பெரிய திருமொழி 5.6.1 · நாலாயிரத்தில் 1398-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வலிய தும்பிக்கை கொண்ட இளங்களிறு; கடலில் சயனித்திருக்கும் கருமணி; மை போல் கருத்த பெரிய மரகதம்; வேதங்களை உரைத்த திருமால்; எனக்கு என்றும் இனியவனான என் பெருமான்; தன்னவர்களைக் குளிரிலிருந்து காத்த அம்மான்: அவனை நான் கண்டது, நீரால் அழகு பெற்ற தென்னரங்கத்தில், தென் திசையின் ஸ்ரீரங்கத்தில்.
பதவுரை
- கைம் மான மழ களிற்றை
- வலிய தும்பிக்கை கொண்ட இளங்களிறு
- கடல் கிடந்த கருமணியை
- கடலில் சயனித்திருக்கும் கருமணி
- மைம் மான மரகதத்தை
- மை போல் கருத்த பெரிய மரகதம்
- மறை உரைத்த திருமாலை
- வேதங்களை உரைத்த திருமால்
- எனக்கு என்றும் இனியானை
- எனக்கு என்றும் இனியவன்
- பனி காத்த
- குளிரிலிருந்து காத்தவன்
- யான் கண்டது
- நான் அவனைக் கண்ட இடம்
பெரிய திருமொழி 5.6.2 · நாலாயிரத்தில் 1399-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
திருப்பேரின் பெருமான்; திருக்குறுங்குடியின் என் பெருமான்; திருத்தண்காலைத் தன் ஊராகக் கொண்டவன்; கரம்பனூரின் உத்தமன்; முத்துக்கள் ஒளிரும் வலிய கரிய ஏழு கடல்களையும், ஏழு மலைகளையும், இந்த ஏழு உலகங்களையும் விழுங்கியும் இன்னும் நிறையாதவன் போல் இருந்தவன்: அவனை நான் கண்டது தென்னரங்கத்தில்.
பதவுரை
- பேரானை
- திருப்பேரின் பெருமான்
- குறுங்குடி எம் பெருமானை
- திருக்குறுங்குடியின் என் பெருமான்
- திருத்தண்கால் ஊரானை
- திருத்தண்காலைத் தன் ஊராகக் கொண்டவன்
- கரம்பனூர் உத்தமனை
- கரம்பனூரின் உத்தமன்
- முத்து இலங்கு
- முத்துக்கள் ஒளிரும்
- ஆராது என்று இருந்தானை
- இன்னும் நிறையாதவன் போல் இருந்தவன்
பெரிய திருமொழி 5.6.3 · நாலாயிரத்தில் 1400-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முன்பு பன்றியாகி உலகைத் தோண்டி எடுத்தவன், அகன்ற பூமியும் பெரிய வானமும் தானேயான பெருமான்; தன் அடியவர்களின் உள்ளத்தில் என்றும் தேனாகவும் அமுதமாகவும் திகழ்பவன்; ஒருமுறை மகிழ்ச்சியோடு பசுக்களிடையே ஆயனானவன்: அவனை நான் கண்டது தென்னரங்கத்தில்.
பதவுரை
- ஏன் ஆகி
- பன்றியாகி
- உலகு இடந்து
- உலகைத் தோண்டி எடுத்து
- இரு நிலனும் பெரு விசும்பும்
- அகன்ற பூமியும் பெரிய வானமும்
- அடியார் மனத்து
- அடியவர்களின் உள்ளத்தில்
- தேன் ஆகி அமுது ஆகித்
- தேனாக, அமுதமாக
- ஆன்-ஆயன்
- ஆயன்
பெரிய திருமொழி 5.6.4 · நாலாயிரத்தில் 1401-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பரந்த கடலில் சயனித்திருப்பவன்; வலிய உருவில் உருண்டு வந்த சகடம் சிதறி விழும்படி உதைத்தவன்; பொறுக்க முடியாமல் ஹிரண்யனைப் பிளந்தவன்; முன்பு ஒருநாள் இரண்டு அடிகளை நீட்டிப் பெரிய பூமியை அளந்தவன்: அவனை நான் கண்டது, நீரால் அழகு பெற்ற தென்னரங்கத்தில்.
