பெரிய திருமொழி 5.4.1 · நாலாயிரத்தில் 1378-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் தன் நாபியின் மேல் பிரம்மாவைப் படைத்தான்; உலகங்களை விழுங்கினான்; அவனே என் தந்தை, என் பெருமான், இமையாத தேவர்களுக்கும் தந்தை. சந்தனத்தையும் ரத்தினங்களையும் கரையில் கொழிக்கும் காவிரி நீர் பாய்ந்து, மாலை வானின் நிறத்தில் ஒளிரும் வயல்கள் சூழ்ந்த அழகிய தென்னரங்கமே, தென் திசையின் ஸ்ரீரங்கமே, அவன் உறையும் இடம் என்று சொல்கிறார்கள்.
பதவுரை
- உந்திமேல் நான்முகனைப் படைத்தான்
- தன் நாபியின் மேல் நான்முகனான பிரம்மாவைப் படைத்தவன்
- உலகு உண்டவன்
- உலகங்களை விழுங்கியவன்
- இமையோர்கள் தாதைக்கு
- தேவர்களின் தந்தைக்கு
- இடம் என்பரால்
- அது அவன் இடம் என்கிறார்கள்
- சந்தினோடு மணியும் கொழிக்கும்
- சந்தனத்தையும் ரத்தினங்களையும் கொழிக்கும்
- அந்திபோலும் நிறத்து
- மாலை வானின் நிறம் கொண்ட
- தென் அரங்கமே
- அழகிய தென்னரங்கம், தென் திசையின் ஸ்ரீரங்கம்
பெரிய திருமொழி 5.4.2 · நாலாயிரத்தில் 1379-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உலகை விழுங்கி ஆலிலையில் துயின்ற மாயன் அவன்; நீண்ட ரத்தின முடி அணிந்து, படமெடுத்த பாம்பின் மேல் சயனிப்பவன். அழகிய பெண்களின் கூந்தலிலிருந்து உதிரும் மலர் மாலைகளும், அவர்களுடைய மார்பகங்களிலிருந்து கரையும் சிவந்த சந்தனமும் கலந்து பாய்ந்து வரும் ஆறு சூழ்ந்த தென்னரங்கமே அவன் நிலைத்திருக்கும் இடம் என்று சொல்கிறார்கள்.
பதவுரை
- ஆல் இலை மேவும் மாயன்
- ஆலிலையில் துயின்ற மாயன்
- மணி நீள் முடி
- நீண்ட ரத்தின முடி
- பை கொள் நாகத்து அணையான்
- படமெடுத்த பாம்பான ஆதிசேஷனைப் படுக்கையாகக் கொண்டவன்
- பயிலும் இடம்
- அவன் நிலைத்திருக்கும் இடம்
- தையல் நல்லார் குழல் மாலையும்
- அழகிய பெண்களின் கூந்தலிலிருந்து உதிரும் மாலைகளும்
- செய்ய சாந்தும்
- சிவந்த சந்தனமும்
- இழி புனல்
- பாய்ந்து வரும் நீர்
பெரிய திருமொழி 5.4.3 · நாலாயிரத்தில் 1380-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முன்பு இந்த உலகை அளக்க அவன் குள்ளனாகச் சென்று, மகாபலி கையிலிருந்து வார்த்த தான நீரைப் பெற்றான்; அவன் அகன்ற கை சக்கரத்தை ஏந்தியிருக்கிறது. தேன் சொட்டும் நீரின் மேல் வண்டுகள் பாட, காவிரி பாய்ந்து வரும், வானம் வரை மணம் பரப்பும் சோலைகள் சூழ்ந்த, அழகு நிறைந்த தென்னரங்கமே அவன் இடம் என்று சொல்கிறார்கள்.
பதவுரை
- இவ் வையம் அளப்பான்
- இந்த உலகை அளக்க
- மாவலி கையில் நீர
- மகாபலியின் கையிலிருந்து வார்த்த நீர்
- ஆழித் தடக் கைக் குறளன்
- அகன்ற கையில் சக்கரம் ஏந்திய குள்ளன்
- வண்டு பாடும் மது வார் புனல்
- வண்டுகள் பாடும், தேன் சொட்டும் நீர்
- அண்டம் நாறும் பொழில்
- வானம் வரை மணம் பரப்பும் சோலைகள்
- அழகு ஆர்
- அழகு நிறைந்த
பெரிய திருமொழி 5.4.4 · நாலாயிரத்தில் 1381-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கொடிய போரைத் தூண்டிய, வெற்றி வாள் ஏந்திய வலிய அரக்கனின் நகரம் பாழாகும்படி, அவன் தன் அகன்ற கையால் வலிய வில்லை வளைத்தான். துளையுள்ள தும்பிக்கை கொண்ட யானைகளின் கொம்புகளையும் அகில் கட்டைகளையும் அடித்துக்கொண்டு, அவற்றை முன்னே தள்ளி விளையாடியபடி வரும் வளமான காவிரி சூழ்ந்த தென்னரங்கமே அவன் இடம் என்று சொல்கிறார்கள்.
