பெரிய திருமொழி 5.7.1 · நாலாயிரத்தில் 1408-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பழமையான நான்கு வேதங்கள், வேள்விகள், கேட்கப்படும் புனிதச் சொற்கள், அந்தச் சொற்களின் பொருள்கள்; ஒரே பிண்டத்திலிருந்து விரிந்த ஒளிமிக்க நெருப்பு; பெருகும் நீரோடு கூடிய பூமி; மேகமும் காற்றும்; முழங்கும் ஏழு கடல்கள், ஏழு பெரிய மலைகள், வானம், அண்டம் முழுவதும்: இவை அனைத்துமாக நிற்கும் என் பெருமானே அரங்கம் என்னும் பெரிய நகரில் வீற்றிருப்பவன்.
பதவுரை
- பண்டை நான்மறையும்
- பழமையான நான்கு வேதங்கள்
- கேள்விப் பதங்களும்
- கேட்கப்படும் புனிதச் சொற்கள்
- பிறங்கு ஒளி அனலும்
- ஒளிமிக்க நெருப்பு
- கொண்டல் மாருதமும்
- மேகமும் காற்றும்
- குரை கடல் ஏழும்
- முழங்கும் ஏழு கடல்கள்
- தான் ஆய் நின்ற
- இவை அனைத்துமாக நிற்பவன்
- அரங்க மா நகர் அமர்ந்தானே
- ஸ்ரீரங்கம் என்னும் பெரிய நகரில் வீற்றிருப்பவன்
பெரிய திருமொழி 5.7.2 · நாலாயிரத்தில் 1409-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இந்திரன், பிரம்மா, ஈசன் ஆகியோரைத் தங்கள் எண்ணற்ற செயல்களைச் செய்ய வைப்பவன் அவன்; தந்தையும், தாயும், மக்களும், நம் பெருகிய சுற்றமும் அவனே; நம்மைச் சூழ்ந்து ஒருபோதும் விலகாத பந்தமும் அவனே, அந்தப் பந்தத்தை அறுக்கும் ஒரே மருந்தும் அவனே; உலகின் ஒழுங்கும் அவனே; பல உயிர்களுக்கும் முடிவும் வாழ்வும் அவனே: இவை அனைத்துமான என் பெருமான் அரங்கம் என்னும் பெரிய நகரில் வீற்றிருக்கிறான்.
பதவுரை
- இந்திரன் பிரமன் ஈசன்
- இந்திரன், பிரம்மா, ஈசன் (சிவன்)
- எண் இல் பல் குணங்களே இயற்ற
- அவர்களுடைய எண்ணற்ற செயல்களைச் செய்ய வைக்க
- தந்தையும் தாயும் மக்களும்
- தந்தையும், தாயும், மக்களும்
- அகலாப் பந்தமும்
- ஒருபோதும் விலகாத பந்தம்
- பந்தம் அறுப்பது ஓர் மருந்தும்
- பந்தத்தை அறுக்கும் ஒரே மருந்து
- அந்தமும் வாழ்வும்
- முடிவும் வாழ்வும்
பெரிய திருமொழி 5.7.3 · நாலாயிரத்தில் 1410-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நிலைத்த பெரிய பூமியும், மலைகளும், கடல்களும், வானமும், அசுரர்களின் உலகமும் எல்லாம் ஒரே அடர்ந்த இருளாகி, ஒளிரும் ஒளி சுருங்கி, பழமையான நான்கு வேதங்களும் மறைந்தபோது, ஒருநாள், அவற்றைத் தேவர்களுக்கும் முனிவர்களுக்கும் மீண்டும் தருவதற்காக, அடர்ந்த இருள் தன் நிறத்தை இழக்கும்படி, அவன் அன்னமாகி அங்கே அரிய வேதங்களைத் தந்தான்: அவன் அரங்கம் என்னும் பெரிய நகரில் வீற்றிருக்கிறான்.
பதவுரை
- தானவர் உலகும்
- அசுரர்களின் உலகமும்
- துன்னு மா இருள் ஆய்
- ஒரே அடர்ந்த இருளாகி
- துலங்கு ஒளி சுருங்கி
- ஒளிரும் ஒளி சுருங்கி
- தொல்லை நான்மறைகளும் மறைய
- பழமையான நான்கு வேதங்களும் மறைய
- அன்னம் ஆய்
- அன்னமாகி, ஹம்சமாகி
- அரு மறை பயந்தான்
- அரிய வேதங்களைத் தந்தவன்
பெரிய திருமொழி 5.7.4 · நாலாயிரத்தில் 1411-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒரு பெரிய கரிய மலையை மத்தாக்கி, அதைச் சுற்றிப் பாம்பைக் கயிறாகக் கட்டி, பரந்த கரிய கடல் பிளந்து முழங்க, மோதும் அலைகள் வானம் வரை பரவ, தொலைவான அகன்ற வானமும், சந்திரனும், சூரியனும், தேவர்களும் ஒருசேரத் திகைக்க, அவன் தன் ஆயிரம் தோள்களால் அலைகடலைக் கடைந்தான்: அவன் அரங்கம் என்னும் பெரிய நகரில் வீற்றிருக்கிறான்.
