையும், வானத்தையும், அழகிய பரந்த உலகம் முழுவதையும் என் தந்தை உண்டு, மீண்டும் வெளிப்படுத்தினான். நிலவையும் பெரிய மேகங்களையும் தொடும் அடர்ந்த சோலைகள் கொண்ட தென் திருப்பேரில் உள்ள எங்கள் மால், எங்கள் இறைவன் அவன். அவன் திருநாமத்தைப் போற்றி நான் உய்ந்தேன்: இப்படித்தான் அது நடந்தது!
பதவுரை
- வங்கம் ஆர் கடல்கள் ஏழும்
- கப்பல்கள் நிறைந்த ஏழு கடல்களும்
- அம் கண் மா ஞாலம்
- அழகிய பரந்த உலகம்
- அமுதுசெய்து உமிழ்ந்த எந்தை
- உண்டு மீண்டும் வெளிப்படுத்திய என் தந்தை
- திங்கள் மா முகில் அணவு
- நிலவையும் பெரிய மேகங்களையும் தொடும்
- எங்கள் மால் இறைவன்
- எங்கள் மால், எங்கள் இறைவன்
- ஏத்தி
- போற்றி
பெரிய திருமொழி 5.9.3 · நாலாயிரத்தில் 1430-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒருவனை, பிரம்மாவை, தன் நாபியில் உள்ள மலர் மேல் உயர்த்தினான்; தன் திருமேனியைக் கொண்டே இன்னொருவனைச் சாபத்திலிருந்து விடுவித்து, 'வானுலகை ஆள்' என்று அனுப்பினான். பெரிய மலைகள் போன்ற மதில்கள் சூழ்ந்த பெரிய நகரில், கரிய மலையின் நிறம் கொண்ட அவன் பாம்புப் படுக்கையில் சயனித்திருக்கிறான். அவன் திருநாமத்தை நெஞ்சில் எண்ணி நான் உய்ந்தேன்: இப்படித்தான் அது நடந்தது!
பதவுரை
- உந்திப் பூமேல்
- நாபியில் உள்ள மலர் மேல்
- ஓங்குவித்து
- அவனை உயர்த்தி
- ஆகம்-தன்னால்
- தன் திருமேனியைக் கொண்டே
- சாபம் நீக்கி
- சாபத்தை நீக்கி
- உம்பர் ஆள்
- வானுலகை ஆள்
- பெரு வரை மதிள்கள்
- பெரிய மலைகள் போன்ற மதில்கள்
- பேர் கருதி
- திருநாமத்தை நெஞ்சில் எண்ணி
பெரிய திருமொழி 5.9.4 · நாலாயிரத்தில் 1431-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சதை ஒட்டிய மண்டை ஓட்டை ஏந்திக்கொண்டு எல்லா உலகங்களிலும் திரிந்த ஈசன், 'என்னைப் பற்றிய இந்த இழிந்த சாபத்தை நீக்கு!' என்று கதறினான்; அவன் அவனுக்கு ஒளிரும் நீரோட்டத்தைத் தந்தான். தேன் நிறைந்த சோலைகளும் நெருங்கிய வயல்களும் சூழ்ந்த தென் திருப்பேரில் உள்ள தேவர்களின் தலைவன் அவன். அவன் திருநாமத்தை வாழ்த்தி நான் உய்ந்தேன்: இப்படித்தான் அது நடந்தது!
பதவுரை
- ஊன் அமர் தலை
- சதை ஒட்டிய மண்டை ஓடு
- உலகு எலாம் திரியும் ஈசன்
- எல்லா உலகங்களிலும் திரிந்த ஈசன் (சிவன்)
- ஈன் அமர் சாபம்
- அவனைப் பற்றிய இழிந்த சாபம்
- ஒண் புனலை ஈந்தான்
- ஒளிரும் நீரோட்டத்தைத் தந்தவன்
- தேன் அமர் பொழில்கள்
- தேன் நிறைந்த சோலைகள்
- வானவர்-தலைவன்
- தேவர்களின் தலைவன்
- வாழ்த்தி
- வாழ்த்தி, போற்றி
பெரிய திருமொழி 5.9.5 · நாலாயிரத்தில் 1432-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தேவர்கள் அவனிடம் வந்து, 'முன்பு வக்கரனின் வாயைக் கிழித்த மாயனே, எங்களுக்கு அடைக்கலம் தா!' என்றார்கள். அப்போது அவன் சிரித்துக்கொண்டு சிங்க உருவம் எடுத்து, பொன் உடல் கொண்ட ஹிரண்யனைத் தன் நகங்களால் கிழித்து மகிழ்ந்தான். அவனே சக்கரம் ஏந்திய செல்வன், தென் திருப்பேரின் தலைவன்: அவன் திருவடிகளை அடைந்து நான் உய்ந்தேன்.
