பெரிய திருமொழி 3.1.1 · நாலாயிரத்தில் 1148-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பன்றியாகி, பரந்த குளிர்ந்த பூமியைத் தன் வளைந்த கொம்பின் மேல் பத்திரமாக ஏந்தினான்; கரிய குளிர்ந்த பெருங்கடலில் துயில்கிறான். அவன் இடம் திருவஹீந்திரபுரம்; அங்கே வண்டுக் கூட்டங்கள் சிறந்த தாமரை மலர்களின் தேனைப் பருகி, இனிய இசையோடு ரீங்காரமிட்டு எழுந்து, அடர்ந்த அழகிய சோலைகளின் வழியே திரிந்து, புதிதாய் மலர்ந்த செருந்திப் பூக்களில் சென்று அமர்கின்றன.
பதவுரை
- இருந் தண் மா நிலம்
- பரந்த குளிர்ந்த பூமி
- ஏனம்-அது ஆய்
- பன்றியாகி (வராஹமாகி)
- வளை மருப்பினில்
- தன் வளைந்த கொம்பின் மேல்
- கண் துயின்றவன்
- துயில்பவன்
- கமல நல் மலர்த் தேறல்
- சிறந்த தாமரை மலர்களின் தேன்
- அளி குலம்
- வண்டுக் கூட்டங்கள்
- திருவயிந்திரபுரமே
- திருவஹீந்திரபுரம், கடலூர் அருகே
பெரிய திருமொழி 3.1.2 · நாலாயிரத்தில் 1149-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் தன் அழகிய கையில் மின்னும் சக்கரத்தை ஏந்தியிருக்கிறான்; அவன் மார்பில் செய்யவளான திருமகள் உறைகிறாள்; மீண்டும் மீண்டும் ஓதப்படும் நான்கு வேதங்களின் பல பொருள்களும் ஆன பரன் அவன். அவன் இடம் திருவஹீந்திரபுரம்; அங்கே மலைச்சாரலில், பின்னிப் படரும் மாதவிக் கொடிப் பந்தல்களின் கீழ், தன் பெடை நெருங்கி வரும்போது, மலரும் தாமரையில் வண்டு 'தென்ன' என்று இனிய இசையில் ரீங்காரமிடுகிறது.
பதவுரை
- மின்னும் ஆழி அங்கையவன்
- அழகிய கையில் மின்னும் சக்கரம் ஏந்தியவன்
- செய்யவள் உறை தரு திரு மார்பன்
- திருமகள் உறையும் மார்பை உடையவன்
- நான்மறைப் பல் பொருள்
- நான்கு வேதங்களின் பல பொருள்கள்
- மாதவிப் பந்தலில்
- மாதவிக் கொடிப் பந்தல்களில்
- பிணி அவிழ் கமலத்துத்
- மொட்டு அவிழும் தாமரையில்
- தென்ன என்று
- 'தென்ன' என்று ரீங்காரமிட்டு
பெரிய திருமொழி 3.1.3 · நாலாயிரத்தில் 1150-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஏழு உலகங்களையும் விழுங்கி ஆலிலையில் துயின்ற மாயவன் அவன்; தன் அடியவர்களுக்கு என்றும் மெய்யனான, தேவர்களின் தலைவனான தெய்வநாயகன் அவன். அவன் இடம் சிறந்த மலையின் சாரலில் உள்ள திருவஹீந்திரபுரம்; அங்கே அடர்ந்த மாதவியோடும் சண்பகத்தோடும் பின்னிய அழகிய முல்லைக் கொடிகள் ஆடுகின்றன, வளமான வயல்கள் செந்தாமரைகளால் திகழ்கின்றன.
பதவுரை
- வையம் ஏழும் உண்டு
- ஏழு உலகங்களையும் விழுங்கி
- ஆல் இலை வைகிய
- ஆலிலையில் துயின்றவன்
- அடியவர்க்கு மெய்யன்
- அடியவர்களுக்கு மெய்யன்
- தெய்வநாயகன்
- தேவர்களின் தலைவனான தெய்வநாயகன், இங்கு உள்ள பெருமான்
- முல்லை அம் கொடி ஆட
- அழகிய முல்லைக் கொடிகள் ஆட
- செய்ய தாமரைச் செழும் பணை
- செந்தாமரைகள் நிறைந்த வளமான வயல்கள்
பெரிய திருமொழி 3.1.4 · நாலாயிரத்தில் 1151-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பகைமை நிறைந்த வலிய அசுரன் ஹிரண்யன் எழுந்து அவனோடு போரிட்டான்; அவன் அந்த மார்பை இரண்டாகப் பிளந்து, அசுரனின் உயர்குல மகனுக்கு இனிய அருளைத் தந்தான். அவன் இடம் திருவஹீந்திரபுரம்; அங்கே சாறு நிறைந்த மென்மையான இளங்கரும்புகள் நெருங்கி வளர்ந்து வானைத் தொடுகின்றன; அவற்றின் ரத்தினம் போன்ற நிழலில் குளிர்ந்த சேறு நிறைந்த வயல்கள் அழகுடன் திகழ்கின்றன.