பதவுரை
- மா இருங் குன்றம்
- பெரிய கரிய மலை, மந்தரம்
- மத்து ஆக
- மத்தாக
- மாசுணம்
- பெரிய பாம்பு, வாசுகி
- பா இரும் பௌவம்
- பரந்த கரிய கடல்
- படு திரை
- மோதும் அலைகள்
- தாம் உடன் திசைப்ப
- அனைவரும் ஒருசேரத் திகைக்க
- ஆயிரம் தோளால்
- ஆயிரம் தோள்களால்
பெரிய திருமொழி 5.7.5 · நாலாயிரத்தில் 1412-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அசுரர்கள் இதை நினைத்துப் பார்த்தால் எப்படிப் பிழைப்பார்கள்? பிளந்த பொன் மலையிலிருந்து விழும் அருவி போல, ஒளிரும் அணிகலன்கள் பூண்ட ஹிரண்யனின் அகன்ற மார்பிலிருந்து சூடான இரத்தம் பொங்கி வழிந்தது; கொடிய கண்களும் ஒளிரும் கோரைப் பற்களும் கொண்ட ஒரு பெரிய வெள்ளி மலை, கண்களில் நெருப்பு எரிய, வானைத் தொடும்படி எழுந்தது. அப்படியே அவன் சிங்க உருவம் எடுத்தான்: அவன் அரங்கம் என்னும் பெரிய நகரில் வீற்றிருக்கிறான்.
பதவுரை
- எங்ஙனே உய்வர் தானவர்
- அசுரர்கள் எப்படிப் பிழைப்பார்கள்?
- இலங்கு பூண் அகலம்
- ஒளிரும் அணிகலன்கள் பூண்ட அகன்ற மார்பு
- பொன்மலை பிளந்து
- பிளந்த பொன் மலை
- வாள் எயிற்று
- ஒளிரும் கோரைப் பற்களுடன்
- வெள்ளி மா விலங்கல்
- பெரிய வெள்ளி மலை
- கனல் விழித்து
- கண்களில் நெருப்பு எரிய
- அரி உரு ஆனான்
- சிங்க உருவம், நரசிம்மன் ஆனான்
பெரிய திருமொழி 5.7.6 · நாலாயிரத்தில் 1413-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஆயிரம் மலைகள் ஒன்றுகூடியது போன்ற, வலிமையும் அழகும் கொண்ட ஆயிரம் திரண்ட தோள்களும் வெட்டுப்படும்படி அவன் வலிய மழுவைப் பற்றினான்; அந்த அரசன் பரந்த வானுலகை அடைந்தான். தேவர்கள் வந்து ஆயிரம் திருநாமங்களால் அவனை வணங்குகிறார்கள்; அலைகடலின் நடுவே, அறிதுயிலில், ஒளிரும் ஆயிரம் வாய்களை உடைய பாம்புப் படுக்கையில் அவன் துயில்கிறான்: அவன் அரங்கம் என்னும் பெரிய நகரில் வீற்றிருக்கிறான்.
பதவுரை
- ஆயிரம் குன்றம் சென்று தொக்கனைய
- ஆயிரம் மலைகள் ஒன்றுகூடியது போல
- திரள் தோள் ஆயிரம் துணிய
- ஆயிரம் திரண்ட தோள்களும் வெட்டுப்பட
- அடல் மழுப் பற்றி
- (பரசுராமனாக) வலிய மழுவைப் பற்றி
- ஆயிரம் பெயரால்
- ஆயிரம் திருநாமங்களால்
- அறிதுயில்
- விழிப்புடன் கூடிய துயில், யோக நித்திரை
- ஆயிரம் சுடர் வாய் அரவு-அணைத்
- ஒளிரும் ஆயிரம் வாய்களை உடைய பாம்புப் படுக்கையில்
பெரிய திருமொழி 5.7.7 · நாலாயிரத்தில் 1414-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கொடிய வலிமை கொண்ட அரக்கன், தன் கொடுமையால், சுருண்ட கூந்தலும் கனி போன்ற இதழ்களும் உடைய திருவை அவனிடமிருந்து பிரித்தான். நெருப்புப் பொழியும் கண்களுடன் ஒளிரும் அவனுடைய ரத்தின முடிகளைப் பொடியாக்கி, இலங்கையைப் பாழாக்க எண்ணி, அவன் தன் வரிகள் கொண்ட வில்லை வளைத்துக் கொல்லும் அம்புகளை எய்தான்; அலைகடலின் குறுக்கே வழி அமைக்க, வானரப் படையைப் பணிகொண்டு மலைகளால் கடலை அடைத்தான்: அவன் அரங்கம் என்னும் பெரிய நகரில் வீற்றிருக்கிறான்.
