பெரிய திருமடல் 41 · நாலாயிரத்தில் 2753-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பொழியும் இனிய நிலவுக் கதிர்கள் சுடுகின்றன, அதுவும் எனக்கு மட்டும். அவை தங்கள் இயல்பை விட்டுவிட என்ன காரணம்? பாண்டியனின் பொதிகை மலையில் உள்ள செழித்த சந்தன மரங்களின் மகரந்தத்தைக் கலக்கிக்கொண்டு வந்து, இவ்வுலகின் நெஞ்சங்களை மகிழ்வித்துத் திரியும் இனிய மென்மையான இளந்தென்றல்,
பதவுரை
- இன் நிலாவின் கதிரும்
- இனிய நிலவின் கதிர்களும்
- வெய்து ஆகும்
- சுடுகின்றன
- தன்மை தவிர
- தங்கள் இயல்பை விட்டு
- பொதியில்
- பாண்டியனின் மலையாகிய பொதிகை
- சந்தின் தாது அளைந்து
- சந்தனத்தின் மகரந்தத்தைக் கலக்கி
- மனம் களிப்ப
- நெஞ்சங்களை மகிழ்வித்து
பெரிய திருமடல் 42 · நாலாயிரத்தில் 2754-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அதுவும் நெருப்பை வீசுகிறது, என்மேல் மட்டும். பனைமரத்தின் மேல் முள் குச்சிகளாலான கூட்டில், தன் துணையை நெருங்கிப் பற்றியிருக்கும் பெண் அன்றில் பறவையின் மெல்லிய சிறுகுரல், என் நெஞ்சை அறுக்கும் ரம்பமாகிறது. நான் என்ன செய்வேன்?
பதவுரை
- எரி எனக்கே
- நெருப்பு, எனக்கு மட்டும்
- பெண்ணைமேல்
- பனைமரத்தின் மேல்
- முள் முளரிக் கூட்டகத்து
- முள் குச்சிகளாலான கூட்டில்
- அன்றில் பெடை
- பெண் அன்றில் பறவை
- ஈர் வாளாம்
- அறுக்கும் ரம்பமாகிறது
- என் செய்கேன்
- நான் என்ன செய்வேன்?
பெரிய திருமடல் 43 · நாலாயிரத்தில் 2755-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பாறை போல வலிய தோள்களையுடைய காமன், தன் கரும்பு வில்லை வளைத்து, கொல்லும் மலர் அம்புகளை ஒருசேரத் தொடுத்து, தோளுக்கு அப்பால் இழுத்து, தனித்திருக்கும் என்மேல், என் நெஞ்சையே இலக்காகக் கொண்டு எய்கிறான்.
பதவுரை
- காமன்
- காதல் தெய்வமாகிய காமன்
- கருப்புச் சிலை
- கரும்பு வில்
- பூங் கணைகள்
- மலர் அம்புகள்
- தோள் கழிய வாங்கி
- தோளுக்கு அப்பால் இழுத்து
- தமியேன்மேல்
- தனித்திருக்கும் என்மேல்
- இலக்காக
- இலக்காக
பெரிய திருமடல் 44 · நாலாயிரத்தில் 2756-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இதிலிருந்து என்னைக் காக்க யாருமே இல்லை; நான் எவ்வளவு பேதை! கற்கள் நிறைந்த காட்டில், யாருமே வந்து அனுபவிக்காமல், வறண்ட நிலத்தில் வீணாகச் சிந்தும் ஒரு கொடியின் மணமுள்ள மலரின் இனிய மணம் போல,
பதவுரை
- காப்பீர் தாம் இல்லையே
- என்னைக் காக்க யாருமே இல்லை
- பேதையேன்
- பேதையாகிய நான்
- காட்டகத்து
- காட்டில்
- கடி மலரின்
- மணமுள்ள மலரின்
- வறு நிலத்து
- வறண்ட நிலத்தில்
- வாளாங்கு உகுத்தது போல்
- வீணாகச் சிந்தியது போல
பெரிய திருமடல் 45 · நாலாயிரத்தில் 2757-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் பெண்மையும், என் அழகும், என் தனங்களும் அப்படியே: தாமரையில் வீற்றிருக்கும் திருமகளின் அன்புக்குரியவனாக, கணபுரத்தில் பொன்மலை போல நிற்பவனின் பொன் மார்பை அவை தொட முடியாவிட்டால், அவற்றால் என்ன பயன்? அவை எனக்குச் சுமையாக மட்டுமே ஆகிவிட்டன,
பதவுரை
- பெண்மையும்
- என் பெண்மையும்
- என் நலனும்
- என் அழகும்
- மலர் மங்கை மைந்தன்
- தாமரையில் வீற்றிருக்கும் திருமகளின் அன்புக்குரியவன்
- கணபுரத்து
- திருக்கண்ணபுரத்தில்
- பொன் அகலம் தோயாவேல்
- அவன் பொன் மார்பை அவை தொடாவிட்டால்
- பொறை ஆகி
- சுமையாகி
பெரிய திருமடல் 46 · நாலாயிரத்தில் 2758-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் கண் முன்னே இங்கேயே அவை முதுமை அடைகின்றன. அவை வாடாமல் காக்க உறுதியான மருந்து எதுவும் உங்களுக்குத் தெரியாதா? பிறகு அந்தப் பெரிய காளை, தடித்த பிடரியில் ஒரு மணி தொங்க, கன்னியரின் கண்கள் அதன்மேல் மின்ன, வலிய சங்கிலியால் இறுகக் கட்டப்பட்டிருக்கிறது; மாலையில்
பதவுரை
- மூவாமைக் காப்பது
- அவை முதுமை அடையாமல் காப்பது
- மருந்து அறிவீர் இல்லையே
- மருந்து எதுவும் உங்களுக்குத் தெரியாதா?