பதவுரை
- வாய் முன் கீண்ட மாயனே
- முன்பு வாயைக் கிழித்த மாயனே
- அரண் தந்தருளாய்
- அருளோடு அடைக்கலம் தா
- பொன் ஆகத்தானை
- பொன் உடல் கொண்டவன், ஹிரண்யன்
- நக்கு அரி உருவம் ஆகி
- சிரித்துக்கொண்டு சிங்க உருவம் எடுத்து
- நகம் கிளர்ந்து இடந்து
- நகங்களால் அவனைக் கிழித்து
- சக்கரச் செல்வன்
- சக்கரம் ஏந்திய செல்வன்
- தாள் அடைந்து உய்ந்தேனே
- அவன் திருவடிகளை அடைந்து உய்ந்தேன்
பெரிய திருமொழி 5.9.6 · நாலாயிரத்தில் 1433-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மலைகளால் கடலை அடைத்து, ஒளிரும் அணிகலன்கள் அணிந்தவளுக்காக, பெரிய இலங்கை நகரின் அரசனுடைய இருபது தோள்களையும் தன் வில்லால் வெட்டினான். நல்ல நான்கு வேதங்களில் வல்லவர்கள் தங்கள் வேத ஒலியால் அவனைப் போற்றுவதைக் கேட்டுக்கொண்டு, மலங்கு மீன்கள் துள்ளும் வயல்கள் கொண்ட திருப்பேரில் நான் வாழ்கிறேன்: இப்படித்தான் நான் நன்றாக வாழலானேன்!
பதவுரை
- விலங்கலால் கடல் அடைத்து
- மலைகளால் கடலை அடைத்து
- விளங்கிழை பொருட்டு
- ஒளிரும் அணிகலன்கள் அணிந்தவளான சீதைக்காக
- இருபது புயம் துணித்தான்
- இருபது தோள்களையும் வெட்டியவன்
- நான்மறை வல்லார்கள்
- நான்கு வேதங்களில் வல்லவர்கள்
- ஓத்து ஒலி
- வேதம் ஓதும் ஒலி
- மலங்கு பாய் வயல்
- மலங்கு மீன்கள் துள்ளும் வயல்கள்
- மருவி நான் வாழ்ந்த ஆறே
- அங்கே வாழ்ந்து நான் நன்றாக வாழலானது இப்படித்தான்
பெரிய திருமொழி 5.9.7 · நாலாயிரத்தில் 1434-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் வெண்ணெயை உண்டபோது, ஆய்ச்சி சினந்து மத்தை ஓங்கி, முடிச்சுகள் நிறைந்த ஒரு குட்டைக் கயிற்றால் அவனைக் கட்டினாள்; அவனும் கட்டுண்டு அப்படியே இருந்தான். வலிய பெரிய மதில்கள் சூழ்ந்த தென் திருப்பேரில் உள்ள கடல் நிறத்தவனின் திருநாமத்தை நாள்தோறும் என் வாயால் சொல்கிறேன். இப்படித்தான் நான் உய்ந்தேன்!