பதவுரை
- சுரி குழல் கனி வாய்த் திருவினைப்
- சுருண்ட கூந்தலும் கனி போன்ற இதழ்களும் உடைய திரு, சீதை
- கடு விசை அரக்கன்
- கொடிய வலிமை கொண்ட அரக்கன், ராவணன்
- இலங்கை பாழ்படுப்பதற்கு
- இலங்கையைப் பாழாக்க
- வரி சிலை
- வரிகள் கொண்ட வில்
- அரிகுலம் பணிகொண்டு
- வானரப் படையைப் பணிகொண்டு
- அலை கடல் அடைத்தான்
- அலைகடலை அடைத்தவன்
பெரிய திருமொழி 5.7.8 · நாலாயிரத்தில் 1415-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனே யுகங்களான காலம், வேள்வியின் உச்சி, ஒற்றைச் சக்கரத் தேரை உடைய சூரியன். இந்த உலகில் பெரிய யானையின் துயரைத் தீர்த்தான்; இலங்கை கலங்கும்படி கொல்லும் அம்புகளை எய்தான்; வலிமையில் சிறந்த பார்த்தனுக்கு அருள் செய்து, பட்டப்பகலிலேயே சூரியனின் ஒளி மங்கும்படி தன் சக்கரத்தால் அதை மறைத்தான்: அவன் அரங்கம் என்னும் பெரிய நகரில் வீற்றிருக்கிறான்.
பதவுரை
- ஊழி ஆய்
- யுகங்களான காலமாக
- ஓமத்து உச்சி ஆய்
- வேள்வியின் உச்சியாக
- ஒருகால் உடைய தேர் ஒருவன்
- ஒற்றைச் சக்கரத் தேரை உடையவன், சூரியன்
- மால் யானைத் துயர் கெடுத்து
- பெரிய யானையின் துயரைத் தீர்த்து
- பார்த்தனுக்கு அருளி
- பார்த்தனான அர்ஜுனனுக்கு அருள் செய்து
- ஆழியால்
- சக்கரத்தால்
- ஆழியை மறைத்தான்
- சூரிய மண்டலத்தை மறைத்தான்
பெரிய திருமொழி 5.7.9 · நாலாயிரத்தில் 1416-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
குழந்தையாகி பேய்ச்சியின் முலையை உண்டான்; ஒருமுறை பெரிய பூமியை விழுங்கி மீண்டும் தன் வாயிலிருந்து வெளிப்படுத்தினான்; அந்தப் பெரியவன் ஆலிலையில் குழந்தையாகக் கிடந்தான்; ரத்தின முடிகள் அணிந்த தேவர்களுக்கு எட்டாத தொலைவில் இருப்பவன், தன் அடியவர்களுக்கு அருகில் இருப்பவன், வந்து என் நெஞ்சின் கொடிய துயரை அறுக்கிறான்; ஆயனாகி ஒருமுறை மலையைத் தூக்கினான்: அவன் அரங்கம் என்னும் பெரிய நகரில் வீற்றிருக்கிறான்.
பதவுரை
- பேயினார் முலை ஊண் பிள்ளை
- பேய்ச்சியின் முலையை உண்ட குழந்தை
- பெரு நிலம் விழுங்கி
- பெரிய பூமியை விழுங்கி
- ஆல் இலை வளர்ந்து
- ஆலிலையில் கிடந்து
- அடியோர்க்கு அணியன் ஆய்
- தன் அடியவர்களுக்கு அருகில் இருப்பவன்
- வெம் துயர் அறுக்கும்
- கொடிய துயரை அறுப்பவன்
- குன்றம் ஒன்று எடுத்தான்
- கோவர்த்தன மலையைத் தூக்கியவன்
பெரிய திருமொழி 5.7.10 · நாலாயிரத்தில் 1417-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பொன்னையும், பெரிய ரத்தினங்களையும், முத்துக்களையும் சுமந்து வரும் மோதும் அலைகள் கொண்ட பெரிய ஆறும், அன்னங்கள் உலவும் அலைபாயும் நீரும் சூழ்ந்த அரங்கம் என்னும் பெரிய நகரில் அவன் வீற்றிருக்கிறான். நிலைத்த பெரிய மாளிகைகள் கொண்ட திருமங்கையின் தலைவரும், பெருமைமிக்க வேல் ஏந்தியவருமான கலியன் இந்தப் பாடல்களைத் தொடுத்தார். இந்தப் பாசுரங்களை நாள்தோறும் பாடுபவர்கள் தங்கள் பழைய வினைகளின் பிடியை அறுப்பார்கள்.
பதவுரை
- பொன்னும் மா மணியும் முத்தமும்
- பொன்னும், பெரிய ரத்தினங்களும், முத்துக்களும்
- பொரு திரை மா நதி
- மோதும் அலைகள் கொண்ட பெரிய ஆறு, காவிரி
- அன்னம் மாடு உலவும்
- அன்னங்கள் உலவும்
- மங்கையர் தலைவன்
- திருமங்கையின் தலைவர்
- மான வேல் கலியன்
- பெருமைமிக்க வேல் ஏந்திய கலியன்
- பழவினை பற்று அறுப்பாரே
- பழைய வினைகளின் பிடியை அறுப்பார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.