பெரிய திருமொழி 5.5.1 · நாலாயிரத்தில் 1388-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(எம்பெருமானிடம் காதலில் மூழ்கிய தன் மகளைப் பற்றித் தாய் பேசுகிறாள்.) ஒருபோதும் அஞ்சாதவள், இப்போது மயக்கத்தில் 'வேங்கடமே! வேங்கடமே!' என்று கதறுகிறாள். என் மடிக்கு வர மறுக்கிறாள்; அவளுடைய நீண்ட ஒளிரும் கண்கள் தூக்கத்தை மறந்துவிட்டன. வண்டுகள் போல் கருத்த மேக உருவம் உடையவன், தேவர்களின் உயிரானவன், முழங்கும் அலைகடலைத் தனதாக்கிக்கொண்ட திருமகள் நாயகன் அவன்: அவன் என் மகளுக்குச் செய்தவற்றை நான் எப்படி நினைத்துப் பார்ப்பேன்?
பதவுரை
- வெருவாதாள்
- ஒருபோதும் அஞ்சாதவள்
- வேங்கடமே
- வேங்கடமே! திருவேங்கட மலையே!
- என் குடங்கால்
- என் மடி
- துயில் மறந்தாள்
- தூக்கத்தை மறந்தாள்
- கொண்டல் உருவாளன்
- மழைமேக உருவம் உடையவன்
- வானவர்-தம் உயிராளன்
- தேவர்களின் உயிரானவன்
- திருவாளன்
- திருமகள் நாயகன்
- என் மகளைச் செய்தனகள்
- அவன் என் மகளுக்குச் செய்தவை
பெரிய திருமொழி 5.5.2 · நாலாயிரத்தில் 1389-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவளுடைய ஆடை அகன்ற இடையில் நிற்கவில்லை; கனமான வளையல்களும் கையில் நிற்கவில்லை. நான் என்ன செய்வேன்? 'விலைக்கு வாங்கிய அடிமை போல அடியேனான என்னை ஏற்றுக்கொள்வாயா? மாட்டாயா?' என்று சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறாள். திருமெய்ய மலையின் தலைவன், தேவர்களின் தலைவன், ஏழு மராமரங்களைத் துளைத்து எய்த வெற்றி வில்லாளன் அவன்: அவன் என் மகளுக்குச் செய்தவற்றை நான் எப்படி நினைத்துப் பார்ப்பேன்?
பதவுரை
- கலை ஆளா
- அவளுடைய ஆடை நிற்கவில்லை
- கன வளையும்
- கனமான வளையல்களும்
- விலை ஆளா அடியேனை
- விலைக்கு வாங்கிய அடிமை போல அடியேனான என்னை
- வேண்டுதியோ? வேண்டாயோ?
- என்னை ஏற்பாயா? மாட்டாயா?
- மெய்ய மலையாளன்
- திருமெய்ய மலையின் தலைவன்
- மராமரம் ஏழ் எய்த
- ஏழு மராமரங்களைத் துளைத்து எய்தவன்
- வென்றிச் சிலையாளன்
- வெற்றி வில்லாளன்
பெரிய திருமொழி 5.5.3 · நாலாயிரத்தில் 1390-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மானின் மென்மையான பார்வை உடைய என் மகளின் நீண்ட ஒளிரும் கண்களில் கண்ணீர் பெருகுகிறது, வளையல்கள் நழுவுகின்றன; தேன் நிறைந்த மணமுள்ள அவனுடைய துளசி மாலையின் பெருமையையே பேசிக்கொண்டு தூங்க மறுக்கிறாள். பாருங்கள்! காட்டு ஆயர்களின் காவலுள்ள வீடுகளில் தயிரை உண்டு நெய்யைப் பருகிய, நந்தன் பெற்ற ஆயன் அவன். தாய்மார்களே, அவன் என் மகளுக்குச் செய்தவற்றை என்னால் சொல்ல முடியவில்லை.
பதவுரை
- மான் ஆய மென் நோக்கி
- மானின் மென்மையான பார்வை உடையவள்
- நீர் மல்கும்
- கண்ணீர் பெருகுகிறது
- நறுந் துழாய் அலங்கலின்
- மணமுள்ள துளசி மாலையின்
- உறங்காள்
- தூங்க மறுக்கிறாள்
- கடி மனையில்
- காவலுள்ள வீடுகளில்
- நந்தன் பெற்ற
- நந்தகோபன் பெற்ற
- அம்மனைமீர்
- தாய்மார்களே
பெரிய திருமொழி 5.5.4 · நாலாயிரத்தில் 1391-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தாயின் சொல்லைக் கேட்பதில்லை; தோழிகளோடு சேர்வதில்லை; நிறைந்த மென்மையான மார்பகங்களில் சந்தனம் பூசுவதில்லை; 'என் பெருமானின் திருவரங்கம் எங்கே?' என்று மட்டும் கேட்கிறாள். வஞ்சகப் பேய்ச்சியின் முலையை உண்டவன், இந்த உலகைத் தன் பெரிய வயிற்றில் விழுங்கியவன்; அவனைப் பற்றிச் சொல்ல வேண்டுமானால், தோழி, அவன் பெரிய மாயன். பெண்களே, அவன் என் மகளுக்குச் செய்தவற்றை என்னால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.