பதவுரை
- வளர்ந்தவனைத் தடங் கடலுள்
- பரந்த கடலில் சயனித்திருப்பவனை
- திரி சகடம்
- உருண்டு வந்த சகடம், மாறுவேடத்தில் வந்த அசுரன்
- உதைத்தவனை
- உதைத்தவனை
- இரணியனைப் பிளந்தவனை
- ஹிரண்யனைப் பிளந்தவனை
- ஈர் அடி நீட்டிப்
- இரண்டு அடிகளை நீட்டி
- அணி நீர்த் தென் அரங்கத்தே
- நீரால் அழகு பெற்ற தென்னரங்கத்தில்
பெரிய திருமொழி 5.6.5 · நாலாயிரத்தில் 1402-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீராகவும், நெருப்பாகவும், நீண்ட பூமியாகவும் நிற்பவன்; முன்பு அரக்கனின் நகரை நெருப்பால் விழுங்கி, அதைக் கண்டவர்கள் மீண்டும் காண முடியாதபடி செய்தவன்; பெரிய நெருப்பாகவும் பெரிய வானமாகவும் இருப்பவன்; பின் வேத விற்பன்னர்களின் மந்திரங்களோடு அளிக்கப்படும் அவிகளை எரியும் நெருப்பின் வழியே ஏற்பவன்: அவனை நான் கண்டது தென்னரங்கத்தில்.
பதவுரை
- நீர் அழல் ஆய்
- நீராக, நெருப்பாக
- அரக்கன்-ஊர்
- அரக்கனின் நகரமான இலங்கை
- கண்டார் பின் காணாமே
- கண்டவர்கள் மீண்டும் காண முடியாதபடி
- பேர் அழல் ஆய்
- பெரிய நெருப்பாக
- மறையோர் மந்திரத்தின்
- வேத விற்பன்னர்களின் மந்திரங்களோடு
- ஆர் அழலால் உண்டானைக்
- எரியும் நெருப்பின் வழியே அவிகளை ஏற்பவனை
பெரிய திருமொழி 5.6.6 · நாலாயிரத்தில் 1403-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தங்கள் சினத்தை விட்டுத் தன்னை அடைபவர்களுக்குத் தவ நெறியாக இருப்பவன்; பொறுக்க முடியாமல் கம்சனைக் கொன்றவன்; முன்பு உலகை விழுங்கி மீண்டும் வெளிப்படுத்திய கற்பக மரம்; கொடிய சினமும் கொடுஞ்செயலும் கொண்ட பகைவனின் வேகமான உருவை அசைத்த, அழகிய சிறகுகள் கொண்ட பறவையின் மேல் ஏறுபவன்: அவனை நான் கண்டது தென்னரங்கத்தில்.
பதவுரை
- தம் சினத்தைத் தவிர்த்து அடைந்தார்
- தங்கள் சினத்தை விட்டுத் தன்னை அடைபவர்கள்
- தவ நெறியை
- தவ நெறி, பக்தியின் வழி
- கஞ்சனைக் கொன்று
- கம்சனைக் கொன்று
- உண்டு உமிழ்ந்த
- விழுங்கி மீண்டும் வெளிப்படுத்திய
- கற்பகத்தை
- வேண்டியதைத் தரும் கற்பக மரம்
- அம் சிறைப் புள் பாகனை
- அழகிய சிறகுகள் கொண்ட கருடனை ஊர்பவனை
பெரிய திருமொழி 5.6.7 · நாலாயிரத்தில் 1404-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் சிந்தையில் வைத்திருப்பவன்; தவ நெறி; திருமால்; என் மனத்துக்குள் வந்து ஒருபோதும் பிரியாமல் தங்கியிருக்கும் வடமலையான திருவேங்கடம்; வரி வண்டுகள் மலர்க்கொத்துகளில் மொய்க்கும் சோலைகள் கொண்ட திருக்கோவலூரில் உலகை அளக்கத் தன் திருவடியை நீட்டிய தூயவன்: அவனை நான் கண்டது, நீரால் அழகு பெற்ற தென்னரங்கத்தில்.