பதவுரை
- மாறு கொண்டு உடன்று
- பகைமையும் சினமும் நிறைந்து
- வல் அவுணன்
- வலிய அசுரன், ஹிரண்யன்
- இரு பிளவாக்
- இரண்டு பிளவாக
- குலமகற்கு இன் அருள்
- அவன் உயர்குல மகனான ப்ரஹ்லாதனுக்கு இனிய அருள்
- மென் கரும்பு இளங் கழை
- மென்மையான இளங்கரும்புகள்
- விசும்பு உற
- வானைத் தொட
பெரிய திருமொழி 3.1.5 · நாலாயிரத்தில் 1152-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அங்கே மகாபலியின் வேள்விக்குச் சென்று யாசித்து, பின் பரந்த பூமியை அளந்தான்; ஆயர்களின் பூங்கொடியான நப்பின்னைக்காக, மந்தையின் காளைகளோடு போரிட்டான். அவன் இடம் திருவஹீந்திரபுரம்; அங்கே குரங்குக் கூட்டங்கள் பொன் போன்ற மலர்கள் ஒளிரும் வேங்கை, கோங்கு, சண்பகம் ஆகிய மரங்களின் கிளைகளில் தாவி, இரைச்சலிட்டு ஓடி, தேன் சொட்டும் குளிர்ந்த பலாப் பழங்களை உண்கின்றன.
பதவுரை
- மாவலி வேள்வியில் இரந்து
- மகாபலியின் வேள்வியில் யாசித்து
- அகல் இடம் அளந்து
- பரந்த பூமியை அளந்து
- ஆயர் பூங் கொடிக்கு
- ஆயர்களின் பூங்கொடியான நப்பின்னைக்காக
- இன விடை பொருதவன்
- மந்தையின் காளைகளோடு போரிட்டவன்
- குரக்கினம்
- குரங்குக் கூட்டங்கள்
- தண் பலங்கனி
- குளிர்ந்த பலாப் பழம்
பெரிய திருமொழி 3.1.6 · நாலாயிரத்தில் 1153-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கூனியின் கொடிய சொற்களால், இளங்கொடியான சீதையோடு அவன் காட்டில் திரியச் சென்றான்; அவன் அழகிய நிறம் கரிய மேகத்தின் நிறம். அவன் இடம் திருவஹீந்திரபுரம்; அதைப் பெரிய மதில்களும், வானில் நிலவு தவழும் உயர்ந்த அழகிய மலையும் சூழ்ந்திருக்கின்றன; தேன் பெருகும் வளமான சோலைகள் அதைத் தழுவியிருக்கின்றன.
பதவுரை
- கூன் உலாவிய மடந்தை
- கூனி, மந்தரை
- கொடுஞ் சொலின் திறத்து
- அவளுடைய கொடிய சொற்களால்
- இளங் கொடியோடும்
- இளங்கொடியான சீதையோடு
- கான் உலாவிய
- காட்டில் திரிந்தவன்
- கரு முகில் திரு நிறத்தவன்
- கரிய மேகத்தின் அழகிய நிறம் உடையவன்
- மதி தவழ் மால் வரை
- நிலவு தவழும் உயர்ந்த மலை
பெரிய திருமொழி 3.1.7 · நாலாயிரத்தில் 1154-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மின்னல் போன்ற மெல்லிய இடை உடைய இளங்கொடியான சீதைக்காக, மலை மேல் அமைந்த நகரமான இலங்கையின் அரசனுடைய உயர்ந்த முடிகளைப் பொடியாக்கினான்: அவனே வலியவன். அவன் இடம் குளிர்ந்த திருவஹீந்திரபுரம்; அங்கே ரத்தினம் போன்ற மலைகளின் நிழலில், பெரிய தாமரை மலர்ப் படுக்கையில் அன்னம் தன் பெடையோடு இனிதாக அமர்ந்திருக்க, செந்நெல் கதிர்கள் சாமரம் போல் அவற்றுக்கு மேல் வீசுகின்றன.