பதவுரை
- தாய் வாயில் சொல் கேளாள்
- தாயின் சொல்லைக் கேட்பதில்லை
- தன் ஆயத்
- தன் தோழியர் கூட்டம்
- திருவரங்கம் எங்கே
- திருவரங்கம் எங்கே?
- பேய் மாய முலை உண்டு
- வஞ்சகப் பேய்ச்சியின் முலையை உண்டு
- பெரு வயிற்றன்
- பெரிய வயிறு உடையவன்
- மா மாயன்
- பெரிய மாயன்
- மதிக்கிலேனே
- என்னால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை
பெரிய திருமொழி 5.5.5 · நாலாயிரத்தில் 1392-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தாய் பேசுகிறாள்.) அணிகலன் பூண்ட மார்பகங்களில் சந்தனம் பூசுவதில்லை; துள்ளும் கயல் போன்ற கண்களுக்கு மை தீட்டுவதில்லை; தன் செல்ல நாகணவாய்ப் பறவையைக் கவனிப்பதில்லை; தன் நிலை முழுவதையும் இழந்து, 'என் பெருமானின் திருவரங்கம் எங்கே?' என்று சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறாள். நாம் எல்லோரும் அறிந்தபடி ஆயர்பாடியில் வளர்ந்த நம்பி, புதிய மலர்களின் மங்கையின் நாயகன், ஓர் ஆண்மகனாக வந்திருக்கிறான்: தாய்மார்களே, அவன் என் மகளுக்குச் செய்தவற்றை என்னால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.
பதவுரை
- பொரு கயல் கண்
- துள்ளி மோதும் கயல் போன்ற கண்கள்
- மை எழுதாள்
- மை தீட்டுவதில்லை
- பூவை பேணாள்
- தன் நாகணவாய்ப் பறவையைக் கவனிப்பதில்லை
- நாள் மலராள் நாயகன்
- புதிய மலர்களின் மங்கையான திருமகளின் நாயகன்
- ஆய்ப்பாடி வளர்ந்த நம்பி
- ஆயர்பாடியில் வளர்ந்த நம்பி
- ஆண் மகன் ஆய்
- ஆண்மகனாக, காதலனாக
- அம்மனைமீர் அறிகிலேனே
- தாய்மார்களே, என்னால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை
இந்தப் பாசுரத்தின் பாடம் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒப்பிட்டுத் திருத்தப்பட்டது; விவரம் ஆங்கிலப் பக்கத்தில்.
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →பெரிய திருமொழி 5.5.6 · நாலாயிரத்தில் 1393-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'மகரந்தம் ஆடும் அவனுடைய வனமாலையைத் தரமாட்டானா?' என்று மீண்டும் மீண்டும் சொல்லி அவள் எப்படித் தளர்ந்துவிட்டாள் பாருங்கள். அவளிடம் எதைச் சொன்னாலும், 'என் பெருமானின் திருவரங்கம்' என்றே பதில் சொல்கிறாள். மலர் மேல் இருக்கும் மங்கையின் நாயகன், குடக்கூத்து ஆடியவன், மதுசூதனன், முன்பு மன்னர்களுக்காகத் தூது சென்றவன் அவன்: அவன் என் மகளுக்குச் செய்தவற்றை நான் எப்படிச் சொல்வேன்?
பதவுரை
- தாது ஆடு வன மாலை
- மகரந்தம் ஆடும் வனமாலை
- தளர்ந்தாள்
- அவள் தளர்ந்துவிட்டாள்
- பூமேல் மாது ஆளன்
- தாமரை மேல் இருக்கும் மங்கையின் நாயகன்
- குடம் ஆடி
- குடக்கூத்து ஆடியவன்
- மதுசூதன்
- மது என்ற அசுரனைக் கொன்ற மதுசூதனன்
- மன்னர்க்கு ஆய்
- மன்னர்களான பாண்டவர்களுக்காக
- தூதாளன்
- தூதன்
பெரிய திருமொழி 5.5.7 · நாலாயிரத்தில் 1394-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கச்சணிந்த தன் இளம் மார்பகங்களின் நிறம் மாறிவிட்டதை அவள் கவனிப்பதில்லை; எண்ணற்ற திருநாமங்கள் உடையவனின் திருநாமங்களைத் தவிர வேறு எதையும் பேசுவதில்லை. இந்தப் பெண்ணைப் பெற்றேன்; நான் என்ன செய்வேன்? மாலை அணிந்தவன், குளிர்ந்த திருக்குடந்தையை ஆள்பவன், ஐவருக்காகப் போருக்குத் தேரைச் செலுத்திய சாரதி அவன்: அவன் என் மகளுக்குச் செய்தவற்றை நான் எப்படிச் சொல்வேன்?