பதவுரை
- விளைத்த வெம் போர்
- அவன் தூண்டிய கொடிய போர்
- விறல் வாள் அரக்கன்
- வலிய வாள் ஏந்திய அரக்கன், ராவணன்
- நகர் பாழ்பட
- அவன் நகரம் பாழாகும்படி
- வளைத்த வல் வில்
- வளைத்த வலிய வில்
- துளைக் கை யானை மருப்பும்
- துளையுள்ள தும்பிக்கை கொண்ட யானைகளின் கொம்புகள்
- அகிலும்
- மணமுள்ள அகில் மரமும்
- செல்வப் புனல் காவிரி
- காவிரியின் வளமான நீர்
பெரிய திருமொழி 5.4.5 · நாலாயிரத்தில் 1382-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மணம் கமழும் கூந்தல் உடைய மண்டோதரியின் கணவனை, அழகனான அவன் சினந்து தன் அம்பால் மறு உலகுக்கு அனுப்பினான். தேவர்களின் அரசனும் ஏழு உலகங்களும் திரண்டு வந்து வணங்கும், சிறந்த செம்பொன் மதில்கள் சூழ்ந்த, அழகு நிறைந்த தென்னரங்கமே அவன் இடம் என்று சொல்கிறார்கள்.
பதவுரை
- வம்பு உலாம் கூந்தல்
- மணம் கமழும் கூந்தல்
- மண்டோதரி காதலன்
- மண்டோதரியின் கணவன், ராவணன்
- வான் புக
- அவன் வானுலகு புக, இறக்க
- முனிந்த அழகன்
- சினந்த அழகன்
- உம்பர்-கோனும்
- தேவர்களின் அரசனான இந்திரனும்
- செம்பொன் ஆரும் மதிள்
- செம்பொன் மதில்கள்
பெரிய திருமொழி 5.4.6 · நாலாயிரத்தில் 1383-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நுண்ணிய ஆடை அணிந்த வலிய பேய்மகள் ஒருத்தி தாய் போல வந்து அவனுக்கு முலை கொடுத்தாள்; அவன் அவள் உயிரைப் பருகினான். குலைகள் தள்ளிய வாழைத் தோப்புகளின் ஊடே பாய்ந்து வந்து, அலைகளை எழுப்பியபடி முன்னே தள்ளிச் செல்லும் காவிரி சூழ்ந்த தென்னரங்கமே அவன் வாழும் இடம் என்று சொல்கிறார்கள்.
பதவுரை
- வன் பேய் மகள்
- வலிய பேய்மகள், பூதனை
- தாய் என
- தாய் போல
- முலை கொடுத்தாள் உயிர் உண்டவன்
- முலை கொடுத்தவளின் உயிரைப் பருகியவன்
- குலை எடுத்த கதலிப்
- குலைகள் தள்ளிய வாழை மரங்கள்
- அலை எடுக்கும் புனல்
- அலைகளை எழுப்பும் நீர்
- வாழ் இடம்
- அவன் வாழும் இடம்
பெரிய திருமொழி 5.4.7 · நாலாயிரத்தில் 1384-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒளிரும் சக்கரம் ஏந்திய அவன், கம்சனின் நெஞ்சையும், கொடிய மல்லர்களையும், சகடத்தையும் தன் கால்களால் வென்று அவை அழியும்படி செய்தான். மேகங்களைத் தொடும் உயர்ந்த மாளிகைகளிலிருந்து எழும் அகில் புகையும், பெரிய வேத விற்பன்னர்கள் உண்மையான சொற்களோடு செய்யும் வேள்விகளின் புகையும் மணக்கும் தென்னரங்கமே அவன் வாழும் இடம் என்று சொல்கிறார்கள்.