பதவுரை
- வெண்ணெய்-தான் அமுதுசெய்ய
- அவன் வெண்ணெயை உண்டபோது
- மத்து ஆய்ச்சி ஓச்சி
- ஆய்ச்சி மத்தை ஓங்கி
- கண்ணி ஆர் குறுங் கயிற்றால்
- முடிச்சுகள் நிறைந்த குட்டைக் கயிற்றால்
- திண்ண மா மதிள்கள்
- வலிய பெரிய மதில்கள்
- வேலை வண்ணனார்
- கடல் நிறத்தவன்
- வாய் மொழிந்து
- என் வாயால் சொல்லி
பெரிய திருமொழி 5.9.8 · நாலாயிரத்தில் 1435-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அழகிய பொன் உலகங்கள் ஏழும் அறியும்படி, ஆயர்பாடியில், கொடி போன்ற அழகிய பின்னையை அடைவதற்காக அவன் காளைகளைக் கொன்றான். செம்பொன் மதில்கள் சூழ்ந்த தென் திருப்பேரில் உறையும் என் பெருமான் அவன். அவன் திருநாமத்தை நாள்தோறும் போற்றி நான் உய்ந்தேன்: இப்படித்தான் அது நடந்தது!
பதவுரை
- உலகம் ஏழும் அறிய
- ஏழு உலகங்களும் அறியும்படி
- கொம்பு அனார் பின்னை
- கொடி போன்ற பின்னை (நப்பின்னை)
- ஏறு கொன்றான்
- காளைகளைக் கொன்றான்
- செம் பொன் ஆர் மதிள்கள்
- செம்பொன் மதில்கள்
- எம்பிரான் நாமம்
- என் பெருமானின் திருநாமம்
- நாளும்
- நாள்தோறும்
பெரிய திருமொழி 5.9.9 · நாலாயிரத்தில் 1436-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நால்வகை வேதங்களிலும், ஐந்து வேள்விகளிலும், ஆறு அங்கங்களிலும் வல்லவர்களும், மேலுலகத் தேவர்களைவிடச் சிறந்தவர்களுமான வேத விற்பன்னர்கள், காலத்தின் தொடக்கத்திலிருந்தே, சேல் மீன்கள் துள்ளும் வயல்கள் கொண்ட திருப்பேரில் செங்கண் மாலோடு வாழ்கிறார்கள். நல்லொழுக்கமும் பெருந்தவமும் உடையவர்களின் நெஞ்சங்களை ஆள்பவன் இப்போது என் நெஞ்சில் உறைகிறான்.
பதவுரை
- நால் வகை வேதம்
- நால்வகை வேதங்கள்
- ஐந்து வேள்வி
- நாள்தோறும் செய்யும் ஐந்து வேள்விகள்
- ஆறு அங்கம்
- வேதத்தின் ஆறு அங்கங்கள்
- ஆதி காலம்
- காலத்தின் தொடக்கத்திலிருந்தே
- செங் கண் மாலோடும்
- செங்கண் மாலோடு
- சீல மா தவத்தர்
- நல்லொழுக்கமும் பெருந்தவமும் உடையவர்கள்
- சிந்தை ஆளி
- நெஞ்சங்களை ஆள்பவன்
பெரிய திருமொழி 5.9.10 · நாலாயிரத்தில் 1437-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வண்டுகள் ரீங்காரமிடும் சோலைகள் கொண்ட திருப்பேரில், வரிகள் கொண்ட பாம்புப் படுக்கையில் மால் சயனித்து உறைகிறான். கொடிகள் பறக்கும் மதில்களும் மாளிகைகளும் கொண்ட மங்கையைச் சேர்ந்த, வலிய உறுதியான தோள்களை உடைய கலியன், திருமங்கை ஆழ்வார், அவனைப் பற்றிச் சிறந்த சொற்களால் இந்த மாலையைப் பாடினார். இந்தப் பாடல்களைக் கொண்டு பாடி ஆடுபவர்கள் உயர்ந்த வானுலகை அடைவார்கள்.
பதவுரை
- வண்டு அறை பொழில்
- வண்டுகள் ரீங்காரமிடும் சோலைகள்
- வரி அரவு-அணையில்
- வரிகள் கொண்ட பாம்புப் படுக்கையில்
- பள்ளி கொண்டு உறைகின்ற
- அங்கே சயனித்து உறைபவன்
- கொடி மதிள் மாட மங்கைத்
- கொடிகள் பறக்கும் மதில்களும் மாளிகைகளும் கொண்ட மங்கையின்
- திண் திறல் தோள் கலியன்
- வலிய உறுதியான தோள்களை உடைய கலியன்
- பாடி ஆடக்
- பாடி ஆடி
- நீள் விசும்பே
- உயர்ந்த வானுலகு
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.