பதவுரை
- வார் ஆளும் இளங் கொங்கை
- கச்சணிந்த இளம் மார்பகங்கள்
- வண்ணம் வேறு ஆயினவாறு
- அவற்றின் நிறம் மாறிவிட்டதை
- எண்ணில் பேராளன் பேர்
- எண்ணற்ற திருநாமங்கள் உடையவனின் திருநாமங்கள்
- தண் குடந்தை நகர் ஆளன்
- குளிர்ந்த திருக்குடந்தையை ஆள்பவன்
- ஐவர்க்கு ஆய்
- ஐவரான பாண்டவர்களுக்காக
- தேர் ஆளன்
- சாரதி
- செப்புகேனே
- நான் எப்படிச் சொல்வேன்?
பெரிய திருமொழி 5.5.8 · நாலாயிரத்தில் 1395-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'அவளுக்குத் தன் குடும்பத்தைப் பற்றிச் சிறிதும் அக்கறை இல்லை' என்று பலர் ஓயாமல் சொல்கிறார்கள்; அது ஊர்ப் பேச்சாகிவிட்டது. மறக்காமல், ஒவ்வொரு கணமும், 'மாயவனே! மாதவனே!' என்று சொல்கிறாள். வினையால் ஒருபோதும் பிறவாத பெரியவன், திருமகள் நாயகன், பூமியின் நாயகன், தேவர்களின் அறமே வடிவானவன் அவன்: தாய்மார்களே, அவன் என் மகளுக்குச் செய்தவற்றை என்னால் சொல்ல முடியவில்லை.
பதவுரை
- உறவு ஆதும் இலள்
- தன் உறவினரைப் பற்றி அக்கறை இல்லை
- அலர் ஆயிற்றால்
- அது ஊர்ப் பேச்சாகிவிட்டது
- மாயவனே
- மாயவனே
- மாதவனே
- திருமகள் நாயகனான மாதவனே
- பிறவாத பேராளன்
- நம்மைப் போல் ஒருபோதும் பிறவாத பெரியவன்
- பெண் ஆளன் மண் ஆளன்
- திருமகள் நாயகன், பூமியின் நாயகன்
- அறவாளன்
- அறமே வடிவானவன்
பெரிய திருமொழி 5.5.9 · நாலாயிரத்தில் 1396-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவள் தன் பந்தையும் கழங்குகளையும் தொடுவதில்லை; தன் பச்சைக் கிளிக்குப் பால் ஊட்டுவதில்லை; தன் பொம்மையைக் கவனிப்பதில்லை; 'திருவரங்கன் வந்தானா? வரமாட்டானா?' என்று மீண்டும் மீண்டும் சொல்கிறாள்; அவள் வளையல்கள் நழுவுகின்றன. சாந்தோக்யம் ஓதுபவன், ருக்வேதி, ஐந்து அக்னிகளைக் காப்பவன், தைத்திரீயன், சாமவேதி ஆன அவன்: ஐயோ, வந்து என் மகளுக்கு இதைச் செய்தான். தாய்மார்களே, என்னால் சொல்ல முடியவில்லை.
பதவுரை
- பந்தோடு கழல்
- அவளுடைய பந்தும் கழங்குகளும்
- பைங் கிளியும்
- அவளுடைய பச்சைக் கிளி
- பாவை பேணாள்
- தன் பொம்மையைக் கவனிப்பதில்லை
- வந்தானோ திருவரங்கன்
- ஸ்ரீரங்கத்தின் பெருமான் வந்தானா?
- சந்தோகன் பௌழியன்
- சாந்தோக்யம் ஓதுபவன், ருக்வேதி
- ஐந் தழல் ஓம்பு
- ஐந்து புனித அக்னிகளைக் காப்பவன்
- தைத்திரியன் சாமவேதி
- தைத்திரீயன், சாமவேதி
பெரிய திருமொழி 5.5.10 · நாலாயிரத்தில் 1397-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீலத் தாமரை போன்ற கண்கள் உடைய ஓர் இளம்பெண், சுற்றியுள்ள வயல்களில் சேல் மீன்கள் துள்ளும் திருவரங்கத்தின் அம்மான் மேல் நெஞ்சை வைத்து, தன் அடக்கம் முழுவதையும் இழந்தாள்; அதை அவள் தாய் சொன்னாள். பகைவர்களுக்கு எமனான வேல் ஏந்திய பரகாலன் கலிகன்றி, அதை இந்த ஒலிமிக்க மாலையாக்கினார். இதைக் கற்று வல்லவர்கள், மாலைகள் தொங்கும் வெண்குடைகளின் கீழ் அரசர்களாகி, பொன்னுலகில் வாழ்வார்கள்.
பதவுரை
- சேல் உகளும் வயல்
- சேல் மீன்கள் துள்ளும் வயல்கள்
- நீல மலர்க் கண் மடவாள்
- நீலத் தாமரை போன்ற கண்கள் உடைய இளம்பெண்
- நிறை அழிவைத்
- அவள் அடக்கத்தை இழந்ததை
- நேரார் கால வேல்
- பகைவர்களுக்கு எமனான வேல்
- பரகாலன்
- பரகாலன், திருமங்கை ஆழ்வாரின் திருநாமம்
- வெண் குடைக்கீழ்
- அரச வெண்குடையின் கீழ்
- பொன்-உலகில்
- பொன்னுலகில், வானுலகில்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.