- மால் விடையின்
- பெரிய காளையின்
- பிடர் எருத்துத்
- கழுத்தின் பிடரி
- வன் தொடரால்
- வலிய சங்கிலியால்
- மாலைவாய்த்
- மாலையில்
பெரிய திருமடல் 47 · நாலாயிரத்தில் 2759-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நாக்கு ஒருபோதும் ஓயாத அதன் ஒற்றை மணி ஆடி ஒலிக்கிறது; அதன் இனிய ஓசை கொல்லும் எஃகு வாளைவிடக் கொடியதாக என் காதுகளுக்கு வந்து, ஓயாமல் நீள்கிறது. இதிலிருந்து நான் எப்படி என்னைக் காத்துக்கொள்வேன்? சொல்லுங்கள்! இதை எனக்குக் கொண்டுவந்தவன்
பதவுரை
- நா ஒழியாது
- அதன் நாக்கு ஓயாமல்
- தனி மணியின்
- ஒற்றை மணியின்
- என் செவி தனக்கே
- என் காதுகளுக்கு மட்டும்
- எஃகில் கொடிது ஆய்
- எஃகைவிடக் கொடியதாய்
- நெடிது ஆகும்
- ஓயாமல் நீள்கிறது
- இது விளைத்த
- இதைக் கொண்டுவந்தவன்
பெரிய திருமடல் 48 · நாலாயிரத்தில் 2760-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மணமுள்ள துளசியைத் திருமார்பில் அணிந்த அரசன்; முன்பு பெரிய சந்திரனை அதைப் பிடித்திருந்ததிலிருந்து விடுவித்த முகில்வண்ணன்; சிறிய மணமுள்ள காயாம்பூ போல ஒளிரும் நிறமுடையவன்; தன் நிறத்தையே ஒத்த அந்தக் கடலின் குறுக்கே மலைகளால் அணை கட்டியவன்,
பதவுரை
- நறும் துழாய் வாழ் மார்பன்
- மணமுள்ள துளசியைத் திருமார்பில் அணிந்தவன்
- மா மதிகோள்
- பெரிய சந்திரனைப் பற்றிய பிடி, அதன் துன்பம்
- முகில் வண்ணன்
- முகில்வண்ணன்
- காயாவின்
- சிறிய கருநீல மலராகிய காயாவின்
- மலை இட்டு அணை கட்டி
- மலைகளால் அணை கட்டி
பெரிய திருமடல் 49 · நாலாயிரத்தில் 2761-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கொடிய, நெருக்கமான போரில், அரசன் ராவணனின் பத்துப் பொன் முடிகளும் தரையில் உருளும் வரை அம்புகளை எய்து, அவனைத் தென்திசை யமலோகத்துக்கு அனுப்பிய வீரன் அவன். ஆயிரம் கண்களையுடைய அரசனின் வானுலகத்தையும், தேவர்களின் பொன்னுலகத்தையும்
பதவுரை
- மா மண்டு வெம் சமத்துப்
- கொடிய, நெருக்கமான போரில்
- பொன் முடிகள் பத்தும்
- பத்துப் பொன் முடிகளும்
- சரம் துரந்து
- அம்புகளை எய்து
- தென் உலகம் ஏற்றுவித்த
- தென்னுலகமாகிய யமலோகத்துக்கு அனுப்பிய
- சேவகனை
- வீரனை
- ஆயிரக் கண் மன்னவன்
- ஆயிரம் கண்களையுடைய அரசன், இந்திரன்
பெரிய திருமடல் 50 · நாலாயிரத்தில் 2762-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அந்த அசுரன் தன் தோள்வலிமையால் கைப்பற்றியிருந்தான்; அப்போது அவன் சிங்கமாகி, நெருப்பு உமிழும் கண்களோடு, அந்தக் கொடிய கொல்லும் போரில், அவனை உடனே கொல்லாமல், ரத்தினங்கள் அணிந்த அந்த வலியவனின் குடுமியைப் பற்றி, அருகே இழுத்து,
பதவுரை
- தோள் வலியால்
- தன் தோள்வலிமையால்
- தானவனை
- அசுரனை, ஹிரண்யனை
- அரி உருவம் ஆகி
- சிங்கமாகி, நரசிம்மனாக
- எரி விழித்து
- நெருப்பு உமிழும் கண்களோடு
- கொல்லாதே
- உடனே கொல்லாமல்
- மணிக் குஞ்சி பற்றி
- ரத்தினங்கள் அணிந்த அவன் குடுமியைப் பற்றி
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.