பதவுரை
- மின்னின் நுண் இடை
- மின்னல் போன்ற மெல்லிய இடை
- மடக் கொடி காரணம்
- இளங்கொடியான சீதைக்காக
- இலங்கை மன்னன் நீள் முடி
- இலங்கை அரசனின் உயர்ந்த முடிகள்
- பொடிசெய்த மைந்தனது
- அவற்றைப் பொடியாக்கிய வலியவனின்
- அரவிந்தத்து அமளியில்
- தாமரைப் படுக்கையில்
- கவரிக் குலை வீசு
- சாமரம் போல் கதிர்களை வீசி
பெரிய திருமொழி 3.1.8 · நாலாயிரத்தில் 1155-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மென்மையான, கரிய, மணம் கமழும் கூந்தல் உடையவளுக்காக அவன் வில்லை முறித்தான்; கொடிய மழையால் பசுக்கூட்டங்கள் கலங்கியபோது, மலையைக் குடையாக எடுத்தான். அவன் இடம் திருவஹீந்திரபுரம்; அங்கே வளமான ஆறு, மலைகளிலிருந்து மதம் கொண்ட யானைகளின் கொம்புகளையும், மலைகளில் வளரும் அகில் மரத்தையும் தன் அலைகளில் சுமந்து வந்து வயல்களுக்குள் பாய்கிறது.
பதவுரை
- விரை கமழ்ந்த மென் கருங் குழல்
- மென்மையான, கரிய, மணம் கமழும் கூந்தல்
- வில் இறுத்து
- வில்லை முறித்து
- நிரை கலங்கிட
- பசுக்கூட்டங்கள் கலங்கியபோது
- வரை குடை எடுத்தவன்
- மலையைக் குடையாக எடுத்தவன்
- மத கரி மருப்பொடு
- மதம் கொண்ட யானைகளின் கொம்புகளோடு
- அகில்
- மணமுள்ள அகில் மரம்
பெரிய திருமொழி 3.1.9 · நாலாயிரத்தில் 1156-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கைகளில் வேல் ஏந்திய மன்னர்களின் கொடிய போரில், அர்ஜுனனுக்காக அழகிய ரத்தினத் தேரின் சாட்டையைத் தன் கையில் ஏந்தினான்: அவனே என் தந்தை, என் பெருமான். அவன் இடம் குளிர்ந்த வளைந்த மலைகளின் சாரலில் உள்ள திருவஹீந்திரபுரம்; அங்கே கணுக்கள் கொண்ட கொடிகள் கைகளைப் போல் தங்கள் பற்றுக்கொடிகளை உயர்த்துகின்றன, பாக்கு மரங்களின் இளம் பாளைகள் மணம் பரப்புகின்றன, மீன்கள் துள்ளும் வளமான ஆறு வயல்களுக்குள் பாய்கிறது.
பதவுரை
- வேல் கொள் கைத் தலத்து அரசர்
- வேல் ஏந்திய மன்னர்கள்
- விசயனுக்கு
- விஜயனான அர்ஜுனனுக்காக
- மணித் தேர் கோல்
- ரத்தினத் தேரின் சாட்டை
- எந்தை பெம்மான்
- என் தந்தை, என் பெருமான்
- கமுகு இளம் பாளைகள்
- பாக்கு மரத்தின் இளம் பாளைகள்
- சேல்கள் பாய்தரு
- மீன்கள் துள்ளும்
பெரிய திருமொழி 3.1.10 · நாலாயிரத்தில் 1157-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மூவரும் ஆன ஒருவன் அவன்; மூவுலகையும் விழுங்கி, மீண்டும் வெளிப்படுத்தி, அளந்தவன்; தேவர்களும் அசுரர்களும் மீண்டும் மீண்டும் வந்து வணங்கும் குளிர்ந்த திருவஹீந்திரபுரத்தில் உறையும் ஜோதி அவன். வேலில் வல்லவரான கலிகன்றி, திருமங்கை ஆழ்வார், அவனைப் பற்றி விரிவாகப் பாடிய குளிர்ந்த, ஓடும் தமிழில் அமைந்த இந்தப் பத்தையும் பாடினால், பாவங்கள் நெருங்காது.
பதவுரை
- மூவர் ஆகிய ஒருவனை
- மூவரும் ஆன ஒருவனை
- உண்டு உமிழ்ந்து அளந்தானை
- விழுங்கி, வெளிப்படுத்தி, அளந்தவனை
- தேவர் தானவர்
- தேவர்களும் அசுரர்களும்
- மேவு சோதியை
- அங்கே உறையும் ஜோதியை
- வேல் வலவன்
- வேலில் வல்லவர்
- பாவங்கள் பயிலாவே
- பாவங்கள் நெருங்காது
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.