பெரிய திருமடல் 31 · நாலாயிரத்தில் 2743-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உலகம் முழுவதிலும் கன்னியருள் தனக்கு இணையில்லாத அளவு அழகிய ஒரு மகள் இருந்தாள். அவளுடைய அன்புத் தோழியின் மூலமாக, இனிய துளசி அணிந்த, ரத்தின மலைகள் போன்ற தோள்களையுடைய அதிசயனான நம் எம்பெருமானின் அன்புக்குரியவன், பாவியாகிய எனக்கு
பதவுரை
- தன்னுடைய பாவை
- அவனுடைய மகள், உஷை
- தன் ஒக்கும் கன்னியரை இல்லாத
- இணையான கன்னி எவரும் இல்லாத
- இன் உயிர்த் தோழியால்
- அவளுடைய அன்புத் தோழியின் மூலம்
- ஈன் துழாய்
- மணம் கமழும் துளசி
- மணி வரைத் தோள்
- ரத்தின மலைகள் போன்ற தோள்கள்
- மாயவன்
- அதிசயன்
- பாவியேன்
- பாவியாகிய நான்
பெரிய திருமடல் 32 · நாலாயிரத்தில் 2744-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இதைக் கொண்டுவந்தவனும், பெரிய மலைகள் போன்ற நான்கு தோள்களையுடைய அரசனுமான அவனுடைய அந்த அன்புக்குரியவன் மாயத்தால் தூக்கிச் செல்லப்பட்டு அந்தக் கன்னியின் அருகே வைக்கப்பட்டான்; அவனோடு அவள் அனுபவித்த பெரிய நிலைத்த இன்பங்கள்தான் எத்தனை! இவை அனைத்தையும்,
பதவுரை
- இது விளைத்த
- இதைக் கொண்டுவந்தவன்
- ஈர் இரண்டு மால் வரைத் தோள்
- பெரிய மலைகள் போன்ற நான்கு தோள்கள்
- காதலனை
- அவனுடைய அன்புக்குரியவன், அவன் பேரன் அநிருத்தன்
- மாயத்தால் கொண்டுபோய்
- மாயத்தால் தூக்கிச் சென்று
- பேர் இன்பம்
- பேரின்பம்
பெரிய திருமடல் 33 · நாலாயிரத்தில் 2745-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பேதைப் பெண்களே, இப்போதுதான் என்னிடமிருந்து இவற்றைக் கேட்கிறீர்களா? இன்னும் என்ன சொல்வேன்? மலையரசனின் பொன் மகளாகிய உமை, ஒளிரும் நிலவொளி போல மின்னும் அழகிய புன்னகையில் சிவந்த இதழ்கள் விரியும் அவள், அன்ன நடையும் அசையும் இடையும் உடைய அந்தப் பெண்,
பதவுரை
- ஏழைகாள்
- பேதைப் பெண்களே
- மலை அரையன்
- மலைகளின் அரசன்
- பொன் பாவை
- அவனுடைய பொன் மகள்
- அணி முறுவல்
- அழகிய புன்னகை
- உமை
- உமை, பார்வதி
- நுடங்கு இடை
- அசையும் இடை
பெரிய திருமடல் 34 · நாலாயிரத்தில் 2746-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தன் பொன் போன்ற உடல் மெலிந்து, ஐந்து புலன்களும் வலித்து விட்டு நீங்கும்படி விட்டாள்; கனமான சடைமுடியைத் தரித்து, கடுந்தவத்தில் ஆழ்ந்தாள். திசைகள் நெருப்பால் மின்னி எரிய, கைகளைத் தட்டிக்கொண்டு ஆயிரம் கைகளோடு ஆடுபவன், சிலம்பணிந்த தன் பாதத்தை ஏழு பொன்னுலகங்களுக்கும் அப்பால் உயர்த்தி, அவற்றுக்கு மேல் ஒலிக்கச் செய்பவன்,
பதவுரை
- புலன் ஐந்தும்
- ஐந்து புலன்கள்
- சடாபாரம்
- கனமான சடைமுடி
- அருந் தவத்தின்
- கடுந்தவத்தின்
- கரதலங்கள் மட்டித்து
- உள்ளங்கைகளால் தட்டி
- சூழ் கழல் கால்
- சிலம்பு சூழ்ந்த பாதம்
- பொன் உலகம் ஏழும்
- ஏழு பொன்னுலகங்களும்
பெரிய திருமடல் 35 · நாலாயிரத்தில் 2747-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் ஆடலில் சுழலும்போது பெரிய மலைகளும் காற்றும் நட்சத்திரங்களும் அவனோடு சேர்ந்து சுழல, கொல்லும் மூவிலை வேலை ஏந்தியவன், சாம்பல் பூசிய கூத்தன்: அவள் சென்று அவனுடைய பொன் போன்ற மார்பைத் தழுவவில்லையா?
பதவுரை
- குல வரையும்
- பெரிய மலைகளும்
- மாருதமும்
- காற்றும்
- மூவிலை வேல்
- மூவிலை வேல், சூலம்
- கூத்தன்
- கூத்தன், சிவன்
- பொடி ஆடி
- சாம்பல் பூசிய
- அணைந்திலளே
- அவள் தழுவவில்லையா?