பதவுரை
- சிந்தனையை
- என் சிந்தையில் வைத்திருப்பவனை
- பிரியாது
- ஒருபோதும் பிரியாமல்
- வடமலையை
- வடமலை, திருவேங்கடம்
- வரி வண்டு
- வரி வண்டுகள்
- பொழில் கோவல்
- சோலைகள் கொண்ட திருக்கோவலூர்
- அடி நிமிர்த்த
- திருவடியை நீட்டியவன்
- அந்தணனை
- தூயவனை
பெரிய திருமொழி 5.6.8 · நாலாயிரத்தில் 1405-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
காவி உடை அணிந்தவர்களுக்கும், தூய்மையற்ற சமணர்களுக்கும் அங்கே அருள் தராத அருளாளன் அவன்; தன்னை அடைந்த என்னவர்களுக்கும், அடியேனுக்கும், என் தந்தைக்கும், என் தாய்க்கும், தேவர்களுக்கும் பெருமான் அவன்: அவனை நான் கண்டது தென்னரங்கத்தில்.
பதவுரை
- துவரித்த உடையவர்க்கும்
- காவி உடை அணிந்தவர்களுக்கும்
- அருள் இல்லா அருளானை
- அவர்களுக்கு அருள் தராத அருளாளனை
- தன் அடைந்த எமர்கட்கும்
- தன்னை அடைந்த என்னவர்களுக்கும்
- எம்மாற்கும் எம் அனைக்கும்
- என் தந்தைக்கும் என் தாய்க்கும்
- அமரர்க்கும் பிரானாரைக்
- தேவர்களுக்கும் பெருமானை
பெரிய திருமொழி 5.6.9 · நாலாயிரத்தில் 1406-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மனத்திலிருந்து பொய்யை விரட்டி, ஐம்புலன்களையும் அடக்கி, உண்மையானதைத் தியானிப்பவர்களுக்கு, உண்மையாகவே நிற்கும் வித்தகன் அவன்; மை போன்ற கருநிறம், கரிய மழைமேகம் போல் ஒளிரும் நிறம், மரகதத்தின் நிறம் கொண்டவன்: அவனை நான் கண்டது தென்னரங்கத்தில்.
பதவுரை
- பொய் வண்ணம் மனத்து அகற்றி
- மனத்திலிருந்து பொய்யை விரட்டி
- புலன் ஐந்தும்
- ஐம்புலன்கள்
- மெய்ந் நின்ற வித்தகனை
- உண்மையாகவே நிற்கும் வித்தகனை
- மை வண்ணம்
- மை போன்ற நிறம்
- கரு முகில்போல்
- கரிய மழைமேகம் போல்
- மரகதத்தின்
- மரகதத்தின்
பெரிய திருமொழி 5.6.10 · நாலாயிரத்தில் 1407-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒருகாலத்தில் பசுக்களோடு சென்று மந்தைகளை மேய்த்த, அழகிய அரங்கத்தின் அம்மானைப் பற்றி, அழகிய புகழ் கொண்ட கலிகன்றி, திருமங்கை ஆழ்வார், புகழ் நிறைந்த, நாவுக்கு இனிய இந்தத் தமிழ் மாலையைப் பாடினார். இந்தப் பத்தையும் நெஞ்சில் கொண்டு கற்று வல்லவர்களைத் தீவினைகள் ஒருபோதும் நெருங்காது.
பதவுரை
- ஆ மருவி நிரை மேய்த்த
- பசுக்களோடு சென்று மந்தைகளை மேய்த்தவன்
- அணி அரங்கத்து அம்மானைக்
- அழகிய ஸ்ரீரங்கத்தின் அம்மானை
- காமரு சீர்க்
- அழகிய புகழ் கொண்ட
- நா மருவு தமிழ்-மாலை
- நாவுக்கு இனிய தமிழ் மாலை
- நால் இரண்டோடு இரண்டினையும்
- எட்டும் இரண்டும், இந்தப் பத்துப் பாசுரங்கள்
- சாரா தீவினை
- தீவினைகள் நெருங்காது
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.