பதவுரை
- கஞ்சன் நெஞ்சும்
- கம்சனின் நெஞ்சு
- கடு மல்லரும்
- கொடிய மல்லர்களும்
- சகடமும்
- சகட அசுரனும்
- சுடர் ஆழியான்
- ஒளிரும் சக்கரம் ஏந்தியவன்
- மஞ்சு சேர் மாளிகை
- மேகங்களைத் தொடும் மாளிகைகள்
- அகில் புகையும்
- அகில் புகையும்
- மா மறையோர்
- பெரிய வேத விற்பன்னர்கள்
- வேள்விப் புகையும்
- வேள்விகளின் புகையும்
பெரிய திருமொழி 5.4.8 · நாலாயிரத்தில் 1385-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் பன்றியாகவும், மீனாகவும், ஆமையாகவும், நரசிங்கமாகவும், சிறு குள்ளனாகவும் ஆனான்; ஆனாலும் தானாகவே நிலைத்திருந்தான்: அவனே பூமியின் தலைவன். வானையும் மண்ணையும் நிறைக்கும்படி வந்து திரண்டு வணங்குபவர்கள், நல்ல தேனும் பாலும் கலந்தது போல் ஒன்றாகக் கூடி வாழும் தென்னரங்கமே அவன் இடம் என்று சொல்கிறார்கள்.
பதவுரை
- ஏனம் மீன் ஆமையோடு
- பன்றி, மீன், ஆமையோடு
- அரியும் சிறு குறளும்
- நரசிங்கமும் சிறு குள்ளனும்
- தானும் ஆய
- ஆனாலும் தானாகவே நிலைத்திருப்பவன்
- தரணித் தலைவன்
- பூமியின் தலைவன்
- வானும் மண்ணும் நிறையப்
- வானையும் மண்ணையும் நிறைத்து
- தேனும் பாலும் கலந்தன்னவர்
- தேனும் பாலும் கலந்தது போன்றவர்கள்
பெரிய திருமொழி 5.4.9 · நாலாயிரத்தில் 1386-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் எட்ட முடியாத தொலைவில் இருப்பவன், என்றும் மிகப் பெரியவன், நுண்ணியவனும் கூட; யாராலும் அறிய முடியாத வழிகளை உடைய மாயன் அவன். மூங்கிலில் விளையும் முத்துக்களையும் ரத்தினங்களையும் கொண்டுவந்து நிறைந்து பாயும் காவிரி கொண்ட, பெரிய பொன் மதில்கள் சூழ்ந்த, அழகு நிறைந்த தென்னரங்கமே அவன் இடம் என்று சொல்கிறார்கள்.
பதவுரை
- சேயன்
- எட்ட முடியாத தொலைவில் இருப்பவன்
- மிகப் பெரியன்
- மிகப் பெரியவன்
- நுண் நேர்மையன்
- நுண்ணியவன்
- ஆரும் அறியா வகையான்
- யாராலும் அறிய முடியாத வழிகளை உடையவன்
- வேயின் முத்தும்
- மூங்கிலில் விளையும் முத்துக்கள்
- பொன் மா மதிள்
- பெரிய பொன் மதில்கள்
பெரிய திருமொழி 5.4.10 · நாலாயிரத்தில் 1387-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தாமரை மங்கை வீற்றிருக்கும் திருமார்பை உடைய எம்பெருமானின் இருப்பிடமான அரங்கத்தைப் பற்றி, உறுதியான கல் மதில்கள் கொண்ட மங்கையின் அரசரான கலிகன்றி, திருமங்கை ஆழ்வார், சிறந்த இசை மாலைகளைப் பாடினார். நான்கின் இருமடங்கும் இரண்டுமான இந்தப் பத்தையும் ஒன்றாகக் கற்று வல்லவர்கள், இந்த உலகை ஆண்டு, பின் வானுலகையும் ஆள்வார்கள்.
பதவுரை
- அல்லி மாதர்
- தாமரை மங்கை, திருமகள்
- திரு மார்வன்
- திருமார்பை உடையவன்
- கல்லின் மன்னு மதிள்
- உறுதியான கல் மதில்கள்
- மங்கையர்-கோன்
- திருமங்கையின் அரசர்
- இசை மாலைகள்
- இசை மாலைகள்
- நால் இரண்டும் இரண்டும்
- நான்கின் இருமடங்கும் இரண்டும்: பத்து
- வான் உலகு ஆள்வரே
- வானுலகையும் ஆள்வார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.