பெரிய திருமடல் 36 · நாலாயிரத்தில் 2748-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இவை அனைத்தையும் முழுமையாகச் சொன்னால் ஒரு முழு இதிகாசமே, ஒரு பாரதமே ஆகிவிடும். அதற்குப் பதிலாக, பாவியாகிய எனக்கு வந்த நோயைப் பற்றி நான் சொல்வதைக் கேளுங்கள். வேதம் ஓதும் அந்தணர்கள் வாழும், பெரிய சோலைகள் சூழ்ந்த திருநறையூரில், பெரிய மலை போல உயர்ந்து பொன்னால் ஒளிரும் மாளிகையின் வாயிலைக் கடந்து உள்ளே சென்றேன்,
பதவுரை
- பன்னி உரைக்குங்கால்
- முழுமையாகச் சொன்னால்
- பாரதம் ஆம்
- ஒரு பாரதமே, முழு இதிகாசமே ஆகும்
- என் உறு நோய்
- எனக்கு வந்த நோய்
- மறையோர்
- வேதம் ஓதும் அந்தணர்கள்
- திருநறையூர்
- திருநறையூர்
- மாடக் கவாடம்
- மாளிகையின் வாயில்
பெரிய திருமடல் 37 · நாலாயிரத்தில் 2749-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் கண்கள் மகிழும் வரை பார்த்துக்கொண்டே இருந்தேன். நான் பார்க்கப் பார்க்க, அந்த அரசனின் அழகிய திருமார்பும், வாயும், இரு திருவடிகளும், அழகிய கைகளும், கண்களும், ரத்தின மலையின் மேல் மலர்ந்த தாமரைகளின் பொன்னிறக் காடு போல இருந்தன,
பதவுரை
- கண் களிப்ப
- என் கண்கள் மகிழும்படி
- மன்னன் திரு மார்பும்
- அரசனின் அழகிய திருமார்பும்
- அடி இணையும்
- அவனுடைய இரு திருவடிகளும்
- கரதலமும்
- அவனுடைய கைகளும்
- பங்கயத்தின்
- தாமரைகளின்
- மணிவரைமேல்
- ரத்தின மலையின் மேல்
பெரிய திருமடல் 38 · நாலாயிரத்தில் 2750-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மின்னி ஒளி பொழிந்தன. அவனுடைய தொங்கும் நாணும், தோள்வளைகளும், குண்டலங்களும், மாலையும், உயர்ந்த கிரீடமும், சூரிய ஒளி போலத் தன் சுடரைப் பரப்பும் சூளாமணியும் அனைத்தும் மின்னின. அங்கே, அந்த மரகதக் குன்றின் அருகே,
பதவுரை
- வீழ் நாணும்
- தொங்கும் நாண்
- தோள் வளையும்
- தோள்வளைகள்
- குண்டலமும்
- குண்டலங்கள்
- நீள் முடியும்
- உயர்ந்த கிரீடம்
- சூளாமணி இமைப்ப
- சூளாமணி மின்ன
- மரகதக் குன்றின்
- மரகதக் குன்றின்
பெரிய திருமடல் 39 · நாலாயிரத்தில் 2751-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனுடைய தேவியாகிய இனிய இளம் வஞ்சிக்கொடி ஒன்று தனித்து நின்றது. அவள் ஒரு அன்னம், ஒரு மான், ஒரு அழகிய மயில்; இடையில் அவள் மின்னல்; அவள் இரண்டு இள மூங்கில்கள், ஒரு இணைச் செப்பு, முன்னே ஒரு சிவந்த தொண்டைக்கனி, துள்ளும் இரண்டு கெண்டை மீன்கள்:
பதவுரை
- வஞ்சிக்கொடி
- வஞ்சிக்கொடி: மெல்லிய தேவி
- அன்னம் ஆய் மான் ஆய்
- அன்னமாய், மானாய்: அவள் நடை, அவள் பார்வை
- இடையே மின் ஆய்
- இடையில் மின்னலாய்
- இள வேய் இரண்டு ஆய்
- இரண்டு இள மூங்கில்களாய்: அவள் கைகள்
- இணைச் செப்பு ஆய்
- இணைச் செப்பாய்: அவள் தனங்கள்
- தொண்டை ஆய்
- சிவந்த தொண்டைக்கனியாய்: அவள் இதழ்கள்
- கெண்டைக் குலம் இரண்டு ஆய்
- இரண்டு கெண்டை மீன்களாய்: அவள் கண்கள்
பெரிய திருமடல் 40 · நாலாயிரத்தில் 2752-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அத்தகைய அழகிய வடிவம் அங்கே நின்றதைக்கூடக் கவனிக்காமல், என் நெஞ்சையும், அறிவையும், என் வளையல்களையும், பொன் மேகலையையும் அங்கேயே விட்டுவிட்டு வந்துவிட்டேன். இப்போது எனக்கு, அலைபுரளும் கடல் முழங்குகிறது; சந்திரனின்
பதவுரை
- அறியாதே
- கவனிக்காமலேயே
- நெஞ்சும் அறிவும்
- என் நெஞ்சும் அறிவும்
- இன வளையும்
- என் வளையல்கள்
- மேகலையும்
- என் மேகலை
- ஒழியப் போந்தேற்கு
- அவற்றை விட்டுவிட்டு வந்த எனக்கு
- மறிகடலும் ஆர்க்கும்
- அலைபுரளும் கடல் முழங்குகிறது
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.